7. De scheiding

Johan Op de Beeck brengt het stormachtige verhaal van de Franse Revolutie: van de bestorming van de Bastille in 1789 tot de bloeddorstige terreur.

Josephine is overleden op het moment dat Napoleon op Elba zat. Een longontsteking was volgens de dokters de doodsoorzaak. Maar iemand anders zei dat ze gestorven was aan een gebroken hart. Ze hebben geen afscheid van elkaar kunnen nemen. Nadat Napoleon definitief verslagen is in Waterloo, in juni 1815, wil hij nog één keer Malmaison bezoeken, de plek waar hij met Josephine zijn gelukkigste jaren heeft beleefd. Het lot heeft echter nog één liefde voor hem in petto.

De veldtocht op Rusland betekent het einde van de La Grande Armée. En bij de Slag van Leipzig in 1813 is het helemaal afgelopen. Napoleon wordt voor de eerste keer verbannen. Naar Elba. Verslagen en langs alle kanten verraden, is er in feite maar één ding dat Napoleon op dat ogenblik nog bezighoudt: zal zijn echtgenote Marie Louise van Oostenrijk én zijn zoontje hem kunnen vergezellen naar zijn verbanningsoord?

Het huwelijk met zijn tweede vrouw Marie Louise maakt van Napoleon een ander man. en hij begint daarbij de belangrijke staatszaken een beetje uit het oog te verliezen. De ontwikkelingen in Spanje bijvoorbeeld zijn een grote domper. Anderzijds is er de geboorte van zijn zoon, één van de grootste ontroeringen uit zijn leven. Josephine leeft inmiddels teruggetrokken op Malmaison maar nog steeds is haar hart bij Napoleon en zijn zoontje dat ze per se wil zien.

In de liefde was Napoleon even gepassioneerd als in zijn staatszaken. Maar soms stonden die tweeelkaar wel eens in de weg. Omdat er maar geen kinderen komen, moet hij scheiden van Josephine. De ceremonie waarbij Josephine officieel afstand doet van haar kroon, is hartverscheurend. Nu ligt de weg vrij voor een politiek huwelijk met Marie Louise van Oostenrijk. Zal zij hem een troonopvolger kunnen schenken?

Napoleon, inmiddels keizer, gaat op veldtocht in Polen. Daar krijgt hij een ware coup de foudre. Het is de nog piepjonge Maria Walewska die hem in Jablonna komt begroeten. Amper 19 jaar is ze, maar bloedmooi. Napoleon nodigt haar meteen uit om hem te komen opzoeken in Warshau. Daar wordt een groot bal georganiseerd om de Keizer gunstig te stemmen. Het nieuws dat hij zijn oog heeft laten vallen op een Pools meisje wordt al gauw een zaak van nationaal belang.

Napoleon is op het hoogtepunt van zijn roem en macht, maar nog steeds kinderloos. Wie zal hem straks opvolgen als hij op één of ander slagveld sneuvelt? Een echt staatsprobleem. Josephine raakt in nauwe schoentjes. Ze is de trouwe echtgenote die zich voortreffelijk kwijt van haar ceremoniële taken maar weet dat ze aan de kant zal geschoven worden als ze niet zwanger raakt. En ondertussen neemt Napoleon het niet zo nauw met zijn huwelijksgeloften. De ene maîtresse na de andere dient zich aan.

De verovering van Egypte heeft niet het verhoopte resultaat. Napoleons leger is sterk uitgedund. En hij weet dat Josephine hem al die tijd voortdurend bedrogen heeft. Tot overmaat van ramp begint ook in Parijs de stemming weer om te slaan. De republiek wankelt. Napoleon moet wel weerkeren. kiest hij uiteindelijk toch weer voor zijn vrouw. Hij laat haar zelfs een belangrijke rol spelen in de voorbereiding van een staatsgreep waarmee hij ook alle politieke macht naar zich toe zal trekken.

Napoleon zit in Italië voor zijn eerste grote veldtocht. Maar hij heeft niemand om al zijn glorie en eer met te delen. Josephine en Napoleon zijn pas getrouwd, maar zij voelt er niets voor om haar man te vervoegen. Bij haar minnaar is het veel gezelliger. Al zijn passionele liefdesbrieven halen niet uit. De verrukking, betovering, vreugde en tegelijkertijd de diepe wanhoop en hartenpijn spatten er werkelijk vanaf. En het mooie is, dat al die brieven bewaard gebleven zijn...

Intussen is Napoleon de grote man die de revolutie van de ondergang heeft gered. De blikken van de Parijse dames zijn op hem gericht en Josephine, alias Rose de de Beauharnais slaat toe. Napoleon mag dan wel bedreven zijn in de krijgskunst, van de minnekunst moet hij nog alles leren. Toch wordt de liefde al gauw bezegeld met een huwelijk. Meteen na het huwelijk wordt Napoleon naar Italië gestuurd om het daar op te nemen tegen de Oostenrijkers. Hij schrijft hartstochtelijke brieven.