TTvGermany

Yalnızlık, görünürde bir sonu olan pasif bir durumdur. Boşanma ya da sevilen birinin ölümü gibi daha kalıcı bir ayrılıktan kaynaklanan özlem duygusu tamamen farklıdır. Bu tür bir kayıp, farklı bir duygusal paket ve günlük gerçeklik sunar. Şok, üzüntü, öfke, suçluluk, korku veya depresyon gibi güçlü duygular yaygındır ve genellikle yas danışmanlığına ihtiyaç duyulur. Aslında, geçen yıl New England Journal of Medicine, bu tür bir kederin nasıl o kadar güçlü olabileceği ve bazı durumlarda kelimenin tam anlamıyla kalp yetmezliğine neden olabileceği hakkında bir çalışma yayınladı .

Bir panzehir olarak yapabileceğiniz en iyi şeylerden biri meşgul olmaktır. Arkadaşlarınızla zaman geçirerek, ders alarak veya gönüllü olarak programınızı dolu tutun. Amaç, harekete geçmek ve zihin durumunuzu ve odaklanmanızı değiştirmek için bir şeyler yapmaktır. Partnerinizi özlemeye başladığınızda hemen uygulayabileceğiniz 10 dikkat dağıtma stratejisini bir araya getirdiğim bir liste aşağıdadır: Uzun bir yürüyüşe çıkın veya başka bir egzersiz yapın Sıcak bir yatıştırıcı banyo yapın İlginç bir kitap veya dergi okuyun Kişisel günlüğünüze yazın Bir arkadaşınızı arayın ve bir konuşma başlatın Bir bilgisayar oyunu oynayın veya bir bulmaca üzerinde çalışın Uzun süredir ertelenen ev projesine başlamak Hafif bir film izlemek Birini çay veya kahve içmeye davet edin Biraz bahçe işi yapmak Herkes farklı olduğu için, kendi yaşam ve ilgi alanlarınıza daha özel etkinliklerle kendi listenizi oluşturmanızı öneririm. Listenizi önceden hazırlayın, böylece ihtiyaç duyulduğunda hazır olursunuz. Harekete geçmek kesinlikle hayatınızdaki o özel kişiyi özlemenin acısını hafifletmeye yardımcı olacaktır. Acı veren duyguların pasif bir alıcısı olmak yerine, duygusal rahatlamanın aktif bir dağıtıcısı olabilirsiniz.

Bir dahaki sefere kendinizi birini özlerken bulduğunuzda, kendinize birkaç iç gözlem sorusu sorun. Sorularınızı ve cevaplarınızı ayrıntılı olarak yazmanızı öneririm. Ne yazacağımı düşünerek çok fazla zaman harcamayın – sadece akışına bırakın, sansür yapmayın ve dilbilgisi veya imla konusunda endişelenmeyin. Sigmund Freud, bu tür düşünmeyi serbest çağrışım olarak adlandırdı ve bu, düşüncelerinizi ve duygularınızı ifade etmenin harika bir yoludur.