MahlianBox

در این قسمت به فصل سوم از بخش اول کتاب «من بیش از حد فکر می‌کنم» می‌رسیم؛جایی که نویسنده از سیم‌کشی عصبی متفاوت صحبت می‌کند.در این فصل، تفاوت میان مغزهای راست‌محور و چپ‌محور بررسی می‌شود؛اینکه چرا بعضی آدم‌ها جهان را تحلیلی، خطی و منطقی می‌بینندو بعضی دیگر تصویری، احساسی و چندلایه.این اپیزود کمک می‌کند بفهمیمبیش از حد فکر کردن همیشه یک مشکل نیست؛گاهی نتیجه‌ی نوع متفاوتی از پردازش مغز است.اگر احساس می‌کنی ذهنت با بقیه فرق دارد،شاید این تفاوت، نقطه‌ی قوت تو باشد.— با صدای وی‌وی | Mahlianbox

در این قسمت وارد بخش اول کتاب «من بیش از حد فکر می‌کنم» می‌شویم؛جایی که درباره‌ی ساختار ذهنی پیچیده صحبت می‌شود.در فصل اول، با مفهوم گیرنده‌ی بسیار حساس آشنا می‌شویم؛ذهنی که محرک‌ها را عمیق‌تر، دقیق‌تر و شدیدتر از دیگران دریافت می‌کند.در فصل دوم، مسیر از «احساس بیش از حد» به هشیاری بیش از حد می‌رسد؛جایی که فکر کردن، دیدن و تحلیل کردن دیگر متوقف نمی‌شود.این اپیزود برای کسانی است که ذهنشان همیشه فعال است؛نه از سر ضعف،بلکه از شدت حساسیت، آگاهی و عمق نگاه.— با صدای وی‌وی | Mahlianbox

اگر ذهنت هیچ‌وقت خاموش نمی‌شود،اگر قبل از خواب، بعد از حرف‌ها، و حتی بعد از تصمیم‌ها… باز هم فکر می‌کنی،این اپیزود برای توست.در این قسمت مقدمه، وارد دنیای کتاب «من بیش از حد فکر می‌کنم» از کریستل پتی‌کولن می‌شویم؛کتابی درباره ذهن‌های شلوغ، آدم‌های حساس، و کسانی که بیشتر از بقیه احساس می‌کنند.این پادکست دعوتی‌ست برای فهمیدن خودت، نه قضاوت کردنش.

این کتاب مجموعه ای است که داستان های کوتاه زیبایی از نویسنده ی آمریکایی "ویلیام سیدنی پورتر" معروف به "اُ. هنری" را شامل می شود. این نویسنده در طول عمر خود حدود چهارصد داستان کوتاه نوشت که اغلب آن ها به دلیل لطافت طبع، بازی با کلمات، شخصیت ‌پردازیِ شورانگیز و پایانی غافلگیرانه به شهرتی جهانی رسیده اند. "اُ. هنری" در ادبیات آمریکا نوع خاصی از داستان کوتاه را خلق کرد. سبک خاص او این بود که در روند داستان، گره ها و مشکلات فراوانی را به وجود می آورد، طوری که مخاطب احساس می کند این گره ها هرگز باز نخواهند شد، اما در پایانِ داستان به گونه ای همه ی این گره ها باز و دسیسه ها بر طرف می گردند که خواننده به طرزی باور نکردنی حیرت زده می شود. این نویسنده ی آمریکایی در داستان های کوتاهِ این مجموعه، درباره ی زندگی شهری در نیویورک، عشق و روابط اجتماعی می نویسد و ماجراهای جذابی را خلق می کند. یکی از داستان های این مجموعه با نام "آخرین برگ" که عنوان کتاب نیز از آن گرفته شده است، درباره ی چند دختر می باشد که در رستورانی یکدیگر را ملاقات می کنند و وجود سلایق مشترک بین شان باعث می شود که به فکر راه اندازیِ یک کارگاه هنری کوچک بیفتند. آن ها کارگاه را که بیش تر شبیه یک دخمه ی کوچک است، در بالای یک ساختمان سه طبقه ی آجری افتتاح می کنند و در آن مشغول به کار می شوند.

کتاب «بانو» از «زونا گیل» نویسندهٔ آمریکایی است که اولین زنی است که برندهٔ جایزهٔ پولیتزر شده است. کتاب از زنانی می‌گوید که هیچ سهمی از زندگی ندارند و سکوت پیشهٔ زندگی‌شان شده است.#بانو #زوناگیل

این ویدیو روایت داستان کوتاه «یک روز انتظار»اثر ارنست همینگوی است.داستان پسربچه‌ای که به‌دلیل یک سوء‌تفاهم ساده،تمام روز را در سکوت و ترسمنتظر مرگ خود می‌ماند.همینگوی در این داستان،بدون اغراق و احساس‌گرایی،به ما نشان می‌دهد کهترسِ فهم‌نشدهچطور می‌تواند از هر بیماری خطرناک‌تر باشد.🎙 روایت: وی‌وی | MahlianBox #ernesthemigway #یه_روز_انتظار #داستان_کوتاه

خلاصه ی کتاب هنر رندانه به هیچ گرفتن یا هنر رندانه به تخم گرفتن( هنر ظریف بیخیالی )؛گردآورده: وی وی دهقانی | مهلیان باکس | Malianbox این کتاب خط فکری و مفهومی واضحی دارد. خواننده در حین خواندن آن دچار سردرگمی نمی شود و مفاهیم را به راحتی درک خواهد کرد.در این کتاب، خواننده به خوبی مفاهیمی مانند بخشش، گذشت، مسئولیت پذیری, صداقت، پذیرش شکست، قطعیت نداشتن کل، خاص نبودن، خلاقیت و مقابله با مشکلات و درد را درک خواهد کرد.هیچکس نه آنقدر قوی است که از پس همه امور برآید نه آنقدر بیکار که پی همه چیز و همه کس را بگیرد.منابع ما همیشه برای همه دچار کمبود است و باید پذیرفت. آنچه مهم است مدیریت زمان و انرژی است، مشخص نمودن اولویت هاست.به واقع خیلی از اوقات باید بیخیال امور اضافی که فقط صرف وقت و انرژِی بی خود میکنیم شویم. در یک کلام باید به تخم گرفت!نویسنده از برخی تفکرات نیچه در نگارش کتاب استفاده کرده است، بله! در نگاه اول کمی عجیب است اما نویسنده بر این باور است که انسان ذاتا دچار درد و رنج است. جامعه نیز برای کشاندن هر شخص به این منجلاب کوشاست. حال چرا خود شخص هم شرایط را برای خود پیچیده تر کند؟ گاهی فقط باید رندانه به هیچ (تخم) گرفت!!فصل ها: 00:00 - 01:53 پیش گفتار01:54 - 03:08 مقدمه03:09 - 05:18 فصل یک: تلاش نکن 05:19 - 07:19 فصل دوم : خوشبختی یک مشکله07:20 - 09:20 فصل سوم : تو استثنا نیستی09:21 - 11:39 فصل چهار: ارزش رنج کشیدن11:40 - 13:38 فصل پنجم : تو همیشه در حال انتخاب هستی!13:39 - 15:37 فصل ششم : در مورد همه یچ اشتباه میکنی (ولی منم همینطور!)15:38 - 17:35 فصل هفتم : شکست مسیره رو به جلوئه17:36 - 19:24 فصل هشتم : اهمیت نه گفتن19:25 - 21:26 فصل نهم : و بعد میمیری ...21:27 - 24:55 نتیجه گیری#مارک_منسون#هنر_ردانه_ی_به_تخم_گرفتن#هنربیخیالی

بخش پایانی از کتاب "هیچ ملاقاتی تصادفی" نیست از هاکان منگوچ.از شما ممنونم که تا پایان این کتاب همراه من ، وی وی ، بودید.خوشحال میشم که قد و پیشنهادتون رو با من در میون بزارید .˚ʚ♡ɞ˚

بخش ششم: در این قسمت از کتاب «هیچ ملاقاتی تصادفی نیست» با صدای من، وی‌وی، قدم به دنیایی می‌گذارید که در آن هر انسان، هر لحظه و هر برخورد معنایی پنهان دارد. هاکان منگوچ با زبانی ساده اما عمیق یادآوری می‌کند که اتفاق‌های زندگی ما بی‌هدف رخ نمی‌دهند؛ هر چیزی که سر راه‌مان قرار می‌گیرد، بخشی از مسیر تحول درونی ماست.در این روایت تلاش کرده‌ام حس واقعی کتاب را با نگاهی شخصی‌تر و احساسی‌تر پیوند بزنم؛ روایتی که شما را دعوت می‌کند مکث کنید، به آدم‌هایی که در زندگی‌تان ظاهر شده‌اند فکر کنید و شاید معنای تازه‌ای پشت حضورشان پیدا کنید.اگر دنبال محتوایی هستید که هم آرامش ببخشد و هم ذهن را درگیر کند، این بخش می‌تواند همراهی صمیمی برای لحظه‌های تنهایی، قدم‌زدن یا حتی مسیر روزانه‌تان باشد.

بخش پنجم از کتاب «هیچ ملاقاتی تصادفی نیست» نوشته هاکان منگوچ، با صدای من، وی‌وی، شما را به سفری آرام و تأمل‌برانگیز در دنیای روابط انسانی می‌برد. هاکان با نگاهی عمیق و فلسفی یادآوری می‌کند که هیچ لحظه‌ای بی‌جهت وارد زندگی‌مان نمی‌شود؛ هر ملاقات، هر انتخاب و هر اتفاق، تکه‌ای از پازلی است که ما را قدم‌به‌قدم به خودِ واقعی‌مان نزدیک‌تر می‌کند.در این روایت، تلاش کرده‌ام حال‌وهوای کتاب را طبیعی، صمیمی و تأثیرگذار منتقل کنم؛ قصه‌ای که شما را دعوت می‌کند دوباره به نقش آدم‌ها در زندگی‌تان فکر کنید و معنای پنهان پشت «اتفاق‌های به ظاهر تصادفی» را از نو ببینید.اگر آماده‌اید مسیر زندگی، روابط و حتی خودتان را با نگاهی تازه تجربه کنید، این بخش همراهی الهام‌بخش برای شما خواهد بود.