EP1905 Deep Conversation อะไรที่รู้สึกเสียดาย หรือว่าต้องการที่จะทำมากที่สุดในวัย 20+

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ อยากถามทุกคนว่า พี่ ๆ วัยอายุ 20+ หรือมากกว่านั้น อะไรคือสิ่งที่คุณ "เสียดายที่สุด" ที่ไม่ได้ทำตอนอายุ 19 แล้วอยากนำมาเตือนตัวเองก่อนอายุแตะเลข 2 ค่ะ ตอนนี้หนูอายุ 19 ปีค่ะ ไม่อยากใช้ชีวิตไปวัน ๆ แล้วมาเสียดายทีหลัง เลยอยากรู้ว่าถ้าทุกคน ย้อนเวลากลับไปได้ สิ่งไหนคือสิ่งที่พี่จะรีบตัดสินใจลงมือทำทันที หรืออยากกลับไปบอกกับตัวเองในตอนนั้นว่าอย่างไร หนูจะเก็บไปเป็น Checklists ให้กับตัวเองค่ะ - ต้องทำความเข้าใจก่อนว่า เราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปได้จริง แล้วมันเป็นเพียงแค่อุดมคติ - ถ้าพูดตรง ๆ ก็คือ วันนี้คืออดีตของอนาคตที่ยังไม่ได้ตระหนักขนาดนั้นว่า อะไรคือสิ่งที่ควรตัดสินใจ - คนที่ทำดีที่สุดใน ณ จุด ๆ นั้นจริง ๆ มักจะรู้ดีว่า เราทำดีที่สุดไปแล้ว หากว่าชีวิตของคุณดีขึ้น ทั้งกายและจิตใจก็แสดงความยินดี - ชีวิตมวลรวมคือค่าเฉลี่ยของการตัดสินใจทั้งหมดทั้งสิ้น แปลว่าชีวิตที่ดีเกิดจากการตัดสินใจในวันนี้ได้ดีเยี่ยมจริง - ทั้งนี้ อยากให้ลองสำรวจตัวเอง ฝึกฝนที่จะรู้จักตัวเอง เพราะการรู้จักตัวเองคือสูตร Hack ปัจจุบันว่าเราจะวางหมากของชีวิตไปเป็นอย่างไร

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "สิ่งที่น่าสนใจในมุมของนักอ่านก็คือ คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่านักเขียนจะมีอารมณ์อย่างไรบ้าง ไหลลื่นตอนเขียน หรือว่าแม้แต่ประโยคใดประโยคหนึ่งที่หงุดหงิดตอนเขียนมันลงไป" - ความรู้สึก ณ ขณะที่เขียนนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย มันเป็นทักษะชั้นสูงเสมอ - ไม่มีใครควบคุมตัวเองได้ 100% แต่อย่างน้อยเราก็ยังพยายามเขียนอยู่นั่นเอง - ความสามารถของเราในตอนนี้ก็คือ อยู่กับปัจจุบันนี้ให้ได้นานที่สุด - ขี้เกียจตอนเขียน หรือว่าไหลลื่น รวมไปถึงหงุดหงิดใจ มันเป็นเรื่องปกติของชีวิต - นักเขียนทุกคน  มีช่วงที่ไม่อยากเขียน โยนไอเดียไปก็คิดไม่ออก นั่นแหละความคิดสร้างสรรค์จึงจำเป็น

หนังสือ The Five Rules for Successful Stock Investing: Morningstar's Guide to Building Wealth and Winning in the Market ของ Pat Dorsey - ผู้แนะนำการลงทุนและเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท Dorsey Asset Management ซึ่งเน้นลงทุนในบริษัทที่มีคูเมืองที่แข็งแกร่ง - 5 กฎที่ทำให้เราลงทุนในตลาดหุ้นอย่างประสบผลสำเร็จมีอะไรบ้าง - ฝึกฝนที่จะทำการบ้านหุ้น ค้นหาคูเมืองทางเศรษฐกิจ มีส่วนต่างความปลอดภัย ถือหุ้นให้ยาวนานมากที่สุด และรู้ว่าเมื่อไหร่ต้องขายมัน - เวลาเราลงทุนอะไร ที่เราต้องการกระแสเงินสด จำเป็นจะต้องดู ROI (Return of Investment) ด้วยเสมอ - ทุกการเงินในบริษัทเป็นตัวบ่งชี้ได้หมดว่า ผู้บริหารกำลังเอาเงินไปใช้ทำอะไรบ้าง ให้มันงอกเงย หรือให้มันจมจ่อม

มีคนมาปรึกษาว่า มีเรื่องอยากระบายและปรึกษาค่ะ เราคบกับแฟนมาปีนี้เข้าปีที่ 7 มีลูกด้วยกัน 1 คน ช่วงหลัง ๆ มานี้แฟนเราติดเกมค่ะ แทบจะไม่มีเวลาให้ครอบครัวเลย เล่นถึงตี 4-5 ตื่นมา 8 โมงไปทำงาน เลิกงานบ่าย 2 ก็นอนยันค่ำ ตื่นมาพาเราไปหาอะไรกิน แล้วก็กลับมาเล่นเกม วนลูปอยู่แบบนี้ จนเรารู้สึกว่ามันมากไป มันไม่มีเวลาให้กัน มันเริ่มไม่ใส่ใจแล้ว ซึ่งเราก็ทะเลาะกันเรื่องนี้บ่อยมาก ๆ แรก ๆ เขาก็บอกว่าจะปรับ หลังมานี้เขาเปลี่ยนไปด้วย เริ่มไม่อยากอยู่กับเรา ขนาดนอนก็ยังไม่กอดเหมือนแต่ก่อนเลยค่ะ 2 วันก่อนก็มีทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงค่ะ เป็นน้องที่มาเล่นเกมด้วยทุกวันค่ะ มาตั้งแต่เริ่มเล่นเกมแรก ๆ เลย เวลาไปไหนมาไหน จะต้องมีน้องติดสอยห้อยตามไปด้วยทุกที่ แต่ทุกวันนี้ก็เริ่มเอะใจ เลยทำให้ทะเลาะกันหนักค่ะ ประเด็นที่ 2 คือเรื่องน้องผู้หญิง เขาบอกว่าไม่คิดอะไรเลย ไม่ได้คิดอะไร แต่ความรู้สึกคือมันไม่ใช่เลย เล่นเกมกันก็ถึงเนื้อถึงตัวตลอด ปากเขาบอกว่าไม่คิดอะไร แต่ยังไงลึก ๆ ก็ยังคิดอยู่ เขาอาจจะรู้สึกดี ๆ ต่อกันอยู่ก็ได้ หรือเราอาจจะงี่เง่าไปเอง เราจะทำอะไรต่อไปดีคะ มันทำใจเลิกไม่ได้จริง ๆ เรารักเขามาก ทุกสิ่งอย่างเราสร้างมาด้วยกัน ทั้งบ้านรถ คิดอยากจะไปหลายครั้งแต่มันทำไม่ได้ สงสารลูก แต่มองอีกทีอยู่ไปเราก็สงสารตัวเอง - ถ้าหากว่าเราหึงหวงก็จงตระหนักว่า เราห้ามใจใครไม่ได้นอกจากตัวเราเอง - การหาคนมีวินัยก็ต้องหาคนที่มีวินัย ไม่ใช่ไปหาจากจุดอื่นแล้วเรารู้สึกไม่เติมเต็ม - มีลูกก็ส่วนนึง หมดใจก็ส่วนนึง มีใจก็อีกส่วนนึง มันแล้วแต่ส่วนกัน - มุมมองมันมีหลากหลาย ขึ้นอยู่กับเราว่าจะมองมุมไหนมากกว่ากัน - อะไรก็ตามที่เราตัดสินใจจะขึ้นอยู่ตัวเราทั้งหมด ศึกษากันและกันให้ดีที่สุด

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ทำไมเราควรต้องค้นหาจากพื้นที่เล็ก ๆ และไม่สำคัญในการหาความไม่รู้ในพื้นที่ของตัวเอง ในเมื่อมันมีพื้นที่ที่ใหญ่โตแล้ว สลักสำคัญ และหาความไม่รู้ได้ง่ายดายกว่าที่อยู่เลยรั้วของเขตพื้นที่ทำงานของอีกที่นึงแค่นั้นเอง - Munger on multidisciplinary learning - บางครั้งการลงทุนไม่จำเป็นต้องเคยพอร์ตแตก แต่แน่นอนว่ามันคือการศึกษาจากคนอื่นเสมอ - ฟัง ฟัง และ ฟัง ตั้งใจฟังบุคคลที่มีประสบการณ์เพื่อให้เราตระหนักว่า ไม่ใช่ทุกเรื่องที่เราต้องล้มเหลว - สำรวจตัวเองอยู่เนือง ๆ ว่าตัวเรามีความไม่รู้อะไรบ้าง ถ้าพื้นที่ของเรามันหายาก ก็แค่ไปหาพื้นที่ของคนล้มเหลวหนัก ๆ - คนที่ล้มเหลวอย่างหนักหน่วงนั้น คืออัญมณีที่ล้ำค่า บางคนปรารถนาไว้ไกล แต่ได้กลับมาแค่ความหวังล้ม ๆ แล้ง ๆ แค่นั้น - การจะกำหนดคุณค่าของความสำเร็จนั้น ขึ้นอยู่กับขนาดของใจ และความคาดหวัง คนที่หวังน้อยแต่ใจใหญ่มักจะมีความสุขกับชีวิตมากกว่า

หนังสือ เล่มนี้เขียนมาเพื่อคุณ ของ Worry Lines ผู้แปล ณัชชา ศิริปาณี - เมื่อภาพวาดหนึ่งมีผลต่อจิตใจ เราจะใช้มันเพื่อบำบัดอารมณ์ในแต่ละวัน - หลายคนชอบวาดรูป และหลายคนชอบดูงานศิลป์ มันแล้วแต่คนเลย - ทุกอย่างในชีวิตมาสะท้อนบางสิ่งบางอย่าง เช่น การที่เราจะเสพงานศิลป์เป็นเพราะอะไร - ผู้คนมากมายพบเจอตัวตนจากรูปภาพที่มีนัยสำคัญ มันเป็นแสงสว่างของโลกใบนี้เลย - ถ้าคุณกำลังประสบปัญหาใหญ่ ถ้าคุณกำลังอกหัก และถ้าคุณกำลังเจอกับสิ่งที่คุณทุกข์ หนังสือเล่มนี้คือคำตอบ

มีคนมาปรึกษาว่า สอบถามหน่อยค่ะ เราทำธุรกิจร่วมกับคนที่รู้จักกัน โดยเราเป็นคนลงทุนทั้งหมด แล้วคนรู้จักเป็นคนลงแรงในช่วงหลัง ก็คือคนนึงลงแรง อีกคนนึงลงทุน สำหรับเรานับว่าเป็นการร่วมลงทุนกัน หลังจากที่เราไม่อยู่เขาก็พยายามเขี่ยเราออก ข้อตกลงที่คุยกันก็ไม่เป็นไปตามที่ตกลงกันเลย เราพอมารู้บ้างว่ามีคนคอยยุยงให้เขาเขี่ยเราออก จนตอนนี้คนที่รู้จักไม่ยอมคุยกับเรา ไม่อ่านข้อความไม่แบ่งผลกำไรให้ แบบนี้เราสามารถดำเนินคดีกับคนที่คอยยุยงได้ไหมคะ - ก่อนจะดำเนินคดี เราต้องรู้ก่อนว่าจะทำสัญญาอะไรกับใครต้องลงลายลักษณ์อักษร - คนส่วนใหญ่เอาคำว่าไว้ใจมาใช้จนเปลือง โดยหารู้ไม่ว่าไม่มีใครเถรตรงขนาดนั้น - เมื่อตอนที่ยังไม่มีผลประโยชน์ก็คิดอีกแบบ แต่พอมีผลประโยชน์แล้วก็ย่อมคิดอีกแบบ - พยายามสร้างอะไรด้วยตัวเองคนเดียวก่อนที่จะหาทุน หรือหาคนร่วมทำธุรกิจด้วยเสมอ - คนที่เป็นเหยื่อมักจะทำตัวเป็นเหยื่ออยู่เสมอ บางทีคนไทยที่ชอบตกเป็นเหยื่อก็เพราะไม่รู้จักตั้งคำถามให้ถูกทาง

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ทุกคนที่มีปัญญาทุกคนที่ผมรู้จัก มักจะอ่านหนังสืออย่างตะกละตะกลาม มันจึงจะสื่อได้ว่า ทุกคนที่มีปัญญามักจะอ่านหนังสืออย่างมากมายเสมอ" - อ่าน อ่าน และอ่าน เป็นกระบวนการสร้างความคิดดังเพชร - จิตใจคนเราอาจจะเป็นเหมือนวุ้นที่เปราะบาง แต่สมองจำเป็นจะต้องชาญฉลาดเหนือใจ - บางทีใจคนเรามักไหลลงสู่ที่ต่ำ นั่นก็แปลว่าเราไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่เราจะต้องตัดสินใจจริง - ข้อมูลหรือความรู้จะเป็นตะแกรงร่อนสิ่งต่าง ๆ ออกไปแล้วให้เห็นอัญมณีที่หลงเหลืออยู่ - ปัญหาของเราในวันนี้อาจจะใหญ่มาก ๆ แต่พอเวลาผ่านไปมันจะดูเล็กลงอย่างไม่น่าเชื่อ

หนังสือ สุขก็เล่า เศร้าก็ฟ้อง ของ ดีเจพี่อ้อย - บางเรื่องเราก็อยากเล่าให้คนบางคนฟัง แต่บางเรื่องเราก็อยากเก็บมันไว้คนเดียว - แล้วบางทีความสุขก็คือการอยู่ในที่ ๆ นึงแล้วเราสบายใจ ถึงแม้ว่ามันจะมีแต่ความเงียบงันก็ตาม - โจทย์ของความรัก มันจึงออกแบบตามแต่ละปัจเจกชน มันไม่ใช่ว่าเราต้องทำอะไร หรืออย่างไร - เมื่อเราเจอปัญหาใหญ่ที่สุด เราก็ต้องยอมรับว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องจัดการก่อนเป็นอันดับแรก - หนังสือคือจุดเริ่มต้นของความเข้าใจตนเอง พอเราเข้าใจตนเองได้แล้ว เราจะเริ่มเข้าใจคนอื่น แล้วนั่นเรียกว่าการรักตัวเองเป็น

มีคนมาปรึกษาว่า ผมเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบกันมาได้ 3 เดือน เธอไม่เคยไว้ใจผมเลยในความสัมพันธ์ที่ผ่านมา ทั้ง ๆ ที่ผมโคตรจะซื่อสัตย์ ทั้งที่ทุกวันเราคุยกันก่อนนอนทุกวัน ไปไหนทำอะไรผมก็รายงานทุกอย่าง เธอเองก็ยังไม่มีความไว้ใจผมเลย ทั้งชอบน้อยใจ และคอยหาเรื่องทะเลาะด้วยกันบ่อย ๆ จนผมรู้สึกว่าผมประคับประคองความสัมพันธ์ครั้งนี้ไม่ไหว เลยตัดสินใจบอกเลิกเขาไป แต่ใจจริงแล้วผมเริ่มมีความรักเกิดขึ้นในใจแล้วนะ ถึงจะยังไม่มากก็ตาม เรื่องนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวผมอยู่ตลอด ผมรู้สึกแย่กับตัวเองมาก ๆ ที่ทำให้ผู้หญิงที่ผมรักต้องเสียใจ ผิดหวัง แต่ก็ยอมรับตรง ๆ ว่าผมไม่ได้คิดที่จะกลับไปคืนดี เพราะผมและเขาล้วนไม่ยอมเปลี่ยนแปลง เทอไม่เคยมั่นใจเลยว่าผมรัก และตั้งใจจะมีแค่เธอคนเดียวในช่วงเวลาที่คบกัน ผมมองว่าความคิดแบบนี้มันเป็นพิษมาก ๆ ถึงแม้ว่าเราจะรักกันก็ตาม ผมแค่อยากระบาย ขอบคุณที่รับฟังครับ - ไม่มีใครผิดในเรื่องของหัวใจ มันมีแต่คำถามว่า อะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้เราทำแบบนี้ - เลิกกันคือการทบทวน ว่าใครกันแน่ที่ควรค่ากับชีวิตคู่ของกันและกันจริง ๆ - มันไม่ผิดเลยที่เขาไม่ไว้ใจเรา และก็ไม่ผิดเลยที่เราจะทุ่มเทกับความรักครั้งนี้มาก - บางคนนาน ๆ ทีจะเจอคนที่ถูกใจ และเราจะรักเขามาก ๆ ส่วนใหญ่แล้วไม่ค่อยเจอสักเท่าไร - เมื่อเราเจอคนที่เรารักแล้ว จงทำให้ดีที่สุด แค่นั้นเองปล่อยมือกันในวันที่ทั้งคู่รู้อยู่แก่ใจว่าไปกันไม่รอดแล้ว