#S3E5 365.gün

- Ben dünden gelmiyorum.elbette.yoluna devam ediyorsun.Peki nerdesin?

2025 yılının 365. günü.Mutlu yıllar !

Durduk, Ve içimizdeki yüklerin seslerini duymaya başladık.Yüzleşme kısmı başka mesele.

Bütünlüğe kavuşmak için ve ışık ile karanlığın eşit biçimde yaşaması için uğraşın. Her şeyin bir aydınlık bir de karanlık yana sahip olması gibi, her kişi de bunlara sahiptir, çünkü insan olmak demek bunların hepsi olmak demektir.

Gelecek hakkında hayal kurmayı bırakın ve hayallerinizi yaşamaya başlayın."Eğer şöyle olursa " ile yaşamak.

Bir şey, bir insanı önceki halinden daha kötü yapmıyorsa, yaşamını da daha kötü yapmaz, içten ve dıştan ona zarar vermez. Gerçekleşen her şeyi taşıyan bir nehre, güçlü bir akıntıya benzer zaman. Çünkü görür görmez her şey akıntıya kapılıp gider; işte bir diğeri geçiyor şimdi, o da diğerleri gibi akıntıya kapılıp gidecek.Sevgiler.

Dünya insanla doluyor da, insan dünyayı dolduramıyor. Herkes bir yönüyle yalnız, bir yönüyle tek başına ve bunu övüyor artık herkes: Tek başına olmak muhteşem bir icat, diyorlar. Sait Faik Abasıyanık'ın o sözü çınlıyor kulaklarımızda: "Yalnızlık dünyayı doldurmuş." Hâlbuki her şey bir insanı sevmekle başlıyor.

Hayat her insana bir şekilde yolunu bulduracak. Şimdi çok sıcaksınız, bahar gelmiş gibi hissediyorsunuz. Ama sizde serinlersiniz. Halil Yörükoğlu'nun bir kitabında geçer: "İyiydim. Baharın ikindi vakti nasılsa öyle serindim." Bir bahar serinliği gelsin yüreğimize.

“Sevgi başkalarındaki özü aydınlatır, dolayısıyla sevilmeye ne kadar layık olduklarını gösterir. Çünkü sevgi kalbi açar. Kalp algılamaz, kalp bilir. Zihin düşünür ve tartışır ama kalp bilir ve yola devam eder.”

Barut’a Veda