The Afghan Christian Association in Sweden podcast انجمن مسیحیان افغانستان در سویدن

از شما برای خواندن داستانم سپاسگزارم. دعا میکنم خداوند از طریق این کتاب با دانشخردمندانهتری دربارۀ اسالم و محبت بیشتری برای عیسی و حقیقت او، شما را برکت دهد.چند پرسش هست که هرگاه داستان زندگیام را درمیان میگذارم، مطرح میشوند.

مچاله شده روی زمین نشسته بودم، در پیشگاه خدا میلرزیدم. دو هفته از پذیرشِ خداوندم گذشته بود، در حال شیون، منِمن کنان با لبهای لرزان، تالش میکردم از اوخواهش کنم.»خدایا، چرا ...؟« ولی نمیتوانستم واژههایم را در قالب جملهای به زبان بیاورم. بیاختیارمی لرزیدم.

در طول چند روز پس از آن، قلبم پر از خوشی تازهای بود، خوشی آشنایی با خدا. همۀزندگیام گمان میکردم که او را میشناختم، ولی اکنون به راستی میدانستم او کیست. قابلمقایسه نبود. هیچ چیزی با خدای واحد حقیقی قابل قیاس نیست.

در طول تابستان 2005 ،من همچنان در برار انجیل مقاومت کردم. به مسجدهایبیشتری رفتم و با امامان بیشتری صحبت کردم، به دنبال پاسخ میگشتم ولی هیج پاسخی

من بر اولّین پلۀ باالی پلکانی سفید در یک مسجد نشستهام. پلکان رو به باالمیرود، و اولین پلّه تیرکی تزیین شده دارد با نردهای که رو به باال به سمت چپمیرود. مطمئن نیستم که جنس پلهها از چیست، ولی فکر میکنم یا از سنگ، یا ازسنگ مرمر و یا از چوب است.

دو ماه دیگر دربارۀ خوابی که دیده بودم فکر کردم، هر روز صدای وکیل مدافع شیطاندر سرم بلندتر و بلندتر میشد. آیا من به راستی میتوانستم زندگی و سرنوشت جاودانیخود را بر یک خواب بسپارم؟ تنها یک خواب؟ و آن خواب به اندازهای نمادین باشد که منبرای تعبیر آن نیاز به ابن سیرین یا یوسف داشته باشم؟

خدا به من خوابی داده بود. و من هیچ نمیدانستم مفهوم آن چه بود.چگونگی این خواب هیچ همانند خوابهایی که تا آن هنگام دیده بودم نبود. حتی هنگامیکه خواب میدیدم، آگاه بودم که آن خواب پیامی از سوی خدا بود. نمیدانم چگونه؛ تنهامیدانستم. ولی خوابی رمزدار بود، پر از نمادهایی که من نمیفهمیدم.

نوزدهم دسامبر 2004 بود، من و آباول دانشکدۀ پزشکی را به پایان رسانده بودم، و یکبار دیگر نزدیکترین دانشگاه را به خانهّا دیده بودند که من همۀانتخاب کرده بودم تا بتوانم در کنار خانواده ّ ام باشم. آمی و آبنیمسال را با پشتکار درس میخواندم، و میخواستند به من پاداش بدهند، پس هنگامی کهّا میخواست در طول تعطیلی زمستانی دانشگاه من، برای کنفرانسی به فلوریدا برود، از منآبخواست که با او بروم. با خوشحالی پذیرفتم، نه تنها برای اینکه اولین بارم بود که فرصتپیدا میکردم به فلوریدا بروم بلکه برای اینکه آن اولین بار بود که من و آبا خودمان تنهایی

من در نمازخانهای بزرگ با دلی شکسته در پیشگاه خدا در سجده بودم، عمارتجهانبینی من، هر آنچه در طول زندگی میدانستم در طول چند سال گذشته فرو ریخته بود.من در میان این ویرانی از اهلل خواهش میکردم. چشمانم از اشک تار شده بود. آیین نماز بهپایان رسیده بود، و اکنون زمان دعاهای قلبی من بود.

بهای پذیرفتن انجیل برای یک مسلمان میتواند بسیار سنگین باشد.البته با پیروی از عیسی من بیدرنگ از جامعۀ خودم محروم میشدم. برای همۀ مسلماناندیندار، این به معنی قربانی کردن همۀ دوستیها و ارتباطهای اجتماعی است که از دورانکودکی ساختهاند. آن میتواند برابر با رانده شدن شخص از سوی پدر و مادر، خواهران وبرادران، همسر و فرزندان باشد.