Midnight Diary

เพื่อนๆ คนไหนที่รู้สึกว่าเหนื่อย ทำไมชีวิตมันถึงยากจัง ตอนนี้อยากชวนมาฟังกันหลังจากลาออกจากงาน ผมได้มีเวลาว่างมากกว่าที่เคยมีมาทั้งชีวิต แล้วก็ค่อยๆ ตกตะกอนว่า จริงๆ แล้วชีวิตเราต้องการแค่ไม่กี่อย่าง และมันอาจจะง่ายกว่าที่เราคิด

วันเกิดปีนี้ พี่สาวคนหนึ่งที่รู้จักกันตั้งแต่สมัย มช. ชวนไปกินข้าว แล้วถามคำถามที่ไม่เคยมีใครถามผมมาก่อน"ผ่านอดีตที่เจ็บปวดมาได้ยังไง" คำตอบแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ การเขียนขอบคุณวันละ 3 อย่าง ที่ผมทำมา 6-7 ปีแล้วคืนนี้เลยอยากเล่าให้ฟังว่า สิ่งเล็ก ๆ แค่นี้ เปลี่ยนคนที่เคยไม่ชอบรูปร่างตัวเอง ชอบเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น และไม่กล้าเปิดรับความรัก ให้กลับมารักตัวเองได้ยังไงกับเรื่องที่เขียนไว้แล้วเกิดขึ้นจริง ทั้งวีซ่า Work and Holiday ที่โอกาสแค่ 1 ใน 10 พอดแคสต์ที่ขึ้นอันดับหนึ่ง และตั๋วไปฟุกุโอกะ 8,000 บาทที่พาไปเจอแฟน

ถ้าเรารู้สึกไม่ชอบตัวเองหรือผิดหวังกับตัวเองที่ไม่มีความกล้า หรือ กลัว หวังว่าตอนนี้จะทำให้เพื่อนๆมีกำลังใจมากขึ้นวันนี้เราจะมาสรุปชีวิตหลังจากที่ไม่มีใครมาควบคุมเราหวังว่าสิ่งที่เราได้เรียนรู้กับตัวเอง จะเป็นประโยชน์กับทุกคนไม่มากก็น้อยนะครับ :)

คืนนี้เลยอยากชวนคุยเรื่องความกลัวอนาคตที่ไม่แน่นอน ทำไมยิ่งโฟกัสเรื่องแย่ๆ มันยิ่งขยายใหญ่ และทำไมบางทีการปล่อยวางถึงเป็นทางที่พาเราไปถึงฝั่งฝันได้จริงๆ

ผมขอโทษแฟนตัวเอง ที่ผมเป็นคนไม่เอาไหน ลาออกจากงานมา 3 เดือนแล้วยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่างแล้วเขาตอบกลับมาประโยคนึง ที่ทำให้ผมมองตัวเองใหม่ทั้งหมดตอนนี้เลยกลายเป็นเรื่องของการเอาตัวเองไปเทียบกับคนที่เขาฝึกมาสิบปีโดยที่เราไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังทำอยู่

35 วันแล้วกับชาเลนจ์เรียนภาษาญี่ปุ่นวันละ 30 นาทีคืนนี้มาอัพเดทกันว่าได้อะไรกลับมาบ้าง และทำไมสิ่งที่ได้ ไม่ใช่แค่ภาษาในตอนนี้:• วิธีเรียนแบบ "เกาะคำศัพท์" + Active Recall• 30 นาที/วัน = 15 ชั่วโมง/เดือน พอไหม (คำนวณให้ฟัง)• วันที่ได้คุยภาษาญี่ปุ่นกับลุงญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก• Atomic Habits — ผูกนิสัยใหม่เข้ากับนิสัยเก่า• ทำไมนิสัยเล็กๆ ถึงทบต้นทบดอกไปเรื่องอื่นในชีวิต

ถ้าผมจะบอกว่า เราทุกคนกำลังจะตายเชื่อไหม ?ทุกคนเชื่อว่าความตายเป็นเรื่องที่ไกลตัวแต่จะมีสักกี่คนที่เชื่อว่าเราสามารถตายได้ทุกเมื่อในช่วง1 ปีที่ผ่านมาผมตระหนักเรื่องนี้กับตัวเองเยอะมากในวัย 30 ที่คนรอบข้างเริ่มที่จะหายไปทีละคนและแน่นอนว่าในวัย 40 จำนวนผู้คนที่จากไปก็จะเพิ่มขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ จนมาถึงเมื่อวันก่อนที่มีเหตุการณ์ไฟไหม้ที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งผู้คนที่ล้มตายเหล่านั้นก่อนที่พวกเขาจะจากไปวันนั้นก็คงเป็นวันธรรมดาวันนึงวันนั้นก็เป็นวันที่พวกเขาจะได้พักผ่อนเพื่อวันรุ่งขึ้นจะเดินทางไปทำงานแต่ใครจะไปนึกว่าวันนั้นเป็นวันสุดท้ายของพวกเขาเหตุการณ์นั้นยิ่งย้ำเตือนให้ผมรู้สึกได้เลยว่าพวกเราทุกคนกำลังจะตาย ไม่วันไหนก็วันนึงหรืออาจจะเป็นวันนี้ก็เป็นได้ ...หลายๆคนอาจจะรู้สึกกลัวเมื่อพูดถึงเรื่องความตายแต่ผมเชื่อว่าความตายคือของขวัญไม่ใช่ความกลัวทำไมผมถึงเชื่ออย่างงั้น ?มาลองฟังไปพร้อมๆกันครับ :)

อยากจะมาให้กำลังใจให้เพื่อนๆและตัวเองเกี่ยวกับความผิดหวังว่ามันเป็นเรื่องปกติที่เรากำลังเดินทางตามฝันของตัวเองนะ 🧡

อยากจะมาแชร์สิ่งที่เราได้เรียนรู้จากการดูวีดีโอของ Mikel | Hyperpolyglotในหัวข้อเรื่องว่า I speak 12 languages - copy my 30 min learning routineซึ่งพอผมดูแล้วมันปลุกไฟในการเรียนภาษาของผมขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งก็เลยอยากจะหยิบมาแชร์ถึงสิ่งที่ผมได้เรียนรู้และสรุปมาให้เพื่อนๆได้ฟังในคืนนี้ครับถ้าเพื่อนๆคนไหนอยากทำชาเลนจ์นี้ไปด้วยกันก็มาจอยกันได้ที่เว็ปนี้นะครับhttps://app-sigma-sage-10.vercel.app/ส่วนเพื่อนๆคนไหนอยากจะมา connect กันหรืออ่าน blog ของผมเข้ามาได้เลยที่https://folknakamoto.com/หรือhttps://www.facebook.com/folknaphat.btc/ ได้เลยนะครับ :)

นี้คือ 3 สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากการเขียนต่อเนื่องทุกวันเป็นเวลา 21 วันที่มันทำให้ผมรู้สึกว่า การเขียนคือเครื่องมือมหัศจรรย์ของโลกนี้เท่าที่เคยมีมาอันนี้เป็นเว็ปไซต์ที่รวบรวมบทความที่ผมเขียนตลอด 21 วันที่ผ่านมาfolknakamoto.com