24.Dotyk, którego się boimy

Dotyk troski – nowy podcykl w ramach Anatomii Dotyku.W pierwszym odcinku przyglądam się lękowi przed dotykiem w opiece nad osobami starszymi i chorymi. Opowiadam o strachu, wstydzie i bezradności – po obu stronach: tych, którzy dotykają, i tych, którzy są dotykani. Zadaję pytania: czy troska bez dotyku jest jeszcze troską? czy brak dotyku naprawdę chroni? i kto ponosi odpowiedzialność, gdy z lęku cofamy dłoń? Czym jest dobry dotyk?To odcinek o czułości, która nie zawsze jest łatwa – i o tym, że czasem najtrudniej jest po prostu być blisko.

W najnowszym odcinku Anatomii Dotyku wzięłam na warsztat 12 potężnych książek specjalistycznych z zakresu opieki długoterminowej, geriatrii i medycyny paliatywnej. Co mi z tego wertowania wyszło? Przede wszystkim zobaczyłam lukę i jak bardzo masaż nie istnieje w przestrzeni medycznej oraz jako wsparcie pacjentów. Polecam ten odcinek każdemu, kto pracuje czy ma styczność z osobami chorującymi przewlekle, często niesamodzielnymi czy u kresu życia. To jak używamy naszych dłoni i serca, ma ogromne znaczenie dla osób, którymi się opiekujemy. Opowiadam o tym: Czy i gdzie w medycynie jest miejsce na empatyczny masaż i dotyk? Czy ma znaczenie to jak jesteśmy dotykani w chorobie? Jak zastosować masaż w codziennych zabiegach pielęgnacyjnych przy pacjencie? Jak bardzo ręce przyłożone do drugiego człowieka mogą mu pomóc w chorobie? Czy w szpitalu, na intensywnej terapii jest miejsce na masaż jako terapię wspierającą po operacji? Podzielę się też inspiracjami z podręczników anglojęzycznych poświęconych masażowi onkologicznemu czy paliatywnemu, w których główne miejsce zajmuje nie technika i „obsługa pacjenta”, ale wrażliwość, wspieranie dotykiem, miłość i czułość.

Najnowszy odcinek podcastu „Anatomia Dotyku”, właśnie leży sobie ciepły i miękki, gotowy na wrażliwych odbiorców. Opowiadam w nim między innymi: - Jak bardzo dotyk i empatyczny masaż mogą pomóc w zdrowieniu i jak bardzo mechaniczny, rutynowy dotyk, może w tym zdrowieniu przeszkadzać? - Co ma wpływ na to, jak doświadczamy choroby i jaką rolę w codzienności osoby chorującej może odegrać dotyk? - Czy w chorobie jest miejsce na kobiecość i męskość? - Czy potrzebne są jakieś specjalne kwalifikacje, żeby wspierać dotykiem osoby, które potrzebują długoterminowej opieki specjalistycznej? - Jak bardzo empatyczny dotyk, zabiegi kosmetyczne czy masaż, mogą przełożyć się na jakość życia w chorobie? Poruszam też wątek posługi kapłańskiej dla tych chorych, którzy przez swój stan zdrowia, nie mogą pójść do kościoła, ale ważny jest dla nich aspekt duchowy. Zdziwicie się jak bardzo drobiazgi mają znaczenie, nawet w sytuacji przyjmowania błogosławieństwa czy świętego sakramentu. Mam nadzieję, że po wysłuchaniu tego odcinka, popatrzymy na siebie jeszcze wrażliwszym niż dotychczas okiem. Bycie wrażliwy, wbrew pozorom, wcale nie zajmuje więcej czasu. W podcaście polecam Wam trzy publikacje: „Raport z badania społecznego: doświadczenie i potrzeba masażu / empatycznego dotyku w czasie choroby” (Instytut Dotyku i Masażu, 2024) „Minuty, reportaże o starości” Iza Klementowska (Marginesy 2022) „Starzy ludzie nie istnieją” Małgorzata Węglarz (Muza 2022)

Najnowszy odcinek Anatomii Dotyku wypełniony jest wiadomościami o empatycznym dotyku. Do rozmowy zaprosiłam psychoterapeutkę Sandrę Kłos z 25-letnim doświadczeniem w pracy z drugim człowiekiem w nurcie Gestalt | Somatic Experiencing. Najbardzej poruszył mnie fragment naszej rozmowy, w której Sandra podzieliła się wspomnieniami, kiedy pracowała na oddziale hematologii i onkologii, w tym z pacjentami przebywającymi w izolatkach. W tym odcinku szukamy odpowiedzi na kilka kluczowych pytań: Czy i jak czyjaś obecność może nas wesprzeć, w momencie gdy doświadczamy silnych emocji czy ekstremalnie trudnej sytuacji życiowej? Czy dotyk może dać nam coś dobrego, kiedy jesteśmy w sytuacji zagrożenia życia? Czy nasz spokój wewnętrzny może wpłynąć pozytywnie na osobę, która doświadcza bólu lub jest w silnych emocjach? Czy na empatyczny dotyk trzeba poświęcić więcej czasu, kiedy opiekujemy się osobą chorującą i/lub niesamodzielną? Jak ważny jest dotyk dla pacjentów, którzy przebywają w placówkach medycznych w izolatkach? Czy i gdzie w opiece medycznej jest w ogóle miejsce na dotyk? Co ma wpływ na naszą relację z dotykiem? Czy z braku dotyku możemy umrzeć? To naprawdę odcinek warty zatrzymania. Zapraszam też na profil Sandry. Dużo u niej praktycznej wiedzy. https://www.instagram.com/sandra_klos_psychoterapeuta/ A na kursy masażu lomi lomi zapraszam do siebie. Uczę jak wspierać masażem nawet w najtrudniejszych chorobowych sytuacjach. https://agnieszkakawula.pl/kursy-lomi-lomi/

Co to znaczy, że masaż jest relaksacyjny? Jak powinien przebiegać? Jak może wpłynąć na poprawę naszego zdrowia? Czy masaż relaksacyjny można nazwać też terapeutycznym? Dziś chciałabym odczarować i zaczarować na nowo masaż relaksacyjny. Opowiadam o hawajskiej technice lomi lomi, która przynosi niezwykłe efekty, w bardzo krótkim czasie, przywraca poczucie bezpieczeństwa ciału i działa jak kojący balsam na nasz układ nerwowy.

Od klientki do terapeutki - rozmowa z moją kursantką, która w lutym tego roku skończyła kurs lomi lomi. Ile może się zmienić w człowieku dzięki masażowi to jedno, a ile zmienia się po kursie masażu? O tym opowiada Hania, która jest świetną refleksolożką i nauczycielką refleksologii, a teraz też lomi terapeutką. Rozmawiamy też o tym, czy 5 dni kursu wystarczy, żeby nauczyć się dobrze masować i dlaczego według Hani już trzeciego dnia kursu dzieje się coś ważnego, wspierającego cały proces nauki. Przysięgam, nie płaciłam jej za to, żeby to wszystko powiedziała ;-) Czasem zastanawiałam się czy ona serio była na kursie u mnie? ;-) Ta rozmowa jest tak naprawdę mini webinarem o lomi lomi ;-) Więcej o Hani dowiecie się z jej fanpage. Taki człowiek to złoto dla drugiego człowieka. https://www.facebook.com/HaniaRefleksolog Zapraszam też na jesienną edycję kursów lomi lomi: nauka od podstaw oraz dla praktyków, pogłębiająca wiedzę i przynosząca nowe doświadczenia praktyczne. https://agnieszkakawula.pl/kursy-lomi-lomi/

Dotyk nie wyklucza. Moja rozmówczyni Agnieszka inspiruje i zachęca do tego, żeby dotykać, masować, obdarowywać się nawzajem empatycznym dotykiem. Nie ma znaczenia kto skąd pochodzi, ile ma lat, co go gniecie w ciele i sercu, czy może mówić czy nie, czy porusza się samodzielnie czy potrzebuje wsparcia lub nie opuszcza swojego łóżka. Czułość, relaks i dotyk można przekazywać nawet w więzieniu. To jeden z najbardziej dotykowych podcastów w dotychczasowej historii Anatomii Dotyku. Niech Wam służy i przyniesie dużo dobrego. Agnieszkę znajdziecie realnie w Bielsku-Białej, a wirtualnie na FB https://www.facebook.com/bliskostan/

Masaż zaczyna się po masażu. Kurs lomi, zaczyna się po kursie. Przeżyłam to sama. Doświadczają tego osoby, które przychodzą na sesje lomi lomi, a także kursanci, którzy uczą się tej mądrej, hawajskiej techniki. Ile się o tym naopowiadałam to moje. Czas, żeby głos zabrały odważne osoby, które z lomi się zetknęły. Podcast "Anatomia Dotyku", otwiera podrozdział "Życie po lomi", w którym spotykam się z moimi uczniami i ich klientami. Razem opowiadamy historie o masażu, który kochamy. W odcinku pierwszym rozmawiałam z Danką Gosz, która od dwóch lat praktykuje masaż lomi lomi. Dankę możecie znaleźć w Anglii ;-) O tym, co lomi zmienia w życiu jej klientów, pisze na swoim fan page https://www.facebook.com/profile.php?id=100083056221152 Danka przyjmuje: West Drayton, England, United Kingdom, West Drayton, United Kingdom +44 7562 973023

Dawno nie odbyłam tak pogodnej i ciepłej rozmowy na jeden z najtrudniejszych tematów z jakimi może zetknąć się każdy z nas. Zastanawiałam się czy maj ze swoimi bzami w pełnym rozkwicie, słońcem, które potrafi już porządnie przypalić skórę i szalejącymi w kwiatach owadami to dobry miesiąc na ten odcinek podcastu „Anatomia dotyku”. Ale przecież śmierć nie wybiera ani miesiąca, ani pogody, ani pory dnia. Przychodzi i robi swoje. Ci co zostają rożnie sobie z tym radzą. Dlatego postanowiłam poszukać czułości i bliskości tam, gdzie czasem o niej nawet nie myślimy. O tym czy, gdzie i w jaki sposób można doświadczać dotyku, kiedy w naszym najbliższym otoczeniu zjawia się śmierć – porozmawiałam z czułą przewodniczką w żałobie – Emilią Mendes. Emilia otacza opieką osoby prywatne oraz pomaga instytucjom zrozumieć wpływ straty na efektywność pracownika. Towarzyszy w żałobie, trudnych chwilach związanych ze śmiertelną chorobą, prowadzi ceremonie pogrzebowe i pomaga odzyskać spokój po stracie. Jest członkinią Instytutu Dobrej Śmierci w Warszawie. Szukałyśmy odpowiedzi między innymi na pytania: Czy i kiedy jest miejsce na dotyk w umieraniu, w żałobie, w godzeniu się z nieuniknionym? Czy można towarzyszyć komuś w stracie też dotykiem? Czy i jak towarzyszyć dotykiem, bliskością fizyczną osobie, która odchodzi? Jak się nie bać bliskości wtedy? Jak rodzina może sama zadbać o ciało bliskiego? Jak przejść przez ceremonię pożegnalną doświadczając wsparcia i czułości najbliższych? To naprawdę bardzo ciepły i pogodny odcinek. Mam nadzieję, że przyniesie Wam ukojenie, nadzieję i coś, czego po tego typu temacie się nie spodziewaliście.   Emilię znajdziecie tu: https://www.facebook.com/EmiliaMandesCzule/ https://rozmowa.emiliamandes.pl/zapraszam

Co fotografia może nam powiedzieć o naszym ciele? Czy jednym zdjęciem możemy wyrazić w jakim momencie życia jesteśmy? Jak przy pomocy zdjęcia możemy zbliżyć się do kogoś z rodziny, z kim nie mamy zbyt dobrej relacji?  W kolejnym odcinku „podcastu „Anatomia dotyku”, zastanawiałam się czym jest fotografoterapia, co jest potrzebne, żeby rozpocząć samopoznanie przy pomocy aparatu i jaką moc w fotografii ma dotyk? O tym co można znaleźć w lesie opowiada Katarzna Gapska, psychoterapeutka w nurcie psychologii zorientowanej na proces oraz fotografoterapeutka, która od wielu lat fotografuje kobiety i pomaga im w odnalezieniu samoakceptacji i naturalności. Jej najnowszy projekt „Ciałość” wędruje po Polsce i porusza setki kobiet. https://www.youtube.com/watch?v=UHYtRtzAR_I Czasem wystarczy pójść do lasu, dotknąć drzewa, zanurzyć twarz w liściach, dać się połaskotać trawie by dowiedzieć się czegoś nowego o sobie, czy odnaleźć kawałek swojej historii. Z Kasią rozmawiałyśmy też o snach i jak kluczowy jest w terapii procesu dotyk. Posłuchajcie opowieści kobiety, która mieszka w domku pod Tczewem, a potem idźcie na spacer otwórzcie dłonie, dotykajcie.