موسی ربانی نقاش قاب‌ها و لحظه‌ها

گاهی زندگی با عدد و منطق آغاز می‌شود. با فرمول‌هایی که قرار است ما را به جواب برسانند. اما پاسخ بعضی پرسش‌ها در دل داستان‌ها پنهان است؛ در جمله‌هایی که از دلِ سکوت بیرون می‌آیند.مهمان این قسمت، دختری است که از مسیر اعداد گذشته تا به کلمه‌ها رسیده. به قصه‌ها، به روایت‌هایی که صدا دارند، حتی وقتی کسی نمی‌خواهد صدایشان را بشنود. بارها نادیده گرفته شده؛ نه به خاطر کم‌استعدادی، بلکه چون چیزی را می‌خواسته که دیگران برایش جایی نمی‌دیدند. اما از دلِ همین نادیده‌گرفته‌شدن‌ها، راه خودش را پیدا کرده. راهی سخت، اما پررنگ، واقعی، و از آنِ خودش.این است «قصه‌گو شدن» با فائزه ملائی.اینستاگرام فائزهاگر همراه و همداستان مایید، ما را در معرفی به مخاطبان در این پلتفرم و پلتفرم های داخلی یاری کنید.برای حمایت مالی از فعالیت‌های پانوراما به عنوان یک رسانه مستقل، در ایران می‌توانید از لینک پایین استفاده کنید:https://donito.me/ehsantarighatهمچنین از نشانی زیر می‌تونید برای پرداخت ارزی استفاده کنید:https://ko-fi.com/ehsantarighat

بعضی‌ها ورزش می‌کنن برای فرم بدن، اما بعضی‌ها می‌دونن که ورزش یعنی ادامه دادن... یعنی زنده موندن، یعنی هربار بیدار شدن و گفتن: امروز، یه کم بهتر از دیروز. مهمون این قسمت، هر روز خودش رو به چالش می‌کشه. رکوردهاش رو می‌شکنه، نه برای نمایش، بلکه برای معنا. اما اون‌ورِ ماجرا، یه دل داره که با هنر می‌تپه— وقتی از نقاشی و نگاه هنریش حرف می‌زنه، صدای توی چشم‌هاش هم برق می‌زنه. اون بین عضله و احساس، بین تعریق و تخیل، راهی برای زندگی پیدا کرده. داره می‌دوه… اما نه فقط توی زمین تمرین— داره می‌دوه به دنبال زندگی.این شما و این «دویدن به دنبال زندگی»اسپانسر این قسمت آروان کلادحتما برای خیلی از ماها پیش اومده که به دلالیل مختلفی مثل قطعی برق، سیل و زلزله یا حتی خطای انسانی پیش میاد، زمان قطعی یا داون تایم سرویسمون بالا میره و خب مشکلات بعدی هم که می دونیم چیه.اما آروان‌کلاد با راهکار بازیابی پس از بحران که خودشون disaster recovery صداش می‌کنن به تداوم کسب‌وکارها در حادثه‌های غیرمنتظره کمک می‌کنه.آروان‌کلاد در راهکار «بازیابی پس از حادثه» با پردازش و ذخیره‌سازی چندشهری و راهکارهای پشتیبان‌گیری و زیرساخت پس از حادثه، به تداوم کسب‌وکارها کمک می‌کند.حالا بازیابی بعد از حادثه یا همون disaster recovery چیه؟بازیابی از حادثه (Disaster Recovery یا DR) فرآیندیه که سازمان‌ها برای بازگشت گام‌به‌گام به فعالیت‌های عادی پس از حادثه‌هایی که گفتم استفاده می‌کنند. هدف اصلی DRaaS آروان‌کلاد، کاهش زمان قطعی (Downtime)، تداوم کسب‌وکار در زمان حادثه، حفاظت از داده‌های حیاتی و تداوم زنجیره‌ی خدمات و درنهایت مراقبت از اعتماد مشتری‌های کسب‌وکارهاست.در واقع این راهکار فرآیندی است که از روزهای پیش از بحران شروع می‌شود و هر نوع کسب‌وکار بدون توجه به اندازه‌ و نوع خدماتش می‌تواند از آن بهره‌مند باشد؛ برای خواندن سپیدنامه و دریافت گام‌به‌گام DRaaS کسب‌وکارتان به وب سایت آروان کلاد مراجعه کنید.برای اطلاعات بیشتر بزنید روی این لینکاگر همراه و همداستان مایید، ما را در معرفی به مخاطبان در این پلتفرم و پلتفرم های داخلی یاری کنید.برای حمایت مالی از فعالیت‌های پانوراما به عنوان یک رسانه مستقل، در ایران می‌توانید از لینک پایین استفاده کنید:https://donito.me/ehsantarighatهمچنین از نشانی زیر می‌تونید برای پرداخت ارزی استفاده کنید:https://ko-fi.com/ehsantarighat

بعضی سؤال‌ها از همون کودکی با ما میان؛از همون شش سالگی، وقتی به آسمون نگاه می‌کنیم و می‌پرسیم: اون بالا چی داره می‌گذره؟مهمون این قسمت، از همون سن‌وسال دنبال جواب بوده.حالا فیزیک و نجوم، فرمِ فکر کردنش رو شکل داده‌ن،اما اون باور داره که یه فیزیکدان واقعی، فقط با فرمول و نمودار کار نمی‌کنه—بلکه عاشقه. و حکمت رو می‌فهمه.اون یکی از شاهدهای زنده‌ی لحظه‌ایه که بشر برای اولین‌بار تونست از سیاه‌چاله عکس بگیره،و هنوز با شوق می‌گه:«چه خوش‌شانسیم که تو دوره‌ای زندگی می‌کنیم که می‌تونیم این چیزها رو ببینیم.»این قسمت، درباره‌ی فیزیکه… اما نه فقط فیزیک.درباره‌ی شگفتی، درباره‌ی دیدن، و درباره‌ی جست‌وجویی که هنوز تموم نشده.این شما و این «جایی میان آسمان و معنا»

"گاهی زندگی مثل یه معادله‌ست؛ با متغیرهایی پیچیده، چالش‌هایی که معلوم نیست جوابشون چیه، و سؤال‌هایی که بیشتر از جواب، ما رو شکل می‌دن.مهمون این قسمت، دختریه که در دنیای فیزیک و معادلات و نجومه، اما چالش‌هاش فقط روی کاغذ نبوده و نیست. توی دنیای خودش، با سختی‌هایی روبه‌رو شده که ذهن و دلش رو بارها به آزمون کشیدن. تا اینکه یه اتفاق—یه نقطه‌ی عطف—جهتِ نگاهش رو عوض کرد.حالا، اون انگار زندگی رو بین زمین و هوا تجربه می‌کنه… پاهایی روی زمین و نگاهی به فضا. نه گرفتارِ گذشته‌ست، نه عجول برای آینده.این شما و این «نسبیتِ زندگی» با پریا ابوحمزه.اینستاگرام پریا

بعضی بچه‌ها با اسباب‌بازی بزرگ می‌شن، بعضی‌ها اما با کاغذ و دنیایی که می‌سازن. مهمون این قسمت، از همون روزای کودکی، دنیای خودش رو روی کاغذ ساخته.  با تصویرسازی، با قصه‌سازی، با بازی‌هایی که یه طرفش خیال بوده و یه طرفش کاغذ. ذهنش، یه کارگاه داستان‌پردازیه—پر از شخصیت، روایت، رنگ، و سؤال.اما فقط برای خودش نگهش نمی‌داره. اون یاد گرفته و یاد می‌ده.انگار یه چیزی توی دل و ذهنش هست که می‌گه دانستن، وقتی قشنگه که با بقیه هم تقسیم بشه. این قسمت با مریم روحی هم صحبت شدم. قسمت ۷۴ پادکست داتس رو می‌شنوید با عنوان «زندگیِ سبزِ مینیاتوری»اینستاگرام مریم روحی-------اسپانسر این قسمت پلتفرم هاشور بودلینک مستقیم به فیلم رخ-------

بعضی رویاها فقط توی ذهن می‌مونن. اما بعضیا با دست ساخته می‌شن. خط به خط، تصویر به تصویر، محصول به محصول… با تمام بالا و پایین‌هاش، با زمین خوردن‌ها، با بلند شدن‌ها.این قسمت، قصه‌ی کسیه که با گرافیک و عکس و محتوا شروع کرد، اما چیزی توی دلش می‌گفت که این، فقط شروعه. رویای خودش رو ساخت. این بار، با دست‌هاش. با محصولاتی که بوی زندگی می‌دن، بوی مراقبت، بوی اهمیت دادن به خود، به تن، به حال خوب.مسیرش پر از سختی بود، اما یه چیز هیچ‌وقت عوض نشد: پا پس نکشیدن. این شما و این «رویای دست‌ساز»اینستاگرام الناز عابدیاینستاگرام برند لیا

بعضی رویاها خاموش نمی‌شن. فقط آهسته‌تر نفس می‌کشن، توی سایه‌ی کارهای روزمره، توی واژه‌هایی که نوشته میشن، یا جمله‌هایی که زیر لب زمزمه می‌شن. حتی شاید موقعی که داری کاری می‌کنی این رویا مثل هوا وارد که وارد بدنت میشه، بیاد لابه‌لای فکرها و ذهنت و لبخندی محو روی لبهات بشونه.این قسمت درباره‌ی کسیه که هنوز دلش برای سینما می‌تپه، ازش الهام می‌گیره و هنوز ارجاعاتش به سینماس. اما حالا لابه‌لای سطر‌ها و بین کلمه‌ها زندگی می‌کنه—نه به‌جای رویایی که داشته، بلکه در امتدادش.شاید خیلی فیلم نساخته باشه. اما هر سطرش انگار قابیه از یک صحنه‌ی نادیده. هر جمله، نوری‌ه که به آرامی روی دلِ خواننده می‌تابه. و این زیستن در مرز باریک «هست» و «نیست»، همون چیزیه که به زندگی عمق می‌ده.این شما و این «هست و نیست دنیای کلمه‌ها» با مهسا ملک مرزباناینستاگرام مهسا ملک مرزبانلینک یوتیوب هست و نیست

بعضی‌ها برای زندگی کردن، باید بسازن؛ دیوار، سقف، فرم، فضا…اما بعضی‌ها یاد می‌گیرن که برای نفس کشیدن، باید رها کنن.این قسمت درباره‌ی کسیه که از معماری، از نظم و ساختار، عبور کرده… تا برسه به دنیای رنگ‌ها؛ به دنیای مداد رنگی‌ها و مدادشمعی‌هاکسی که هر جا برسه، کافیه چند تا قلم و رنگ پخش کنه روی زمین و شروع کنه به دیدنِ لحظه‌ها… نه فقط با چشم، که با دل.اون با خط و رنگ، جهانی می‌سازه که توش خودش رو پیدا می‌کنه—آزاد و بی‌مرز و رها.نقاش شده… چون نقاش بودن براش یعنی خودِ بودن.این شما و این قسمت از پادکست داتس با عنوان «نقاشِ لحظه‌ها و قاب‌ها»اینستاگرام موسی ربانی

بعضی‌ها سال‌ها دنبال اینن که بفهمن «می‌خوان چیکاره بشن». اما بعضی‌ها از همون بچگی، یه تصویر واضح تو ذهنشونه—یه مسیر که با تمام بالا و پایین‌هاش، هنوز براشون روشنه.این قسمت، داستان کسیه که از همون اول می‌دونست قراره طراح بشه. کسی که یاد گرفته و باور داره طراحی فقط زیبا کردن نیست، حل مسأله‌ست. این‌که چطور می‌تونی با فرم، رنگ، ترکیب و تفکر… گره‌ای رو باز کنی، مفهومی رو برسونی، یا حتی جهان‌بینی کسی رو تغییر بدی.بیشتر از سی ساله که توی این راهه، و هنوز هر پروژه براش یه معماست؛ یه دعوت به خلاقیت و دقت. این شما و این قصه‌ی کسی که طراحی رو نه فقط شغل، که شیوه‌ی فکر کردن می‌دونه. این شما و این قسمت با فرشید پارسی‌کیا به اسم پسرکشی.اینستاگرام فرشید پارسی‌کیا

گاهی مسیر زندگی با یه جواب روشن نمی‌شه… با یه سؤال روشن می‌شه.سؤالی که یه‌دفعه همه‌چی رو به هم می‌ریزه، یا شاید، به هم نمی‌ریزه… فقط مسیر رو عوض می‌کنه.این قسمت، داستان کسیه که توی راه پزشک شدن بود. همه‌چی داشت درست پیش می‌رفت—اما یه‌جایی، صدای یه سؤال بلند شد:«آیا این همون چیزیه که واقعاً می‌خوام؟»پاسخش نه توی کلاس درس بود، نه توی بیمارستان.پاسخش، جایی وسط تاریکیِ سالن سینما بود… بین تصویر و صدا، بین قصه و نور.اینجا، داستان کسی رو می‌شنوید که با پرسیدن به رؤیای واقعی‌ش رسید.این شما و این قسمت جدید داتس با عنوان نبضِ زندگی از پزشکی تا سینماگریاینستاگرام پیمان نعیمی