198 Hepimiz ''Çıkarcıyız''

Bize iyi gelen şeylere ne kadar da hasretiz? Bakalım ruhumuzu beslemek için neler yapmalıyız?

Hiç söylemedik dersek yalan olur. Ama renkler çeşit çeşit, beyazlar pembeler havada uçuşurken aslında yalanlarımızla kendimize mi yalan söylüyoruz yoksa yalan bu oyunun bir parçası mı?

Hayat oyununda kuralları çiğneyenlerin haksız üstünlüğü olduğu söylense de, aslında işin sırrı kötü veya iyi insan olmakta saklı değil.

5.Sezonu bu bölümle kapatıyoruz, dostlar. Eylül ayında, yeni bölümlerle yeniden kavuşmak üzere! Keyfinizin Kahyaları, farkındalıklı ve neşeli yazlar diler..

Hayal kırıklığının en ağır ifadelerinden biri, ağızdan çıkan "nankör" kelimesi olsa gerek. Özellikle sevdiklerimizden duyduğumuzda canımızı yakan bu sıfat, acaba gizli bir ajanda barındırıyor mu?

Dünyanın en eski ve kanlı muharebesi. Müttefik olması beklenen tarafların amansız mücadelesinde ortadaki ödül; bir adam. Bakalım bu savaşı yönetmek ve bitirmek ne kadar mümkün?

Çıkarcı olmanın ayıplandığı bi dünyada, gerçekte bunun bir hayatta kalma mekanizması olduğunu düşünmek bizi kabullenişe getirebilir.

Ne yaparsak yapalım içimizde susmayan eleştirel bir ses var. Yaptığımızı beğenmeyen, tenkit eden ama bunu yaparken bizi paralize eden bu ses aslında bir yardım çığlığı olabilir mi? Kendi sesimizi, bu gürültünün içinde tekrar bulmanın yollarını konuşuyoruz.

Kaos, karışıklık ve düzensizliğin tanımı. Peki bu tekinsiz kavram nasıl oluyor da, bazen bizi heyecanlandıran hatta besleyen bir olguya dönüşüyor? Bakalım kaosu hayrımıza kullanmak mümkün müymüş?