განკითხვის დღე

ჯიმის და ნიკოს თვლა აერიათ, ვინ დაიჭირეს, ვინ გამოუშვეს, ვინ გამოუშვეს და ისევე დაიჭირეს.

ჯიმი და ნიკო განაგრძობენ მმართველი პარტიის მოქმედ და შერისხულ ლიდერებზე დაკვირვებას და უნებლიედ ახსენდებათ პოეტის ნათქვამი: არასდროს ბედი არ ყოფილა ისე ცბიერი, როს ეშაფოტზე ადიოდა რობესპიერი.

ჯიმი და ნიკო არკვევენ, რა უფრო სახიფათოა - ჭირი, რომელიც ლაბორატორიებიდან შეიძლება გავრცელდეს, თუ ჭირი, რომელსაც ავტორიტარული რეჟიმები ავრცელებენ?

ჯიმი და ნიკო ფიქრობენ, რომ აივნიანი ქალაქის მცხოვრებლების თავებს მხოლოდ წვიმა უნდა ასველებდეთ, ქართველთა წმინდა დედოფლის ისტორიას კი უცხოელი დიპლომატი არ უნდა ჩხრეკდეს.

ჯიმი და ნიკო ამ „განკითხვაში“ არკვევენ, რატომ ერჩიან კორძს, რას ვერ იყოფენ მეღვინეები და მევენახეები და რა არის საჩოთირო თითებით სტვენაში.

ჯიმი და ნიკო საუბრობენ ექიმის საქმეზე, დეპუტატების უნებლიე ხმის მიცემაზე, სუს-ის უფროსებისა და კულტურის მინისტრების ცვლილებაზე.

80-იან წლებში რას წარმოიდგენდნენ ჯიმი და ნიკო, რომ რუსი პროპაგანდისტების აუგად ხსენება კვლავ დასჯადი გახდებოდა, ხოლო ქართველთა ნაწილი კვლავ რუსის ჯარს მიაშურებდა

ჯიმი მართალია ნიკოს გარეშე, მაგრამ გაორმაგებული პასუხისმგებლობითა და ენერგიით განიკითხავს პროპაგანდას, ქვაფენილების აყრასა და ცენზურას.

როგორც მომღერალი მაია დარსმელიძე იტყოდა, ჯიმი და ნიკოს ახალი მასალა დაიდო. გთხოვთ, დაუყოვნებლივ ნახოთ და გააზიაროთ.

ჯიმი და ნიკო ახალი ენერგიით განიკითხავენ გეორგიევსკის ტრაქტატს, ქაოსს რუსთაველზე, აფხაზეთში ბენზინის ექსპორტსა და ყოფილი პრემიერის ციხიდან მოწერილ წერილებს.