Soul Food Podcasts podcast

“สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่224) ปากที่สรรเสริญพระเจ้า(2)

0:00
4:58
Recuar 15 segundos
Avançar 15 segundos



คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่224)


ปากที่สรรเสริญพระเจ้า(2)


“ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเจ้าตลอดไป

คำสรรเสริญพระองค์อยู่ที่ปากข้าพเจ้าเรื่อยไป”

~สดุดี 34:1 TH1971

“I will thank the LORD at all times.

My mouth will always praise him.”

~Psalms 34:1 GW


พระธรรมสดุดี บทที่34 นี้ เชื่อมโยงกับช่วงที่ดาวิดต้องหนีภัยและอยู่ในสถานการณ์คับขัน

ท่ามกลางความกลัวและการถูกคุกคาม

เป็นบทเพลงที่ดาวิดเขียนขึ้นในช่วงเวลาที่ท่านประสบความยากลำบาก

และต้องหลบหนีจากการไล่ล่าเพราะเพลิงริษยาของกษัตริย์ซาอูล

เบื้องหลังของเหตุการณ์นี้ อยู่ใน 1 ซามูเอล 21:10–15

เมื่อดาวิดหนีไปยังเมืองกัท กลับตกอยู่ในอันตราย เพราะคนที่นั่นจำท่านได้

ดาวิดจึงแสร้งทำเป็นคนเสียสติ เพื่อเอาชีวิตรอดจากกษัตริย์อาคีช

น่าคิดที่ ในเวลานั้นดาวิด

~ไม่ได้อยู่ในพระราชวัง

~ไม่ได้อยู่ในสถานที่ปลอดภัย

~ไม่ได้มีเกียรติหรือศักดิ์ศรี

แต่กลับต้องแสดงตัวเป็นคนเสียสติเพื่อรักษาชีวิต

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ หลังจากประสบการณ์นั้น ดาวิดกลับเริ่มต้นบทเพลง

ด้วยการสรรเสริญพระเจ้า!

สิ่งนี้สอนเราว่า

* การสรรเสริญไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะเมื่อเราประสบความสำเร็จ

* การขอบพระคุณไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะเมื่อเราได้รับสิ่งที่ต้องการ

* การนมัสการไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าสถานการณ์รอบตัวของเราดี

แต่เกิดจากการที่เรารู้ว่า

1).พระเจ้าทรงเป็นใคร และ

2).พระองค์ทรงสัตย์ซื่อต่อเราอย่างไร

ดังนั้น แทนที่ปากของดาวิดจะเต็มไปด้วยคำคร่ำครวญเพียงอย่างเดียว

แต่ปากของท่านกลับเต็มไปด้วยคำสรรเสริญพระเจ้า!

นี่จึงเป็นคำพยานว่า การสรรเสริญพระเจ้าที่แท้จริง

สามารถเกิดขึ้นได้แม้ในวันที่ชีวิตไม่ได้ง่าย

เราไม่ได้สรรเสริญพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าทรงทำให้สถานการณ์ของเราสมบูรณ์แบบ

แต่เพราะว่าพระเจ้าทรงสัตย์ซื่อ!


ในข้อนี้ มีคำสำคัญ น่าพิจารณา ดังนี้

  1. ​“สรรเสริญ” คือ"การพูดยกย่องถึงความดี ความยิ่งใหญ่ และความสัตย์ซื่อของพระเจ้า

หรือ สาธุการ“

  1. ​“ตลอดไป”คือ “ทุกเวลา ทุกสถานการณ์ อย่างต่อเนื่อง เสมอ

ไม่ใช่สรรเสริญเฉพาะเวลาที่มีสถานการณ์ชีวิตที่ราบรื่นเท่านั้น

  1. ​“อยู่ที่ปากข้าพเจ้าเรื่อยไป“” คือ ชี้ว่าการสรรเสริญควรเป็นนิสัย

เป็นสิ่งที่พร้อมจะเอ่ยออกมาทั้งในที่ลับและที่สาธารณะ ทุกเวลา

ดังนั้น “ปากของเราควรสรรเสริญพระเจ้าเสมอ

ไม่ใช่เฉพาะในวันที่ชีวิตมีความสุข”

ข้อพระคัมภีร์นี้เป็นถ้อยคำที่ทรงพลังมาก เพราะดาวิดไม่ได้กล่าวว่า

“ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเจ้าเมื่อทุกอย่างดี”

แต่ท่านกล่าวว่า

“ข้าพเจ้าจะถวายสาธุการแด่พระยาห์เวห์ตลอดไป”

นี่คือหัวใจของคนที่รู้จักพระเจ้าอย่างแท้จริง คือ

1).ไม่ได้ให้สถานการณ์เป็นตัวกำหนดการนมัสการ แต่

2).ให้ความเชื่อในพระเจ้าเป็นตัวกำหนดท่าทีของหัวใจ

แต่ท่านตั้งใจที่จะถวายสาธุการหรือคำสรรเสริญแด่พระเจ้า

จึงเป็นการเปลี่ยนมุมมองจาก

1).”พระเจ้าจะให้อะไรแก่ฉัน?“

2).”พระเจ้าจะช่วยฉันอย่างไร?“ และ

3).”พระเจ้าจะทำให้ชีวิตฉันดีขึ้นเมื่อไร?“

มาเป็นการถามว่า

1).”ฉันจะถวายเกียรติแด่พระเจ้าอย่างไร?“

2).”ฉันจะทำให้พระนามของพระองค์ได้รับการยกย่องอย่างไร?“

3).”ฉันจะดำเนินชีวิตให้เป็นที่พอพระทัยพระองค์อย่างไร?“,


พี่น้องที่รัก

” คนที่เติบโตฝ่ายวิญญาณจะไม่ได้มองพระเจ้าเป็นเพียงผู้ประทานพระพร

แต่เขาจะรักและสรรเสริญพระเจ้าเพราะว่าพระองค์ทรงคู่ควรแก่การสรรเสริญ!“

(Those who grow spiritually do not view God merely as a giver of blessings,

but they love and praise Him simply because He is worthy of praise!)


…เห็นด้วยกันกับผมไหมครับ?



………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 10พฤศจิกายน2026(ตอนที่ 224ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

Mais episódios de "Soul Food Podcasts"