EP1700 Special Formula กุญแจของชีวิตที่ดีคือช่างมันในเรื่องความมากมายไปบ้าง

ข้อความโพสต์จาก Ryan Holiday ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณรู้หรือไม่ว่า อะไรเป็นที่มาของปัญหาในความสัมพันธ์ การมีความเห็นในสิ่งที่ไม่จำเป็นจะต้องมีความเห็นจากมัน ให้คิดถึงมันหน่อย ไม่ว่าจะเป็นคู่ครองของคุณ พ่อแม่ของคุณ ลูกของคุณ และการปะทะในความเห็นที่ไม่ได้มีผลอะไรต่ออีกฝ่ายเลย คุณเคยมีความเห็นเกี่ยวกับทรงผมของเขาไหม คุณเคยรู้สึกว่าแนวเพลงของเขามันแปลกไปสำหรับคุณ รวมไปถึงเพื่อนคุณมันสำคัญเหรอที่คุณจะคิดถึงเขาอย่างไร Marcus Aurelius ได้กล่าวไว้ว่า สิ่งต่าง ๆ ไม่ได้ถามเพื่อให้คุณตัดสินใจ แล้วเขาเขียนในหนังสือ Meditations จงจำไว้ว่าคุณไม่ได้มีอำนาจในการแสดงความเห็นใด ๆ เลย สิ่งต่าง ๆ ที่จะดีขึ้นได้โดยปราศจากคุณตัดสิน มันลอยตัวจากคุณ ถ้าคุณปรารถนาอย่างมากที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ มีเพียงการกระทำง่าย ๆ ก็คือออกความเห็นให้น้อยลงแค่นั้น" - ทุกคำวิจารณ์มักจะมีนัยยะที่สอดแทรกเข้าไปอยู่ ซึ่งเราต้องระมัดระวัง - คนส่วนใหญ่มีความเชื่อมั่นของตัวเอง ว่าสิ่งที่ฉันคิดมันคือสิ่งที่ถูกต้อง - เหมือนว่าหากว่าใครไม่ได้ถามอะไร ก็อย่าไปแนะนำหรือสอนเขาเหล่านั้นจะดีที่สุด - คนที่เป็นที่ปรึกษามักจะหลงลืมว่าคำของเรา หรือสิ่งที่เรากำลังจะพูดมันไปทำให้เขาต้องเปลี่ยน - ไม่ต้องออกความเห็นก็ไม่ได้แปลว่าไม่ให้พูด แค่เราเปลี่ยนเรื่องที่สนทนาบ้าง หรือว่าบางทีการรู้จักรับอารมณ์บ้างก็ดีเช่นกัน

หนังสือ The Wisdom of Morrie: Living and Aging Creatively and Joyfully ของ Morrie Schwartz - กลุ่มคนที่สนทนากันเรื่องความยั่งยืนของชีวิต จะสำคัญเท่ากับความสมบูรณ์ของชีวิตหรือ - ปรึกษาหารือกันในเรื่องของชีวิต เป็นเรื่องยากลำบาก เพราะว่ามันอาจจะไปกระทบใจคนบางคนได้ - ทุกการสนทนาล้วนมีคุณค่า โดยเฉพาะคนที่มีความคิดเปี่ยมไปด้วยความเข้าใจ - วันใดที่เป็นวันที่สำคัญที่สุด ก็คือวันที่เราได้ตระหนักถึงคุณค่าของตัวเราเอง - ความสุขของชีวิตคือการได้พูดได้คุย อย่าลืมหาคนที่เราพอที่จะพูดคุยได้บ้างเพื่อความสุขมวลรวม

มีคนมาปรึกษาว่า ช่วยกอดหน่อยได้ไหมคะ เพิ่งเคยโดนทิ้งเป็นครั้งแรกจากแฟนคนแรก ไม่กล้าบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่เลย - กอดแน่น ๆ สักหนึ่งครั้ง ก่อนที่เราจะเริ่มต้นชีวิตครั้งใหม่ด้วยใจที่เบิกบาน - การกอดมีความสำคัญอย่างยิ่ง อย่างน้อยมันหลั่งสารโดพามีน และออกซิโตซินระหว่างทางด้วย - ไม่มีใครรักเราได้เท่าพ่อแม่เราแล้ว คำนี้ใช้ได้กับบางครอบครัว และบางพ่อแม่ที่มีความเป็นพื้นที่ปลอดภัย - ถ้าเราสามารถปรึกษาพ่อกับแม่ได้ ก็ลุยเลยบางทีมันช่วยให้เราเข้าใจตัวเราเองมากขึ้นอีกมุม - คนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนมักจะมองเรื่องนี้เป็นเรื่องเล็ก แต่ในวัยของเราย่อมเป็นเรื่องใหญ่เพราะมันคือครั้งแรก

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "กุญแจของการมีชีวิตที่ดีก็คือการที่เราไม่เอาอะไรมากมายไปกว่านี้เยอะ ให้ความใส่ใจเกี่ยวกับความน้อยนิดของมัน และสนใจเกี่ยวกับอะไรที่มันจริงและมีความสำคัญ ณ ตอนนี้จริง ๆ ด้วย" - ปัญหาของชีวิตส่วนใหญ่ก็คือ เราไม่รู้ว่าอะไรที่สำคัญจริง ๆ สำหรับเรา - แล้วถ้าหากว่าเราสามารถทำให้มันดีขึ้นได้จริง เราก็จะสามารถเรียนรู้ปัญหาได้เยอะขึ้น - ความมากมายไม่ได้แปลว่ามันดีกว่าความน้อยนิด มันอยู่ที่เราใช้มันจริงว่า เราใช้ไปเท่าใด - รับรู้และเรียนรู้ให้ได้ว่า ชีวิตสอนอะไรกับเรา แล้วเราจะสังเกตอะไรได้จากสิ่งเหล่านั้นบ้าง - ชีวิตที่ดีคือชีวิตที่ทุกคนอยากเป็น แต่ไม่ใช่ทุกคนจะได้เป็น สำรวจตัวเองแล้วเลือกวิถีทางของชีวิตให้ดี

หนังสือ Can't Hurt Me: Master Your Mind and Defy the Odds ของ David Goggins - เมื่อชีวิตมาบอกกับเราว่า ไม่มีอะไรทำร้ายเราได้ นอกจากตัวของเราเอง - การที่จะควบคุมกายหรือใจนั้น จำเป็นจะต้องสังเกตให้ได้ว่าเราจะควบคุมมันไปยังทิศทางใด - ปมปัญหาในวัยเด็กเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต แต่มันจะงอกไปทางใดทางหนึ่งแน่นอน - เรียนรู้ให้ได้ว่า การจะฝึกฝนอะไรบางสิ่งบางอย่างจะต้องมีคำว่าสมดุลอยู่ในนั้น บางตัวอย่างการทำตามทั้งหมดอาจจะเกิดผลเสีย - อ่านหนังสือเล่มนี้อย่างไรให้ได้ผลลัพธ์ทางบวกมากที่สุดก็คือ อ่านอย่างมีสติ และใช้วิจารณญาณด้วยว่าเราไหวแค่ไหน

มีคนมาปรึกษาว่า ขอระบายจากใจลูกคนเล็กนะคะ เราเป็นลูกสาวคนเดียว และเป็นคนสุดท้องของบ้าน เรามีพี่ชายทั้งหมด 4 คนแต่ไม่ได้สนิทกัน เราถูกเลี้ยงจากลุงกับป้า ก็คือเขาเป็นพี่สาวแท้ ๆ ของพ่อ เนื่องจากพ่อแม่มีลูกเยอะ และทางบ้านก็อยู่ห่างไกลความเจริญ พ่อเราเป็นคนขยัน แต่ขี้กลัว ขี้เกรงใจ ไม่มีภาวะผู้นำ จะให้แม่เป็นผู้นำไปเสียทุกเรื่อง แต่ก็พังทุกเรื่องเช่นกัน แม่เป็นคนใช้เงินเก่ง อารมณ์หุนหันพลันแล่น ด่าแรง ๆ บางทีก็ชอบขว้างปาข้าวของใส่เวลาโมโห แล้วก็มีปัญหาเรื่องการเงินกับพ่อแม่ ส่วนใหญ่จะเป็นกับแม่ค่ะ เราบอกพ่อว่า พ่อจะมีบ้านอยู่ มีข้าวกิน ไม่อดอยาก ส่วนแม่ก็ยังอยู่กับพ่อทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราก็ให้เงินใช้ตามสมควร ไม่มากมาย เพราะเราเองก็ต้องสร้างชีวิตให้มั่นคง พอให้มากแม่ก็ชอบใช้หมด แล้วมาขโมยของพ่ออีก เราต้องให้แยกกันตลอด แถมเราก็ต้องให้ป้าด้วยค่ะ รักป้ามากเสียใจที่ลุงจากไปเร็ว วันที่แม่เราที่อายุ 70 ปีกว่ากลับไปเล่นพนันอีก เอาสร้อยทองที่ซื้อไปขาย ตั้งแต่แรก ๆ ที่ให้เลย และพยายามมาขอเงินญาติแถมก็มาขอเงินเราด้วย แบบไม่รู้สึกผิดอะไร ล่าสุดก็ไม่มีใครให้แม่แล้ว แต่ก็ไม่เข้าใจว่าแม่มีจิตสำนึกว่าต้องรู้สึกผิดบ้างไหม ทำไมเขาไม่รู้สึกผิดอะไรเลย ทำเหมือนเดิม แม้อายุมากขึ้นก็ไม่ช่วยอะไร เราก็แค่ทำหน้าที่ลูก ไม่อยากให้เขาลำบากมากเกินไป แต่ก็ตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องหนี้สินอีกเด็ดขาด ขอบคุณนะคะที่อ่านจบ แค่อยากบอกว่าบางทีพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด ก็ไม่ได้ประเสริฐเท่าผู้ที่เลี้ยงดูด้วยความรักค่ะ - คำคมในเรื่องนี้ก็คือ พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด ก็ไม่ได้ประเสริฐเท่าผู้ที่เลี้ยงดูด้วยความรัก - เมื่อชีวิตมาสอนเราว่า ไม่มีใครได้ทุกอย่าง การที่เราคิดได้ คิดเป็น และรู้อยู่ อยู่เป็นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ - ป้ากับลุงอาจจะสอนเรามาดีก็ได้ รวมไปถึงเราเองอาจจะเป็นคนที่รักดีก็ได้เช่นกัน  - ปัญหาใหญ่ที่สุดก็คงน่าจะเป็นเรื่องการเงิน หนี้สิน และความรับผิดชอบ แถมเราเองเป็นลูกก็ทำหน้าที่ต่อไป - ความยากลำบากมากที่สุดในชีวิตก็คือ เราถูกสอนว่าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดเป็นเปรียบเสมือนพระอรหันต์ของบ้าน แต่ความจริงอาจจะเป็นคนที่เลี้ยงดูเราเสียมากกว่า

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ฉันมักจะเห็นผู้คนมักจะมีความเห็นที่ผิดและการตัดสินใจที่ผิดตาม แม้ว่ามันจะคล้ายคลึงกับเหตุการณ์ในอดีตก็ตามแต่ รวมไปถึงว่าเขาก็มักจะแก้ปัญหาอย่างไร้เหตุผลและก็มีภัยคุกคามต่อไป ฉันใช้ความคิดว่าพวกเขาเหล่านั้นจะหลีกเลี่ยงความเสี่ยงใหญ่ได้ เมื่อเขาเห็นจุดบอดของตนเอง แต่ว่านั่นอาจจะไม่ใช่คำตอบทั้งหมด มันมีเฉพาะบางคนเท่านั้นที่ฉันเคยได้ยินมาว่า เขาคนนั้นถอนตัวกับเหตุการณ์ที่เขาไม่สามารถให้ความเห็นได้อย่างดีเยี่ยม สำหรับเฉพาะพื้นที่ที่เจาะจงดังกล่าว จงอย่าพนันกับคนที่เขาปกป้องตัวเอง แล้วปกป้องเขาเหล่านั้นอีกแรงหนึ่ง หรือว่าดีกว่านั้น นำเขาไปในบริบทที่เป็นไปไม่ได้ เพื่อให้เขาสร้างการตัดสินใจที่เขาไม่ควรสร้างมัน" - ไม่คาดหวังให้ผู้คนที่รับรู้และทดแทนจุดบอดของตนเอง - น้อยคนมากที่จะมีคนที่รู้จุดบอดของตนเองอย่างแจ่มแจ้ง - การนำผู้คนไปอยู่ในจุดที่เป็นไปไม่ได้ ก็มักจะเห็นจุดบอดที่ชัดเจนที่สุด - แล้วหากว่าจำเป็นก็ไม่ควรผลักดันเขาไปในจุดที่ไม่ใช่นานเกินไป เพียงแค่ทดสอบเฉย ๆ พอ - บางคนอาจจะเจอในจุดที่ไม่ใช่แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงไม่ใช่ บางสิ่งอาจจะต้องใช้เวลาเป็นตัวพิสูจน์

หนังสือ Misbelief: What Makes Rational People Believe Irrational Things ของ Dan Ariely - การเชื่ออะไรยาก ๆ มันอยู่ที่พฤติกรรมของมนุษย์ทุกคน - แต่การที่คิดว่าเรามีเหตุผลแบบนั้นไม่ใช่เลย เพราะทุกคนมักจะมีอคติร่วมเสมอ - มันจะมีบางชุดความคิดที่เรายึดถือมัน นั่นจึงเป็นที่มาของความเชื่อต่าง ๆ ในโลกใบนี้ - แต่เทคโนโลยีในอนาคต จะทำให้เรายิ่งเชื่ออะไรยากขึ้น จนถึงขั้นเราไม่เชื่อในสิ่งใดอย่างแท้จริง - ความคิดที่เกิดขึ้นมา มันเกิดจากการเลือกทั้งหมดทั้งสิ้น ไม่มีใครจูงความคิดเราได้นอกจากตัวเราเอง

มีคนมาปรึกษาว่า คนที่โดนนอกใจ แล้วผ่านเหตุการณ์นั้นมาแล้ว จะรับมือจัดการอารมณ์กับความรู้สึกของตัวเองอย่างไรได้บ้างคะ ตอนหลับตาแล้วนึกภาพตามมันเหมือนว่าเขารักคนอื่นไปแล้ว อยู่กับคนอื่น มีอะไรกันกับคนใหม่ของเขา เราคิดว่าเราเดินออกจากชีวิตเขาได้ค่ะ แต่ความรู้สึกส่วนนี้มันชอบผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ ในหัวตลอด ว่าถึงตอนนั้นมันจะเจ็บปวดแค่ไหน เคยผ่านความรู้สึกแบบนั้นมา แต่นานมากแล้ว แถมมันกำลังจะเกิดขึ้นอีก อยากได้ทัศนคติดี ๆ หน่อยค่ะ - ปัญหาของการนอกใจ มีในทุกยุคทุกสมัย ไม่ใช่ว่ามันคือเรื่องใหม่ - แต่ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นกับเรา ย่อมเป็นเรื่องใหม่สำหรับเราเสมอ - ผ่านไปให้ได้ ท่องไว้แบบนี้เลย แน่นอนว่าการรักใครมันทรมาน ถ้าหากเรารักคนไม่เป็น - รักคือการให้ รักคือความเข้าใจ และรักคือการปล่อยเขาไปถ้าวันนึงเขาไม่มีใจให้กับเรา - รักตัวเองให้มากที่สุด รักตัวเองไม่ใช่การเห็นแก่ตัว แต่มันคือการโอบกอดตัวเองได้ในวันที่ใจเราปวดร้าวที่สุด

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จงเป็นหลักในการปรับตัวตามธรรมชาติ เพื่อจะสร้างให้การกระทำครั้งถัดไปดีเยี่ยมมากยิ่งขึ้น" - ธรรมชาติเป็นสิ่งที่เราต้องน้อมนำให้เข้าใจ ยอมรับและตระหนักรู้ - ไม่มีทางที่เราจะสร้างชีวิตให้ดีได้ ถ้าหากว่าเราไม่เข้าใจคำว่าทิศทางลม - จังหวะเป็นแม่บทของทุกสรรพสิ่ง เรื่องราวของชีวิตมาสอนเราว่ามันเป็นเพียงแค่นั้นเอง - ทุกอย่างเกิดแต่เหตุ และดับไปเพราะเหตุ ไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นเลยนอกจากเหตุ ๆ นั้น - การกระทำครั้งถัดไปจะขึ้นอยู่กับการกระทำของเราในอดีตว่า มีทีท่าอย่างไรต่อไป