014 | Şimdi Okullu Olduk

Bu bölüm, boğazında düğüm taşıyan herkes için.Kelimelerden önce elleri titreyen herkes için.Annesine yeniden bakmayı öğrenen herkes için.Kız kardeşliğe güvenen ve içinde hala kemikleri toplanmayı bekleyen küçük bir kız taşıyan herkes için…Her hikaye bir yerden başlar, ama bazı hikayeler insanın boğazında başlar. Benimki de öyle. Boğazımın tam ortasında, hiçbir zaman tam çözülmeyen bir düğüm var. Bazen varlığını unuturum, bazen bir kelimenin eşiğinde yeniden belirir.Ve yıllar geçti, öğrendim ki o düğüm benim değil sadece; annemin suskunluğundan, anneannemin bakışından, bir evin içindeki görünmez duygulardan örülmüş bir hatta ait.“Kadın şarkısını bulduğunda, kemikler etle kaplanır ve ruh uçar.” (Estes, C. P., Kurtlarla Koşan Kadınlar)*La Loba ve Kurtların şarkısı, Clarissa Pinkola Estés’in “Kurtlarla Koşan Kadınlar” kitabındaki mit, masal ve arketipleridir.*La Loba, ölü kemikleri toplayıp onlara yeniden hayat verir; kadının kaybolmuş sesini, sezgisini ve doğasını geri çağırır.

Bazen bir pasta, sadece bir pasta değildir.Bazen o, bir hikayedir. Bu pasta anneliğimden öğrendiklerimin hikayesi olsun. Anneliğin kabaran, taşan, yerleşen hallerine dair bir hikaye. ~ Görülmenin ve ötekini duymanın iyileştirici gücünü deneyimlemek için bir araya geldiğimiz Anne Çemberi (0-12 ay bebeği olan anneler) ve büyüyen çocuklarla değişen hayatımızı birlikte keşfettiğimiz Anneliğin İkinci Perdesi (+1 yaş) anne grubumuzun bilgilerine @annelikiklimi instagram hesabı üzerinden ulaşabilirsiniz. Ig: @annelikiklimi

Bu bölümde, lohusalık dönemini yaşayan annelere ve onların yakınlarına yardımcı olabilecek bazı önerilerim var. Lohusalık her ne kadar anne için özel bir zaman olsa da, hem anneler hem de tüm sevdikleri ve ailesi için duygusal ve fiziksel açıdan zorlayıcı olabiliyor.Bu süreçte anneye nasıl daha duyarlı ve anlayışlı yaklaşabileceğimizi, onun duygusal ihtiyaçlarını nasıl daha iyi anlayıp destek olabileceğimizi paylaşmak istedim. Doğru destekle bu dönemi sağlıklı ve keyifli geçirmek mümkün. Yapabileceklerini duymak ister misin?Ig: @annelikiklimi

Bu bölümde, bir terapist olarak edindiğim bilgi ve deneyimler ile bir anne olarak yaşadığım duyguların nasıl iç içe geçtiğini ve bazen birbirine nasıl zıtlaştığını konuşuyorum. Ebeveynlik, çoğu zaman profesyonel bilgi ve sezgi arasında denge kurmayı gerektiriyor. Farkındalık, esneklik ve sabır kavramları üzerinden, çocuklarımızla olan ilişkimizi nasıl şekillendirdiğimizi, toplumun dayattığı ebeveynlik baskılarına nasıl direndiğimizi ve her şeyin "kitaplarda yazıldığı gibi" olmadığını tartışıyorum.Aynı zamanda, terapist olarak doğru bildiğim her şeyin, bazen anne olarak hissettiklerimle ne kadar farklılaştığını ve bunun bana nasıl öğretici bir deneyim sunduğunu paylaşıyorum. Bu bölümde, ebeveynlikte mükemmel olma zorunluluğuna karşı duruyor, her çocuğun kendi zamanında gelişmesi gerektiğini savunuyoruz.Ebeveynlik yolculuğunda, profesyonel bilgi ve sezgi arasındaki dengeyi nasıl kurabileceğimizi konuşmak, hem ebeveynlere hem de kendine ebeveynlik konusunda daha şefkatli yaklaşmak isteyen herkese ilham verebilir.Instagram: @annelikiklimi

Tünelin sonundaki ışığı bilmem ama bu bölümde tünelin içinden söylemek istediklerim var.

İlk ayrılık sahnesi deneyimlendi. Hüsranı, kırılan kalbi ve aralarından yeşeren özgüveni… ve tüm bunların karşısında parçalanmadan durmaya çalışan ben. Bütün süreci ve aklımdan geçenleri döktüm bu bölümde. @annelikiklimi

Bir sürü gece, bir sürü kahve, yıllar, bolca terapi ve bolca yüzleşme sonunda yeni bölüm ihtiyaçlarımı dile getirmek hakkında. Birazcık zorlandım, biraz çağrışımlarımla bölündüm, içimde yeni sorular oluşturdu. Dinledikten sonra bana yazar mısın? Senin ihtiyaçlarınla aran nasıl?

Ve işte, annelik hiddetim oğlumun 2 yaş sendromuyla karşılaştı. Tüm bu öfke fırtınası içinde, kendime bakıp, onu kapsamayı ve öfkelenen yanımın sorumluluğunu onun 2 yaşının deneyiminden çekip çıkarmayı seçiyorum. • • Ig:@annelikiklimi Öfkeni kontrol edemediğini düşünüyorsan, öfke yanında kaygı, korku, endişe gibi baş edemediğin yoğun duyguların varsa, seni telaşlandıran ürkütücü düşünceler doluyorsa aklına profesyonel bir destek almanı öneririm. Annelik hiddeti/öfkesi kronik, üstü örtülü, ciddi bir duruma işaret ediyor olabilir.

Bu bölüm biraz sitemli, biraz da itiraflı. Son bir kaç bölümden sonra oğluma bakım vermekle ilgili ne çok şikayet ettiğime dair eleştiriler aldım. Bu bölümde sınırlarımıza ve onların nasıl ihlal edildiğine bakalım mı? Hem benim de size çok sorum var. Ig: @annelikiklimi

Bu bölüm bir sürü soru dolu. Kendime, sana, topluma soruyorum. “Neyi yanlış yapıyorum?” sorusu “Bende ne yanlış?” sorgulamasına döndüyse bu bölümü dinler misin? Ig: @annelikiklimi