ธรรมบรรยาย โดย พระอาจารย์นาวี ปิยทัสสี

.

แม้ภารกิจการงานจะจบแล้วหยุดแล้วพักแล้วแต่จิตนี้ก็ยังหมกมุ่นอยู่ ก็ยังไหลไปกับเวลาอยู่จิตยังไม่ได้พักนะ แต่ ด้วยอุบายวิธีที่เรามาศึกษาโดยเฉพาะ 3 อุบาย วิธีจิตได้พักจริง มิใช่การกดข่ม มิใช่การปฏิเสธ มิใช่การปิดกั้นอุบายเหล่นี้เป็นการพื้นที่ให้ความรู้สึกตัวสัมปชัญญะ มีกำลังมากเมื่อความรู้สึกตัว สัมปชัญญะมีกำลังมากความคิดความนึก ก็มีกำลังน้อย พื้นที่ของความรู้สึกตัวก็คือพื้นที่ของปัจจุบันขณะ พื้นที่ของความคิด ก็คือพื้นที่ของอดีต อนาคตนะ ​≈≈≈≈≈≈≈≈◇≈≈≈≈≈≈≈≈ในโอกาสปรารภธรรม เนื่องในวันออกพรรษาอันภิกษุในอาวาสใช้พื้นป่าของอารามปลีกวิเวกเข้ากรรมฐานในพรรษารูปละ 1 เดือน กล่าวถึงความงดงามของป่าในทรรศนะของอริยะสาวกที่กล่าวถึงความงามของป่าโคสิงคสาลวัน พึงงามด้วยภิกษุเห็นปานใด.​~ พระอาจารย์นาวี ปิยทัสสี ~ ฟังธรรม นั่งสมาธิ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๙ศูนย์วิปัสสนาวัดถ้ำดอยโตนเพจผู้ศึกษาและปฏิบัติธรรม วัดถ้ำดอยโตน

วิปัสสนา จะไม่รักษา จะไม่ควบคุม จะไม่ปิดกั้น เพียงเฝ้ามองและสังเกตเท่านั้น . .กำลังเปลี่ยนแปลงไป เปลี่ยนแปลงไป ปรากฏขึ้น สลายไปเกิดดับ เกิดดับ ​จนกระทั่งว่าสายธารแห่งความเกิดความดับนั้นสิ้นสุด สายธารแห่งกาลเวลา ความสืบต่อของขณะ ไม่ปรากฏแม้กระทั่งขณะ คำว่าเวลาดับนั้น ดับที่ปัจจุบันขณะ ไม่ใช่ดับที่อดีตหรืออนาคต ​ความสืบต่อสันสติของความเปลี่ยนแปลงของรูปนาม ก็คือของเวลา มันจะสิ้นสุดลง ดับสุดท้ายจะสิ้นสุดลงที่ความดับ ไม่มีการปรากฏของรูปและนามมาสืบต่อ เมื่อไม่ปรากฏ ก็คือไม่เกิด เมื่อไม่เกิดจะมีดับได้อย่างไร ◇≈≈≈≈≈≈≈≈≈◆ ◆≈≈≈≈≈≈≈≈◇ พระอาจารย์นาวี ปิยทัสสีศูนย์วิปัสสนาวัดถ้ำดอยโตนเพจผู้ศึกษาและปฏิบัติธรรม วัดถ้ำดอยโตนธรรมเนื่องในโอกาส เยือนวัดใหม่มอวาคี วัดสาขาที่สองของวัดถ้ำดอยโตน

. . ด้วยธรรมบรรยายในตอนกลางวันพระอาจารย์ได้ทำความเข้าใจเกี่ยวกับการเคลื่อนของจิตการเคลื่อนของวัตถุการเคลื่อนของรูป นามการเคลื่อนของทุกสรรพสิ่งในจักรวาลนี้ มันเคลื่อนอยู่​พระอาจารย์ใช้คำว่า มันเป็นภาพเงาสะท้อนของสิ่งที่เคลื่อนบนผืนน้ำแห่งกาลเวลาเราเห็นการเคลื่อนของความมีฉันการเคลื่อนของความสุข ความทุกข์ การเคลื่อนของความรักความชัง ​ความชอบ ไม่ชอบ ความกลัว ความขัดแย้งใดๆ ทุกอย่างมันเคลื่อนทั้งนั้น รูปธรรมนามธรรม สสารพลังงาน เสมือนว่าเราเห็นการเคลื่อนอยู่บนผิวนะ บนผิวน้ำอันกว้างใหญ่ ​เราเห็นภาพเงาสะท้อนของสิ่งเหล่านี้โดยมีเวลาเป็นฉากหลัง รองรับปรากฏการณ์ทั้งหมด​===============​พระอาจารย์นาวี ปิยทัสสีศูนย์วิปัสสนาวัดถ้ำดอยโตนเพจผู้ศึกษาและปฎิบัติธรรมวัดถ้ำดอยโตนGroup sitting 11-10-2026​

.

.

ปุ. ถ้าเรามีสัมปชัญญะรู้ตัวอยู่อยู่ตลอด เวลาจะหยุดมั้ย ​วิ. สัมปชัญญะก็คือการตระหนักรู้ว่าขณะนี้จิตของเราอยู่กับอดีตหรืออนาคตจิตของเราอยู่กับรักหรือชังจิตของเราอยู่กับความสัมพันธ์ ​จิตของเราอยู่กับจารีตประเพณีจิตของเราอยู่กับความทรงจำ​ จิตของเราอยู่กับความรู้สึก ​ นี่คือสัมปชัญญะนะ ​ เวลาไม่หยุด แต่มีขณะมาแทนที่มันจะเคลื่อนไปกับความเคยชินสิ่งที่ไม่ชินคืออะไร สิ่งไม่ที่ไม่ชินก็คือ "ขณะ"​ถ้าคุ้นเคยอยู่กับปัจจุบันขณะ ไม่เรียกว่าอนุสัยเขาเรียกว่าบารมี เรียกว่าอุปนิสยะ เป็นอุปนิสัยปัจจัย​ความเคยชินแบบนี้ ไม่สั่งสมนะขณะ จะสั่งสมได้ยังไงมันสิ้นสุดในตัวมันเอง.​~~~~~~~~~~~~~~~​~ ปิยทัสสี ภิกขุ ~ศูนย์วิปัสสนาวัดถ้ำดอยโตนเพจผู้ศึกษาและปฏิบัติธรรม วัดถ้ำดอยโตนGroup Sitting 30-08-2026

จิตมีราคะ จิตมีโทสะ จิตมีโมหะ จิตหดหู่ จิตฟุ้งซ่าน อันนี้คือลักษณะของนิวรณ์น พระองค์ท่านบอกว่าให้รู้ชัดๆ ราคะ เราจะรู้ยังไง รู้ชัดเมื่อจิตมีราคะ รู้ยังไงให้รู้ชัดว่าจิตมีโทสะ ​ถ้ารู้ชัดแล้วในจิตก็จะเคลื่อน มันจะอิสระจากตัวเหตุ อกุศล และเหตุที่มันครอบงำจิต ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งว่าจิตข้ามพ้นระดับที่ 5 ไปคือข้ามพ้นนิวรณ์ ไปสู่ระดับที่ 6 คือมหคตจิต. . มาแล้ว รูปสัญญา อรูปสัญญา เห็นชัดเลยนะ เราจะใช้คำว่าหลักฐานก็ได้ ในพระสูตรพระองค์ท่านตรัสไว้ในจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน ผู้ที่นิยามตัวเองว่า "จิตดูจิต" น่ะดูยังไง​00:50:18 ​ อุบายวิธีดูจิตที่ถูกต้องเป็นอุบายของจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน จากจิตในระดับกามสัญญา ที่เนื่องเป็นพื้นที่ของนิวรณ์ 5 ระดับพอเข้าไปสู่ระดับที่ 6 นะเป็นรูปสัญญา บรรลุฌานจิตละ ​00:50:49 ​ระดับที่ 7 ฌานจิตนั้นประกอบไปด้วยมรรคอีก 7 องค์เบื้องต้นก็คือรู้ชัด รู้ชัดมาตั้งแต่ต้นนะ คือตัวปัญญา แล้วความเป็นหนึ่งเอกัคคตาจิตที่ถูกแวดล้อมด้วยมรรคอีก 7 องค์ด้วยกำลังของปัญญานั่นคือสัมมาสมาธินะ​~ ปิยทัสสี ภิกขุ ~ศูนย์วิปัสสนาวัดถ้ำดอยโตนเพจผู้ศึกษาและปฏิบัติธรรม วัดถ้ำดอยโตนGroup Sitting 23-08-2026

ในปฏิจจสมุปบาทอะไรเป็นปัจจัยให้มีการ "เกิด" ​"ภพ" เป็นปัจจัยให้เกิด "ชาติ"ถ้าภพดับ ชาติก็ดับถ้าไม่มีการเกิดใหม่ นั่นหมายถึงชาติได้ดับไปแต่ที่มันไม่ดับ ก็เพราะภพมันไม่ดับ ​แล้วภพตั้งอยู่ยังไง อะไรเป็นปัจจัยให้เกิดภพ เราก็ต้องเข้าไปในพระสูตร ที่พระพุทธองค์ท่านตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย วิญญาณหยั่งรู้อารมณ์ หยั่งลงสู่อารมณ์ เกิดความเพลินขึ้น นั่นแหละเป็นที่ตั้งแห่งภพ​หมายถึงว่าวิญญาณตัวนี้ ธรรมชาติของตัววิญญาณขันธ์ ไปทำหน้าที่รับรู้อารมณ์ ​รับรู้อารมณ์ทางการเห็นก็เรียกว่า จักขุวิญญาณ ทางการได้ยินโสตวิญญาณ ฆานวิญญาณ ชิวหาวิญญาณ กายวิญญาณ และมโนวิญญาณ ​มโนวิญญาณนี่แหละที่เป็นที่ตั้งแห่งภพ แห่งความยินดีแห่งความเพลิน​~~~~~~~~~~~~~~~​~ ปิยทัสสี ภิกขุ ~ศูนย์วิปัสสนาวัดถ้ำดอยโตนเพจผู้ศึกษาและปฏิบัติธรรม วัดถ้ำดอยโตนอ.แม่วาง จ.เชียงใหม่https://youtu.be/AShS3FHGPh4

พระองค์ท่านตรัสว่า "จิตปราศจากราคะ ก็รู้ชัดว่าจิตปราศจากราคะ"ราคะ คือความกำหนัดยินดีก็เทียบเคียงได้กับความพึงพอใจ​จิตถูกครอบงำด้วยโทสะ ก็รู้ชัดว่าถูกครอบงำด้วยโทสะ เมื่อรู้ชัดว่าจิตถูกครอบงำด้วยโทสะ ขณะถัดมา จิตปราศจากโทสะ ก็รู้ชัดว่าจิตปราศจากโทสะ ​อันนี้แหละความแจ่มแจ้งปรากฏขึ้น ความง่ายความเข้าใจของสภาวะมันอยู่ตรงนี้นะ มันอยู่ตรงนี้ ​เอ๊ะ!ทำไมปลดเปลื้องออกจากพันธนาการของความพึงพอใจไม่พึงพอใจไม่ได้ ​เพราะในขณะที่ความพึงพอใจไม่พึงพอใจปรากฏเราไปเห็น"ตัวตน"ของเรา เมื่อใดที่ภาวะความเป็นฉันปรากฏ อันนั้นน่ะรักชังได้ร้อยรัดจิตให้ติดอยู่ในอารมณ์นั้นแล้ว ​อารมณ์นิยามที่ความเป็นฉันน่ะ มันจะดับสิ้นลงจะปลดปลดเปลื้อง ไม่มีที่ตั้ง ไม่มีที่อิงอาศัย เมื่อจิตไปแจ่มแจ้งกับ "สภาวะ"​~ ปิยทัสสี ภิกขุ ~ศูนย์วิปัสสนาวัดถ้ำดอยโตนเพจผู้ศึกษาและปฏิบัติธรรม วัดถ้ำดอยโตนอ.แม่วาง จ.เชียงใหม่https://youtu.be/UHfUCntqOJc