Tłusta Owca

Dlaczego Bóg milczy?Modlisz się. Pytasz. Czekasz na odpowiedź. I… nic.Czy Bóg naprawdę milczy?A może mówi, tylko zupełnie inaczej, niż się spodziewasz? Czy można nauczyć się rozpoznawać Jego głos? I co zrobić, kiedy inni mówią, że słyszą Boga, a Ty masz wrażenie, że nie słyszysz nic?W kolejnym odcinku Tłustej Owcy razem z Asią Kwiecień rozmawiamy o Bożym milczeniu, słyszeniu Jego głosu, proroctwie, zranieniach, tożsamości i o tym, dlaczego czasem tak bardzo potrzebujemy odpowiedzi, że przestajemy szukać samego Boga.To bardzo praktyczna i momentami mocno osobista rozmowa. Czy potrafisz być blisko Boga również wtedy, kiedy On nic nie mówi? 00:00 Wprowadzenie do serii 00:19 Czy Bóg naprawdę milczy 01:57 Oczekiwania na proroków 03:39 Pytania o sezon życia 04:25 Pustynia i otwarte serce 06:27 Saul kontra Dawid 08:10 Tożsamość syna i zaufanie 13:38 Milczenie jak egzamin 14:41 Rola proroków dziś 15:54 Samodzielność i nadużycia 18:09 Wstyd i niewystarczalność 19:45 Sen o robaku wstydu 23:42 Uzdrowienie przez bycie widzianym 26:40 Uzdrowienie przez bycie widzianym 27:33 Milczenie Boga a tożsamość 28:15 Miłość przez innych ludzi 30:10 Dobre słowa jako ewangelizacja 31:13 Cierpliwość w słyszeniu Boga 33:33 Słowo Boże jako proroctwo 35:26 Jak Bóg mówi różnymi drogami 39:01 Nie porównuj swoich darów 41:17 Pułapka okoliczności 45:50 Walka z pozycji syna 50:27 Podsumowanie i zakończenie

Co zrobić, kiedy jesteś pewien, że Bóg Cię do czegoś powołał, jesteś posłuszny, modlisz się, pracujesz — a owoców prawie nie widać?W tym odcinku Tłustej Owcy dzielę się czymś bardzo osobistym: momentami zniechęcenia, kiedy zastanawiałam się, czy to, co robimy dla Boga, naprawdę ma sens.Przełom przyszło przez jedno zdanie:„Nie robicie tego dla owoców. Robicie to dlatego, że Bóg wam to zlecił.”Patrzymy również na życie Jezusa. Tysiące ludzi szły za Nim, kiedy działy się cuda, ale pod krzyżem niemal wszyscy zniknęli. Po ludzku Jego misja mogła wyglądać jak porażka. A właśnie wtedy dokonywało się największe zwycięstwo.Krzyż nie wyglądał jak sukces. Owoc był jeszcze ukryty.Dzisiaj miliony ludzi idą za Chrystusem dlatego, że Jezus pozostał posłuszny Ojcu wtedy, kiedy Jego oczy nie mogły jeszcze oglądać pełni tego, co z tego posłuszeństwa wyrośnie.Być może Ty również jesteś w takim miejscu.Modlisz się od lat.Robisz to, co Bóg Ci pokazał.Siejesz.A ziemia nadal wygląda na pustą.Nie karm swojej wiary tym, co widzą Twoje oczy. Karm ją tym, co powiedział Bóg.Owoc potrzebuje czasu. Wytrwałość daje ziarnu możliwość wzrostu.A kiedy nie rozumiesz, dlaczego nic się nie zmienia, zrób to, co Asaf w Psalmie 73: przestań szukać odpowiedzi we wszystkim, co dzieje się wokół, i wróć do obecności Boga. Tam serce odzyskuje pokój.Twoim największym sukcesem nie jest imponujący rezultat. Jest nim wierność Bogu.Resztę owocu być może zobaczysz później.00:00 Wstęp i zachęta00:16 Projekty i wizje służby01:54 Kryzys braku owoców04:13 Telefon który zmienił perspektywę06:20 Ukryte owoce Jezusa12:43 Wierność zamiast liczb14:35 Wytrwałość gdy nie widać17:52 Jan Chrzciciel i Boża ocena20:02 Psalm 73 i pytanie dlaczego23:54 Zakończenie i wezwanie

Czy adopcja to ogromne ryzyko? Tak. Ale czy rodzicielstwo w ogóle można przeżyć bez ryzyka?W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Igą Liziniewicz o adopcji, rodzicielstwie i o tym, co dzieje się z człowiekiem, kiedy decyduje się naprawdę wziąć odpowiedzialność za drugą osobę.Iga opowiada o swojej drodze do adopcji, przygotowaniach, lękach, stereotypach dotyczących dzieci adopcyjnych i o tym, dlaczego chce odczarowywać adopcję jako temat tabu.Rozmawiamy również o czymś znacznie szerszym: co dzieci robią z nami jako ludźmi?Rodzicielstwo obnaża naszą słabość. Zdejmuje maski. Pokazuje, że nie jesteśmy tak cierpliwi, mocni i doskonali, jak czasami o sobie myśleliśmy. Ale właśnie przez to może nauczyć nas pokory, miłości i rezygnowania z życia skupionego wyłącznie na sobie.Dotykamy też trudniejszych tematów: ran przekazywanych z pokolenia na pokolenie, błędów popełnianych przez rodziców i odwagi potrzebnej, żeby powiedzieć własnemu dziecku: „Tak, tutaj zawiodłam. Nie będę się usprawiedliwiać.”Bo dobry rodzic nie musi być rodzicem doskonałym.Rozmawiamy również o adopcji z perspektywy Ewangelii — o usynowieniu, o ryzyku miłości i o tym paradoksie, który pokazywał Jezus: próbując za wszelką cenę zachować swoje życie, można je stracić, a oddając je z miłości, można odkryć życie znacznie głębsze.Adopcja jest piękna. Rodzicielstwo jest trudne. Miłość kosztuje. Ale warto kochać tyle osób, ile tylko możemy.01:22 Skąd pomysł na adopcję02:22 Decyzja z Maćkiem04:20 Adopcja bez tabu05:31 Obawy i FAS06:59 Dlaczego dziś bez dzieci07:54 Późne rodzicielstwo i dwójka11:05 Proces adopcyjny i kursy14:57 Świadome rodzicielstwo17:37 Przerwanie rodzinnych schematów22:57 Sezony życia i kościół25:48 Jak dzieci nas zmieniają28:47 Bezsilność bez Boga29:14 Ratownik na standby30:56 Rodzicielstwo i umieranie32:28 Macierzyństwo zdejmuje maski33:39 Rozmowa z dorosłą córką36:52 Wartość w Bogu39:04 Adopcja i drugi telefon40:13 Misja na TikToku44:21 Pytania o pochodzenie47:16 Wiara a adopcja50:27 Wiara to ryzyko51:35 Najlepsza mama jaką masz52:58 Zachęta do adopcji54:12 Pożegnanie-----------------------------------------------------------------------------Wspieraj mnie na Patronite ► https://patronite.pl/agatastrzyzewskaSzkoła Pasji i Wizji ► https://agatastrzyzewska.com/szkola/Więcej:Subskrybuj ► http://bit.ly/2r2Xz6d Newsletter ►http://agatastrzyzewska.com/zapis/ Podcast ► https://agatastrzyzewska.com/podcast/Instagram ► / agatastrzyzewska Facebook ► / agatastrzyzewskacom Moja strona ► http://agatastrzyzewska.com/ Społeczność Tłusta Owca ► https://tlustaowca.pl Konferencje online ► https://agatastrzyzewska.com/shop/ kontakt ► [email protected]

Jakiego jestem wyznania? Czy jestem katoliczką? Protestantką? Charyzmatyczką?To jedno z najczęściej zadawanych mi pytań — i jednocześnie pytanie, którego długo nie lubiłam.Nie dlatego, że wstydzę się swoich korzeni. Są protestanckie, a ze względu na moją wiarę w działanie i dary Ducha Świętego mogę również określić siebie jako charyzmatyczkę.Problem zaczyna się wtedy, kiedy denominacja staje się szufladą, przez którą oceniamy drugiego człowieka.Dla mnie najważniejsza tożsamość brzmi inaczej: jestem dzieckiem Bożym. Jezus Chrystus jest moim Zbawicielem, Bóg jest moim Ojcem, a ludzie, którzy należą do Chrystusa, są moimi braćmi i siostrami.W tym odcinku opowiadam o swojej drodze do wiary, protestanckich korzeniach, podejściu do różnych denominacji oraz o tym, dlaczego nie chcę budować swojej tożsamości przede wszystkim na nazwie Kościoła.Bo ostatecznie najważniejsze pytanie nie brzmi:„Do jakiego Kościoła należałeś?”Ale: „Kim był dla Ciebie Jezus?”

Czy to Bóg do mnie mówi — czy tylko bardzo chcę, żeby to był Bóg?W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Asią Kwiecień o jednym z najważniejszych i jednocześnie najtrudniejszych tematów życia z Bogiem: jak rozpoznawać Jego głos.Rozmawiamy o tym, dlaczego lęk może zagłuszać słyszenie Boga, ale również dlaczego nasze marzenia, entuzjazm i silne pragnienia potrafią brzmieć bardzo „duchowo”, choć wcale nie muszą być Bożym prowadzeniem.Jak nauczyć się rozróżniać głos Boga od własnej duszy? Czy można pomylić się i nadal być prowadzonym przez Boga? Dlaczego nie powinniśmy bać się błędów? I co zrobić, kiedy wydaje nam się, że Bóg milczy?Dochodziłyśmy do jednego bardzo prostego wniosku: głos osoby rozpoznajesz dlatego, że spędzasz z nią czas.Tak jak pracownik papugarni potrafił pośród dziesiątek skrzeczących ptaków rozpoznać jedną konkretną papugę — ponieważ słyszał ją każdego dnia — tak samo my uczymy się rozpoznawać głos Boga, przebywając z Nim.Nie ma drogi na skróty. Jest relacja. Jest Słowo. Jest Duch Święty. Jest słuchanie, próbowanie, czasem pomyłka — i coraz większa znajomość Jego głosu.Im lepiej znasz Boga, tym łatwiej rozpoznajesz, kiedy to właśnie On mówi.00:00 Wprowadzenie01:00 Pierwsze doświadczenia Słowa03:08 Milczenie i strach05:14 Fałszywe przekonania07:42 Emocje i entuzjazm10:48 Pragnienia kontra prowadzenie13:40 Wyciszanie duszy16:22 Tożsamość bez etykiet19:10 Synostwo i służba21:13 Kultura Kościoła a głos22:27 Wsparcie i duchowi ojcowie28:08 Zaufanie w nieufnym świecie29:53 Regularny czas samotności30:49 Rodzinny wyjazd a samotność31:46 Codzienne ładowanie z Bogiem32:27 Sezon w drodze i brak ciszy33:37 Wewnętrzna baza schronienia34:59 Samotne wędrówki i oczyszczenie35:52 Romantyzm kontra rzeczywistość37:41 Bóg mówi kiedy chce39:14 Rozpoznawanie głosu w hałasie42:59 Lęk przed pomyłką45:14 Zakładaj że słyszysz47:53 Uzdrowienie z braku zaufania50:12 Zapowiedź kolejnego odcinka50:37 Pożegnanie i zaproszenie

Czy istnieje coś takiego jak „radykalne chrześcijaństwo”? A może prawdziwe chrześcijaństwo z natury jest radykalne?Jezus powiedział: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się wyprze samego siebie, niech bierze swój krzyż każdego dnia i idzie za Mną”.W tym nauczaniu mówię o różnicy między chodzeniem za Jezusem a byciem Jego uczniem. Można być częścią chrześcijańskiego środowiska, słuchać kazań, zachwycać się tym, co robi Bóg — a jednak nigdy nie wejść w prawdziwe uczniostwo.Uczeń patrzy na Mistrza i chce żyć tak jak On. Uczy się przebaczać, służyć, kochać trudnych ludzi, wychodzić ze swojej strefy komfortu i każdego dnia umierać dla własnego ego.Pierwszy Kościół żył właśnie w ten sposób: modlitwa, wspólnota, hojność, odwaga, działanie Ducha Świętego i Ewangelia przenikająca całe życie.Nie chodzi jednak o spektakularne rzeczy. Radykalność zaczyna się od małych decyzji: pięciu minut ze Słowem, modlitwy za człowieka, którego nie lubisz, odważnego powiedzenia komuś o Jezusie, przebaczenia, zrobienia kolejnego kroku posłuszeństwa.📖 Łk 9,23📖 Łk 14,27📖 Dz 2 i 4Nie pytaj tylko, co Jezus może zrobić dla Ciebie. Zapytaj: co Jezus może zrobić przez Ciebie?00:00 Wylot do Jordanii00:50 Radykalne chrześcijaństwo01:39 Kulturowa wiara w Europie03:02 Cena wiary w Pakistanie03:43 Weź swój krzyż06:12 Krzyż jako śmierć07:33 Poniedziałek weryfikuje08:16 Tłumy kontra uczniowie10:19 Uczeń na co dzień11:25 Kościół jak w Dziejach13:01 Duch Święty daje odwagę13:57 Cechy pierwszego Kościoła17:08 Radykalność od korzenia17:59 Głód Boga i wymówki19:16 Bóg uzdrawia i przemienia20:05 Dawid i cena radykalizmu21:19 Odrzucenie i wybór Boga22:41 Gedeon i odwaga w procesie23:57 Nierządnica i miłość bez wstydu25:09 Nie pasować do świata26:06 Radykalizm który pociąga dzieci27:44 Praktyczne kroki odwagi32:30 Ciągłe nawracanie i przebaczenie34:45 Modlitwa o nowy ogień

Czy można pokazywać zwyczajne życie, zakupy, dzieci, chorobę i jednocześnie naprawdę głosić Ewangelię?W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Kasią Wojdyną, znaną w internecie jako Pełna Wiary. Kasia opowiada, jak zaczęła mówić o Bogu w social mediach, jak reagowała na hejt i dlaczego wierzy, że internet może być prawdziwym polem misyjnym.Rozmawiamy też o jednym z najtrudniejszych okresów jej życia — chorobie nowotworowej. O wierze pośród leczenia, współpracy z lekarzami, pokoju w czasie kryzysu i o tym, czego Bóg uczył ją, kiedy straciła kontrolę nad własnym życiem i wyglądem.To rozmowa o wierze, która nie jest teorią. O wierze widocznej przy praniu, w samochodzie, w szpitalu i wtedy, kiedy życie naprawdę boli.I o jednym prostym wezwaniu Jezusa: mamy świecić.Nie musisz być influencerem. Ale ktoś powinien zobaczyć Boga w Twoim życiu.00:00 Poznajcie Kasię Wojdynę00:47 Viral z Biblią03:17 Codzienność z Bogiem05:29 Hejt i algorytmy07:51 Pokazywać zmagania09:56 Wiara kontra perfekcja11:42 Rutyna modlitwy mamy13:34 Trening jako post15:47 Pierwsze sygnały choroby17:29 Diagnoza i pokój19:17 Leczenie i cuda20:53 Utrata włosów i kobiecość22:28 Świadectwo wiary w kryzysie23:19 Wiara po kryzysie24:25 Studium Biblii live25:34 Głód duchowości w Polsce26:07 Protestantka wśród katolików28:46 Mosty zamiast podziałów32:02 Zasięgi kontra owoce34:30 Publikuj swoje świadectwo35:44 Uzdrowienie bez presji37:09 Bóg działa przez lekarzy40:49 Wieczność ponad życie41:49 Rodzina i prywatność44:30 Modlitwa i zakończenie

Czy wszystko, co wygląda duchowo, rzeczywiście pochodzi od Boga?W chrześcijańskim życiu łatwo przejąć pewne zwyczaje, sposoby myślenia i praktyki tylko dlatego, że są popularne, ktoś nas ich nauczył albo od lat funkcjonują w naszym środowisku. Nie oznacza to jednak, że zawsze są biblijne — ani że pomagają nam wzrastać.W tym odcinku Tłustej Owcy mówię o pięciu rzeczach, które warto uczciwie zweryfikować:Uduchawianie wszystkiego — nie każdy sen, emocja, wewnętrzne przekonanie czy ponadnaturalne doświadczenie musi pochodzić od Boga. Biblia zachęca nas do rozeznawania i badania.Wyrywanie wersetów z kontekstu — Słowo Boże nie jest zbiorem motywacyjnych cytatów. Zanim zapytamy, co dany fragment mówi do mnie, warto najpierw zrozumieć, co rzeczywiście znaczył.Mylenie wiary z uczuciami — możesz odczuwać lęk, smutek czy niepewność i nadal ufać Bogu. Możesz też odczuwać ogromny pokój i podjąć niewłaściwą decyzję. Wiara nie polega również na zaprzeczaniu rzeczywistości.Ocenianie duchowości po tym, co widać na zewnątrz — charyzma, dary, wielka służba, cuda czy liczba obserwujących nie są jeszcze dowodem dojrzałości. Jezus powiedział: „Poznacie ich po ich owocach”.Oczekiwanie, że Bóg zrealizuje nasz plan — dojrzała modlitwa nie próbuje przekonać Boga do naszej wizji życia. Uczy nas mówić: „Boże, powiedziałam Ci, czego chcę, ale bardziej niż spełnienia mojej prośby pragnę Twojej woli”.Być może dojrzałość duchowa nie zawsze oznacza, że musimy zacząć robić więcej.Czasami oznacza, że trzeba przestać robić rzeczy, które tylko wyglądają duchowo, ale nie prowadzą nas bliżej Chrystusa.Bo celem chrześcijaństwa nie jest wyglądać na duchowego.Celem jest stawać się podobnym do Jezusa.

Jak wygląda życie człowieka, kiedy spotkanie z Bogiem zaczyna zmieniać nie tylko jego przekonania, ale również sposób, w jaki patrzy na siebie, swoją przeszłość i przyszłość?Gościem tego odcinka Tłustej Owcy jest Ola Tomczyszyn, która opowiada o swojej drodze wiary i głębokiej przemianie, jaka dokonywała się w jej życiu przez ostatnie lata.Rozmawiamy o doświadczeniu samotności związanej z nieobecnością ojca, trudnym okresie młodości, alkoholu, marihuanie, terapii oraz relacjach, które przez wiele lat kształtowały jej życie. Ola opowiada także o wieloletnim związku z kobietą i o tym, jak wraz z rozwojem swojej relacji z Bogiem zaczęła na nowo porządkować tę sferę życia zgodnie z własnymi przekonaniami i wiarą.Ważnym momentem jej historii stała się prosta modlitwa jednej osoby. To właśnie wtedy rozpoczął się proces, który doprowadził Olę do osobistego spotkania z Bogiem, intensywnego poznawania Biblii i odkrywania miłości Boga jako Ojca.Rozmawiamy również o tożsamości, wolności, odpowiedzialności za własne decyzje, zmaganiach, które nie zawsze znikają natychmiast, oraz o łasce potrzebnej do konsekwentnego życia zgodnie z tym, w co się wierzy.Druga część rozmowy pokazuje jeszcze inny wymiar tej przemiany. Ola, która przez lata zmagała się z ogromną nieśmiałością i lękiem, dziś publicznie śpiewa, gra, rozmawia z ludźmi o Bogu i służy modlitwą. Muzyka, która była obecna w jej życiu od wielu lat, stała się przestrzenią uwielbienia i służby innym.To szczera rozmowa o człowieku, którego historia nie zakończyła się w miejscu zagubienia.O wierze, która zaczyna wpływać na konkretne decyzje.O przeszłości, która nie musi definiować przyszłości.O odzyskiwaniu odwagi, głosu i poczucia tożsamości.I o Bogu, który może rozpocząć w życiu człowieka coś zupełnie nowego.00:00 Wstęp00:21 Jak trafiła do szkoły01:10 Brak ojca i miłość Boga03:34 Muzyka i błądzenie04:51 Modlitwa i nawrócenie08:02 Pierwsze uzdrowienie09:20 Uwolnienie z homoseksualizmu14:29 Nowe pragnienia i pokusy17:57 Rady i tożsamość20:20 Zaufanie i łaska23:54 Uwielbienie na ulicy25:08 Modlitwa za niewidomą27:22 Uwolnienie od lęku30:27 Występ z gitarą35:06 Słowo o zmartwychwstaniu37:06 Modlitwa za widzów39:51 Podziękowania i błogosławieństwo40:43 Zakończenie i zaproszenie

A co, jeśli jesteś wyposażony do przepłynięcia oceanu, ale całe życie zadowalasz się bezpiecznym stawem?Historia Bartka Kubkowskiego, który za piątym razem dokonał czegoś niezwykłego i przepłynął Bałtyk, stała się dla mnie obrazem tego, do czego Bóg powołuje nas duchowo. Za każdym wielkim dziełem najpierw pojawia się wizja — ale później przychodzą wiara, decyzje, przygotowanie, wytrwałość i konkretne działanie.Biblia mówi:„Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych czynów, które Bóg z góry przygotował, abyśmy je pełnili” (Ef 2,10).Bóg przygotował rzeczy, które chce zrobić również przez Ciebie. Pytanie brzmi: czy je odkryjesz? Czy rozpoznasz Jego wizję pośród własnych marzeń i pomysłów? I czy będziesz gotowy zapłacić cenę, kiedy przyjdzie czas, żeby przestać tylko marzyć i zacząć działać?W tym nauczaniu mówię o Abrahamie, Mojżeszu i Józefie, ale także o naszej własnej historii powstania Kościoła Ulicznego — o wizji, która pojawiła się w czasie, kiedy po ludzku naprawdę niewiele przemawiało za tym, żeby ją realizować.Bo Boża wizja nie zawsze przychodzi w dogodnym momencie. Czasami przekracza nasze możliwości, burzy wygodne życie i wymaga wyjścia poza to, co znamy. Ale właśnie tam możemy zobaczyć, co potrafi zrobić Bóg przez człowieka, który Mu uwierzy.Może Twój staw jest już za mały. Może Bóg pokazuje Ci ocean.Jaką wizję włożył w Twoje serce? Co przygotował, żeby dokonało się przez Twoje życie? I jaki jest Twój następny krok?