در ۱۸۳۰ مردی فرانسوی ناگهان فقط توانست یک هجا بگوید: «تان». پل بروکا پس از مرگش ناحیهای آسیبدیده در لوب پیشانی چپ او یافت. کمی بعد کارل ورنیکه بیمارانی را دید که روان اما بیمعنا حرف میزدند و آسیبشان کمی عقبتر بود. آیا «اندام زبان» پیدا شده بود؟ نه به این سادگی. شامپانزهها هم نواحی بروکا و ورنیکه دارند، اما آسیب این نواحی ارتباطشان را مختل نمیکند. صداهای میمونها معادل خنده و گریهی ماست، نه زبان. انسان دو سیستم ارتباطی دارد: سیستم کهن و ژنتیکی بروز هیجانات، و زبان که آموختنی است. زبان مثل پرواز پرندگان است: در ژنها کد نشده، اما «برنامهی درسی ژنتیکی» آن هست: پیشگفتوگوی نوبتی، توجه مشترک و غریزهی پرسیدن. این غریزهها نوقشر را برای زبان به خدمت میگیرند. پس زبان «جایی» در مغز ندارد، بلکه حاصل شبکههای در هم تنیده است. و پرسش پایانی: چرا زبان فقط یک بار پدید آمد؟
فصل اول ذهن زیبا بازگویی کتاب «تاریخچه مختصر هوش» نوشتهی مکس بنت است:
A Brief History of Intelligence: Evolution, AI, and the Five Breakthroughs That Made Our Brains (Max Bennett)
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Weitere Episoden von „ذهن زیبا“



Verpasse keine Episode von “ذهن زیبا” und abonniere ihn in der kostenlosen GetPodcast App.








