s02e12 - Ten o interpłciowości

Dzisiaj będzie na poważnie, jak to w kryminale. Mechanizm akcji „Hiacynt" z lat 80. XX wieku, to idealne foucaultowskie panoptikum. Akcja inwigilacji i homofobicznego z gruntu „spisu powszechnego” homoseksualnych mężczyzn była skrzętnie zaplanowana i przygotowana na wielką, ogólnopolską skale, a jej skutki, no cóż, wszyscy wiemy gdzie i w jakiej Polsce żyjemy. Za akcję „Hiacynt", nikt nie poniósł do tej pory odpowiedzialności, nikt też za nią nie przeprosił, nikt się nią też tak na prawdę nie zainteresował. Mało tego - akta z akcji, choć tajne i rozsiane po archiwach komend wojewódzkich Policji, wciąż mogą być wykorzystywane, mimo, a może dzięki ich statusowi TAJNE. Na ich odtajnienie musimy jeszcze chwile poczekać, i mówiąc chwile, mam tu na myśli 24 lata minimum. „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów” od Wydawnictwa Czarne, autorstwa Remigiusza Ryzinskiego, mojego dzisiejszego gościa, to pozycja obowiązkowa dla wszystkich, nie tylko homoseksualnych mężczyzn. To świadectwo naszej queerstorii, świadectwo istnienia świata, którego już nie ma lub odchodzi w ciszy, ale również opowieść o PRL-u i systemie opresji, w którym wrogiem mianuje się Innego, który akurat pasuje władzy aby odwrócić wzrok społeczeństwa w inną stronę. Bo ten Inny jest „Łatwy do identyfikacji, z nazwy oczywisty, groźny w wyobrażeniu, znienawidzony przez dominująca większość i słaby”. Brzmi znajomo? Choć to przerażające - powinno. Drogie osoby, przygotujcie się na wiele pytań, które pozostaną bez odpowiedzi, a tymczasem, nie pozostaje mi nic innego jak życzyć Wam miłego odsłuchu. Więcej info o książce „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów", a także samą książkę, znajdziesz TUTAJ.

Czy wiecie że według raportu „Jesteśmy rodziną. Co myślą Polacy i Polki o rodzinach osób LGBT+?” - 56% Polek i Polaków uważa, że osoby tej samej płci powinny móc wziąć ślub, aby zapewnić bezpieczeństwo swoim dzieciom a poparcie wyborców i wyborczyń w elektoratach partii opozycyjnych dla małżeństw jednopłciowych jest olbrzymie, bo sięgające ponad 70%?! To już wiecie! W dzisiejszym odcinku goszczę Hubera Sobeckiego, aktywistę od 10 lat związanego z grupą nieformalną, a następnie Stowarzyszeniem Miłość Nie Wyklucza, w którym zajmuje się komunikacją strategiczną i budowaniem społeczności. Hubert współtworzył między innymi kampanie „Orientuj się!", „Mówię, jak jest”, Warszawską Deklarację LGBT+, film dokumentalny „Artykuł osiemnasty" oraz to co dzisiaj interesuje mnie najbardziej - kampanię „Jesteśmy rodziną”. Bo rodzina to miłość, rodzina to bezpieczeństwo i rodzina to wzajemna troska a to, kto ją tworzy nie powinno nikogo obchodzić, bo przypadki, jak doskonale wszyscy wiemy, są różne. Nadszedł czas, żeby Polska wreszcie dostrzegła i zadbała o wszystkie rodziny, nie tylko te „standardowe"! Drogie osoby, miłego odsłuchu!

W dzisiejszym odcinku razem z moim szanownym Gościem znów rozmawiamy o wszystkim. Ekspresowo, bo rygor godziny, który na siebie nałożyłem to zdecydowanie ZA MAŁO! Mój rozmówca, jest absolutnie przeciekawy, we wszystkim co robi i nie mam zamiaru się tu krygować tylko szczerze Wam mówię: od momentu gdy jako student historii sztuki na UW chciałem pisać o nim pracę magisterską, MAM NA NIEGO KRASZA i wiem skądinąd, że nie jestem w tym odosobniony - bo, przynajmniej według mnie, nikt tak pięknie nie mówi o duchowości, wrażliwości, empatii i otwartości w swojej twórczości ale też ogólnie, w kontekście SZTUKI, jak Bartek Kociemba, znany Wam zapewne jako Arobal. Na QueerAntenie mieliśmy się widzieć już kilkukrotnie, ostatecznie zawsze wygrywało winko czy inne zwykłożyciowe sytuacje, ale tym razem okazja jest wyjątkowa, bo 3 grudnia otwiera się wystawa Bartka w poznańskiej Galerii Miejskiej Arsenał - Kwiaty Całopalne, do której odwiedzin oczywiście gorąco zachęcam. A co na niej zobaczymy? Oczywiście moc ilustracji i moc kwiatów, jak to u Arobala, a co więcej? Tego Wam jeszcze nie zdradzę - szorujcie na wystawę, albo posłuchajcie naszej rozmowy. A najlepiej zróbcie jedno i drugie. Drogie osoby, przed Wami Bartek Arobal Kociemba! Miłego odsłuchu :)

W dzisiejszym odcinku #QAP razem z moim szanownym Gościem poruszamy tematów bez liku. Gadamy o literaturze, wyzwaniach dnia codziennego, o tym jak - jako geje millenialsi, odnajdujemy się w dzisiejszym świecie, o tym co jest najważniejsze a przede wszystkim o jego nowej książce - „Książce o przyjaźni” od wydawnictwa W.A.B, która 10 listopada gdy nagrywamy naszą rozmowę w Studio Plac, ma swoją oficjalną premierę. Wróżbita Maciej powiedział rano w Meloradio, że na wszystkie byki, a bykiem jest mój Gość, czekają dziś zwycięstwa. Nie pozostaje mi zatem nic innego jak dołączyć się do tej pysznej, jak rogal świętomarciński wróżby. Drogie Osoby, przed Wami Maciej Marcisz! Miłego odsłuchu! Więcej info o książce znajdziesz tutaj: https://www.empik.com/ksiazka-o-przyjazni-marcisz-maciej,p1279982004,ksiazka-p 

26 października obchodziliśmy Światowy Dzień Wiedzy o Interpłciowości, dlatego dzisiaj, razem z moimi gosciniami - Magdą Rakitą, założycielką Fundacji Interakcja i pierwszą w Polsce interpłciową aktywistką oraz Zuzą Piontke, inicjatorką projektu Bezpestkowe, bierzemy na warsztat kolejną literkę spod tęczowego parasola LGBTQIA+. Co to znaczy interpłciowość? Czy „hermafrodyta” to określenie, które można używać w XXI wieku? Który kraj na świecie, jako pierwszy, objął ochroną osoby interpłciowe zakazując tzw. „zabiegów normalizujących”? I co z interpłciowością ma wspólnego Kazimierz Pułaski, bohater walk o niepodległość USA i „ojciec amerykańskiej kawalerii? W dzisiejszym odcinku moc wiedzy i edukacja na maxa, zatem nie pozostaje mi nic innego jak życzyć Wam, Drogie Osoby, miłego odsłuchu!

W dzisiejszym odcinku, pogadamy o lesbach. I to nie dwóch czy trzech, czyli mniej więcej tylu ile znam osobiście, ale o ponad setce fantastycznych dziewczyn i osób, które wzięły udział w projekcie fotograficznym 100lesb.com, za którym stoją moje dzisiejsze rozmówczynie Kasia Szenajch, fotografka, DJ-ka, muzyczka a przede wszystkim pomysłodawczyni projektu oraz Ola Kamińska, redaktorka naczelna zina queerowo-feministycznego Girls to the front, doktorantka na wydziale Artes Liberales UW oraz jedna z kuratorek, towarzyszącej projektowi wystawy, którą można oglądać do 12 listopada na Jasnej 10, w Świetlicy Krytyki Politycznej, w Warszawie, do czego gorąco Was zachęcam! W tym odcinku słowo lesba pada jakiś miliard razy, także jak ktoś ma ochotę na zabawę w stylu drinking game, to to jest właśnie ten moment, żeby skoczyć do lodówki. Miłego odsłuchu! :) Więcej info o projekcie 100lesb.com, szukaj TUTAJ.

W dzisiejszym odcinku, który publikuję po przerwie dłuższej niż śniło się najstarszym drag queens, wracam, wracam żeby trochę poświętować, i pogadać. Bo w międzyczasie, od ostatniego odcinka z Dorotą Kotas, kilka okazji się uzbierało: mamy przecież wciąż trwający Pride Month, Miesiąc Dumy, tydzień temu odbyła się Parada Równości w Warszawie - nie rekordowa ale miła, jest piękna pogoda a QueerAntena po ciuchutku, na początku czerwca obchodziła swoje pierwsze urodziny i obecność na falach tęczowego streamu. Druga połowa czerwca to też dla mnie prywatnie dosyć ważny czas, bo właśnie jakoś mniej więcej w tym czasie, 9 lat temu, zrobiłem swój coming out przed rodzicami. Dzisiejszy odcinek będzie więc trochę o tym wszystkim. Bo jak mówi moja dzisiejsza rozmówczyni - moje życie jest moje. I trudno się z nią nie zgodzić. Z nią był pierwszy odcinek QA, więc i ten semi-urodzinowy, semi-sylwestrowo-noworoczny w wersji queer, nie mógł być bez niej, bez Starej. Mojej, Twojej, Naszej. Przed Wami, drogie osoby, Piotr Buśko! Miłego odsłuchu :)

W dzisiejszym odcinku QueerAnteny, który publikuję po krótkiej nieobecności na falach tęczowego streamu, moją gościnią jest Dorota Kotas - pisarka oraz laureatka Nagrody Literackiej Gdynia i Nagrody Conrada za swoją debiutancką książkę „Pustostany" (2019, wyda. Niebieska Studia). Z Dorotą - trochę tygrysicą, a trochę sarną, a przede wszystkim „babą z Mirowa - wyrośniętą i miękką, pełną rodzynek, mąki i cukru" rozmawiamy głównie o jej nowej książce „Cukry", która ukazała się niedawno nakładem wydawnictwa Cyranka, ale jak to u mnie - to tylko punkt wyjścia do rozmowy o żyćku i codzienności. Tyle tytułem wstępu, nic więcej już nie mówię, tylko zachęcam do zamknięcia oczu i słuchania głosu Doroty - kraina łagodności zaprasza. Drogie osoby, Miłego odsłuchu.

Nie będę ściemniał, że o świecie społeczności LGBTQIA+ wiem wszystko. Co to, to nie! Dlatego dzisiaj, razem z moimi gościniami na warsztat bierzemy literkę A, która w skrócie LGBTQIA+ oznacza aseksualność, która to orientacja pozostawała dla mnie szarą strefą, niewiele o niej wiedziałem, a że ciekawość to moje 4 czwarte imię, nie było lepszej okazji do rozmowy na ten temat niż pierwszy, historyczny Międzynarodowy Dzień Aseksualności, który obchodziliśmy 6 kwietnia. O stereotypach i mitach, o Asowej dumie, o tym, które miasto jest polską stolicą Asów i dlaczego jest to Łodz! i o tym jak wygląda zwykłe życie osób w spektrum aseksualności rozmawiam z Martą Gracą ze Stowarzyszenia Asfera oraz psycholożką i autorką książki „Aseksualność - czwarta orientacja” - Anną Niemczyk. Kochane Asy, jeśli nas słuchacie, dajcie koniecznie znać i dajcie się poznać! A tymczasem, drogie osoby, zarówno aseksualne, jak i alloseksualne (#nowesłowo), oraz wszystkie w spektru, życzę Wam miłego odsłuchu!

W dzisiejszym odcinku QueerAnteny moim gościem jest Kuba Wojtaszczyk - pisarz, dziennikarz związany z portalem Kultura u Podstaw, autor powieści „Portret trumienny", "„Kiedy zdarza się przemoc, lubię patrzeć", „Dlaczego nikt nie wspomina psów z Titanica?" i „Słońce narodu". Kuba jest również współprowadzącym podcast o serialach „Nie spać, słuchać”, do którego słuchania gorąco zachęcam, a który produkuje Estrada Poznańska. Nie będzie pewnie zatem wielkim zdziwieniem, że dzisiaj, na początek tego nieco dłuższego niż zazwyczaj weekendu gadamy o serialach z LGBT-owym twistem. Od razu muszę zaznaczyć - nie da się powiedzieć o wszystkim więc trochę skaczemy - od staroci, po nowości, rozmawiamy o tych ulubionych jak i tych zdecydowanie mniej. Drogie osoby, to pierwsza, ale z pewnością nie ostatnia wizyta Kuby na QueerAntenie, bo ptaszki śpiewają, że pracuje on obecnie nad reportażem o polskim queerze dla Wydawnictwa Znak, czego nie mogę się już doczekać! Nic więcej nie wiem, nic więcej zatem nie powiem! Nie pozostaje mi nic innego jak życzyć Wam, po pierwsze: miłego weekendu, a po drugie, drogie osoby, miłego odsłuchu!