Na progu śmierci: naukowcy kontra NDE

Czy korespondencja krzyżowa może być dowodem na to, że część człowieka przeżywa śmierć? W drugiej połowie XIX w. powstało wiele grup, których członkowie chcieli dowiedzieć się, co dzieje się z człowiekiem po śmierci. Niektórzy z nich oprócz różnego rodzaju eksperymentów poszli o krok dalej. Zdecydowali, że jeśli po śmierci przetrwają, będą starać się komunikować z żyjącymi. Po pewnym czasie zaczęły nadchodzić pierwsze przekazy…

Czy istnieją dowody na reinkarnację? Zapewne wszyscy słyszeliśmy o wspomnieniach dzieci dotyczących życia innych osób, jednakże jak odnieść się do przypadków, w których dzieci nie tylko mówią o szczegółach życia zmarłych, ale także posiadają znamiona lub wady, które posiadały zmarłe osoby? Skąd jednak wzięły się u tych dzieci? Czy to dowody na wędrówkę dusz?

Zjawiska z pogranicza śmierci od dawna stanowią przedmiot sporu między naukowcami a zwolennikami teorii, że ludzie, którzy w czasie zagrożenia życia obserwowali z góry swe ciała lub przeszli przez tunel docierając do nieziemskiej krainy i wracając do żywych, stanowią żywy dowód na istnienie życia po śmierci. Naukowcy z kolei starają się wyjaśnić te zdarzenia za pomocą wciąż niedostatecznie poznanych właściwości naszego mózgu. Kto ma rację w tym sporze?

O swoich wizjach przyszłości opowiedział swojemu ojcu chrzestnemu, miejscowemu duchownemu prawosławnemu, Zacharemu Zacharićowi (1836-1918), który zapisywał wszystko w małym notatniku. Niestety, notatnik ten uległ uszkodzeniu w roku 1943 podczas pożaru jego rodzinnego domu podpalonego przez okupującą kraj armię bułgarską. Ocalałe teksty są obecnie w posiadaniu prawnuka Zacharića, Dejana Malenkowića.

Podczas gdy od wielu dziesięcioleci trwają poszukiwania śladów reliktowych hominidów, takich jak Yeti, Bigfoot czy Ałmas, na Sumatrze tropi się podobne stworzenie będące niemal na wyciągniecie ręki badaczy. Hominid zwany przez miejscowych „orang-pendek” charakteryzuje się na tle swoich kuzynów niewielkim wzrostem, rudym ubarwieniem i tym, że dość często wchodzi w drogę człowiekowi, pozostawiając po sobie szereg śladów, za których weryfikację bierze się współczesna nauka…

Istnieje wiele miejsc, które mają być nawiedzane przez duchy, jednakże czy istnieją zupełnie naturalne czynniki mogące sprawiać, że wielu z nas czuje obecność niewidzialnych osób, słyszy ich głosy i kroki czy czuje dotyk rąk? Eksperymenty, w których poddawano pewne części ludzkiego mózgu działaniu pól magnetycznych wskazywały, że pewne niezwykłe odczucia można wzbudzać w sposób sztuczny, jednakże ich wyniki nie są do końca akceptowane. Czy uda się stworzyć ducha w laboratorium?

O sławę raczej nie prosiła, ta przyszła sama. Wanga – wielka blagierka czy też prorokini, jak twierdzili jej zwolennicy? Czy rzeczywiście była w stanie widzieć nie tylko przyszłość poszczególnych osób, ale i przyszłe losy świata? Przyjrzyjmy się bliżej postaci jednej z najsłynniejszych jasnowidzek w krajach byłego bloku wschodniego, której temat stał się ostatnio dość popularny w Polsce.

Nie wszyscy zgadzają się z koncepcją, według której poltergeist (tzw. hałaśliwy duch) jest tworem generowanym nieświadomie przez osoby dysponujące zdolnościami psychokinetycznymi. Dowody na to mają kryć się w domniemanej inteligencji sił, które zamieniają życie mieszkańców nawiedzonych domów w piekło. Zwolennicy teorii o istnieniu złych duchów, tacy jak Colin Wilson i Guy Playfair twierdzą, że dowody na nią wynikają z analizy przypadków takich, jak historia poltergeista z Pontefract.\r\n\r\nDźwiękowa wersja artykułu z archiwum Portalu Infra (https://infra.org.pl).\r\n\r\nPodkład muzyczny z Pixabay:\r\nDELOSound - Horror Tension\r\nDELOSound - Space Ambient\r\nJoel Fazhari - dark mysterious true crime music - loopable\r\nLiderc - Distress - Dark Background Music for Podcast and Film\r\n\r\nSTART 00:00\r\nZły duch z Pontefract 03:59\r\nGuy Lyon Playfair 10:46\r\nSpirytyzm 14:48

Philippe Nizier (zwany też Philippem de Lyon) był jedną z najciekawszych postaci swej epoki, jak i jednym z najbardziej wpływowych uzdrowicieli i jasnowidzów XIX wieku. Na długo przed kontrowersyjnym Rasputinem, którego swymi zdolnościami pozostawiał daleko w tyle, był on doradcą Cara. Był zarówno obiektem czci, jak i kontrowersji, często będąc porównywanym z samym Jezusem…

Co tak naprawdę działo się z radzieckimi zaginionymi kosmonautami? Czy możliwe jest, że (jak uważają niektórzy), pierwszy człowiek w swej kosmicznej kapsule dociera właśnie gdzieś do granic naszego systemu słonecznego, podróżując tam od 45 lat? Przedstawiamy niezwykłą opowieść o podsłuchiwaniu, szpiegostwie, tajemnicach i śmierci w bezkresnym wszechświecie...