#144 Archetyp Matki – o karmieniu świata i zapominaniu o sobie - Z wiatrem w grzywie - podcast

Co się dzieje z człowiekiem, kiedy znika w nim świeżość, ciekawość i gotowość do zaczynania od nowa?Archetyp Dziewicy bywa mylony z naiwnością lub niedojrzałością. Tymczasem jest jedną z najbardziej fundamentalnych energii psychicznych. Jest obecny przez całe życie – niezależnie od wieku i doświadczeń.W tym odcinku opowiadam o archetypie Dziewicy jako archetypie początku, ufności i czystego impulsu życia. To energia, która mówi: chcę zobaczyć, chcę spróbować, chcę uwierzyć, że mogę. Dzięki niej możliwa jest lekkość, zachwyt i uczenie się przez doświadczenie. Pojawia się jeszcze zanim powstaną strategie, dowody i gotowe odpowiedzi.Przyglądam się temu, jak archetyp Dziewicy przejawia się w ciele, umyśle i relacjach. Pokazuję również, co dzieje się wtedy, gdy zostaje zraniony albo wycofany. Z jednej strony może prowadzić do naiwności i łatwowierności. Z drugiej – do cynizmu, zamknięcia i utraty radości życia.Dostęp do tej energii bywa szczególnie trudny w dorosłym życiu. Wymaga bowiem zgody na niewiedzenie oraz porzucenia pozycji „już wiem”. Jednocześnie to właśnie archetyp Dziewicy umożliwia nowe początki, rozwój refleksyjności i kontakt z intuicją.To odcinek o odwadze bycia początkującą. O uczeniu się przez kontakt ze sobą i światem. O spontaniczności, która nie jest dziecinna, lecz głęboko dojrzała.Ten odcinek jest już piątym w cyklu podcastów dotyczących archetypów. Jeśli nie słuchałaś pierwszego odcinka, który zapowiada wszystkie archetypy – zapraszam do odcinka 143 Od dziewicy po kapłankę, a następnie do odcinka 144 Archetyp Matki – o karmieniu świata i zapominaniu o sobie.Czy potrafię jeszcze patrzeć na życie z ciekawością, zachwytem i czuć radość?I inne wątki tego odcinka:Czym jest archetyp Dziewicy i dlaczego nie ma nic wspólnego z kulturowym rozumieniem dziewictwa.O świeżości, ciekawości i niewinności jako jakościach psychicznych, a nie dziecięcych.Jak Dziewica przejawia się w ciele, umyśle, relacjach i w obszarze duchowym.Uczenie się przez doświadczenie – dlaczego jest kluczowe dla tego archetypu.Nadmiar archetypu Dziewicy: naiwność, łatwowierność i „pozłacane karety”.Wycofanie Dziewicy: cynizm, utrata radości, lęk przed nowym i zamrożona spontaniczność.Archetyp Dziewicy a intuicja – bajka o Wasilisie jako mapa intuicji: wewnętrzny głos Dziewicy (laleczka), głęboka mądrość Wiedźmy (Baba Jaga) i dojrzałe rozeznanie Królowej (czaszka).Refleksyjność i ciekawość własnego świata wewnętrznego oraz zdolność do zniuansowania tego świata – nazywana intersubiektywnością (pojęcie z nurtu psychoterapii psychodynamicznej) jako zdolność świeżego widzenia siebie (temat rozwijam w osobnym podcaście Relacja ze sobą – frazes czy moc do zmian – Odcinek 126 – HorseSense).Dlaczego zgoda na niewiedzenie bywa warunkiem prawdziwego początku – o tym, że każda osoba które decyduje się przyjechać do HorseSense może mieć choć torhcę ten archtyp uruchomiony.Warsztat Droga Kobiety — transformacyjny program rozwojowy, podczas którego pracujemy z opowieściami, archetypami i mitami (m.in. w kontekście książki Biegnąca z wilkami) jako narzędziami do pogłębiania świadomości, kontaktu z własną intuicją, spontanicznością i autentycznością. To przestrzeń dla dojrzałych kobiet do doświadczania siebie, refleksji i odkrywania własnych zasobów w relacji z grupą, naturą i końmi.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast147/

Odwaga, granice, decyzje i zdolność do działania – archetyp Wojowniczki to jedna z najbardziej potrzebnych, a jednocześnie najbardziej ambiwalentnie postrzeganych energii. Często kojarzona z walką, konfliktem lub twardością, w swojej dojrzałej formie nie służy władzy, lecz ochronie prawdy i życia.W tym odcinku zanurzam się w esencję Wojowniczki – tej, która potrafi stanąć za sobą, powiedzieć „nie” bez poczucia winy i „tak” bez lęku. To energia sprawczości, autonomii i zdrowej agresji, bez której trudno podejmować decyzje, stawiać granice i prowadzić własne życie zamiast tylko reagować na to, co się wydarza.Opowiadam o tym, jak Wojowniczka przejawia się w ciele, emocjach i relacjach, dlaczego jako jedyny archetyp potrafi działać nawet w rozregulowanym układzie nerwowym – i jakie są tego koszty. Przyglądam się także jej cieniom: nadmiarowej walce, perfekcjonizmowi, kontroli oraz ucieczce od konfrontacji, gdy energia Wojowniczki została zamrożona.To również odcinek o zdrowej agresji, o relacji z wewnętrznym pierwiastkiem męskim, o granicach, które nie zamykają serca, lecz je chronią. I o tym, że prawdziwa siła nie polega na walce ze światem, lecz na tym, by przestać walczyć z samą sobą.O fundamentach pracy z archetypami mówię w odcinku wstępnym – warto od niego zacząć: #143 Od dziewicy po kapłankę.Archetyp Wojowniczki – o sile, która chroni to, co żywe.I inne wątki tego odcinka:Czym jest archetyp Wojowniczki i jaka jest jego dojrzała funkcja w psychice.O zdrowej agresji jako energii życiowej, a nie przemocy.Dlaczego Wojowniczka potrafi działać nawet w rozregulowanym układzie nerwowym.Jak rozpoznać cienie Wojowniczki: nadmiarową walkę, kontrolę i perfekcjonizm.Co dzieje się, gdy Wojowniczka jest uśpiona – o uległości i unikaniu konfrontacji.O granicach jako ochronie serca, a nie jego zamknięciu.Relacja z wewnętrznym pierwiastkiem męskim i jej znaczenie dla sprawczości.Praca z doświadczeniami przemocy i odzyskiwanie zaufania do własnej mocy.Wojowniczka w relacjach – między obroną siebie a walką o innych.Książka oparta na moim autorskim modelu pracy z energią życiową, dotykająca tematów zdrowej agresji: Wyprawa po moc – książka.Warsztat Wyprawa po moc – pogłębiona, praca z kontinuum niemoc–moc–przemoc, skierowana do osób, które chcą realnie zintegrować siłę bez popadania w przemoc lub wycofanie – to dla osób, które były już w Ośrodku HorseSense. Można zacząć od warsztatu HorseSensownia lub Droga kobiety, a w następnej kolejności dołączyć do warsztatu Wyprawa po moc.Dyscyplina, strategia i długofalowe prowadzenie życia to także aspekty energii archetypu Wojowniczki. Aby pogłębić ten temat posłuchaj także podcast #21 Planowanie z kołem życia, celami i nawykami – możesz tu pobrać koło życia. Z kołem życia, które jest prostym narzędziem dającym ogromne efekty możesz także pracować z moim Planerem rozwojowym MOC*MAGIA*MĄDROŚĆ.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast146/

To jeden z najbardziej magnetycznych, ale i najbardziej niezrozumianych archetypów. Kochanka – ucieleśnienie zmysłowości, energii życia, twórczości i obecności. Nie chodzi tu tylko o romans czy o seks, lecz o coś znacznie głębszego – o kontakt z ogniem życia, który płynie przez ciało, emocje i serce.W tym odcinku opowiadam o archetypie Kochanki jako o wewnętrznej sile, która łączy ciało z duszą, ożywia relacje i wprowadza w życie przepływ, lekkość i namiętność. To energia, z której rodzi się kreacja, bliskość i zachwyt. Ale jak każdy archetyp, również Kochanka ma swoje cienie – rozproszenie, uzależnienie od uwagi, dramatyzm emocji, brak zakorzenienia czy perfekcjonistyczną kontrolę, która odcina od przyjemności.Pokazuję, jak ten archetyp może być zamrożony przez nadmiar obowiązków, traumę relacyjną lub rozregulowany układ nerwowy. Jak go budzić na nowo – poprzez ciało, oddech, naturę, kontakt i twórczość. I jak pozwolić, by energia Kochanki nie tylko rozpalała, ale też ogrzewała, zamiast spalać.To odcinek o przyjemności, która jest znakiem życia. O energii, która nie boi się płynąć. O kobiecie, która przestaje się omijać.Jeśli nie słuchałaś wstępnego odcinka, który zapowiada wszystkie archetypy – zapraszam do odcinka 143 “Od dziewicy po kapłankę” oraz odcinka 144 Archetyp Matki – o karmieniu świata i zapominaniu o sobieCzym jest archetyp Kochanki i dlaczego wykracza daleko poza sferę seksualności.I inne wątki tego odcinka:O energii życiowej, która rodzi się z kontaktu z ciałem i zmysłami.Jak ciało staje się nośnikiem przyjemności, przepływu i obecności.Co dzieje się, gdy archetyp Kochanki zostaje zamrożony – o odcięciu od przyjemności, ciała i emocji.Nadmiar energii Kochanki: uzależnienie od uwagi, rozproszenie, poszukiwanie intensywności.Jak archetyp Matki lub Wojowniczki potrafi „zabić” Kochankę w nas.Dlaczego bez wyregulowanego układu nerwowego nie ma dostępu do energii życia.O procesach, które na warsztatach pomagają odzyskiwać przepływ i twórczość.Jak Kochanka współgra z Matką, Wojowniczką i Królową.Co znaczy „przestać się omijać” – i jak rozpoznać, że ogień naprawdę płonie.

Ciepło, troska, opieka, zdolność do karmienia i współodczuwania – archetyp Matki to jedna z najbardziej rozpoznawalnych i jednocześnie najbardziej zniekształconych energii kobiecych. W tym odcinku opowiadam o jej esencji, ale też o cieniach, które potrafią zamienić miłość w kontrolę, troskę w poświęcenie, a uważność w nadopiekuńczość.Archetyp Matki to energia dawania życia – nie tylko fizycznego, ale też emocjonalnego i symbolicznego. To zdolność tworzenia przestrzeni, w której inni mogą wzrastać. Jednak bez zakorzenienia i wewnętrznego odżywienia – ta sama energia może stać się pułapką: zamiast karmić, zaczyna pochłaniać.W odcinku opowiadam o tym, jak archetyp Matki przejawia się w ciele, emocjach i relacjach, jak równoważy go Wojowniczka, Kochanka i Królowa oraz jak może prowadzić do wypalenia, jeśli nie wraca do źródła – do siebie.To rozmowa o kobiecości, która daje, ale też potrzebuje przyjmować. O rytmie karmienia i powrotu. O miłości, która staje się ekologiczną wtedy, gdy obejmuje także tę, która daje. Więcej o tym – w niniejszym odcinku. Zapraszam!Archetyp Matki – o cieple, trosce i zdolności do karmienia, ale też o jej cieniach, które potrafią zamienić miłość w kontrolę, troskę w poświęcenie, a uważność w nadopiekuńczość.I inne wątki tego odcinka:Czym jest archetyp Matki i jak przejawia się w ciele, emocjach i relacjach.Dlaczego trudno mówić o „zdrowej” energii matkującej bez regulacji układu nerwowego.Jak rozpoznać cienie Matki: nadopiekuńczość, pochłanianie, poświęcanie się i kontrolę.O tym, jak lęk przed utratą więzi może zamienić miłość w osaczenie.Dlaczego archetyp Matki potrafi uśpić inne energie – Kochanki, Wojowniczki i Królowej.O wypaleniu rodziców i opiekunów, wynikającym z ciągłego oddawania energii bez chwili na powrót do siebie.Jak archetyp Matki działa w relacjach partnerskich – między troską a władzą.Z jakimi archetypami najlepiej równoważy się energia Matki.Co to znaczy „ekologiczna miłość” i dlaczego świat potrzebuje kobiet nakarmionych, a nie wyczerpanych.

Co sprawia, że czasem czujemy w sobie spokój i moc królowej, a innym razem ogień wojowniczki, dzikość kochanki lub ciszę kapłanki? W najnowszym odcinku otwieram cykl poświęcony siedmiu archetypom kobiecości – energiom, które współtworzą naszą psychikę, ciało i emocjonalny krajobraz.Archetypy nie są teorią ani etykietą. To żywe wewnętrzne siły, które poruszają się w nas niezależnie od tego, czy je rozpoznajemy, czy nie. Pomagają zrozumieć nasze sprzeczności, nadają język temu, co w nas dzikie i delikatne zarazem. Pozwalają zobaczyć, że można być troskliwą i stanowczą, czułą i stanowczą, namiętną i spokojną – bez konieczności wybierania jednej wersji siebie.Opowiadam, czym są archetypy, jak z nimi pracować i czego unikać, by nie zamieniły się w kolejne maski. Odwołuję się do prac Carla Gustava Junga, Marion Woodman i Clarissy Pinkoli Estés, pokazując, jak archetypy dojrzewają wraz z nami – od dziewicy po kapłankę, od pierwszych intuicji po pełnię życia.To wprowadzenie do zimowego cyklu – podróży przez siedem wewnętrznych energii kobiecości: dziewicę, kochankę, wojowniczkę, matkę, królową, wiedźmę i kapłankę. Każda z nich ma swój czas, swoje cienie i swoje światło. W kolejnych odcinkach przyjrzymy się im po kolei, z czułością, głębią i humorem.O cyklu dojrzewania kobiety – od dziewicy po kapłankęI inne wątki tego odcinka:Czym są archetypy i dlaczego działają niezależnie od naszej świadomości.O tym, jak archetypy pomagają zrozumieć wewnętrzne sprzeczności i konflikty.Jakie kobiece jakości odsłaniają w mitach Atena, Artemida, Hestia, Demeter, Hera, Persefona i Afrodyta?Czym różni się archetyp od roli czy etykiety.Siedem archetypów w jednym kadrze: Matka, Kochanka, Wojowniczka, Królowa, Dziewica, Wiedźma i Kapłanka – gdzie i kiedy przejawia się każda z tych energii?Jak z archetypami pracować, a jak zdecydowanie nie.Kiedy archetyp staje się cieniem i co wtedy się dzieje.Co łączy Junga, Marion Woodman, Jean Shinodę Bolen i Clarissę P. Estés w patrzeniu na kobiecą psychikę?Dlaczego integracja archetypów wymaga dojrzałości i gotowości psychicznej.Jak archetypy przejawiają się w ciele, emocjach i relacjach.Co archetypy mogą wnieść do pracy rozwojowej, ale czego nie zastąpią.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast143/

Jak wygląda proces rozwoju, gdy łączy się codzienność właścicielki konia z doświadczeniem uczestnictwa w programach rozwojowych? W najnowszym odcinku rozmawiam z Ewą – kobietą, która przeszła cztery edycje Drogi Kobiety i jednocześnie od lat żyje blisko ze swoim koniem. To spotkanie dwóch perspektyw: codzienności pełnej obowiązków i relacji z własnym zwierzęciem oraz wyjątkowej przestrzeni warsztatowej, w której konie stają się lustrem wewnętrznych procesów.Ewa dzieli się tym, jak jej doświadczenia ewoluowały na przestrzeni czterech lat – od pierwszego spotkania, w którym pojawiło się jedynie pragnienie „żeby było lepiej”, po głęboką otwartość i odwagę mierzenia się z ważnymi tematami osobistymi. Opowiada o przełomowych momentach, w których konie, grupa i proces warsztatowy wydobywały na powierzchnię to, co długo pozostawało ukryte.Rozmawiamy o uczeniu się tolerancji dla różnic, o rozpoznawaniu własnej mocy i granic, o tym, jak codzienne relacje – także z koniem – zmieniają się, gdy zaczynamy uważniej słuchać siebie i otoczenia. To opowieść o kobiecej drodze, która nie kończy się w żadnym wieku, ale może stawać się początkiem nowej jakości życia – z większą przestrzenią, mocą i odwagą do bycia sobą.Więcej o tym – w niniejszym odcinku. Zapraszam!Droga rozwojowa z końmi i codzienność właścicielki konia. I inne wątki tego odcinka:Czym różni się codzienne życie z koniem od doświadczenia warsztatów z końmi?Jak ewoluował proces Ewy przez cztery edycje Drogi Kobiety – od „chcę, żeby było lepiej” po głębsze odkrycia.O przełomowych momentach, w których konie stają się lustrem ukrytych potrzeb i emocji.Czego uczymy się, gdy widzimy, że ludzie mają naprawdę różnie – i dlaczego ta świadomość upraszcza życie.O rozpoznawaniu subtelnej granicy między mocą a przemocą.Jak warsztaty otworzyły przestrzeń do przeżywania „syndromu opuszczonego gniazda” i tworzenia nowej jakości dla siebie.Różnorodność grup – wiekowa, zawodowa, osobowościowa – jako źródło mocy i inspiracji.Czy 50 lat to początek czy koniec? O odczarowywaniu stereotypów i kobiecej sile w dojrzałym wieku.Odcinek trwa 56 minut.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast142/

Czy przyjemność jest tylko chwilową nagrodą, dodatkiem do codzienności – czy może czymś znacznie głębszym? W najnowszym odcinku opowiadam o głodzie przyjemności – impulsie, który potrafi prowadzić nas ku pełniejszemu życiu, wskazywać drogę do wewnętrznej integracji i otwierać na stany, które są czymś więcej niż sama ulotna satysfakcja.Przyjemność to nie tylko zmysłowy błysk czy krótkie wyrzuty dopaminy. To proces, w którym ciało, emocje i świadomość współgrają, tworząc energię przepływającą z wnętrza ku obrzeżom. Kiedy ciało jest napięte, zamrożone czy zmęczone – dostęp do przyjemności staje się utrudniony. Ale kiedy pozwalamy sobie na jej organiczny powrót, staje się ona wrotami do głębszego kontaktu z samym sobą i światem.Dzielę się osobistymi doświadczeniami, w tym poruszającą historią spotkań z końmi fryzyjskimi, które otworzyły mnie na zrozumienie, czym jest prawdziwe ucieleśnione poczucie przyjemności. Pokazuję, jak przyjemność bywa mylona ze smutkiem, tęsknotą czy żałobą, i jak stopniowo można odkrywać jej autentyczne oblicze – pełne lekkości, figlarności, a jednocześnie głębokiego zakorzenienia.W odcinku przyglądam się także temu, jak przyjemność jest często spychana na margines – traktowana jak „deser” po trudach dnia – podczas gdy może stać się latarnią morską wewnętrznego rozwoju. To ona pozwala odróżnić stany, które tylko chwilowo odcinają nas od napięcia, od tych, które otwierają na większe poczucie sensu i spełnienia.Przyjemność nie jest infantylna ani zarezerwowana dla dzieciństwa, nie jest też tylko “wewnętrznym dzieckiem” – jest fundamentalnym aspektem dorosłego życia i naszej zdolności do bycia w relacjach, w twórczości, w autentycznym kontakcie. To energia, która pozwala żyć pełniej i być w zgodzie z tym, kim naprawdę jesteśmy.Więcej o tym – w niniejszym odcinku. Zapraszam!Głód przyjemności – zapomniany impuls życiowyI inne wątki tego odcinka:Dlaczego przyjemność bywa spychana na margines i traktowana jak „dodatek” zamiast kluczowego kompasu życiowego?Jak ciało sygnalizuje gotowość do przyjmowania przyjemności – i co blokuje ten proces?O różnicy między krótkotrwałą satysfakcją a głęboką, ucieleśnioną przyjemnością.Co mają wspólnego konie fryzyjskie i odkrywanie w sobie źródła zachwytu?Dlaczego w drodze do przyjemności możemy najpierw spotkać smutek, tęsknotę czy żałobę?Jak rozpoznać, kiedy przyjemność staje się wrotami do większego kontaktu ze sobą i światem?O figlarności, lekkości i dorosłej zdolności do zabawy jako źródle mocy.Dlaczego przyjemność nie jest tożsama z dziecięcością, lecz przynależy każdemu dorosłemu człowiekowi.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast141/

Czy to, co naprawdę nas wzmacnia, dzieje się w spektakularnych zwrotach i przełomowych decyzjach – czy raczej w subtelnych, wewnętrznych ruchach, których nikt nie widzi? A może właśnie tam ukryta jest największa moc transformacji?W tym odcinku opowiadam o sile subtelnych energii, które tworzą fundament naszego życia wewnętrznego. Sięgam do metafory drzewa, gdzie to nie liście i owoce, lecz korzenie decydują o stabilności i możliwości wzrostu. Zatrzymuję się przy tym, jak dbać o swoje „korzenie” – o przekonania, regulację emocji, zdolność refleksji i kontakt z własnymi pragnieniami.Pokazuję dwa obszary, które szczególnie wspierają ten proces. Pierwszy to uczenie się od innych – spotkania, w których nie tylko podziwiamy efekty, ale zaglądamy w głąb doświadczeń i refleksji drugiej osoby, karmiąc przy tym swój wewnętrzny świat.Drugi to czas ze sobą – momenty pisania, spaceru czy uważności, które pozwalają tłumaczyć pragnienia na intencje i świadomie pielęgnować własny system korzeniowy. To właśnie te drobne, regularne ruchy sprawiają, że zmiany przychodzą z większą lekkością, mniejszym kosztem i często w zaskakujący, magiczny wręcz sposób. Bo wielka moc nie zawsze tkwi w tym, co widoczne – czasem rodzi się w tym, co delikatne i niemal niezauważalne.Więcej o tym – w niniejszym odcinku. Zapraszam! Co wspiera Twoje “korzenie”? Karmienie swojego świata wewnętrznego czyli “systemu korzeniowego”I inne wątki tego odcinka:Metafora drzewa, które bez mocnego systemu korzeniowego nie jest stabilne i dlaczego warto zajmować się swoim światem wewnętrznym.Wewnętrzny świat psychiki, czyli co? Mindset, systemy przekonań, myśli, regulacja emocji, tendencje, impulsy, intersubiektywność i wszystko, co dotyczy naszego “system korzeniowego”, od którego zależy poczucie spełnienia, sprawstwa, poczucie, że można realizować swój potencjał, lekkość i moc w działaniu.Bycie w głębokich, karmiących i inspirujących relacjach, które pozwalają doświadczać świata wewnętrznego drugiej osoby i sprzyjają naszemu ożywieniu i rozwojowi.Tworzenie i poszukiwanie przestrzeni na refleksyjność i mentalizowanie (podczas programów rozwojowych z końmi i poza nimi) – chwile zatrzymania i spotkania z samą sobą, zamiast zagadywania ciszy czy trudnych odczuć.Warsztaty z procesem grupowym – przestrzeń, w której można ćwiczyć dzielenie się refleksjami i doświadczeniami, zamiast tylko „robić coś razem”.Regularność rozwojowych doświadczeń – dbanie o to, żeby procesy wewnętrzne miały ciągłość, np. warsztaty co pół roku, aby utrzymać proces rozwoju czy codzienne drobne praktyki (słuchanie podcastów również może sprzyjać czerpaniu z systemów korzeniowych innych).Magia koni – obecność w praktyce – czyli jak to może wyglądać z końmi?Pielęgnowanie czasu ze sobą – spacery, notatnik (journaling lub planer rozwojowy Moc-Magia-Mądrość), medytacja, świadome pytania: „czego teraz potrzebuję?”, „za czym tęsknię?”. Ten czas może też pomagać w określaniu intencji.Odcinek trwa 23 minuty.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast140/

Czy porównywanie się zawsze szkodzi, a rywalizacja musi ranić? W najnowszym odcinku opowiadam o tym, co kryje się pod powierzchnią tych zjawisk – o ich relacyjnym, emocjonalnym i często nieuświadomionym wymiarze. Pokazuję różnicę między konstruktywnym a destrukcyjnym porównywaniem się, sięgam do mechanizmów projekcji i napięć wewnętrznych, a także do roli samoakceptacji. Przyglądam się temu, kiedy rywalizacja może nas inspirować, a kiedy staje się bramą do zamrożonych lub bolesnych miejsc. To zaproszenie do refleksji nad tym, co naprawdę porusza się w nas, gdy mierzymy się np. z czyimś sukcesem.Rywalizacja i porównywanie się to zjawiska głęboko wpisane w ludzkie doświadczenie – od dzieciństwa po dorosłość. Towarzyszą im silne emocje i nieuświadomione schematy działania. Czasem prowadzą do motywacji i zachwytu, innym razem do uderzania w siebie lub dewaluowania innych. Kluczowe jest to, co się dzieje wewnątrz – czy buduje się kontakt z własnymi potrzebami, czy ucieka od niewygodnych emocji.Porównania potrafią odebrać odwagę, sprawczość i radość działania – zanim jeszcze zaczniemy. Niektóre nasze działania w ogóle nie kojarzą się z rywalizacją i choć wynikają z porównywania się – bywają potrzebne i konstruktywne. Czasem porównywanie się przejawia się poprzez zachwyt i chęć inspirowania się kimś. Jednak w wielu sytuacjach porównywanie się kończy się bolesnym zwrotem – albo przeciwko sobie, albo przeciwko komuś innemu.Porównywanie się leży w naszej naturze – to sposób, w jaki przez tysiąclecia uczyliśmy się od siebie, ale też konkurowaliśmy o zasoby. Ale dziś często rywalizujemy o rzeczy, które wcale nie są naprawdę ograniczone – tylko tak je postrzegamy.Porównywanie się może być też bramą do kontaktu z czymś zamrożonym – z potrzebą, tęsknotą, pragnieniem ekspresji. Warto wtedy zadać pytanie: z jaką częścią wewnętrzną próbuje nawiązać kontakt? Co tak naprawdę jest potrzebne?Więcej o tym – w dzisiejszym odcinku. Zapraszam!Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast139/

Zapraszam na rozmowę z Dagmarą Bałusz, uczestniczkę programów HorseSense i byłą wiceprezeskę Zarządu Fundacji Osoba Odra. Zaprosiłam Dagmarę do rozmowy o jej drodze rozwojowej, a także ścieżce serca, którą w szczególności jest działanie aktywistyczne. Rozmawiamy jak to się zaczęło i co Dagmara robi, aby się w tej drodze nie wypalić oraz jakie inspiracje można czerpać patrząc na rzekę, ale także na ludzką cielesność. Osoba Odra, inicjatywa, którą zajmowała się Dagmara dąży do tego, by nadać rzece osobowość prawną jako odpowiedź, między innymi na katastrofę ekologiczną z 2020 roku. Czy to możliwe, by rzeka mogła mieć zagwarantowane swoje prawa?Rozmawiamy o działaniach aktywistycznych, które wyprzedzają swój czas – często przynosząc efekty dopiero po wielu latach. O tym, jak nadanie głosu naturze staje się także aktem uzdrawiania.Dotykamy też głębszych warstw – relacji między troską o rzekę a troską o siebie. Mówimy o narzędziach regulacji układu nerwowego, o teorii poliwagalnej i o tym, jak praktyki szamańskie pomagają usłyszeć głos serca. Pojawia się także wątek traumy i doświadczeń traumatycznych, jakie zgodnie z najnowszymi badaniami są udziałem wielu osób w Polsce. Zastanawiamy się jak te złożone i wielowarstwowe procesy, ściśle związane z ciałem i odczuwaniem, mogą zaburzać kontakt z własną wrażliwością – również tą, która otwiera nas na naturę.Ten odcinek to opowieść o wodzie jako wartości, o prawie jako narzędziu zmiany – i o tym, jak odzyskać wewnętrzną integralność w świecie, który sam potrzebuje uzdrowienia.---O działaniach aktywistycznych i jak są powiązane ze ścieżką serca. I inne wątki tego odcinka:Fundacja Osoba Odra jako odpowiedź na wielką ekologiczną katastrofę z 2020 roku – dlaczego nadanie osobowości prawnej rzece jest ważne dla jej ochrony.Unikalne i bezprecedensowe działania aktywistów dotyczące natury, które często odnoszą skutek po wielu latach lub nawet kilku pokoleniach.Gdy rzeka nie może o siebie zadabać, bo jej naturalny rytm jest naruszany – jak podarowanie swojej energii na rzecz ochrony rzeki łączy się z procesami własnego uzdrawiania.O wadze budowania świadomości jaką wartością jest woda i rzeka oraz jak systemowe działania prawne mogą wpływać na całość.Gdy sytuacja wymaga regeneracji i zadbania o siebie – o narzędziach związanych z układem nerwowym, teorią poliwagalną.O połączeniu z naturą, które umożliwia pozostanie w harmonii i zachowanie wewnętrznej integralności.Złożone mechanizmy traumy, których wynikiem może być odcięcie nas od subtelnych poruszeń wewnętrznych – także od wrażliwości na świat natury.Jak pojawia się głos serca? O ścieżce szamańskiej.O mojej rozmówczyni: Dagmara Bałusz – ma korpoprzeszłość na stanowiskach menedżerskich (także międzynarodowych). Obecnie jest członkinią Plemienia Odry. Koordynowała działania dla Odry w województwie pomorskim. W internecie zaprasza do przestrzeni „Dagmara Bałusz – Życie na miękko” oraz na stronę inicjatywy Osoba odra.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast138/