دموکراسی یعنی حکومت بر خود؛ و این حکومت از همین امروز و از نحوه‌ی برخوردِ ما با همدیگر شروع می‌شود. 🤝

دموکراسی یعنی حکومت بر خود؛ و این حکومت از همین امروز و از نحوه‌ی برخوردِ ما با همدیگر شروع می‌شود. 🤝   بسیاری از ما در این «برزخ» گرفتار شده‌ایم و منتظریم ببینیم دنیا چه تصمیمی برای ما می‌گیرد. اما راه حلِ خروج از این استرس، نه در اخبار است و نه در انتظارِ یک منجی. حقیقت این است: ما در حالِ گذار از «اعتراض» به «معماری» هستیم. سیستمی که امروز در ایران است، مثل مستاجری‌ست که حکمِ تخلیه‌اش صادر شده و در حالِ تخریبِ دیوارهاست. Stay calm. Hope is a mental discipline. Instead of drowning in "What will happen?", focus on "What are we building?" We are 8 million strong, a distributed nation that cannot be deleted. Stand firm. ✨🤝

My first episode on Spotify

ھــمره غــصه دنــیا با دل !  وبه خــلوتگه خـویــش انـس و الفــت بستیــم و به تنھائی خود خو کردیم و به تنھائی دنیائی نیز ! !! اینچــنین بود که بر جا ماندیم اینچــنین بود که ساکــت ماندیم "  با دلـی غـرقــه به حــرف " "با دلـی غـرقـه به حـرف "

سکوت واین خموشی های چشم ودیده ودل بیش ازاین ، کافی ست زمان تازه ای در انتظار ماست

چنین است تنهائی سبز اما خالی مانند دلی گرم وسرخ اما بدون عشق… زیباست ولی بس غمگین

فقط ۲ دقیقه

 گوشه ای میخواهم خلوتی مال دلم خلوتی را که در آن با ساعت با گذار شب و روز با زمان کاری نیست …. خلوتی میخواهم که در آن لحظه همه لحظه یبا خود بودن لحظه ی دیدن آثار خـــداســـت و ثمر بردن ازین زیبایی! دیدن رنگ برنگ همه زیبایی دهر لب آبی … لب نیزاری و ُ. .. دیدار گل و پروانه! دیدن سنجاقک با پری توری و آبی یا سبز دیدن رقص لطیف نیزار همره نغمه ی باد و نوازش شدن از دست نوازشگرِ باد که چو معنای محبت زیباست! خلوتی را که در آن این هنرمند بزرگ شاهکاری به منو دنیا داد شاهکاری که درآن با هزآن احساسی که در آنجا باشی لحظه و ساعت غم ساعت و لحظهء شادی ، خنده می توان با همه احساس در آن حالی یافت خلوتی پیدا کرد یا که در جمع کسانی چون خود روز شادی گذراند بی هرآن رنج و غمی یا که در خلوت تنهایی خویش با خود و روح طبیعت خوش بود یا که شاید حتی لحظه ای غمگین بود با که در احساسی که در درماندی که من احساسم چیست در چه فکری هستم خود گم کردهء خود دریابی گاه باید با خود لحظه ء تنها بود گاه باید با خود خلوتی کرد و بدون تعارف حال خود را پرسید واز درون دل خود حرف ناگفته به بیرون هول داد و بآرامش روح و بآرامش دل و بآرامش جان با طبیعت به مساوات رسید گاه باید چندی با درون خلوت کرد با درون تنها بود با درون تنها بود.