Evolvera — czas wolny, który procentuje

Jak wygląda praca w organizacji, która od ponad 40 lat stoi na straży praw dzieci? I dlaczego mimo rosnącej świadomości społecznej wciąż tak desperacko potrzebna jest pomoc?Magdalena Stachowiak-Alexandrowicz z Komitetu Ochrony Praw Dziecka odpowiada na te pytania wprost: bo świat się zmienia, pojawiają się nowe zagrożenia, a dzieci – mimo mediów „społecznościowych” – są coraz bardziej samotne. Zamknięte w pokojach, ze słuchawkami na uszach, w świecie cyfrowym, o którym rodzice często nie wiedzą nic.Rozmawiamy o tym, czym tak naprawdę zajmuje się Komitet – od bezpłatnej pomocy psychologicznej i prawnej, przez warsztaty i mediacje, po diagnostykę i terapię dzieci molestowanych seksualnie. O konkursie „Świat Przyjazny Dziecku”, który od 25 lat nagradza produkty, inicjatywy i ludzi tworzących lepszą rzeczywistość dla najmłodszych. I o tym, że praca z dzieckiem to zawsze praca z całą rodziną.Dowiesz się między innymi:Dlaczego mimo rosnącej świadomości problem się pogłębia Jakie są najpilniejsze problemy dzieci i rodzin dzisiaj Jak wygląda pomoc oferowana przez Komitet (i że jest bezpłatna) Czym jest konkurs „Świat Przyjazny Dziecku” i kto może wziąć udział Jak firmy i osoby indywidualne mogą wspierać działania Komitetu Dlaczego „dobre domy” często nie są wcale dobre Jak wygląda praca z najtrudniejszymi tematami – molestowaniem dzieci Jak nie wypalić się, pomagając innym od 25 lat Często pomoc jest potrzebna właśnie tam, gdzie z pozoru wszystko wygląda dobrze. I że każdy z nas może coś zrobić, nawet małą cegiełką. Wejdź na stronę https://kopd.pl/ i wybierz, jak wesprzeć organizację pożytku publicznego z tradycjami.Rozdziały:(00:00) Wstęp(01:24) Jak pani Magdalena trafiła do Komitetu i dlaczego została(03:18) 45 lat Komitetu Ochrony Praw Dziecka(05:45) Dlaczego mimo rosnącej świadomości wciąż jest potrzebna pomoc?(08:23) Samotność dzieci w świecie mediów społecznościowych(11:17) Jakie formy pomocy oferuje Komitet?(14:12) Najpilniejsze problemy dzieci i rodzin(15:33) Konkurs „Świat Przyjazny Dziecku” – 25 lat tradycji(21:45) Współpraca z biznesem – człowiek pomaga człowiekowi(24:28) Jak można wspierać Komitet?(25:59) Najtrudniejszy temat – diagnostyka i terapia dzieci molestowanych(28:16) Jak nie wypalić się w tej pracy?#kopd #światprzyjaznydziecku #prawadziecka #pomoc psychologiczna #ngo #opp #półtoraprocent #cegiełka #donacja #pomocdzieciom #pomocrodzinom

Tytuł nadałam pół żartem, pół serio, choć temat naszej rozmowy jest całkiem poważny. Czy szkoła naprawdę uczy? A może raczej… oducza ciekawości, współpracy i zaufania do siebie?W tej rozmowie z Tomkiem Wilczewskim, zaglądamy głęboko pod powierzchnię systemu edukacji — tego, który większość z nas zna z własnego doświadczenia. Rozmawiamy o tym, dlaczego dzieci tracą naturalną chęć uczenia się, czemu współpraca bywa karana, a zapamiętywanie wygrywa z rozumieniem. Pojawiają się też bardzo osobiste wątki: moje wspomnienia ze szkoły, doświadczenia z uczeniem się własnych dzieci i pytania, które wielu rodziców nosi w sobie, ale rzadko wypowiada na głos.Tomek Wilczewski opowiada, jak działa mózg dziecka — i jak bardzo szkoła często tego nie uwzględnia. O przemocy ukrytej w „normalnych” metodach, o ocenach, które zabijają refleksję, i o tym, dlaczego dobre intencje dorosłych potrafią przynieść odwrotny efekt. Jest też o sporcie, wychowaniu, roli rodzica i trenera oraz o tym, co zostaje z nami na dorosłe życie.🟡 Czego dowiesz się z tego odcinka?-dlaczego dzieci tracą naturalną ciekawość i co ma z tym wspólnego sposób nauczania-jak oceny i presja wyników wpływają na motywację i poczucie sprawczości-skąd bierze się niechęć do WF-u i sportu u wielu dzieci-jak wspierać dziecko, nie odbierając mu jego własnego procesu uczenia się-dlaczego metody pracy z dorosłymi nie działają na dzieciRozdziały:(00:00) Wstęp – natura vs szkoła w zadawaniu pytań(02:40) Syn się nie nauczył uczyć – dlaczego?(06:40) Trzy czynności: liczenie, czytanie, pisanie – gdzie jest problem?(08:50) Szkoła jako kolonia – indoktrynacja od 150 lat(11:00) Byłem wybitnym nauczycielem tamtego systemu(12:56) Dlaczego nikt nie nauczył nas grać w siatkówkę?(16:00) Rodzic i jego lęk o bezpieczeństwo dziecka(21:00) Szczęście to zgodność między człowiekiem a otoczeniem(24:00) Dlaczego 30% dzieci ma fobie szkolne?(28:00) Chłopcy vs dziewczynki – różnice fizjologiczne(32:00) Obozy w grupach rodzicielskich – co robić?(35:50) Uniwersytet dziecka – 5-12 lat to szczyt możliwości(42:00) Okresy rozwojowe – od wartości do specjalizacji(46:00) Nauczyciel pracuje na godziny – a powinien uprawiać sztukę(47:20) 4 powody, dlaczego system nie działadr Tomasz Wilczewski – wykładowca akademicki, doktor nauk o kulturze fizycznej oraz prezes Fundacji IMOPEKSIS. Doświadczony trener i mentor, który od lat zajmuje się psychologicznymi i pedagogicznymi aspektami sportu. Jest twórcą autorskiego modelu edukacji sportowej, opartego na dynamizmach charakteru i podmiotowym podejściu do młodego zawodnika. Specjalizuje się w procesach uczenia się oraz kształtowaniu postaw, udowadniając, że sport powinien być narzędziem rozwoju człowieka, a nie celem samym w sobie.#sport #psychologiadziecka #pedagogika #rozwójdziecka #imopeksis #edukacjasportowa #świadomerodzicielstwo #trener

„Sport dzieci i młodzieży” – używamy tego określenia codziennie. Ale czy zdajemy sobie sprawę, że samo to sformułowanie jest chybione i prowadzi do błędnego postępowania wobec dzieci?Dr Tomasz Wilczewski z Fundacji IMOPEKSIS, trener i mentor z wieloletnim doświadczeniem, przeformułowuje to, co do tej pory myśleliśmy o aktywności sportowej dzieci. Wyjaśnia, dlaczego sport jest dla dorosłych, a dzieci potrzebują czegoś zupełnie innego – edukacji sportowej. I dlaczego ta różnica w nazewnictwie to nie detal, tylko fundamentalna zmiana podejścia.Rozmawiamy o tym, jak źle postawione cele i złe metody kształtują, a raczej wypaczają charaktery młodych ludzi. Dlaczego stereotypowy piłkarz jest pretensjonalny, symulujący i agresywny? Skąd się to bierze i kto może to zmienić?Z odcinka dowiesz się między innymi:- Czym różni się sport od edukacji sportowej i dlaczego to kluczowe?- Dlaczego okręgowe związki sportowe działają jak sekty?- Jak różne dyscypliny kształtują charaktery (piłkarz vs siatkarz vs judoka)- Czym są dynamizmy charakteru i jak zmieniają nasze podejście do pieniędzy?- Dlaczego dzieci do 10 roku życia powinny uprawiać różne dyscypliny, nie jedną?- Jak rodzice zabijają w dzieciach procesy uczenia się?- Dlaczego niepowodzenia i porażki są niezbędne do rozwoju?- Co jest prawdziwym celem aktywności sportowej (hint: nie medale)?Zapraszam na pierwszy odcinek z udziałem Tomka.Rozdziały:(00:00) Rozwój dziecka przez sport(02:45) Edukacja sportowa vs. sport dzieci i młodzieży(05:49) Cele i metody w edukacji sportowej(08:53) Rola trenera i jego wpływ na dzieci(11:57) Sponsoring i jego wpływ na sport dziecięcy(14:54) Stereotypy w sporcie i ich konsekwencje(17:58) Pieniądz w sporcie i jego dynamika(20:58) Wyzwania w edukacji sportowej(24:00) Znaczenie aktywności fizycznej w życiu dziecka(27:04) Podsumowaniedr Tomasz Wilczewski – wykładowca akademicki, doktor nauk o kulturze fizycznej oraz prezes Fundacji IMOPEKSIS. Doświadczony trener i mentor, który od lat zajmuje się psychologicznymi i pedagogicznymi aspektami sportu. Jest twórcą autorskiego modelu edukacji sportowej, opartego na dynamizmach charakteru i podmiotowym podejściu do młodego zawodnika. Specjalizuje się w procesach uczenia się oraz kształtowaniu postaw, udowadniając, że sport powinien być narzędziem rozwoju człowieka, a nie celem samym w sobie.#sport #psychologiadziecka #pedagogika #rozwójdziecka #imopeksis #edukacjasportowa #świadomerodzicielstwo #trener

„Kiedyś dzieci same rozwiązywały konflikty, dały sobie po twarzy i było po sprawie. Nikt nie biegał do nauczyciela.” Czy na pewno? I czy to w ogóle było zdrowe?Grzegorz Sontowski (pedagog specjalny) wyjaśnia kluczową różnicę między konfliktem a przemocą rówieśniczą. Okazuje się, że to wcale nie jest to samo – i bagatelizowanie przemocy pod pretekstem „zwykłego konfliktu” może mieć tragiczne konsekwencje. W konflikcie obie strony mają równe szanse i mogą go rozwiązać. W przemocy rówieśniczej takiej równowagi nigdy nie ma.Rozmawiamy też o tym, dlaczego dziewczęta stosują najbardziej bolesną formę przemocy – przemoc relacyjną. Wykluczenie z grupy na Messengerze, brak lajków pod zdjęciem, niewypowiedziana informacja o wspólnym wyjściu. To może brzmieć banalnie, ale dla nastolatka próbującego odpowiedzieć na pytanie „kim jestem?” to może być tragedia.Dowiesz się między innymi:- Czym różni się konflikt od przemocy rówieśniczej?- Co to jest agresja reaktywna i proaktywna?- Kiedy warto interweniować w konflikt, a kiedy pozwolić dziecku samodzielnie go rozwiązać?- Dlaczego dziewczęta stosują przemoc relacyjną i jak bardzo ona boli?- Jak wykluczenie z grupy wpływa na nastolatka?- Dlaczego okres dojrzewania to czas najintensywniejszego przeżywania przemocy?- Jak rozmawiać z dzieckiem o konflikcie – rozwijanie empatii.Rozmawiamy o tym, że nie każdy konflikt wymaga interwencji dorosłych, ale przemoc rówieśnicza – zawsze. I że warto nauczyć się rozpoznawać tę różnicę, zanim będzie za późno.---Rozdziały:(00:00) Wstęp – reagować czy pozwolić na samodzielność?(02:05) Konflikt vs przemoc rówieśnicza – kluczowa różnica(04:17) Agresja reaktywna i proaktywna – jak się różnią?(06:38) Kiedy interweniować w konflikt dziecka?(08:30) Dziewczęta i przemoc relacyjna – dlaczego tak boli?(11:23) Historia z wykluczenia z grupy – tragedia czy błąd?(12:34) Dojrzewanie i poszukiwanie tożsamości(13:30) Dlaczego nastolatki intensywniej przeżywają przemoc?Zapraszam do słuchaniaPaulina#przemocrówieśnicza #konflikt #dojrzewanie #nastolatek #agresjawśróddzieci #wykluczenie #wykluczenieprzezgrupę

Challenge'e, cyberzagrożenia, przemoc rówieśnicza w internecie – to tematy, które budzą lęk wielu rodziców. Ale czy faktycznie powinniśmy się ich tak bardzo bać?Grzegorz Sontowski, specjalista od profilaktyki cyberzagrożeń, wyjaśnia czym właściwie są challenge'e i dlaczego nie wszystkie są niebezpieczne. Okazuje się, że wiele z tych, na pozór groźnych, zjawisk, to w dużej mierze kreacja mediów, a rzeczywista skala problemu jest mniejsza, niż nam się wydaje. Ale to nie znaczy, że możemy to ignorować.Rozmawiamy o tym, dlaczego nastolatki w ogóle uczestniczą w niebezpiecznych wyzwaniach. Skąd się bierze ta desperacka potrzeba akceptacji, która sprawia, że młody człowiek jest gotów zjeść garść tabletek nasennych albo ugotować jedzenie w domestosie? Grzegorz tłumaczy, jak różnią się relacje rówieśnicze chłopców i dziewcząt, i dlaczego dla niektórych dzieci bycie częścią grupy to absolutny priorytet – za wszelką cenę.Z odcinka dowiesz się:- Czym są challenge'e i które z nich są naprawdę niebezpieczne?- Po czym poznać, że dziecko doświadcza przemocy rówieśniczej?- Dlaczego budowanie zaufania w domu to absolutna podstawa?- Jak wyglądają relacje rówieśnicze w okresie nastoletnim?- Dlaczego dzieci nie mówią rodzicom o przemocy?- Jak reagować, gdy dowiemy się o przemocy – co robić, a czego unikać?- Dlaczego nie da się „kupić" bezpieczeństwa i miłości dziecka?To dyskusja o tym, że przemoc rówieśnicza – czy to w realu, czy w internecie – ma dokładnie takie same konsekwencje emocjonalne. I że kluczem do ochrony dziecka nie są zakazy i kontrola, ale relacja, w której dziecko wie, że może przyjść i powiedzieć o wszystkim rodzicowi. Nawet o swoich błędach.**Rozdziały:**(00:00) Wstęp – czym są challenge'e?(03:13) Niebezpieczne wyzwania – fakty i mity medialne(07:09) Dlaczego nastolatki szukają akceptacji w grupie?(10:13) Za wszelką cenę – desperacja w relacjach rówieśniczych(13:05) Przemoc psychiczna pod płaszczykiem „wyzwania"(13:52) Po czym poznać, że dziecko doświadcza przemocy?(18:19) Jak reagować i pomagać dziecku?(21:05) Które dzieci częściej padają ofiarą przemocy?(24:00) Budowanie kompetencji społecznych i stawianie granicZapraszamPaulinaWięcej moich treści i narzędzi na stronie evolvera.com.pl#cyberprzemoc #przemoc #dzieciwinternecie #challenge #bullying #rodzicielstwo #evolvera #relacje #relacjewgrupie #nastolatki #szkoła #akceptacja #poczuciewłasnejwartości #wsparcie #dziecko #rozwójspołeczny

Twoje dziecko zostało zdiagnozowane w poradni psychologiczno-pedagogicznej. I co teraz? Czy to załatwia wszystko?Grzegorz Sontowski, pedagog specjalny z wrocławskiej poradni, opowiada, co dzieje się po diagnozie. Okazuje się, że reakcje rodziców są skrajnie różne – od tych, którzy w końcu mogą odetchnąć, bo „wszystkie puzzle są na swoim miejscu” po tych, którzy traktują opinię z poradni jako broń w wojnie ze szkołą.Poruszamy też naprawdę drażliwe tematy. Czy są rodzice, którzy wymuszają diagnozę na poradniach? Jeśli tak, to dlaczego to robią? Grzegorz nie lukruje rzeczywistości – mówi o „dokumentach straszakach”, możliwościach pomocy po diagnozie oraz o planowanych zmianach, dotyczących automatyzacji wysyłki orzeczeń do szkół.Z odcinka dowiesz się między innymi:- Dlaczego nazwanie problemu to połowa sukcesu?- Jak powinna wyglądać rozmowa w poradni po trudnej diagnozie (np. niepełnosprawność intelektualna)?- Czy poradnie faktycznie mają kontakt ze szkołami po wydaniu opinii/orzeczenia?- Dlaczego niektórzy rodzice nie dzielą się diagnozami ze szkołą?- Jak wygląda edukacja włączająca i dlaczego nauczyciele mają z nią problem?Rozmawiamy o systemie, który wymaga od wszystkich za wiele – od rodziców, nauczycieli i specjalistów. Ale też o tym, że poradnie to nie są domy strachów, a ludzie tam pracujący naprawdę chcą pomóc. Czasem trzeba tylko przejść przez trudną rozmowę, która może być nowym startem.Rozdziały:(00:00) Wstęp(01:39) Trzy typy reakcji rodziców na diagnozę(06:13) Jak powinna wyglądać trudna rozmowa w poradni?(12:01) Diagnoza na życzenie – czy to się zdarza?(17:00) Dokumenty straszaki i wysyłanie orzeczeń(20:28) Dlaczego rodzice ukrywają diagnozy przed szkołą?(24:00) Otwarta komunikacja – jak rozmawiać o diagnozie w klasie?(26:07) Czy nauczyciele są przygotowani na edukację włączającą?(29:21) Ile minut ma nauczyciel na każdego ucznia?Zapraszam do odsłuchuPaulina#diagnoza #adhd #autyzm #opinia #opiniazporadni #orzeczenie #ppp #pedagogika #psychologia #edukacjawłączająca #systemedukacyjny #specjalnepotrzebyedukacyjne

Czy naprawdę wszyscy teraz mają ADHD i autyzm? To pytanie słyszę coraz częściej – czasem z nutą niedowierzania, czasem wręcz drwiny. Postanowiłam zapytać o to kogoś, kto wie najlepiej: Grzegorza Sontowskiego, pedagoga specjalnego z wrocławskiej poradni psychologiczno-pedagogicznej nr 1.W tym odcinku rozmawiamy szczerze o tym, skąd się bierze wzrost liczby diagnoz zaburzeń rozwojowych. Okazuje się, że za tym zjawiskiem stoi kilka czynników – od postępu medycyny i lepszych narzędzi diagnostycznych, przez większą świadomość rodziców, aż po... wyścig szczurów w polskiej szkole.Grzegorz wyjaśnia, dlaczego kiedyś te dzieci po prostu  „przechodziły zapomniane” przez system, a dziś są diagnozowane. Mówi też otwarcie o tym, że część rodziców i specjalistów faktycznie szuka diagnozy „na siłę” – ale nie dlatego, że są nieodpowiedzialni, tylko po to, żeby dziecko mogło otrzymać jakąkolwiek pomoc w przepełnionych klasach.Z odcinka dowiesz się między innymi:- Kiedy najczęściej pojawiają się diagnozy (czwarta klasa to przełomowy moment!)?- Czym różni się opinia od orzeczenia?- Czy do poradni można pójść bez skierowania ze szkoły?- Dlaczego terminy w poradniach są tak odległe?- Ile dzieci w Polsce ma orzeczenia i opinie (statystyki mogą zaskoczyć!)?To rozmowa bez owijania w bawełnę – o systemie, który jest przeciążony, o szkołach, które chcą pomóc, ale często nie mają jak, i o rodzicach, którzy muszą lawirować w tym wszystkim. Ale też o tym, że lepiej jest, gdy więcej dzieci trafi na diagnozę – nawet jeśli okaże się, że wszystko jest w porządku – niż gdy te, które naprawdę potrzebują pomocy, pozostaną niezauważone.Rozdziały:(00:00) Wstęp(02:28) Dlaczego wzrosła liczba diagnoz?(06:23) Diagnoza jako przepustka do pomocy(09:16) Lepiej zdiagnozować na wyrost niż przeoczyć(10:10) Czwarta klasa – moment przełomowy(15:15) Statystyki – ile dzieci ma orzeczenia i opinie?(17:37) Opinia vs orzeczenie – co to znaczy?(21:27) Czy szkoła musi stosować się do zaleceń?(25:18) Dlaczego terminy w poradniach są tak odległe?Zapraszam do słuchaniaPaulina#adhd #autyzm #dysleksja #ppp #pedagog #psycholog #rodzicielstwo #evolvera #rozwójdziecka #zaburzeniarozwojowe #diagnoza #opinia #orzeczenie #szkoła

To pytanie, które zadaje sobie chyba każdy rodzic obserwujący łzy po otrzymaniu słabej oceny czy przegranym meczu.W tym odcinku rozmawiam z dr Kają Prystupą-Rządcą z Fundacji Dobra Porażka o tym, jak wspierać dzieci w budowaniu odporności psychicznej. Kaja dzieli się praktycznymi wskazówkami, jak rozmawiać z dzieckiem o niepowodzeniach, dlaczego warto przestać koncentrować się tylko na ocenach i jak ważny jest język, którego używamy.Z odcinka dowiesz się:- Jakich słów unikać, gdy dziecko przeżywa porażkę?- Dlaczego pytania otwarte są ważniejsze niż gotowe rozwiązania?- Jak przestać porównywać dzieci i zacząć doceniać ich wysiłek, nie tylko wyniki?- Czy czerwony pasek na świadectwie rzeczywiście ma znaczenie dla przyszłości?- Jak nasze własne przekonania o porażce wpływają na dzieci?- Dlaczego planszówki mogą być świetnym treningiem radzenia sobie z przegrywaniem?Rozmawiamy też o tym, że każde dziecko ma inny profil motywacyjny – nie wszystkie potrzebują ryzyka i adrenaliny, nie wszystkie uwielbiają sport. Kaja tłumaczy, dlaczego etykietowanie („jesteś humanistą”, „masz zdolności matematyczne”) może być szkodliwe i jak budować kulturę, w której porażka jest lekcją, nie powodem do wstydu.To odcinek dla każdego rodzica, który chce nauczyć swoje dziecko, że niepowodzenie to nie koniec świata, ale szansa na rozwój.(00:00) Wprowadzenie(01:10) Czarna lista - czego NIE robić, gdy dziecko przeżywa porażkę(02:58) Czerwony pasek czy pasja? Co naprawdę liczy się w edukacji?(05:00) Kultura wstydu vs kultura współpracy w szkole(09:30) Narzędzia dla rodziców - komunikacja bez przymusu(11:44) Lifelong Learning - nigdy nie jest za późno, by się uczyć(14:00) Planszówki jako trening radzenia sobie z porażką(21:11) Różne profile motywacyjne - nie każde dziecko jest takie samo(27:26) Matematyka to nie wyrok - jak zmieniać przekonania o własnych możliwościach(33:30) Osobista porażka Kai - punkt zwrotny w życiu#porażka #rozwójosobisty #growthmindset #biznes #KajaPrystupaRządca #psychologia #rodzicielstwo #liderzy #edukacja #podcastpl #sukces #błędy #mentoring i #zmianamyslenia #porażka

Czy porażka to koniec, czy początek czegoś lepszego? W dzisiejszym odcinku rozmawiam z Kają Prystupą-Rządcą – wykładowczynią Akademii Leona Koźmińskiego, ekspertką od rozwoju liderów i propagatorką „porażkologii”. Kaja opowiada, dlaczego w kulturze, która karze za błędy, warto nauczyć się je doceniać – zarówno w biznesie, jak i w życiu prywatnym.Z odcinka dowiesz się:Dlaczego Dolina Krzemowa ufa tylko tym, którzy już zbankrutowali – i co to mówi o naszym podejściu do sukcesu?Jak zmienić myślenie z „fixed mindset” na „growth mindset” – i dlaczego to kluczowe dla rozwoju?Czy każda porażka jest dobra – i jak z niej wyciągnąć lekcję, zamiast się poddawać?Jak nauczyć dzieci radzenia sobie z niepowodzeniami – i dlaczego to my, dorośli, musimy zacząć od siebie?Kaja dzieli się też swoimi doświadczeniami z pracy z dziećmi, liderami i przedsiębiorcami – i wyjaśnia, dlaczego czterdziestka to nowa osiemnastka, a porażka może być najlepszym nauczycielem.Boisz się błędów? Ten odcinek jest dla Ciebie!(00:00) Wprowadzenie(01:31) Czym jest porażka i dlaczego się jej boimy?(03:48) Doświadczenia osobiste i zawodowe związane z porażką(06:01) Porażka jako element rozwoju – dzieci, dorośli, społeczeństwo(11:31) Mindset: Growth vs Fixed – jak myślenie wpływa na podejście do błędów(12:36) Znaczenie porażki w kulturze i języku(14:22) Dobra porażka – jak wyciągać lekcje?(16:16) Porażka w relacjach i rozwodach(18:10) Rola rodziców w uczeniu dzieci radzenia sobie z porażką(20:03) Edukacja i szkoła – jak system wzmacnia lęk przed błędem?(24:01) Fundacja Dobra Porażka i zmiana kultury(26:36) Kultura organizacyjna i zarządzanie porażką w firmach(29:31) Najmłodsze pokolenia i jego odporność na porażki(33:14) Praktyka rodzicielska – jak uczyć dzieci samodzielności?(38:21) Podsumowanie i zakończenie#porażka #rozwójosobisty #growthmindset #biznes #KajaPrystupaRządca #psychologia #rodzicielstwo #liderzy #edukacja #podcastpl #sukces #błędy #mentoring i #zmianamyslenia #porażka

Czy audiobook może być lepszy od książki? A może to zupełnie inne doświadczenie? W tym odcinku rozmawiam z Michałem Kucharskim – autorem serii audiobajek o Antoniusie. Pisarz tłumaczy, dlaczego audiobooki to nie tylko wygoda, ale też sposób na głębsze zanurzenie się w opowieści. Z odcinka dowiesz się, jak głos lektora ożywia bohaterów, dlaczego dzieci łatwiej skupiają się na słuchanej historii i jak wspólne słuchanie może zbliżać rodzinę.Michał zdradza też, skąd czerpał inspiracje do świata Antoniusa, dlaczego jego bohater jest tak wyjątkowy (i dlaczego nie jest idealny!) oraz jakie marzenia ma związane z ekranizacją. A jeśli zastanawiasz się, czy Antonius to bardziej „Harry Potter” czy „Opowieści z Narnii” – tu też znajdziesz odpowiedź!W tym odcinku:- Dlaczego audiobooki są idealne dla dzieci (i nie tylko)?- Jak głos lektora zmienia odbiór historii?- Czy wspólne słuchanie buduje więzi?- Skąd wzięły się pomysły na świat Antoniusa?- Czy ekranizacja jest możliwa? (Spoiler: marzymy o animacji!)Dla wszystkich, którzy kochają magiczne opowieści – posłuchajcie i dajcie znać, jak Wy doświadczacie historii?(00:00) Wstęp(01:13) Dlaczego audiobook? – koszty, interpretacja, nowe doświadczenie(03:01) Skupienie i łatwość odbioru treści w wersji audio(05:00) Koloryt głosów i rola interpretacji lektora(06:30) Audiobook jako odpowiedź na brak czasu i pośpiech(09:30) Logistyczne zalety słuchania(11:30) Wspólne słuchanie a budowanie więzi rodzinnych(13:25) Wyobraźnia i wizualizacja podczas słuchania(16:00) Antonius – bliżej Narnii niż Harry’ego Pottera(20:30) Kim jest Antonius i dlaczego jest wyjątkowy?(25:32) Marzenia o ekranizacji i wybór najlepszego mediumTu kupisz audiobook-> https://audioteka.com/pl/audiobook/antonius-i-tajemnica-niedzwiedzia/#podcast #literaturadladzieci #książkidladzieci #czytanie #audiobook