هپی اند یازدهم

آنچه می‌شنوید، یک ساعت قبل از اجرای زنده پادکست «هپی‌اند»، با حضور مزدک صالحی و بیش از هشت نفر مخاطب این پادکست فاخر است که ظاهرا ناخواسته ضبط شده است. من و مزدک در حال گرم کردن خودمان برای اجرای زنده شکست‌خورده این پادکست بودیم و خیلی غیررسمی با هم سخن گفتیم. در واقع سخن که نه، حرف زدیم؛ یا بهتر بگویم، وراجی کردیم. از دایی‌جان ناپلئون شروع کردیم و عاشقی و جنگ تا کتاب سفر به انتهای شب جناب سلین! به نظرم کوچک‌ترین دلیلی برای شنیدن این اپیزود وجود ندارد. من ناخواسته چهره غیر فرهنگی و سودجوی خودم را لو دادم و شما متوجه خواهید شد پشت این چهره فریبنده فرهنگی، یک کاسب پادکست قرار دارد. خب، کاملاً روشن است که چرا دوست ندارم این فایل صوتی را بشنوید. حتی برای کسالت‌بارترین عصر جمعه هم به‌دردبخور نیست.

در هر حال، من که متوجه نشدم کجای پادکست «هپی‌اند» جدی و کجای آن شوخی است.

راستی از همه کسانی که مزدک به آن‌ها کنایه زده هم عذرخواهی می‌کنم، من خودم تا آستانه متلاشی کردن کاسه صبر مزدک صالحی پیش رفتم.

امضا،

تهیه‌کننده