اسکندر و بوران دخت به همراه حکیمان و سپاه به سوی سرزمین زنگیان به راه می افتند.
به کنارۀ دریای آن سرزمین می رسند. موجوداتی از آب بیرون می آیند و آدمیان را می گیرند و می خورند. وسلاح بر آنها کارگر نیست. سپاه باید چاه بکند و در چاه پنهان شود تا در امان ماند.
در بیابان می روند. مناره ای می بینند به بلندی چهارصد گز از زر و نقره و انواع سلاح در آن. در کنار آن استخوانهای آدمیان پراکنده است. فقط افلاطون راز آن را می داند.
بعد به سرزمین سباط می رسند. در این سرزمین دو هزار هزار زن هستند و مردی در میان آنها نیست و نرۀ آدمی را بر گردن و پیشانی می بندند. افلاطون راز این سرزمین عجیب را به اسکندر می گوید. و به او می گوید که آماده باش که فردا رئیس این زنان، سباطره نام، به دیدن او خواهد آمد و از او مرد طلب خواهد کرد.
Fler avsnitt från "كتيبه"



Missa inte ett avsnitt av “كتيبه” och prenumerera på det i GetPodcast-appen.








