Krótkie historie

Dawno mnie nie było i lepiej nie mówić, że wracam, bo jak znów przytrafi się dłuższa przerwa, to historia powtórzy się jako farsa. Bez dżingla, bez wstępu, bez pożegnania - tylko sama krótka historia o tym, że im dłużej tłumi się w sobie gniew, tym większa szansa na utratę zdrowia.

Cześć! Dawno się nie słyszeliśmy, dlatego cieszę się, że znów mogę zaprosić Was do swojego świata ;) Niech to będzie dla Was przyjemna chwila! M.

Cześć! Przed nami kolejny etap wędrówki po świecie wyobrażonym, do którego nieustannie Was zapraszam. Szczerze, myślę, że ten świat zwalnia nas z konieczności rozumienia wszystkiego, co się w nim dzieje. Nie musimy w nim racjonalizować postaci, miejsc, ani wydarzeń. Nie jesteśmy też zobowiązani do tego, by odbierać ten świat tak samo - każdy i każda z nas będzie patrzył na niego swoimi oczami, więc zmieniać się będzie sens, albo też i całkiem ten sens będzie umykać. I myślę sobie, że to dobrze, że taki świat tworzę i w takim świecie właśnie Was witam. Bo tu nie musimy rozumieć, ale możemy odczuwać.  Bawcie się dobrze, gdy będzie dziś słuchać o Panu X. 

Cześć!  W dzisiejszym odcinku dzielę się z Wami opowiadaniem o ludziach, którzy mieli dostarczać rozrywki, czynić nasze życie weselszym i odrywać od codziennych spraw, ale stali się narzędziem w rękach społeczeństw pragnących brutalnych igrzysk.  Tradycyjnie zapraszam Was na swojego Tiktoka i Instagram, gdzie znajdziecie fragmenty Krótkich historii. Będę wdzięczny za każdą formę zachęcenia swoich przyjaciół do wysłuchania tego odcinka :) Wszystkiego dobrego! Do usłyszenia! Michał

Do końca miał oczy otwarte, to opowiadanie o człowieku, który w pewnym momencie poczuł, że jego działanie pozbawione jest już sensu. Że opór nie ma znaczenia, bo sprawy przybrały już ostateczny kierunek, więc lepiej będzie zawiesić hamak i wykorzystać ostatnie chwile na odczuwanie błogości. Możemy krytykować jego postawę, ale… czy nie więcej winy leży po stronie tych, którzy zachowywali bierność, gdy jeszcze cokolwiek można było zdziałać?  Przyjemnego słuchania i dobrego tygodnia. Tradycyjnie: będę wdzięczny za zaobserwowanie kanału Krótkich historii i zostawienie tu swojej oceny. A jeśli jeszcze uznasz, że warto ustawić powiadomienia, by nie przegapić kolejnych odcinków, to będzie mi jeszcze przyjemniej :)  11 czerwca przyjdę tu z następnym opowiadaniem - nie zapomnij podzielić się Krótkimi historiami ze swoimi przyjaciółmi ;) Cześć! Michał

Cześć! Od kilku lat żyję z poczuciem, że czekają nas trudne czasy - nie chcę porównywać trudności, z którymi mierzyli się nasi przodkowie i prowadzić licytacji na to, kto miał lub ma trudniej, ale spoglądając w przyszłość, patrzę wzrokiem pozbawionym nadziei. I właśnie o tym jest opowiadanie o Sarze, która tak naprawdę, wcale lecieć nie chciała, ale nie dano jej i jej rówieśnikom wyboru.  Czas też na małe zmiany w częstotliwości publikowania Krótkich historii, z jednego prostego powodu: potrzebuję więcej czasu na pracę nad nowymi treściami - trochę większymi od tych opowiadań, które zapraszają tylko na kilka minut.. ;)  Dlatego Krótkie historie będą pojawiać się co dwa tygodnie. Do usłyszenia 28 maja! 

Dzień dobry! Skoro niedziela, to i kolejny odcinek Krótkich historii. Nie mogę uwierzyć w to, jak szybko płynie czas odkąd zaczęliśmy razem podróżować po świecie, który dla Was przygotowuję. Każde opowiadanie najpierw zrodziło się w mojej głowie, potem zostało ubrane w słowa, a na końcu nagrane i choć daleko mi do perfekcji technicznej, to cieszę się, że tu zaglądacie i czasami piszecie do mnie kilka słów o swoich wrażeniach. Mam nadzieję, że z tygodnia na tydzień będzie nas tu coraz więcej.  Dziękuję też za dowody uznania dla mojej pracy w postaci wpłat na symboliczną kawę. To niezwykle motywujące i po prostu… sympatyczne.  Natomiast dzisiejszy odcinek już taki miły i przyjemny nie będzie, ale przecież… to nic nadzwyczajnego.  Wszystkiego dobrego, Michał

W ostatnim odcinku Krótkich historii wybraliśmy się w przyszłość i dziś w niej pozostaniemy. To zresztą żadna wielka tajemnica, bo odnalazłem tam wiele inspiracji, więc pewnie nieprędko wrócimy do naszych czasów. W każdym razie - przedstawiam Wam dziś historię miasta, z którego musieli wyjechać wszyscy… poza jednym człowiekiem.  Niech czas spędzony w mieście Polaris będzie dla Was przyjemny - a kawa, którą wypijcie w tym czasie - aromatyczna.  Dobrego dnia! 

Dzień dobry! Dzisiejsze opowiadanie z całą pewnością będzie częścią czegoś większego, ale jeszcze za wcześnie, by opowiadać o szczegółach. W każdym razie przeniesiemy się dziś do przyszłości - a patrząc na odstanie odkrycia technologiczne: chyba niezbyt odległej.  Standardowo, wielka prośba o udostępnianie tych opowiadań na swoich portalach społecznościowych. Każde takie udostępnienie bądź zachęcenie kogoś z bliskich do wysłuchania Krótkich historii to dla mnie ogromne wsparcie, za które bardzo dziękuję.  Wszystkiego dobrego! 

Cześć! Bohaterem dzisiejszego opowiadania jest stary Zegarmistrz, który przez lata słynął ze swojej drobiazgowości i sumienności, ale - jak każdemu człowiekowi - przytrafiło mu się potknięcie. Niby nic nadzwyczajnego, a jednak... Pamiętaj, że wszystkie historie powstają w mojej głowie, dlatego jeśli masz ochotę wesprzeć moje przygody z piórem i światem fantazji, to możesz zrobić to na kilka sposobów: 1) regularnie odwiedzać kanał Krótkich historii i wspólnie ze mną je przeżywać 2) udostępniać poszczególne opowiadania tam, gdzie komunikujesz się ze znajomymi 3) podrzucać mi swoje spostrzeżenia 4) spotykać się ze mną na wirtualnej kawie ;) buycoffee.to/michalpatyk Miłego słuchania! Michał