Het leven in de volksbuurt

"En ‘s winters als het vroor en alles en nog wat meer, dan zeiden ze nog wel eens: je kan weer lekker een paar koude kloten oplopen daar. Maar dan zat je te bevriezen hoor, op zo’n schijthuis hoor buiten." "And then in winter when it was freezing and everything and more. Then they sometimes said, well, you can get some cold balls there, but then you would be freezing in that shit house outside."

Hij kwam wel in de kroeg en kaarten deed ie graag, maar niet om geld, want z’n laatste cent was voor de handel. He went to the pub and liked to play cards, but not for money, because his last cent was for trading.

Het was het ene gat met het andere gat vullen. Zelfs toentertijd had je kleding op afbetaling. Zoveel zegeltjes kreeg je dan, totdat de kaart vol was, dan had je het afbetaald. It was filling one hole with another. Even back then you had clothes on credit. You would get so many stamps until the card was full, then you had paid it off.

In dat huisje in de voorkamer, zo benne ze begonnen. Grammofoonplaten en mondharmonica’s, snaren voor op violen en zo. Nee, dat liep op d’n duur ook niet meer zo, omdat de radio zo in zwang kwam. In that little house in the front room, that's how they started. Gramophone records and harmonicas, strings for violins and so on. No, it didn't work out that way in the long run, because radio became so popular.

“Een stenen oven zal ik maar zeggen, en daarin zat een ijzeren ketel, en daar ging 4000 liter water in, en die werd aan de onderkant gestookt met hout.” A stone oven I'll say, and in it was an iron boiler, and 4,000 litres of water went into it, and it was fired at the bottom with wood.

Van mijn collega kregen we een oude televisie, zwart-wit. En toen kregen we nog een aardappelkistje of een sinaasappelkistje, daar hadden we de televisie op staan. My colleague gave us an old television, black and white. And then we got another potato box or an orange box, we had the television on that.

En ’s winters stond alles op de kachel. De was werd uitgekookt op de kachel, hachee werd er gemaakt of erwtensoep of nou ja, wat er maar was. Er stond altijd een pan melk op en een ketel met koffie van die prut koffie zou ik maar zeggen, er was altijd drinken dus. And in winter everything was on the stove inside. Laundry was dried on the stove, stew was made or pea soup or whatever there was. There was always a pan of milk on the stove and a pot of coffee of that sort, so there was always something to drink.

Ik ben eigenlijk door mijn oma opgevoed. Op mijn achttiende kwam ik er achter dat mijn oma niet m’n moeder was, maar m’n oma. I was actually brought up by my grandmother. At 18, I found out that my grandmother was not my mother, but my grandmother.

Vis moest je meenemen, bloemen, alles wat voor de hand kwam om een paar centen te verdienen. Dan zei mijn moeder: "Jochie, de winterdag is niks met handel, ga nou maar even een baantje zoeken.” You had to take fish, flowers, everything that came to hand to earn a few cents. Then my mother said: "Boy, the winter day has nothing to do with business, just go and look for a job."

En toen viel er een hele lange stilte. Nou ja, en toen wisten ze genoeg, want ik durfde zelfs geen ja te zeggen. En toen was ik uit de kast. And then there was a very long silence. Well, and then they knew enough, because I didn't even dare to say yes. And then I was out of the closet.