
بالشش را کنار زد
صورتش را کمی آب زد
موهایش را شانه کرد
و در آینه
به خود خیره شد.
خشمگینتر شد.
صراحت آینه را دوست نداشت؛
آنچه میدید را باور نداشت.
دیگران اما
چیز دیگری میگفتند.
دروغ میگفتند،
یا پنهان میکردند؟
صداقتشان را،
جسارتشان را،
یا ترحم میکردند؟
باید از سر باز کنم این دغدغه را،
باید بشکنم این آینه را...
با تکههایش حال چه کنم؟
کوچک و بزرگشان
مرا نفرین میکنند!
من با آینه چه کردم؟
بچسبانم، درست میشود؟
همهچیز دوباره،
مثل روز اول میشود؟
چه کسی را من کشتم؟
آیا صداقت میمیرد؟
آیا شجاعت از بین میرود؟
همه را دور میریزم،
جز یک نیمدایره.
میخواهم
تنها نیمِ خود را ببینم.
نیمِ دیگرم را
به دست باد میسپارم
تا با خود ببرد
و رنجِ ناخوشش را بکشد.
و نیمهی دیگرم
خواب ببیند
روزی را که
آینه نشکسته بود
و بیداری گران بود.
Fler avsnitt från "نقاشی خیال با شعر"



Missa inte ett avsnitt av “نقاشی خیال با شعر” och prenumerera på det i GetPodcast-appen.








