The Mirror and Saved by Grace

عبدالله د خپل ګاونډى د سخاوت تعريف کوى او وائى چې خدائ پاک دې ورله برکت ورکړى، کۀ جنت ته تلل زمونږ په ښو کارونو باندې وى نو دا خو داسې ده لکه چې مونږ خدائ پاک سره يوه سودا کوو، او غواړو چې د خپلو نېکو کارونو په بدل کښې جنت راکړى. يو شاعر وئيلى دى، "مونږ ته د خدائ پاک د کلام د شيشې ضرورت دے چې مونږ ته زمونږ حقيقت وښائى."

عبدالله د سترګې د خسڼى په وجه تکليف کښې دے. زيارت ګُل ورته وائى چې ګناه د دې خسڼى په شان ده، چې مونږ پرې خپل ځان ناغرضه کړے وى او بيا د دې په وجه ډېر تکليف کښې شو، نو پکار دى چې دا خسڼے وباسو. په شروع کښې ګناه وړه وى خو بيا ورو ورو زياتيږى او په آخر کښې زمونږ د مرګ سبب شى، خو خدائ پاک مونږ د خپل رحم په وسيله د ګناه نه بچ کوى.

عبدالله او زيارت ګل دې سره اتفاق کوى چې خاندان مونږ له شناخت راکوى، او مونږ په خپل خاندان کښې محفوظ يو. مسلمانان، يهوديان، او عيسايان ټول دا منى چې حضرت ابراهيم د هغوئ پلار دے. خدائ پاک هغه غوره کړو چې په زمکه ټولو خاندانونو له برکت ورکړى، خو خدائ پاک د عيسى مسيح په وسيله چې د حضرت ابراهيم د نسل نه راغلو يوه نوې د ايمان نه ډکه کورنۍ جوړوى او مونږ ټول د روح په وسيله رايوځائ کوى.

زيارت ګُل بيا د خاندان او د ماشومانو د برکت باره کښې خبرې کوى، او وائى چې څنګه يتيمانان د مور پلار د مينې نه بغير په تکليف او سختو حالاتو کښې وى. خدائ پاک غواړى چې زمونږ آسمانى پلار جوړ شى او هغه مونږ خپل روحانى بچى جوړول غواړى. مونږ د عيسى مسيح په وسيله او په هغۀ باندې ايمان راوړلو سره د خدائ پاک په کورنۍ کښې شاملېدلے شو. ځکه چې صرف د عيسى مسيح په وسيله مونږ خدائ پاک خواته تلے شو.

عبدالله د خپل ترور زوئ خبرې کوى، څوک چې بې اولاده وو خو بيا ورله يوه کورنۍ خپل زوئ ورکړى. خدائ پاک ټول خلق جوړ کړل او هر يو کس يې د خپل نسل په مطابق جوړ کړو، خو د ګناه په وجه مونږ د خدائ پاک نه جدا شو، اوس مونږ له بيا پېدا کيدل پکار دى او د خدائ پاک په روحانى کورنۍ کښې شاملېدل پکار دى.

عبدالله او زيارت ګُل د يو سړى د مرګ خبره کوى، او د هغۀ د زامنو په زمکه باندې جګړه وه. ميراث د پلار د طرف نه تحفه وى، خو عبدالله د هغه زمکې خبره کوى چې وروڼو په کښې ديوال ووهلو او دشمنى ترې جوړه شوه. په ميراث کښې مونږ ته د پلار نيکۀ آدم نه مرګ ملاو شوے دے، خو مسيح د خپلې وينى په وسيله مونږ له د هغه بې‌فائدې ژوندون نه خلاصون راکړو.

يو ځل بيا عبدالله او زيارت ګُل د خاندان او د نسب نامې په حقله خبرې کوى. او وائى چې مونږ ټول خدائ پاک په خپل صورت پېدا کړى يو، زمونږ پلار نيکۀ آدم وو، چا چې ګناه وکړله، او هغه ګناه په مونږ ټولو اثر وکړو او مونږ ګناهګار شو. خو زمونږ د پاره اُميد موجود دے، مونږ بيا پېدا کيدے شو، او يو نوے روح حاصلولے شو او د خدائ پاک بچى جوړېدلے شو.

عبدالله او زيارت ګُل دې سره اتفاق کوى چې خاندان هغه وى په کوم کښې چې ستا تعلق وى، هغوئ تا قبلوى، او تۀ هغوئ قبلوې. څۀ خاندانونه د خپل ميراث په حقله خبرې کوى. خو اوس سوال دا پېدا کيږى چې يو کس يا خاندان په څۀ وجه خاص او د اهميت وړ جوړيږى، نو زيارت ګُل دا وائى چې خدائ پاک بنى آدم په خپل صورت جوړ کړو، او داسې کولو سره يې مونږ له عزت راکړو.

زيارت ګُل د يو سړى قيصه کوى چې د هغۀ دوه ښځې وې خو دويمه ښځه يې ډيره خوښه وه. وړُمبۍ ښځه چې په زړۀ کښې يې حسد وو، هغې غلطه افواه خوره کړه چې دا دويمه ښځه بې وفا ده. دا الزام دومره خراب وو چې خاوند يې د خپل عزت ساتلو د پاره هغه دوېمه ښځه ووژله. نو دغه شان مونږ هم د خدائ پاک نه لرې شو او د هغۀ په نظر کښې شرمنده شو، خو هغۀ بيا عيسى مسيح راولېږلو چې زمونږ شرم لرې کړى او په ګناه مو پرده واچوى.

عبدالله يوه قيصه شريکوى چې څنګه د هغۀ ورارۀ بهر ملک ته تلے وو، او اوس واپس راروان دے، او دا افواه خوره ده چې هغۀ هلته ډېر خراب ژوند تېرولو، او هغه د خپلې کورنۍ د پاره د شرم باعث ګرځېدلے دے. د ورارۀ کور ته په راتلو باندې پابندى لګېدے شى، رد کيدے شى، خو زيارت ګُل ورله مشوره ورکوى چې هغوئ دې داسې ونۀ کړى. مونږ د خپلې ګناه په وجه خدائ پاک رد کړو، نو هغۀ هم مونږ رد کړُو، خو هغه مونږ له واپس بلنه راکوى.