#21 - Het museum

Aangekomen op Annet haar mooie gracht, strijden vogels om het mooiste lied. Annet schuifelt over de klinkers naar de voordeur. Ze pakt haar sleutels voor de tussendeur. De deur heeft een piep, het zitje van de trapstoel een bonk en het rode knopje voor omhoog een klik. "Ik wens u een mooi middagdutje toe." Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel

Waarom is Annet zo lang bij haar man gebleven, vraagt Bas zich af. "Denk je nog weleens aan hem?" "Niet veel hoor," antwoordt Annet. "Het was een moeilijke man, in de eerste plaats voor hemzelf." Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel

"Annet heeft zoveel over jou verteld. Je bent haar ideale schoonzoon." De zoon van Annet schuifelt achter zijn vriendin langs naar zijn keukentje en mompelt: "De Messi onder de vrijwilligers". Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel

Annet navigeert foutloos naar de kleine markt net buiten de stad. "Ach, kijk eens wie we daar hebben? Alles goed met u?" Bas vraagt de groenteman waar hij Annet van kent. "Mevrouw kwam nog niet zo lang geleden zelf met haar autootje naar deze markt gereden." Niet zo lang geleden betekent ongeveer tien jaar. Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel

'Voor velen is de decembermaand een tijd om gezellig samen te zijn. Helaas zijn veel ouderen eenzaam rond kerst. Om deze ouderen ook dit jaar een gezellig samenzijn te bezorgen, organiseert de vrijwilligersorganisatie een feestdiner.' "Iets voor jou? vraagt Bas. "Nee," antwoordt Annet. Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel

Bas is benieuwd of zijn kinderen tegen hun kinderen kunnen zeggen: 'Kijk, hier was het vroeger heel druk en in dit park stonden foeilelijke huizen. En waar we nu rijden, de A2, kende in zijn hoogtijdagen tien rijbanen, nu nog maar vier. En bijna geen files meer.' Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel

"Ik ben al allemachtig achtentachtig." Tijdens de wandeling vertelt Annet dat er al meubelstukken worden verdeeld voor als ze er straks niet meer is. Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel

Bas is in Frederiksoord, in Drenthe. "Ik zie het wel hoor dat jullie uit het westen komen," zegt een serveerster. "Oh ja?" reageert Bas. "Wat zijn dan de typische kenmerken van ons westerlingen?" De serveerster gaat in cowboy houding staan en gebruikt haar vingers om op te sommen. "Jullie zijn vaak homo, maar dat geeft niet. Jullie zijn veel vegetariër. En jullie zijn vaak aanwezig." Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel

Annet wenkt Bas. "Ga eens op je hurken zitten." Bas gehoorzaamt en komt ter hoogte van haar ogen. Hij ziet nu wat zij ziet. Vanaf een rolstoel zijn de meeste schilderijen overbelicht als je er dichtbij staat. Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel

Annet is één van de vrijwilligers die 25 jaar lang zeker drie keer in de week een van de kloostertuinen in de stad verzorgd heeft. Acht jaar geleden is zij ermee gestopt, maar per mail houdt ze nog contact met de andere vrijwilligers. Tekst en verteller: Bas Keijzer Muziek: Ger Otte Montage en sound design: Astrid Cornelisse Foto: Sabine van Chapel