Slaglijn - #28 - CUE2026

De CUE is dé vakbeurs voor alle podia en evenementen technici, en daarbij dus ook het epicentrum voor onze branche. In deze negentiende editie van de Cue maak ik gebruik van de gelegenheid om de microfoon van slaglijn in het midden van de leukste stand van de beurs; De Lost & Move, te planten en met collega’s in gesprek te gaan. In plaats van een babbebox focus ik mij dit jaar meer op de observatie die ik gemaakt heb, namelijk: de prominente verschuiving van de oudere generatie die plaats maakt voor de nieuwe generatie in onze sector. Uit persoonlijke interesse vroeg ik iedereen die wou hun mening hierover. 

Max Heinen is lichttechnicus in Théâtres de la Ville in Luxembourg, de hoofdstad van Luxemburg.Max rolde per ongeluk in het vak en werkt pas twee jaar in het theater waar hij verliefd is geworden op een wereld waar hij zichzelf nooit zag werken. In deze aflevering spreekt hij over zijn ervaring, zijn weg hier naartoe en hoe hij in het theater eindelijk compleet is.Deze aflevering is deel van de black border series; Een Black ‘Border’ is de engelse vakterm voor ‘Fries’ maar ook voor de landsgrenzen die ik met Slaglijn passeer om te spreken met collega’s in het zwart, te vinden in het buitenland.Deze podcast serie zal engels gesproken worden.

Tristian Willis is stagetechnician in de Aviva Studios in Manchester, Engeland. Ook is Tristian, poëet en kunstliefhebber.In dit gesprek praten wij over het combineren van techniek en artistiek, de transitie van passie voor film naar passie voor het theater, belicht hij het belang van kunst in manchester, in Engeland en kunst in het algemeen, bespreken wij de engelse politiek en het feit dat ons prachtige beroep meer is dan alleen een hobby.Deze aflevering is deel van de black border series; Een Black ‘Border’ is de engelse vakterm voor ‘Fries’ maar ook voor de landsgrenzen die ik met Slaglijn passeer om te spreken met collega’s in het zwart, te vinden in het buitenland.Deze podcast serie zal engels gesproken worden.

Luca Wirtz is lichttechnicus in de Deutsche Oper Berlin, Berlijn, Duitsland en praat over de compartimentering van een technische ploeg, de tradities en hoe zij doorbroken moeten worden, het Allroundschap; wat in Duitsland nog niet bestaat en over het werken in een grote groep als jonge technicus met een visie Deze aflevering is deel van de black border series; Een Black ‘Border’ is de engelse vakterm voor ‘Fries’ maar ook voor de landsgrenzen die ik met Slaglijn passeer om te spreken met collega’s in het zwart, te vinden in het buitenland.Deze podcast serie zal engels gesproken worden.

Hedda Liukkala is een stagetechnican in het Dance House Helsinki in Helsniki, Finland, en is daarnaast kunstenaar, stagemanager, circusartiest en rigger.  Samen praten wij over de synergy en balans als performer en stagemanager, praten we over Hedda’s kunst en over het geïnspireerd worden als technicus in het theater om opnieuw kunst te makenDeze aflevering is deel van de black border series; Een Black ‘Border’ is de engelse vakterm voor ‘Fries’ maar ook voor de landsgrenzen die ik met Slaglijn passeer om te spreken met collega’s in het zwart, te vinden in het buitenland.Deze podcast serie zal engels gesproken worden.

Thibault Morel is een stage-mechanist in het theater Le Corum, Montpellier, Frankrijk, daar bedient hij de ouderwetse handtrekkenwand en spreekt over zijn ervaring aan de touwen, over ervaringen versus diploma, de franse kunstcultuur en de magie van de van zijn vak. Deze aflevering is deel van de Black Border Series; Een Black ‘Border’ is de engelse vakterm voor ‘Fries’ maar ook voor de landsgrenzen die ik met Slaglijn passeer om te spreken met collega’s in het zwart, te vinden in het buitenland.Deze podcast serie zal engels gesproken worden.

In de finale van de Geit of Sylvia praat ik over het einde van mijn stage en daarbij het begin van mijn huidige carrière. Een paar lastige maar prachtige momenten uit mijn verslag en het startschot van de aspiratie; Beste 1ste Inspiciënt van Nederland.

In Houtsplinters #3 beschrijf ik de catharsis van stagiaire Daan uit 2011, bespreek ik het belang van huistechnici en hun rol in een voorstelling, sta ik stil bij sommige uitdagingen die dit prachtige vak met zich mee kan nemen en herontdek ik de hoe belangrijk deze stage voor mij persoonlijk is.

In Houtsplinters #2 lees ik verder hoe stagiaire Daan zijn eerste stappen zet en zich moeilijk voortbeweegt op zijn eerste theatertournee. Na aanleiding van dit verhaal reflecteer ik op het verleden en dus ook op de veranderingen richting het heden van dit beroep en sta ik stil bij de waardering die ik, en wellicht niet genoeg anderen, ervaar tijdens mijn werkdagen op het toneel.

In de serie; Houtsplinters bezoek ik mijn oude verhalen als eerbetoon voor het prachtige vak wat ik tot het heden beoefen. In aflevering 1 grijp ik terug naar het begin van mijn carrière, waar ik mijn eerste stappen zette op een toneelvloer, waar ik verliefd ben geworden op het theater maar ook waar ik ooit begonnen ben met schrijven. Naast mijn gasten van Slaglijn zal dit mijn persoonlijke liefdesbrief worden voor het mooiste beroep ter wereld.