Jak Rosja pokonała Gruzję w 2008 roku. 5 dni, które zmieniły Kaukaz. Plan Putina przeciwko Tbilisi.

8 sierpnia mija dokładnie 18 lat od wybuchu wojny między Gruzją a Rosją. Konflikt trwał zaledwie pięć dni, ale jego skutki są odczuwalne do dzisiaj. W tym czasie rosyjska armia zajęła Abchazję i Osetię Południową – zbuntowane regiony, które od lat stanowiły poważny problem dla władz w Tbilisi. Ich przywódcy odmawiali podporządkowania się decyzjom gruzińskiego rządu. Sytuacja weszła w decydującą fazę po dojściu do władzy Micheila Saakaszwilego. Prozachodni kurs nowego prezydenta zaczął zagrażać interesom Rosji na Kaukazie. Kreml postanowił to wykorzystać, podsycając lokalne konflikty i rozgrywając je na swoją korzyść. Walki rozpoczęły się po interwencji gruzińskich wojsk w Osetii Południowej. Władze w Tbilisi zakładały, że Rosja nie zdecyduje się na bezpośrednią interwencję i w pierwszej kolejności będzie dążyć do rozwiązania konfliktu na drodze międzynarodowych mediacji. Tymczasem Gruzini liczyli, że szybka operacja postawi Kreml przed faktem dokonanym i ograniczy jego możliwości działania. Tak się jednak nie stało. Rosyjska armia uderzyła z pełną siłą i determinacją. Więcej o przebiegu tej wojny opowiadam w najnowszym odcinku.

Hej! Stan wojenny w Polsce zdecydowanie nie kojarzy się z wakacjami ani urlopem. Mimo to życie toczyło się dalej. W kraju reglamentacji, inwigilacji i permanentnej kontroli Polacy wychowywali dzieci, chodzili do pracy, a także próbowali odpoczywać. W najnowszym odcinku serii Powojnie pokazuję, jak wyglądało lato 1982 roku, czyli zaledwie kilka miesięcy po wprowadzeniu stanu wojennego. Generał Wojciech Jaruzelski wyprowadził wtedy wojsko na ulice, internował przeciwników systemu i odciął ich od świata. Czy w takich okolicznościach turystyka miała jeszcze rację bytu? Kiedy Polacy mogli ponownie swobodniej podróżować po kraju? Równocześnie Lato 1982 roku obfitowało w ważne wydarzenia. Obok protestów władze podejmowały decyzje, które wpływały na życie milionów obywateli. Zwolniono część internowanych, zniesiono ograniczenia w sprzedaży mocnych alkoholi, a państwowa propaganda konsekwentnie budowała wizerunek przywódcy troszczącego się o społeczeństwo. Generał Jaruzelski pozował do zdjęć z dziećmi, a także witał piłkarską reprezentację Polski, która wróciła z mistrzostw świata w Hiszpanii z brązowym medalem.O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku serii Powojnie.

Hej! W najnowszym odcinku serii Powojnie opowiadam o jednej z najważniejszych postaci XX wieku. Pod koniec lat 70. Wielka Brytania pogrążała się w kryzysie. Przez kraj przetaczała się fala strajków, rosło zadłużenie państwa, a inwestycji było coraz mniej. Sytuacja zaczęła się zmieniać po zwycięstwie konserwatystów i objęciu urzędu premiera przez Margaret Thatcher. Zdeterminowana i głęboko przekonana do swoich reform ograniczyła rolę państwa w gospodarce, rozpoczęła szeroką prywatyzację i podjęła walkę z inflacją oraz związkami zawodowymi. Jej polityka sprawiła, że Wielka Brytania odzyskała pozycję jednego z najważniejszych centrów gospodarczych Zachodu. Więcej na ten temat opowiadam w najnowszej odsłonie mojej serii.

Cześć, W najnowszej odsłonie mojej serii powracam do 1945 roku i jednego z najbardziej zniszczonych miast Europy – Drezna. Miasto zostało niemal zrównane z ziemią w wyniku nalotów dywanowych alianckich bombowców. Nawet mieszkańcy, którzy doskonale je znali, po kilku dniach bombardowań nie potrafili rozpoznać własnych ulic. Pożary szalały jeszcze przez wiele dni, a pod gruzami i w piwnicach wciąż pozostawali uwięzieni ludzie. Potem rozpoczęło się żmudne odgruzowywanie miasta. Skala zniszczeń była jednak tak ogromna, że ruiny wielu budynków można było oglądać jeszcze kilkadziesiąt lat po zakończeniu wojny. W pierwszej części nagrania opowiadam o ostatnich miesiącach wojny i samym bombardowaniu. W drugiej pokazuję powojenne losy Drezna oraz długą i trudną odbudowę. Nie była ona łatwa, zwłaszcza w państwie rządzonym przez komunistów. Władze NRD stawiały na nowoczesną zabudowę, która miała odciąć miasto od jego historycznej przeszłości. Czy ten plan się powiódł?Tego dowiecie się, słuchając najnowszego odcinka mojej serii. Zapraszam!

Cześć! To jeden z najważniejszych odcinków na moim kanale. Obecnie temat Wołynia jest szeroko nagłaśniany. Rzeź dokonana na naszych rodakach jest przedmiotem licznych dyskusji w mediach i przestrzeni publicznej. Znacznie rzadziej mówi się jednak o tym, co wydarzyło się na tych terenach później. Tymczasem już od 1944 roku rozpoczęła się wielka akcja przesiedlania Polaków z Kresów Wschodnich. Prowadzono ją w pośpiechu i chaosie. Nasi rodacy z dnia na dzień musieli opuścić swoje domy i przenieść się setki kilometrów na zachód. Podróż pociągiem należała do wyjątkowo trudnych. Składy były przepełnione, brudne i notorycznie się spóźniały. Mimo to ludzie, którzy wciąż żyli w strachu przed kolejnymi atakami ukraińskich nacjonalistów, decydowali się na wyjazd nawet w tak ciężkich warunkach.Więcej na ten temat opowiadam w swoim najnowszym programie.

Cześć! Zbigniew Brzeziński był jednym z najważniejszych doradców prezydenta Jimmiego Cartera. Amerykański przywódca ufał mu w sprawach bezpieczeństwa narodowego i szczególnie uważnie wsłuchiwał się w jego koncepcje dotyczące rywalizacji z ZSRR. Brzeziński dostrzegał dwie słabości, które w przyszłości mogły doprowadzić do upadku Związku Radzieckiego. Po pierwsze uważał, że jako państwo wielonarodowe był on narażony na rozpad. Po drugie dostrzegał, że radziecka gospodarka wyraźnie ustępowała gospodarkom państw Zachodu.Podczas pracy w Białym Domu Brzeziński musiał zmierzyć się również z kryzysem w amerykańskiej ambasadzie w Teheranie. Kilkudziesięciu Amerykanów zostało uwięzionych. przez islamskich bojowników. W tej sytuacji Brzeziński opowiadał się za twardą odpowiedzią, jednak Jimmy Carter uznał, że mogłoby to doprowadzić do niebezpiecznej eskalacji konfliktu.W najnowszym odcinku analizuję drogę Zbigniewa Brzezińskiego na szczyty amerykańskiej polityki oraz jego wpływ na najważniejsze decyzje podejmowane w Białym Domu.

Cześć! W najnowszym odcinku serii Powojnie powracam do cyklu nagrań poświęconych losom polskich miast po II wojnie światowej. Poznań został okrutnie doświadczony przez wojnę. Niemcy, którzy zamienili go w twierdzę, stoczyli w 1945 roku zaciekłą bitwę z nacierającą Armią Czerwoną. W samym sercu miasta całkowicie zniszczono wiele budynków, a w tym liczne bezcenne zabytki. Dramat mieszkańców nie zakończył się jednak wraz z wkroczeniem Sowietów. Nowi okupanci również dopuszczali się brutalnych działań. Mimo to poznaniacy niemal natychmiast przystąpili do odbudowy miasta, wykazując się ogromną determinacją. Tymczasem władze centralne nie inwestowały w stolicę Wielkopolski. Z każdym rokiem różnice między Poznaniem a innymi dużymi miastami stawały się coraz bardziej widoczne. Wśród mieszkańców narastało rozgoryczenie, które ostatecznie doprowadziło do potężnego buntu w czerwcu 1956 roku.

Cześć, w tym roku mija 50 lat od wydarzeń w Radomiu, kiedy to tamtejsi robotnicy wystąpili przeciwko komunistycznej władzy. Był to pierwszy poważny kryzys okresu rządów Edwarda Gierka. Choć propaganda przekonywała, że Polska przeżywa czas dobrobytu, rzeczywistość wyglądała inaczej. Szczególnie w takich miejscach jak Radom, nieco zapomnianych przez władzę. W najnowszym odcinku serii „Powojnie” pokazuję drogę, która od początku dekady Gierka doprowadziła do protestów w czerwcu 1976 roku. Co sprawiło, że tysiące ludzi wyszły na ulice? Czy tych wydarzeń można było uniknąć? Poza tym Radomskie protesty zapoczątkowały proces, który kilka lat później doprowadził do upadku ekipy Gierka. Coraz większe zadłużenie, propaganda sukcesu i pogarszająca się sytuacja materialna milionów Polaków sprawiały, że oczekiwania społeczne coraz bardziej rozmijały się z oficjalnym przekazem władz. Więcej na ten temat w najnowszym odcinku.

Hej! W związku ze startującym mundialem przygotowałem dla Was odcinek silnie powiązany z futbolem. Nie będzie to jednak zwykła opowieść o sporcie. Będzie to brutalna historia wielkiej machiny propagandowej, która działała w Związku Radzieckim za czasów Józefa Stalina. Oglądając film dowiecie się dlaczego Stalin tak bardzo interesował się piłką nożną, a Ławrientij Beria wysyłał piłkarskich geniuszy na Syberię. W ZSRR każda dziedzina życia musiała bowiem bezwzględnie służyć komunizmowi i futbol nie był wyjątkiem. Stalin doskonale rozumiał znaczenie tego sportu dla tysięcy sowieckich obywateli. Mecze przyciągały na stadiony ogromne tłumy, stając się idealnym narzędziem manipulacji. Widowiskom towarzyszyły propagandowe parady, a zawodnicy na zgrupowaniach byli zmuszani do studiowania biografii dyktatora.Prawdziwe piekło rozpętało się jednak wtedy, gdy w grę weszły prywatne ambicje szefa NKWD. Ławrientij Beria, jako protektor milicyjnego klubu Dynamo Moskwa, postanowił bezwzględnie zniszczyć największego rywala drużynę Spartaka Moskwa. Ponieważ po prostu była lepsza, Beria złamał życie jego najlepszym piłkarzom. Liderzy drużyny zostali aresztowani pod absurdalnymi zarzutami i trafili do łagrów, gdzie omal nie stracili życia.

Hej! W najnowszym odcinku serii „Powojnie” powracam na Bałkany. W 1992 roku Sarajewo znalazło się w samym oku cyklonu. W centrum konfliktu, który krwawo rozlał się po tej części Europy. Mieszkańcy tego wielokulturowego dotąd miasta zostali uwięzieni w pułapce na trzy długie lata. Nie było dnia, aby na domy i ulice nie spadały pociski. W ruinach budynków czaili się strzelcy, a jedna z głównych arterii miasta zyskała wówczas ponurą sławę, do dziś pozostając w pamięci jako Aleja Snajperów. O koszmarze oblężenia Sarajewa mówił cały świat. Społeczność międzynarodowa próbowała pomagać mieszkańcom zamkniętym w serbskim uścisku, organizując transporty z żywnością i lekami. Jednak z powodu regularnego ostrzału miasta misje ratunkowe i dostawy nie zawsze były możliwe.Jak wyglądało życie w cieniu nieustannego zagrożenia? Więcej na ten temat w najnowszym odcinku serii „Powojnie”.