Złość rodzica

Czy wychowujemy dzieci pewne siebie, czy dzieci ze świadomością własnej wartości?O rozwoju rozmawiam z Aleksandrem Wagą-Mizerą. Zastanawiamy się, czym rozwój jest dla dorosłych, a czym dla dzieci. Rozmawiamy o pewności siebie, poczuciu własnej wartości i o tym, jak wspierać dzieci w poznawaniu siebie, odkrywaniu swoich zasobów i budowaniu wiary we własne możliwości.Jakimi słowami i komunikatami możemy pomagać dzieciom rozkwitać? Jak pokazywać im, że są ważne, mądre i zdolne? Jak wspierać je w rozwoju, jednocześnie dając przestrzeń na błędy i własne tempo?Poruszamy też temat, który często umyka nam w codzienności: rozwój potrzebuje czasu. Pracując nad jedną kompetencją, możemy jednocześnie rozwijać kilka innych, równie ważnych.Pewność siebie i poczucie własnej wartości interesują mnie od wielu lat. Jako mama chciałabym przede wszystkim, żeby moje dzieci były szczęśliwe, znały siebie, swoje możliwości i zasoby. Nie muszą być najlepsze ani zawsze przekonane, że wszystko potrafią. Chciałabym, żeby po prostu były ze sobą OK.Bo może właśnie o taki rozwój warto zadbać najbardziej?Zapraszam do słuchania! ❤️

Po raz pierwszy do Wioski Matek zapraszam Tatę! Łukasz „Syriusz” Stanek dzieli się ze mną swoją historią rozstania i opowiada o tym, jak wygląda układanie relacji z byłą partnerką, kiedy mimo zakończenia związku nadal łączy was…dziecko.To dla mnie wyjątkowo ciekawa rozmowa, bo pozwala zajrzeć do męskiej perspektywy, lepiej zrozumieć emocje towarzyszące rozstaniu i zobaczyć, na co warto uważać, kiedy próbujemy odnaleźć się w nowej rzeczywistości.Ale ten odcinek nie jest tylko dla tych, którzy się rozstają albo mają to przed sobą. Rozmawiamy też o emocjach w relacji, o tym, co dzieje się między nami, kiedy przestajemy się rozumieć, i o rzeczach, które warto zauważyć, zanim oddalimy się od siebie jeszcze bardziej.Bo nawet jeśli dziś jest nam po drodze, warto czasem zatrzymać się i przyjrzeć temu, jak budujemy naszą relację.To rozmowa o dorosłych, ich emocjach i o tym, jak mimo trudnych doświadczeń szukać porozumienia. O Wiosce Matek, która tym razem spotyka się z Wioską Tatów. I o tym, że wspólne rodzicielstwo nie musi oznaczać bycia razem, ale wymaga szukania własnej drogi do współpracy.Zapraszam Was do tej rozmowy. Być może znajdziecie w niej coś, co zostanie z Wami na dłużej, niezależnie od tego, na jakim etapie swojej relacji jesteście

W tym odcinku podcastu „Matka Zła” rozmawiam z mamą, która przeszła przez ogrom emocji -od czekania i niepewności, przez lęk o zdrowie dziecka, potrzebę przeżycia zdrowego macierzyństwa, aż po moment, w którym jest mamą trzech chłopców.Razem z Anitą rozmawiamy o macierzyństwie, którego nie da się zaplanować.O strachu, który zna wiele kobiet w ciąży:„Czy moje dziecko rozwija się prawidłowo?”„Czy dam radę?”„Co jeśli coś będzie inaczej?”To także rozmowa o doświadczeniu opieki nad dzieckiem z niepełnosprawnością i o tym, jak bardzo zmienia ono człowieka, relacje, codzienność i sposób patrzenia na świat. Ale też o tym, że obok trudnych doświadczeń może istnieć radość, nadzieja i możliwość przeżywania macierzyństwa na nowo.Bardzo chciałam, żeby ten odcinek niósł światło.Żeby poruszał, ale też uwrażliwiał.Bo często nie wiemy, jak wspierać rodziców dzieci z niepełnosprawnością. Boimy się powiedzieć coś nie tak, czasem uciekamy w ciszę. A przecież żadna mama nie powinna być w tym sama.

W tym odcinku razem z Eweliną Rechimbach, psychoterapeutką, mamą bliźniaczek rozpakowuję temat złości w rodzicielstwie. To dla mnie szczególnie ważna rozmowa – jestem mamą i sama doświadczam całej gamy emocji. Wiem też, że niezaopiekowana złość potrafi prowadzić do kolejnych, trudniejszych zjawisk – napięcia, poczucia winy, oddalenia od dziecka, a czasem także od samej siebie.Rozmawiamy o tym, skąd bierze się złość, co chce nam powiedzieć i jak można ją zauważyć, zanim „wybuchnie”. To odcinek niełatwy, momentami wymagający zatrzymania się i przyjrzenia sobie… ale bardzo potrzebny.Jeśli czujesz, że temat złości w rodzicielstwie jest Ci bliski – polecam ten odcinek. Może warto nie zostawać z tym samemu. 🤍🔥

To nie jest krótka ani prosta historia. To opowieść o spotkaniu dwóch światów – Polski i Indii – i o tym, co dzieje się pomiędzy nimi.W tym odcinku rozmawiam z Polką, która zakochała się w Hindusie. Zaczęło się od przyjaźni, a potem przyszło życie w rzeczywistości, w której nawet język potrafił być wyzwaniem. To historia o tym, jak się dogadywać, kiedy słowa czasem zawodzą. Jak budować relację mimo różnic kulturowych, schematów i przeciwności.Bo jeśli czasem trudno jest porozumieć się w związku „tu, na miejscu”, to ile pracy, uważności i czułości wymaga relacja międzykulturowa?To nie jest odcinek o ocenianiu – czy takie związki są łatwe czy trudne, dobre czy złe. To odcinek o tym, jak piękna i głęboka relacja może narodzić się z różnic. I jak wiele można się nauczyć, kiedy zamiast się bać – zaczynamy słuchać.To rozmowa o bliskości, która nie zna granic.

Ten odcinek poświęcam tematowi poronienia i straty ciąży. Dzielę się moją osobistą historią oraz tym, z czym mierzyłam się fizycznie i emocjonalnie po utracie dziecka.Mówię o żałobie po stracie, o poczuciu winy, ciszy, wstydzie, złości i pustce. O tym, że każda z nas przeżywa poronienie inaczej -i że nie ma jednej właściwej drogi przechodzenia przez stratę.Jeśli doświadczyłaś poronienia lub utraty ciąży-chcę, żebyś wiedziała, że nie jesteś sama. Twoje emocje są ważne. Twoje tempo jest ważne. Twoja historia jest ważna.To odcinek o zaopiekowaniu siebie w czasie straty.O czułości. O dawaniu sobie przestrzeni na żałobę.Jeśli słuchasz, by lepiej zrozumieć bliską osobę-dziękuję, że chcesz być obok.

To nie jest historia o sile bez zmęczenia.To jest opowieść o mamie, która żyje obok partnera w procesie trzeźwienia – i nadal musi ogarniać codzienność, emocje, dzieci i siebie.W tym odcinku rozmawiamy o tym:– jak wyglądało dochodzenie do momentu, w którym trzeba było nazwać uzależnienie– co najbardziej zaskakuje w procesie trzeźwienia – nie tylko osobę uzależnioną, ale też jej partnerkę– gdzie w tym wszystkim są dzieci i jak one przeżywają zmiany– dlaczego można być wściekłą, zmęczoną, pełną sprzecznych emocji i nadal być dobrą mamą i żoną.To odcinek o ambiwalencji.O miłości i złości.O nadziei i żalu.O codzienności, która nie mieści się w prostych hasłach.Jeśli jesteś mamą, która żyje obok czyjegoś trzeźwienia – albo po prostu czujesz, że nikt nie mówi głośno o tej stronie rodzicielstwa – ten odcinek jest dla Ciebie.Nie po to, żeby dać rozwiązania.Po to, żeby powiedzieć: to, co czujesz, ma sens.

Olga Jurewicz-mama, artystka, żona i praktyk oddechu.Kobieta, która naprawdę oddycha po swojemu.Po życiowym kryzysie znalazła w sobie odwagę, by otworzyć nowy rozdział - zawodowy, ale też rodzinny.Ma doświadczenia, o których często boimy się mówić na głos, a jednocześnie są tak bardzo nasze.W tym odcinku rozmawiamy o tym, jak wraca się do siebie.Jak wygląda poszukiwanie miejsca, w którym naprawdę czujemy spokój.I jak budować życie, które jest bardziej „po swojemu”, a mniej „dla świata”.To rozmowa o miękkości, sile i o tym, że każda z nas ma prawo zacząć od nowa.

W tym odcinku rozmawiam z Kasią Wawrzycką -trenerką medyczną,terapeutką dna miednicy metodą Bebo, która pomaga mamom wracać do siebie po porodzie. Kasia ma piękny kontakt ze swoim ciałem i ogromną zgodę na to, że nie wygląd jest najważniejszy.Ja wciąż jestem w procesie – uczę się, żeby odpuścić, żeby patrzeć na ciało z czułością, a nie przez pryzmat wyglądu.To rozmowa o wstydzie, kobiecym ciele i o tym, jak z troską wracać do siebie.Odcinek pełen spokoju, prawdy i bliskości. 💛

Rozmawiam z Aliną Pasionek Sikora-mamą i dietetyczką kliniczną, która pokazuje, że dietetyk to też człowiek. Alina mówi o tym, że można dbać o zdrowe jedzenie, a jednocześnie mieć do niego luz. Że słodycze nie są wrogiem, jeśli nauczymy dzieci rozumieć dlaczego jemy różne rzeczy-zamiast po prostu zabraniać.To rozmowa o równowadze, o edukowaniu dzieci, ale też o chwilach, gdy nawet specjalistce zdarza się dojść do ściany, tłumacząc po raz setny to samo. Bo w końcu jesteśmy tylko ludźmi–i właśnie w tym tkwi siła.