
คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่224)
ปากที่สรรเสริญพระเจ้า(2)
“ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเจ้าตลอดไป
คำสรรเสริญพระองค์อยู่ที่ปากข้าพเจ้าเรื่อยไป”
~สดุดี 34:1 TH1971
“I will thank the LORD at all times.
My mouth will always praise him.”
~Psalms 34:1 GW
พระธรรมสดุดี บทที่34 นี้ เชื่อมโยงกับช่วงที่ดาวิดต้องหนีภัยและอยู่ในสถานการณ์คับขัน
ท่ามกลางความกลัวและการถูกคุกคาม
เป็นบทเพลงที่ดาวิดเขียนขึ้นในช่วงเวลาที่ท่านประสบความยากลำบาก
และต้องหลบหนีจากการไล่ล่าเพราะเพลิงริษยาของกษัตริย์ซาอูล
เบื้องหลังของเหตุการณ์นี้ อยู่ใน 1 ซามูเอล 21:10–15
เมื่อดาวิดหนีไปยังเมืองกัท กลับตกอยู่ในอันตราย เพราะคนที่นั่นจำท่านได้
ดาวิดจึงแสร้งทำเป็นคนเสียสติ เพื่อเอาชีวิตรอดจากกษัตริย์อาคีช
น่าคิดที่ ในเวลานั้นดาวิด
~ไม่ได้อยู่ในพระราชวัง
~ไม่ได้อยู่ในสถานที่ปลอดภัย
~ไม่ได้มีเกียรติหรือศักดิ์ศรี
แต่กลับต้องแสดงตัวเป็นคนเสียสติเพื่อรักษาชีวิต
สิ่งที่น่าสนใจก็คือ หลังจากประสบการณ์นั้น ดาวิดกลับเริ่มต้นบทเพลง
ด้วยการสรรเสริญพระเจ้า!
สิ่งนี้สอนเราว่า
* การสรรเสริญไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะเมื่อเราประสบความสำเร็จ
* การขอบพระคุณไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะเมื่อเราได้รับสิ่งที่ต้องการ
* การนมัสการไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าสถานการณ์รอบตัวของเราดี
แต่เกิดจากการที่เรารู้ว่า
1).พระเจ้าทรงเป็นใคร และ
2).พระองค์ทรงสัตย์ซื่อต่อเราอย่างไร
ดังนั้น แทนที่ปากของดาวิดจะเต็มไปด้วยคำคร่ำครวญเพียงอย่างเดียว
แต่ปากของท่านกลับเต็มไปด้วยคำสรรเสริญพระเจ้า!
นี่จึงเป็นคำพยานว่า การสรรเสริญพระเจ้าที่แท้จริง
สามารถเกิดขึ้นได้แม้ในวันที่ชีวิตไม่ได้ง่าย
เราไม่ได้สรรเสริญพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าทรงทำให้สถานการณ์ของเราสมบูรณ์แบบ
แต่เพราะว่าพระเจ้าทรงสัตย์ซื่อ!
ในข้อนี้ มีคำสำคัญ น่าพิจารณา ดังนี้
- “สรรเสริญ” คือ"การพูดยกย่องถึงความดี ความยิ่งใหญ่ และความสัตย์ซื่อของพระเจ้า
หรือ สาธุการ“
- “ตลอดไป”คือ “ทุกเวลา ทุกสถานการณ์ อย่างต่อเนื่อง เสมอ
ไม่ใช่สรรเสริญเฉพาะเวลาที่มีสถานการณ์ชีวิตที่ราบรื่นเท่านั้น
- “อยู่ที่ปากข้าพเจ้าเรื่อยไป“” คือ ชี้ว่าการสรรเสริญควรเป็นนิสัย
เป็นสิ่งที่พร้อมจะเอ่ยออกมาทั้งในที่ลับและที่สาธารณะ ทุกเวลา
ดังนั้น “ปากของเราควรสรรเสริญพระเจ้าเสมอ
ไม่ใช่เฉพาะในวันที่ชีวิตมีความสุข”
ข้อพระคัมภีร์นี้เป็นถ้อยคำที่ทรงพลังมาก เพราะดาวิดไม่ได้กล่าวว่า
“ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเจ้าเมื่อทุกอย่างดี”
แต่ท่านกล่าวว่า
“ข้าพเจ้าจะถวายสาธุการแด่พระยาห์เวห์ตลอดไป”
นี่คือหัวใจของคนที่รู้จักพระเจ้าอย่างแท้จริง คือ
1).ไม่ได้ให้สถานการณ์เป็นตัวกำหนดการนมัสการ แต่
2).ให้ความเชื่อในพระเจ้าเป็นตัวกำหนดท่าทีของหัวใจ
แต่ท่านตั้งใจที่จะถวายสาธุการหรือคำสรรเสริญแด่พระเจ้า
จึงเป็นการเปลี่ยนมุมมองจาก
1).”พระเจ้าจะให้อะไรแก่ฉัน?“
2).”พระเจ้าจะช่วยฉันอย่างไร?“ และ
3).”พระเจ้าจะทำให้ชีวิตฉันดีขึ้นเมื่อไร?“
มาเป็นการถามว่า
1).”ฉันจะถวายเกียรติแด่พระเจ้าอย่างไร?“
2).”ฉันจะทำให้พระนามของพระองค์ได้รับการยกย่องอย่างไร?“
3).”ฉันจะดำเนินชีวิตให้เป็นที่พอพระทัยพระองค์อย่างไร?“,
พี่น้องที่รัก
” คนที่เติบโตฝ่ายวิญญาณจะไม่ได้มองพระเจ้าเป็นเพียงผู้ประทานพระพร
แต่เขาจะรักและสรรเสริญพระเจ้าเพราะว่าพระองค์ทรงคู่ควรแก่การสรรเสริญ!“
(Those who grow spiritually do not view God merely as a giver of blessings,
but they love and praise Him simply because He is worthy of praise!)
…เห็นด้วยกันกับผมไหมครับ?
………………………………
ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 10พฤศจิกายน2026(ตอนที่ 224ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี
Mais episódios de "Soul Food Podcasts"



Não percas um episódio de “Soul Food Podcasts” e subscrevê-lo na aplicação GetPodcast.








