من وارد ازبکستان شدم و برای فرار از گرما به سمت دره ای رفتم که پر آب باشه و کمی خنک

خط سفید جاده

قسمت 418" ازبکستان بعد از پانزده سال دوباره  "

توی مسیر هفت کول یا همون هفت دریا\چه دوچرخه ام رو گذاشتم دریاچه ششم و دو روزی زدم به دل کوه.

قسمت421"هفت کول و کمی کوهنوردی  "

شبهای بخارا برای من مثل یزد بود. زیبا و مملو از بوی خاک

قسمت 420"شبهای بخارای شریف  "

مسیری که انتخاب کردم توی ازبکستان بسیار دشوار و پر چالش بود.

قسمت 419"چالشهای مسیر کوهستانی  "

از کابل حرکت کردیم به سمت شمال و به سمت شهر مزار شریف

قسمت 417"مسیر بعد از کابل  "

همیشه روزهای قبل سفر برای من مثل روزهای قبل از مرگ میمونن و شتاب زیادی دارم برای دیدن و انحام دادن

قسمت 416" روز های قبل از سفر دوباره  "

این از گزارش هایی است که حا مونده بود از ایران

قسمت 415"گزارش عقب مونده از ایران  "

من وارد افغانستان شدم و داستانهای سفر جدید بالاخره شروع شد.

قسمت 414" شروع دوباره سفر از افغانستان  "

قسمت 413"داستان پنجاه سالگی  "

قسمت 412"زیباییهای ترکیه  "

Gesellschaft und Kultur

Persönliche Geschichten

این پادکست، سفرنامه من، محمد تاجران، از سفر دور دنیا با دوچرخه‌ام است.

گزارش های یک مسافر که سالهاست داره دورنیا با دوچرخه اش سفر میکنه و درخت میکاره و با کودکان در مورد اهمیت درختان صحبت میکنه.

طبیعت‌دوستی که عاشق محیط‌زیسته خودش در حال آموختن و آموختن و آموختنه و تازه داره سفر کردن رو بعد از ۱۰۴۰۰۰ کیلومتر و ۶۰ تا کشور و کاشتن ۴۰۰۰ درخت در ۲۵۰ مدرسه مختلف دنیا یاد میگیره.

وبسایت : www.weneedtrees.com
توییتر : www.twitter.com/tajeran
اینستاگرام : www.instagram.com/mohammad.tajeran
دستنوشته ها : https://bikaraneha.blogspot.com/
پی پال   : https://www.paypal.com/paypalme/mohammadtajeran
قهوه ای که مهمون میشه کرد www.coffeete.ir/MohammadTajeran
****************************************************
.بی انتهائی جاده همیشه مرا مجذوب خود ساخته است
انتهای غریبی که بر امتداد جاده استوار است چنان مرا به به خود میکشد که همچنان خواهان رفتنم .... رفتن رفتن به بی انتهائی جاده و این آغاز سفر است
بازتاب نور بر نشانه های راهنما آنان را نمایان میسازد . لحظه ای نور خاموش می گردد
.همه جا سیاه است . سیاه سیاه و دیگر هیچ نشانه ای دیده نمیگردد
از کنار روستائی گذر میکنیم
چراغهای خانه ها روشن است ایوانهای رو به جاده شان با نوری که از میان آنها آویزان است از دور نمایان است
سفره ای نانی وحضوری گرم
اما من فقط امشب آن را دیده ام ودیگر نیز نخواهم دید
باز تاریکی و سیاهی شب و بازتاب نور بر نشانه ها
خطوطی پیوسته که گاهی ونقطع می گردند امتداد راه است . پیوسته و گاهی منقطع
...گوئی در آن دور دستها خطوط دیگر همیشه پیوسته اند . اما آنجا که دیگر جاده ای نیست راهی نیست نشانه ای نیست خطی نیست
انتهای جاده میپیچد و در دل کوه گم میشود و من همچنان در حرکتم در امتداد جاده
***********************************

قسمت 418" ازبکستان بعد از پانزده سال دوباره "

خط سفید جاده

Weitere Episoden von „خط سفید جاده“

قسمت421"هفت کول و کمی کوهنوردی "

قسمت 420"شبهای بخارای شریف "

قسمت 419"چالشهای مسیر کوهستانی "

قسمت 418" ازبکستان بعد از پانزده سال دوباره "

قسمت 417"مسیر بعد از کابل "

قسمت 416" روز های قبل از سفر دوباره "

قسمت 415"گزارش عقب مونده از ایران "

قسمت 414" شروع دوباره سفر از افغانستان "

قسمت 413"داستان پنجاه سالگی "

قسمت 412"زیباییهای ترکیه "