احمد شاملو | شعر با صدای شاعر

▨ نام شعر: ساعت اعدام ▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــدر قفلِ در کلیدی چرخیدلرزید بر لبانش لبخندیچون رقصِ آب بر سقفاز انعکاسِ تابشِ خورشیددر قفلِ در کلیدی چرخید□بیرونرنگِ خوشِ سپیده‌دمانماننده‌یِ یکی نتِ گم‌گشتهمی‌گشت پرسه‌پرسه‌زنان رویسوراخ‌های نیدنبالِ خانه‌اش...□در قفلِ در کلیدی چرخیدرقصید بر لبانش لبخندیچون رقصِ آب بر سقفاز انعکاسِ تابشِ خورشید□در قفلِ درکلیدی چرخید.▨ احمد شاملو - ۱۳۳۳زندان قصراز دفتر شعر هوای تازهـــــــــــــــــدر دفتر «هوای تازه» تاریخ سرایش این شعر ۱۳۳۱ آمده اما طبق خاطرات سیروس شاملو در کتاب «چو روحِ آب» نشر هنر پارینه، تاریخ درست آن ۱۳۳۳ است و در زندان قصر سروده شده.Hosted on SHENOTO

▨ نام شعر: و حسرتی (بخش یکم این شعر)▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــ(به پاسخِ استقبالیه‌یی)ـــــــــــــــــHosted on SHENOTO

▨ نام شعر: اشارتی▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــپیش از تو      صورتگران           بسیاراز آمیزه‌ی برگ‌ها          آهوان برآوردند؛یا در خطوطِ کوهپایه‌یی             رمه‌ییکه شبان‌اش در کج و کوجِ ابر و ستیغِ کوه                         نهان است؛یا به سیری و سادگیدر جنگلِ پُرنگارِ مه‌آلودگوزنی را گرسنهکه ماغ می‌کشد.تو خطوطِ شباهت را تصویر کن:آه و آهن و آهکِ زندهدود و دروغ و درد را. ــکه خاموشی        تقوای ما نیست.□سکوتِ آبمی‌تواند خشکی باشد و فریادِ عطش؛سکوتِ گندممی‌تواند گرسنگی باشد و غریوِ پیروزمندِ قحط؛همچنان که سکوتِ آفتاب               ظلمات است ــاما سکوتِ آدمی فقدانِ جهان و خداست:غریو راتصویر کن!عصرِ مرادر منحنی‌ تازیانه به نیش‌خطِ رنج؛همسایه‌ی مرابیگانه با امید و خدا؛و حرمتِ ما راکه به دینار و درم برکشیده‌اند و فروخته.□تمامی‌ِ الفاظِ جهان را در اختیار داشتیم وآن نگفتیم      که به کار آیدچرا که تنها یک سخن             یک سخن در میانه نبود:ــ آزادی!ما نگفتیمتو تصویرش کن!▨ احمد شاملو - چهاردهم اسفند ماه ۱۳۵۱از دفتر شعر ابراهیم در آتشHosted on SHENOTO

▨ مصاحبه شونده: احمد شاملو▨ میزبان: ایرج گرگین▨ تاریخ مصاحبه: ۱۳۶۲▨ موضوع: توضیحی پیرامون سخنرانی جنجالی احمد شاملو درباره ضحاک و فریدون▨ پالایش: شهروزHosted on SHENOTO

▨ نام گردانه: کسی را اعتراضی هست؟▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــ...(کسی را اعتراضی هست؟)و در نعش‌کشی که به گورستان می‌رودمردگانِ رسمی هنوز تقلایی دارندو نبض‌ها و زبان‌ها را هنوزاز تبِ خشم تقلایی {کوبش و آتشی} هست....دیری‌ است تا دَم بر نیاورده‌ام اما اکنونهنگامِ آن است که از جگر فریادی برآرمکه سرانجام اینک شیطان که بر من دست می‌گشاید....صفِ پیادگانِ سرد آراسته استو پرچمبا هیبتِ رنگینبرافراشته.تشریفات در ذُروه‌ی کمال است و بی‌نقصی استراست در خورِ انسانی که برآنندتا همچون فتیله‌ی پُردودِ شمعی بی‌بهابه مقراضش بچینند....(کسی را اعتراضی هست؟) ▨ احمد شاملو - ۲۰ تیرِ ۱۳۶۳ بخشی از شعر در جدال با خاموشیاز دفتر شعر «مدایح بی‌صله»ـــــــــــــــپی‌نوشت اول: سه‌نقطه یعنی شعر در آنجا برش خورده و پیوسته نیست.پی‌نوشت دوم: متن شعر منطبق بر خوانش شاعر است و با نسخۀ چاپ شده در کتاب، تفاوت‌هایی دارد. شکل مکتوب شعر‌، در داخل آکولاد { } آمده است. Hosted on SHENOTO

▨ نام شعر: در جدال با خاموشی (بخش دوم)▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــ۲در بیمارستانی که بسترِ من در آن به جزیره‌یی در بی‌کرانگی می‌مانَدگیج و حیرت‌زده به هر سویی چشم می‌گردانم:این بیمارستان از آنِ خنازیریان نیست.سلاطونیان و زنانِ پرستارش لازم و ملزومِ عشرتی بی‌نشاطند.جذامیان آزادانه می‌خرامند، با پلک‌های نیم‌جویدهو دو قلب در کیسه‌ی فتقو چرکابه‌یی از شاش و خاکشی در رگبا جاروهای پَر بر سرنیزه‌هابه گردگیریِ ویرانه.راهروها با احساسِ سهمگینِ حضورِ سایه‌یی هیولا که فرمانِ سکوت می‌دهدمحورِ خوابگاه‌هایی‌ست با حلقه‌های آهن در دیوارهای سنگو تازیانه و شمشیر بر دیوار.اسهالیانشرم را در باغچه‌های پُرگُل به قناره می‌کشندو قلبِ عافیت در اتاقِ عمل می‌تپددر تشتکِ خلاب و پنبهمیانِ خُرناسه‌ی کفتارها زیرِ میزِ جراح.اینجا قلبِ سالم را زالو تجویز می‌کنندتا سرخوش و شاد همچون قناری مستیبه شیرین‌ترین ترانه‌ی جانت نغمه سردهی تا آستانِ مرگکه می‌دانیامنیتبلالِ شیرْدانه‌یی‌ستکه در قفس به نصیب می‌رسد،تا استوارِ پاسدارخانه برگِ امان در کَفَت نهدو قوطی مُسکن‌ها را در جیبِ روپوشت:ــ یکی صبح یکی شب، با عشق!□اکنون شبِ خسته از پناهِ شمشادها می‌گذردو در آشپزخانههم‌اکنوندستیارِ جراحبرای صبحانه‌ی سرپزشکشاعری گردنکش را عریان می‌کند(کسی را اعتراضی هست؟) و در نعش‌کشی که به گورستان می‌رودمردگانِ رسمی هنوز تقلایی دارندو نبض‌ها و زبان‌ها را هنوزاز تبِ خشم تقلایی {کوبش و آتشی} هست.□عُریان بر میزِ عمل چاربندماما باید نعره‌یی برکشمشرفِ کیهانم آخرهابیلم منو در کدوکاسه‌ی جمجمه‌امچاشتِ سرپزشک را نواله‌یی هست.به غریوی تلخنواله را به کامش زهرِ افعی..Hosted on SHENOTO

▨ نام شعر: در جدال با خاموشی (بخش اول)▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــ۱من بامدادم سرانجامخستهبی آنکه جز با خویشتن به جنگ برخاسته باشم.هرچند جنگی از این فرساینده‌تر نیست،که پیش از آنکه باره برانگیزیآگاهیکه سایه‌ی عظیمِ کرکسی گشوده‌بالبر سراسرِ میدان گذشته است:تقدیر از تو گُدازی خون‌آلوده در خاک کرده استو تو را دیگراز شکست و مرگگزیرنیست.من بامدادمشهروندی با اندام و هوشی متوسط.نَسبَم با یک حلقه به آوارگانِ کابل می‌پیوندد.نامِ کوچکم عربی‌ستنامِ قبیله‌یی‌ام تُرکیکُنیَتَم پارسی.نامِ قبیله‌یی‌ام شرمسارِ تاریخ استو نامِ کوچکم را دوست نمی‌دارم(تنها هنگامی که تواَم آواز می‌دهیاین نام زیباترین کلامِ جهان استو آن صدا غمناک‌ترین آوازِ استمداد).در شبِ سنگینِ برفی بی‌امانبدین رُباط فرود آمدمهم از نخست پیرانه خسته.در خانه‌یی دلگیر انتظارِ مرا می‌کشیدندکنارِ سقاخانه‌ی آینهنزدیکِ خانقاهِ درویشان.(بدین سبب است شایدکه سایه‌ی ابلیس راهم از اولهمواره در کمینِ خود یافته‌ام).در پنج‌سالگیهنوز از ضربه‌ی ناباورِ میلادِ خویش پریشان بودمو با شغشغه‌ی لوکِ مست و حضورِ ارواحیِ خزندگانِ زهرآگین برمی‌بالیدمبی‌ریشهبر خاکی شوردر برهوتی دورافتاده‌تر از خاطره‌ی غبارآلودِ آخرین رشته‌ی نخل‌ها بر حاشیه‌ی آخرین خُشک‌رود.در پنج‌سالگیبادیه بر کفدر ریگزارِ عُریان به دنبالِ نقشِ سراب می‌دویدمپیشاپیشِ خوHosted on SHENOTO

▨ نام شعر: من مرگ را▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــاینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که در من می‌گذرد.اینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که چون جوبارِ آهن در من می‌گذرد.اینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که چونان دریایی از پولاد و سنگ در من می‌گذرد.□در گذرگاهِ نسیم سرودی دیگرگونه آغاز کردمدر گذرگاهِ باران سرودی دیگرگونه آغاز کردمدر گذرگاهِ سایه سرودی دیگرگونه آغاز کردم.نیلوفر و باران در تو بودخنجر و فریادی در من،فواره و رؤیا در تو بودتالاب و سیاهی در من.در گذرگاهت سرودی دیگرگونه آغاز کردم.□من برگ را سرودی کردمسرسبزتر ز بیشهمن موج را سرودی کردمپُرنبض‌تر ز انسانمن عشق را سرودی کردمپُرطبل‌تر ز مرگسرسبزتر ز جنگلمن برگ را سرودی کردمپُرتپش‌تر از دلِ دریامن موج را سرودی کردمپُرطبل‌تر از حیاتمن مرگ راسرودی کردم.▨ احمد شاملو - آذر ماه ۱۳۴۰از دفتر لحظه‌ها و همیشهHosted on SHENOTO

▨ نام شعر: باغ آینه▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــچراغی به دستم چراغی در برابرم.من به جنگِ سیاهی می‌روم.گهواره‌های خستگیاز کشاکشِ رفت‌وآمدهابازایستاده‌اند،و خورشیدی از اعماقکهکشان‌های خاکستر شده را روشن می‌کند.□فریادهای عاصیِ آذرخش ــهنگامی که تگرگدر بطنِ بی‌قرارِ ابرنطفه می‌بندد.و دردِ خاموش‌وارِ تاک ــهنگامی که غوره‌ی خُرددر انتهای شاخسارِ طولانیِ پیچ‌پیچ جوانه می‌زند.فریادِ من همه گریزِ از درد بودچرا که من در وحشت‌انگیزترینِ شب‌ها آفتاب را به دعایی نومیدوار طلب می‌کرده‌ام□تو از خورشیدها آمده‌ای از سپیده‌دم‌ها آمده‌ایتو از آینه‌ها و ابریشم‌ها آمده‌ای.□در خلئی که نه خدا بود و نه آتش، نگاه و اعتمادِ تو را به دعایی نومیدوار طلب کرده بودم.جریانی جدیدر فاصله‌ی دو مرگدر تهیِ میانِ دو تنهایی ــ[نگاه و اعتمادِ تو بدین‌گونه است!]□شادیِ تو بی‌رحم است و بزرگوارنفس‌ات در دست‌های خالیِ من ترانه و سبزی‌ستمنبرمی‌خیزم!چراغی در دست، چراغی در دلم.زنگارِ روحم را صیقل می‌زنم.آینه‌یی برابرِ آینه‌ات می‌گذارمتا با توابدیتی بسازم.▨ احمد شاملو - ۱۳۳۶از دفتر شعر باغ آینهHosted on SHENOTO

▨ نام شعر: ماهی▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــمن فکر می‌کنمهرگز نبوده قلبِ مناینگونهگرم و سُرخ:احساس می‌کنمدر بدترین دقایقِ این شامِ مرگ‌زایچندین هزار چشمه‌ی خورشیددر دلممی‌جوشد از یقین؛احساس می‌کنمدر هر کنار و گوشه‌ی این شوره‌زارِ یأسچندین هزار جنگلِ شادابناگهانمی‌روید از زمین.□آه ای یقینِ گم‌شده، ای ماهیِ گریزدر برکه‌های آینه لغزیده توHosted on SHENOTO