Potrzeby i pragnienia. Dlaczego tak często chcemy nie tego, czego naprawdę potrzebujemy?

Intuicja

Nie zawsze pragniemy tego, czego potrzebujemy.I nie zawsze potrzebujemy tego, czego pragniemy.W tym odcinku porządkuję jedno z najbardziej mylących, a jednocześnie kluczowych rozróżnień w psychologii: różnicę między potrzebą a pragnieniem.Mówię o tym: • czym potrzeba jest w sensie regulacyjnym, a czym nie jest, • dlaczego pragnienia bywają tak głośne, pilne i przekonujące, • jak schematy wczesnodziecięce „tłumaczą” potrzeby na pragnienia, • w jaki sposób doświadczenia urazowe sprawiają, że pragnienie staje się strategią przetrwania, • dlaczego w uzależnieniach i w trudnych relacjach spełnianie pragnień nie prowadzi do ulgi, • i jak w terapii organizm stopniowo „oducza się” dawnych strategii przetrwania, odzyskując dostęp do realnych potrzeb.

U progu nowego roku :)

Czego nauczyłyśmy się po 40?

Nie nakręcaj się!

Z nastolatkiem w dorastanie – ze spokojemRobimy wszystko dla dzieci. Chcielibyśmy, żeby to doceniły. Kiedy wchodzą w wiek nastoletni, trudno nam zaakceptować ich bunt i złość. Czujemy lęk. Ale nastolatkowie źle znoszą nieustanną troskę i zmartwienie na twarzach rodziców. Potrzebują, żebyśmy ufali, że sobie poradzą. Żebyśmy byli przy nich spokojni, gdy popełniają błędy, wściekają się, rozpaczają.Treść tej książki ma pomóc w tym, by przez czas dorastania dziecka przejść możliwie spokojnie. Specjaliści podpowiadają, czym się przejmować, a co jest typowe dla tego okresu. Jak rozmawiać, żeby się nie kłócić, jak wspierać, żeby się nie wypalić.Joanna Szulc, fragment wstępu„Kochaj i pozwól na bunt” – to zdanie stało się moim drogowskazem. Bo rodzicielstwo to najtrudniejsza, ale i najpiękniejsza podróż w moim życiu. Nie da się jej odbyć bez chwil, kiedy wydaje się, że straciliśmy azymut. Zwłaszcza przy nastolatkach w czasie buntu, poszukujących siebie i stawiających granice nam, rodzicom."Ta książka jest jak kompas podczas tej wymagającej wyprawy – nie tyle daje gotowe recepty, ile pomaga zobaczyć szerszą perspektywę. Przypomina, że rozmowa ma moc większą niż kontrola. I że z wyzwaniami rodzicielstwa nie jesteśmy sami. Z całego serca polecam."Martyna Wojciechowska, inicjatorka projektu „Młode głowy. Otwarcie o zdrowie psychicznym”, prezeska Fundacji UNAWEZA"Wszechstronna, głęboka, serdeczna książka dla rodziców, którzy często stają bezradni wobec swoich nastoletnich dzieci. Nie mogłam się zdecydować, czy lepsze są w niej pytania, czy odpowiedzi – ostatecznie uznałam, że jest remis: świetne pytania, mądre odpowiedzi."Natalia de BarbaroKupując tę książkę – wspierasz projekt „Młode głowy. Otwarcie o zdrowiu psychicznym” Fundacji UNAWEZA

Syndromy - kiedy przeszłość jest w teraźniejszości

Dysocjacja, tłumienie, odpuszczanie - 3 strategie przetrwania :)

Czy bez bata zgłupieję? O micie racjonalnego krytyka i sile mądrego, wspierającego głosu.Wielu z nas wierzy, że nasz wewnętrzny krytyk mówi prawdę, że to on trzyma nas przy ziemi, chroni przed błędami i utratą kontroli.Ale co, jeśli to nie racjonalność, tylko strach?I co, jeśli ten głos wcale nie jest obiektywny, tylko zniekształcony, tak samo jak głos wewnętrznego pochlebcy?W tym odcinku opowiadam:– dlaczego ufamy surowym myślom bardziej niż wspierającym (negativity bias, kulturowe dziedzictwo „bata” i etos pracy),– jak psychologia tłumaczy zjawisko krytyka – od CBT po terapię współczucia (CFT),– co chroniczna krytyka robi z naszą psychiką i zdolnością do działania,– oraz jak brzmi inny głos: wrażliwy, ciekawy, mądry, wspierający.

Dzień dobry!Wszyscy za kulisami jesteśmy po prostu ludźmi. Mamy swoje ulubione wyciągnięte dresy, proste kanapki z serem na śniadanie, rozczulają nas kaczki na jeziorze (właśnie je obserwujemy z Jogą), czasem nie czeszemy włosów do południa.Każdy z nas miewa podkrążone oczy, bałagan w kuchni i nerwowe poranki. I właśnie z tej normalności wpadam dziś do Was z podcastem o kulisach powstawania mojej najnowszej książki „To samo, ale inaczej”.Spotykam się z moją redaktorką @karolina_opo , aby trochę wspólnie poplotkować o tym, jak się pisze książki. Jak się wpada na pomysły, smażąc naleśniki, wypełnia rozdziały, jeżdżąc pociągiem, i dyskutuje do rana o rzeczach zbędnych, by na końcu wybrać to, co najważniejsze.Dobrego odsłuchu ❤️@wydawnictwo_agora