Czarnobylcy

Co tak naprawdę działo się za zamkniętymi drzwiami zniszczonego reaktora i jak wyglądała praca wewnątrz obiektu „Ukrycie”? Naszym gościem jest Aleksandr Kupny – ekspert z 32-letnim doświadczeniem w energetyce jądrowej. Pracował w trzech elektrowniach z różnymi typami reaktorów, w tym przez ponad 20 lat w Czarnobylskiej EJ. Jednak zasłynął z wielokrotnych wypraw do wnętrza zniszczonego 4. bloku i zna go od podszewki, jak mało kto. Jego fotografie i filmy na pewno nie raz, nieświadomi ich autorstwa widzieliście w Internecie, czy filmach dokumentalnych. Wnętrze sarkofagu? Przechylona płyta reaktora? Powyginane i rozerwane pręty paliwowe? Stopa Słonia? Nasz gość widział to wszystko na własne oczy.Aleksandr posiada niezwykły dar opowiadania – z autentyczną swobodą, dystansem i lekkością przybliża skomplikowane i niebezpieczne realia pracy w zniszczonym bloku, wyprawy pod sarkofag „dla duszy”, radzenie sobie ze strachem czy realia tamtych czasów. Wciąga od pierwszej minuty, bo słucha się tego jak najlepszej opowieści z perspektywy kogoś, kto przeżył to na własnej skórze. Rozmowa z nim przypominała nam ogniskową gawędę starego znajomego i z pewnością odwiedzimy go jeszcze nie raz przy okazji przyszłych wizyt w Sławutyczu.

Oto drugi odcinek z cyklu wywiadów, który przygotowaliśmy z okazji 40. rocznicy awarii w elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Jego bohaterem jest Nikołaj Suworow – inżynier, który zabierze nas w podróż przez cztery dekady pracy w energetyce jądrowej – od pracy w Lenigradzkiej Elektrowni Jądrowej, przez wyłączenie ostatniego bloku w Czarnobylu po zarządzanie projektem budowy nowego sarkofagu nad zniszczonym IV reaktorem.

Oto nasza rozmowa z Georgijem Titowem — wieloletnim pracownikiem Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, który rozpoczął pracę w Prypeci pod koniec lat 70. i przeszedł drogę od stanowisk w wydziale turbinowym do funkcji naczelnika zmiany.26 kwietnia 1986 r. przyszedł na poranną zmianę. Widział zniszczony blok nr 4, pracujące jeszcze bloki elektrowni, dozymetrystów, alarmy radiacyjne i pierwsze godziny rzeczywistości, której nikt wcześniej nie potrafił sobie wyobrazić.W rozmowie opowiada m.in. o:pierwszych latach pracy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowejżyciu w Prypeci przed awariąporannej zmianie 26 kwietnia 1986 rokuewakuacji rodziny i pracowników elektrownpracy po awarii i organizacji życia w nowych warunkachSławutyczu, powrocie bloków do pracy i późniejszym zamknięciu elektrownitym, jak pracownicy Czarnobyla odbierali filmy, mity i opowieści tworzone wokół awarii.To rozmowa nie z perspektywy sensacji, lecz człowieka, który naprawdę tam pracował — w hali turbin, wśród ludzi, procedur, hałasu maszyn i codzienności elektrowni, którą historia zapamiętała przede wszystkim przez jedną noc.Materiał ma charakter dokumentalny i historyczny.Lektor: Tomasz Róg