ATHENS VOICE Podcast

Στο 224o podcast της στήλης Business & Marketing Tips της Athens Voice, με τίτλο «Μήπως το καλύτερό σας post είναι ένα comment;», συζητάμε πώς τα online comments μπορούν να αποτελέσουν ένα αποτελεσματικό εργαλείο marketing για κάθε επιχείρηση. Βλέπουμε γιατί η παρουσία ενός brand στα social media δεν χρειάζεται να περιορίζεται στις δικές του αναρτήσεις, αλλά μπορεί να επεκτείνεται σε συζητήσεις που πραγματοποιούνται κάτω από το περιεχόμενο άλλων δημιουργών και επιχειρήσεων. Ανακαλύπτουμε τέσσερις τρόπους με τους οποίους ένα σχόλιο μπορεί να δημιουργήσει αξία: μέσα από μια τεκμηριωμένη διαφωνία, την προσθήκη χρήσιμης γνώσης, το χιούμορ που αναδεικνύει την προσωπικότητα μιας επιχείρησης και την απάντηση σε ερωτήσεις που έχουν μείνει αναπάντητες. Παράλληλα, εξετάζουμε πώς ένα έξυπνο και ουσιαστικό comment μπορεί να ενισχύσει την αναγνωρισιμότητα ενός brand, να αναδείξει την τεχνογνωσία του και να δημιουργήσει οικειότητα με δυνητικούς πελάτες, χωρίς να μοιάζει με διαφήμιση. Γιατί τελικά, το αποτελεσματικό marketing δεν βρίσκεται μόνο σε όσα δημοσιεύει μια επιχείρηση, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο συμμετέχει στις συζητήσεις που γίνονται γύρω της. Και κάποιες φορές, το καλύτερό σας post μπορεί να είναι απλώς ένα comment.

Πώς είναι να μεγαλώνεις με όνειρο να γίνεις rock star και, κάποια στιγμή, να αποφασίζεις να το κυνηγήσεις στα αλήθεια; Ο D3LTA μιλά για τη διαδρομή του στη μουσική, από τα πρώτα τραγούδια που έγραφε ως παιδί μέχρι τις συναυλίες στο εξωτερικό, για τις αμφιβολίες, τις δυσκολίες και τις αποφάσεις που τον έφεραν πιο κοντά σε αυτό που ήθελε πάντα να κάνει. Μια συζήτηση για το να παίρνεις ρίσκα, να βρίσκεις τη δική σου φωνή και να μην αφήνεις στην άκρη εκείνο το κομμάτι του εαυτού σου που ξέρει τι θέλει. Συντελεστές:Ηχοληψία- Sound design: Γιώργος ΠαΐδηςΗ ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Ο Ιλάν Μανουάχ είναι διεθνούς φήμης κομίστας, ερευνητής στην υπολογιστική δημιουργικότητα (computational creativity), αρθρογράφος για θέματα ΑΙ και μεγάλων dataset και εικονοκλαστικός εκδότης του «Τοποβόρου».Βλέπει τα κόμιξ ως εννοιολογικό μέσο: όχι ως εικόνες, μα ως ολόκληρα συστήματα αναπαράστασης — μια σχετικά φτηνή τεχνολογία όπου μπορούμε να τρέξουμε προσομοιώσεις που σε άλλα μέσα θα κόστιζαν πολύ σε προσπάθεια, χρόνο και χρήμα (σκεφτείτε τον κινηματογράφο). «Αν δεις τα κόμιξ ως λογοτεχνία» λέει, «χάνεις όλη την ουσία τους.»Ήρθε στο στούντιο της Athens Voice να μας μιλήσει για την ιστορία και τους περιορισμούς μέσα στους οποίους δουλεύουν οι περισσότεροι κομίστες εντός της βιομηχανίας, για το πώς πρέπει να τους ξεπεράσεις για να φτάσεις στο μεδούλι της τέχνης σου, για το πως ο ίδιος—κάνοντας ακριβώς αυτό—δημιούργησε το πρώτο «απτικό» κόμικ, ένα κόμικ για τυφλούς ανθρώπους, επινοώντας μια ολοκαίνουργια απτική γλώσσα για τους χαρακτήρες, τα συναισθήματα, τα ρήματα και όλα όσα βρίσκονται πέρα από τα speech bubbles των «παραθύρων».Μας μιλάει για την ΤΝ και το πόσο σημαντικό είναι πάψουμε, ως Ευρώπη, να ζητιανεύουμε τα ψίχουλά της από την Αμερική και την Κίνα, και να απαιτήσουμε να είναι προσβάσιμη σε όλους ως υπηρεσία κοινής ωφελείας (utility), όπως ο ηλεκτρισμός. «Νιώθω ότι αντί να ζητάμε να φτάσει ο ηλεκτρισμός σε κάθε πόλη και κάθε χωριό, καθόμαστε και απαιτούμε καλύτερες τιμές για την αγορά κεριών» εξηγεί γλαφυρά τα κωλύματα της ηπείρου μας.Το να φτιάχνεις μια ιστορία, ισχυρίζεται, δε σημαίνει να την αφηγείσαι· σημαίνει να φτιάχνεις μια ολόκληρη πραγματικότητα. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να οραματιστούμε το μέλλον για να το καταλάβουμε και να το χειραγωγήσουμε — και σ’ αυτό βοηθάει αναπάντεχα η ικανότητα των κόμικ να είναι μια δυναμική τεχνολογία αιχμής που μπορεί να ανατρέψει και να επαναπροσδιορίσει τον ίδιο της τον εαυτό.Συντελεστές:Ηχοληψία- Sound design: Αντιγόνη Μ.Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Γιατί τα παιδιά ενθουσιάζονται τόσο πολύ όταν ανακατεύουν όλα τα χρώματα μαζί, μέχρι να δημιουργήσουν εκείνο το γνώριμο καφέ, γκρι ή σχεδόν μαύρο χρώμα; Και γιατί πολλές φορές θέλουν να βουτήξουν μέσα και τα χέρια τους;Σε αυτό το επεισόδιο, ανακαλύπτουμε τέσσερις τρόπους με τους οποίους ένα παιδί μπορεί να μαθαίνει και να εξελίσσεται την ώρα που ανακατεύει τα χρώματα. Από τη σκέψη και τη γλώσσα μέχρι τις αισθήσεις και τη δημιουργικότητα, βλέπουμε πόσα πολλά μπορούν να συμβαίνουν μέσα από μια τόσο απλή και αγαπημένη δραστηριότητα.

Μια βραδινή βόλτα με τη μητέρα της, λίγα μέτρα από την πλατεία Βικτωρίας, μετατράπηκε σε εφιάλτη. Πέντε άτομα επιτέθηκαν στη δημοσιογράφο Χριστίνα Γαλανοπούλου και την 80χρονη μητέρα της, την οποία χτύπησαν άγρια και άφησαν αιμόφυρτη στην άσφαλτο. Η επίθεση έγινε η αφορμή για να ανοίξει ξανά η συζήτηση για την εγκληματικότητα, την ανασφάλεια και την εγκατάλειψη στο κέντρο της Αθήνας.Η Χριστίνα Γαλανοπούλου έρχεται στο The Talk Show της ATHENS VOICE και περιγράφει όσα συνέβησαν εκείνο το βράδυ, τις στιγμές αγωνίας που ακολούθησαν και τον τρόπο με τον οποίο η βία άλλαξε την καθημερινότητα της οικογένειάς της.Μαζί επιστρέφουμε στους δρόμους της Βικτώριας και του Αγίου Παντελεήμονα, όπου πραγματοποιήσαμε ένα οδοιπορικό συνομιλώντας με κατοίκους, επαγγελματίες και ανθρώπους που γνωρίζουν τη γειτονιά εδώ και δεκαετίες. Μια περιοχή με ιστορία, πολυπολιτισμικό χαρακτήρα και σημαντικές αντιθέσεις, όπου η εγκληματικότητα και η διακίνηση ναρκωτικών συνυπάρχουν με την καθημερινή ζωή χιλιάδων ανθρώπων.Πόσο έχει αλλάξει πραγματικά η περιοχή; Πού τελειώνει ο δικαιολογημένος φόβος και πού αρχίζει η προκατάληψη; Πώς συζητάμε για τη μετανάστευση και την εγκληματικότητα χωρίς να καταφεύγουμε σε γενικεύσεις και εύκολους αποδιοπομπαίους τράγους; Και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι κάτοικοι αισθάνονται ότι το κράτος τούς έχει εγκαταλείψει;Μια συζήτηση για τη βία, τον φόβο, τη συμβίωση και το αυτονόητο δικαίωμα κάθε ανθρώπου να περπατά με ασφάλεια στη γειτονιά του.Συντελεστές:Ηχοληψία- Sound design: Γιώργος ΠαΐδηςΗ ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στο 11ο επεισόδιο της 2ης σεζόν τού Deep Thought Paperback+ μιλάμε για το «Είμαι φαν» της Sheena Patel (μετάφραση Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια), και για τα δύο βιβλία της Τζίλιαν Άντερσον που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Bell: «θέλω» (μετάφραση Μαρία Παπανδρέου) και «κι άλλο» (μετάφραση Άντζη Κουνάδη). Ακόμη, σχολιάζουμε το κοινωνικό φαινόμενο που λέγεται Romantasy. Και, όπως πάντα, συνεχίζουμε την αναφορά μας στα 100 Καλύτερα Μυθιστορήματα Όλων των Εποχών. Καλή σας ακρόαση! ΥΓ. Στείλτε μας μέιλ με τα σχόλιά σας, προτάσεις βιβλίων, ταινιών, σειρών, αλλά και τυχόν ερωτήσεις σας, στο [email protected]. 

Η υπόθεση του Νίκου Μεταξά, γνωστού ως «Ορέστη», αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές εγκληματικές ιστορίες στην ιστορία της Κύπρου. Το 2019 αποκαλύφθηκε η δράση του πρώτου κατά συρροή γυναικοκτόνου του νησιού, ο οποίος, με την ιδιότητα του αξιωματικού της Εθνικής Φρουράς και την εικόνα ενός συνηθισμένου οικογενειάρχη, κατάφερε να κρύβει για χρόνια την εγκληματική του δράση. Χρησιμοποιώντας εφαρμογές γνωριμιών και το ψευδώνυμο «Ορέστης», προσέγγιζε γυναίκες, κυρίως μετανάστριες από τις Φιλιππίνες, τη Ρουμανία και το Νεπάλ, οι οποίες εργάζονταν στην Κύπρο. Η έρευνα ξεκίνησε μετά τον εντοπισμό πτώματος στο Μιτσερό και οδήγησε στην αποκάλυψη επτά δολοφονιών: πέντε γυναικών και δύο μικρών κοριτσιών. Ιδιαίτερη φρίκη προκάλεσε ο εντοπισμός θυμάτων μέσα σε βαλίτσες στην Κόκκινη Λίμνη. Το 2019 ο Μεταξάς καταδικάστηκε σε επτά φορές ισόβια κάθειρξη, ενώ η υπόθεση προκάλεσε έντονη κοινωνική αντίδραση και άνοιξε τη συζήτηση για την προστασία των γυναικών και την αποτελεσματικότητα των αστυνομικών ερευνών.ΣυντελεστέςΈρευνα - Κείμενο: Μιμή ΦιλιππίδηΑφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Το ζητούμενο είναι να μην σε χρειάζονται συχνά τα παιδιά σου – από μια ηλικία (τους) και μετά: αν η ηλικία αυτή είναι τα 16-17, τα 25-26 ή τα 35-40, ή ακόμα και τα 60… είναι θέμα δικό σου, και των παιδιών σου. Βοηθάς τα παιδιά σου «μέχρι μια ηλικία», και οι γνώμες διίστανται ως προς αυτήν την ιδανική ηλικία, αλλά γενικά αν το παιδί έχει ενηλικιωθεί, το να το θεωρείς την καλύτερη παρέα σου, δεν είναι κι ό,τι πιο χέλθυ. Όλοι αγαπάμε τα παιδιά μας, αλλά δεν θέλουμε πάντα να κάνουμε διακοπές μαζί τους, ούτε να τρώμε κάθε βράδυ αντάμα, ούτε να τους πλένουμε τα σώβρακα φορέβα. Οι καιροί είναι ζόρικοι και τα πιο πολλά ενήλικα παιδιά μένουν αναγκαστικά με τους γονείς τους (τα ενοίκια είναι πανάκριβα, δεν υπάρχουν διαμερίσματα, οι πρώτοι μισθοί είναι της πλάκας κ.λπ. κ.λπ.). Οπότε, τι κάνουμε; Και πώς «αφήνουμε τα παιδιά μας να φύγουν», άντε και να ανοίξουνε δικά τους φτερά με το βασικό μισθό;ΣυντελεστέςSound design, ηχοληψία: Γιώργος ΠαΐδηςΗ ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Ο Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε από τους Αμερικανούς να ψηφίσουν στις ενδιάμεσες εκλογές σαν να ήταν ο ίδιος υποψήφιος. Τον άκουσαν. Και τον καταψήφισαν. Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, οι Ρεπουμπλικανοί αναζητούν τους υπευθύνους της ήττας και η Ουάσιγκτον ετοιμάζεται για δύο χρόνια έντονων πολιτικών συγκρούσεων.Τι συνέβη, όμως, στην πραγματικότητα; Ήταν η ακρίβεια, οι δασμοί και ο πόλεμος στο Ιράν που έστρεψαν τους ψηφοφόρους εναντίον του Τραμπ; Ή μήπως η αμερικανική κοινωνία αρχίζει να κουράζεται από τον τραμπισμό;Ο δημοσιογράφος της «Καθημερινής» Βασίλης Κωστούλας και ο αρθρογράφος Νικόλας Μολφέτας είναι καλεσμένοι στο πρώτο επεισόδιο του The Talk Show της ATHENS VOICE για να συζητήσουμε την εκλογική ανατροπή στις ΗΠΑ και όσα μπορεί να ακολουθήσουν.Πόσο μπορεί ένα Κογκρέσο ελεγχόμενο από τους Δημοκρατικούς να περιορίσει τον Αμερικανό πρόεδρο; Τι θα συμβεί με την οικονομική του πολιτική και τους δασμούς; Θα αναγκαστεί να αλλάξει στρατηγική στον πόλεμο με το Ιράν; Τι σημαίνει η νέα πολιτική πραγματικότητα για την Ευρώπη, την Ουκρανία και τις σχέσεις της Δύσης με τη Ρωσία;Και στο εσωτερικό των ΗΠΑ; Αρχίζει η αμφισβήτηση του Τραμπ από τους ίδιους τους Ρεπουμπλικανούς; Ποιο είναι το μέλλον του MAGA; Μπορούν οι Δημοκρατικοί να αξιοποιήσουν τη νίκη τους ή θα εγκλωβιστούν σε μια ατέρμονη σύγκρουση με τον Λευκό Οίκο;Μια συζήτηση για την επόμενη ημέρα των ΗΠΑ και τις επιπτώσεις της σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η ωριμότητα σωματικά μπορεί να μην είναι και τόσο γοητευτική σε μια εποχή που στέκεται τόσο πολύ στην επιφάνεια, όμως η ψυχική ωριμότητα είναι εκείνη που κάνει έναν άνθρωπο γοητευτικό και αγαπητό, όσο κι αν έχουν περάσει τα χρόνια. Και θα μοιραστώ μερικές χαρακτηριστικές συμπεριφορές των πραγματικά ώριμων ανθρώπων.