33 Niedziela Zwykła A (15.11.2026) Obdarowani - ks. Łukasz Labusga
W homilii omówiona zostaje przypowieść o talentach, w której gospodarz powierza sługom różne sumy, a po powrocie rozlicza ich z tego, co zrobili z powierzonym majątkiem. Dwaj słudzy pomnażają otrzymane środki i zostają pochwaleni, natomiast ten, który ze strachu zakopał talent, zostaje ukarany. Przypowieść pojawia się przed opisem Sądu Ostatecznego i kieruje uwagę ku końcowi życia oraz odpowiedzialności za otrzymane dary.
Kaznodzieja wyjaśnia, że biblijny talent był miarą wagi, a nie określeniem szczególnej zdolności. Powierzone sługom sumy były bardzo duże, dlatego przypowieść przedstawia ludzi jako obdarowanych przez Boga. Do tych darów należą życie, wiara, sakramenty, łaska, zdolności oraz miłosierdzie otrzymane przez ofiarę Jezusa.
W związku ze Światowym Dniem Ubogich homilia przedstawia potrzebującego człowieka jako dar, któremu można służyć tym, co samemu się otrzymało. Pomnażanie talentów oznacza między innymi dzielenie się z innymi. Przywołana zostaje historia starszej kobiety, która chętnie rozdawała żywność i mówiła, że gdy jedną ręką coś daje, Bóg napełnia drugą.
W dalszej części wskazane są przeszkody w czynieniu dobra: zamknięcie się na potrzeby innych, lęk przed niepowodzeniem lub oceną oraz niechęć do działania. Kaznodzieja zachęca do zastanowienia się, czy obawa lub myśl „nie chce mi się” nie sprawiają, że człowiek rezygnuje z okazji do pomocy.
Jako przykład odważnej służby ubogim przedstawiona zostaje błogosławiona Maria Luisa Merkert. Wraz z towarzyszkami odwiedzała chorych, towarzyszyła umierającym i organizowała szkolenia pielęgniarskie. Podkreślała też, że pomoc powinna być udzielana z szacunkiem i w taki sposób, by to, co się ofiarowuje, było dobre.
Homilia kończy się refleksją o tym, jak pomagać. Pomoc nie musi oznaczać pieniędzy — może polegać na poświęceniu czasu i uwagi, a jej forma wymaga osobistego rozeznania. Odwołując się do słów św. Pawła o radosnym dawcy, kaznodzieja zachęca do dzielenia się bez lęku i niechęci, pamiętając o własnych darach otrzymanych od Boga.