Alweer een Podcast

Van Madonna tot Metallica en van Bruce Springsteen tot de Beastie Boys: André van der Heijden heeft ze allemaal voorbij zien komen. Als muziekadviseur bij CBS moest hij platen aan de man brengen, dj’s overtuigen en soms jarenlang leuren met een potentiële hit. Hij vertelt hoe de muziekindustrie veranderde van een creatieve speeltuin in een spreadsheet van boekhouders, waarom pluggen tegenwoordig nauwelijks nog bestaat en hoe Gloria Estefan, de Beastie Boys en een flinke hoeveelheid pepermuntjes voor onvergetelijke herinneringen zorgden. Over muziek, smaak en de kunst om soms gewoon ongelijk te durven hebben.

Een paard probeerde Jelmer deze week naar het hiernamaals te trappen, maar dankzij een iPhone in zijn jaszak bleef het bij materiële schade. Verder maken we ons druk over mensen die geen fatsoenlijk Nederlands meer kunnen spreken, muziek die tegenwoordig nergens meer naar klinkt en acteurs die hun gezicht zo strak laten trekken dat zelfs lachen een probleem wordt. Gelukkig is er ook nog goed nieuws: vroeger kostte het drie dagen om fatsoenlijk geluid van het heien van een heipaal op te nemen. Vooruitgang heet dat.

Henk wordt gek van een teckel, we bespreken podcasts over oorlogsmisdadigers en spoken, en Jelmer probeert Henk aan het kijken te krijgen naar Hacks. Dat laatste lijkt kansloos.Verder: paranormale verschijnselen waar zelfs een verstokte scepticus mooie verhalen in ziet, de geniale eenvoud van Columbo, de grandeur van Hercule Poirot en de vraag waarom sommige mensen uit oude televisiegeschiedenis moeten verdwijnen en anderen gewoon mogen blijven staan.Kortom: van blaffende honden tot moordende detectives. En tussendoor leggen we nog even uit waarom duizenden mensen naar ons luisteren. Bescheidenheid is ook maar een hobby.

Jelmer heeft een nieuw paard, Henk heeft vragen en de NPO heeft weer eens reden om zich te schamen. We bespreken het Songfestival, de paardensport, halfvarkenskoppen, veel te dure biefstukken en de vraag of je tegenwoordig nog ergens om mag lachen zonder dat iemand zich beledigd meldt.Verder pleit Henk voor het bewaren van het verleden, inclusief alles wat we inmiddels liever niet meer hardop zeggen. Want vroeger was niet alles beter, maar je kon tenminste nog topless op het strand geïnterviewd worden.

Henk is gevallen over een teckel, de huisarts hangt tegenwoordig huisregels op alsof het een nachtopvang is en ondertussen lijkt hufterigheid steeds normaler te worden.We hebben het over ‘bad money drives out good money’, de teloorgang van goed gedrag, demonstraties, antisemitisme, Gaza, politici die vooral heel overtuigd zijn van hun eigen gelijk en de vraag of ‘wetenschappelijk bewezen’ tegenwoordig ook gewoon betekent: iemand op internet heeft het gezegd.Verder blijkt Henk verrassend positief over de milieubeweging. En natuurlijk ontspoort het gesprek uiteindelijk weer volledig.

Een historisch pistool van Jelmer z’n opa dreigt door bureaucratische regelgeving doormidden gezaagd te worden. Een prima aanleiding om het vervolgens over de Tweede Wereldoorlog, loopgraven en de kunst van oorlog voeren te hebben.Henk heeft namelijk een eenvoudige oplossing voor oorlog: praten. En als dat niet lukt, een stukje land opgeven. Jelmer vraagt zich ondertussen af of Oekraïne inmiddels niet op ‘deathground’ aan het vechten is: het punt waarop verliezen betekent dat je zelf ook ten onder gaat.Verder komen Poetin, Trump, Iran, atoombommen en de vraag voorbij wanneer je als land moet kunnen zeggen: we hebben verloren, laten we er maar mee ophouden.En ondertussen wordt Henk z’n historische kennis weer eens niet door iedereen gewaardeerd.Tot zover de vredesonderhandelingen.

Een dak van 70.000 euro, een keuken van 21.000 euro en een bouwvakker die een waterleiding met een nietpistool weet te vinden. Gelukkig kan Jelmer tegenwoordig alles zelf. YouTube heeft immers meer vakkennis dan menig bouwbedrijf.Verder gaan we onderhandelen op de markt, rekenen we uit hoe je een keuken van 21.000 euro voor ongeveer de helft kunt bouwen en ontdekken we dat IKEA-afwasmachines gewoon uit de Siemens- en Bosch-fabriek komen.En dan wordt het toch weer serieus: Nederland wil van een maakindustrie naar een kenniseconomie, terwijl een derde van de vijftienjarigen niet goed kan lezen.Maar gelukkig hebben we influencers.

Henk heeft een idee: schaf de Eerste Kamer af. Dat scheelt een hoop gedoe, bestuurlijke baantjes en mensen die één of twee dagen per week werken maar wel overal iets van vinden.Verder hebben we het over minderheidskabinetten, politieke principes, Wilders, staal, sperziebonen uit Ghana, paardenworst en de vraag waarom Nederland vooral heel veel dingen níét meer wil maken.En omdat er steeds meer influencers nodig lijken te zijn om ons uit te leggen hoe de wereld werkt, overwegen wij onszelf ook maar om te scholen. Na bijna 250 afleveringen wordt Alweer een Podcast gewoon Twee Influencers.Dat zal de democratie leren.

Van bierbonden en brouwerijen die je financieel bij de ballen hebben tot de vraag waarom alles wat lekker is tegenwoordig extra belast moet worden. We hebben het over oplichters, slechte klantenservice, reclame, Frank Boeijen en de eeuwige waarheid: nergens zin in hebben, maar het uiteindelijk toch leuk vinden.Kortom: bier, belasting en Boeijen. De beschaving staat er weer fraai op.

Van krimpflatie bij M&M’s en beschuiten naar de geschiedenis van huizen, riolen, armenhuizen en tulpenbollen als maaltijd. We leren hoe achternamen ontstonden, waarom boeren altijd de rekening betalen en dat avocado’s blijkbaar óók een milieuprobleem zijn.En dan te bedenken dat we begonnen bij de Jumbo. Je moet toch wat met je middag.