LEVOLUTIE | Je lééft al

Wat is er in godsnaam met ons gebeurd? Een Facebookbericht met die vraag maakte honderden reacties los. Over mensen die niet meer reageren. Over eenzaamheid. Over hoe we elkaar steeds vaker uit het oog verliezen. Maar wat als het geen onwil is? Wat als we zo druk zijn geworden met alles wat moet, dat we nauwelijks nog aan het leven toekomen? Terug in mijn geboortestad Harlingen wandel ik naar de pier. Ik denk aan mijn vader, mijn zusje en een geliefde vriend. Drie mensen die ik het afgelopen jaar verloor. En aan het pleintje aan de Sibadaweg, waar ik als kind zo graag speelde. Onze ogenschijnlijke onverschilligheid is volgens mij niet echt. Niet wie we zijn. Het is pure onmacht.  We geloven serieus dat we eerst moeten verdienen. Dat we eerst ons huiswerk af moeten hebben. Maar wat als het leven niet op ons wacht? Wat als het allang begonnen is? Zondag 8 november om 15.00 uur gaan de deuren van Café De Opluchting weer open. Een uurtje samen via Zoom. Geen huiswerk, geen stappenplan. Gewoon verschijnen en kijken wat er gebeurt. Kom je buiten spelen? https://us02web.zoom.us/meeting/register/-0VkL_pzQ5Co1xpy-7CvpA Tikkie. Jij bent!

Ik postte een bericht op Facebook over een wereld die steeds minder levend wordt en dat raakte honderden mensen. Maar wat zijn we eigenlijk kwijtgeraakt? Ik vertel over eenzaamheid, over de stilte wanneer je iemand nodig hebt, over hoe we onszelf groot houden en hoe moeilijk het soms is om elkaar werkelijk te ontmoeten. Over een leven dat er aan de buitenkant prachtig uit kan zien, maar vanbinnen als karton voelt. En over iets wat me steeds meer raakt: hoe vaak we het leven buitensluiten, juist op de momenten dat het ons raakt. Een persoonlijk verhaal over verdriet, verbinding, levenslust en wat er gebeurt wanneer we elkaar weer werkelijk ontmoeten. Je hoeft het niet alleen te doen. ☀️

Wat als we met al ons helpen, oplossen, verbeteren en ontwikkelen iets gigantisch over het hoofd zien? Ik ben Astrid Davidzon. Na bijna twintig jaar als coach en therapeut ontdekte ik iets wat mijn kijk op mensen, verandering en het leven op zijn kop zette. Wanneer spanning oploopt, verandert onze hele waarneming. En wanneer die spanning zakt, verschijnt er niet alleen rust. Er verschijnt méér leven. In deze aflevering vertel ik wie ik ben, wat ik heb ontdekt en waarom ik tegenwoordig zo verschrikkelijk veel zin heb om mensen met vuur te ontmoeten. Welkom bij LEVOLUTIE. JONGENS, WE LEVEN AL! ☀️ Meer ontdekken? https://astriddavidzon.com

Over een onzichtbare scheidsrechter, een onverwachte omhelzing en de Spark of Life. Wat begon als een filosofisch avondje in Rotterdam, eindigde met een nieuwe vriendin, een ontroerende omhelzing en een vrouw op YouTube op wie ik spontaan verliefd werd! 😂 En ineens viel er iets op zijn plek. We zijn zó druk met de vraag of we het leven wel goed doen, dat we soms vergeten hoe ongelooflijk het is dat we überhaupt leven! In deze podcast neem ik je mee in mijn verwondering, mijn ontroering en een uitnodiging om vooral weer héél veel ZIN in het leven te krijgen. En ik heb ook nog iets leuks voor je bedacht! ✨

Mijn dochter zei van de week: 'Mam, 57? Dat is oud! Maar eigenlijk lijk je helemaal niet zo oud.'  Nou, dank je wel, schat. 😂 Maar weet je? Ik heb het gevoel dat mijn leven pas begint! En op mijn verjaardag heb ik iets aan te kondigen. Na acht jaar onderzoek en een jaar waarin werkelijk alles op zijn kop ging, is er iets geboren. LEVOLUTIE. Je leeft al! Wat dat betekent? En waarom ik op mijn 57ste meer ZIN in het leven heb dan ooit? Dat vertel ik je in deze aflevering.   www.astriddavidzon.com

Er zijn drie letters die in een paar seconden alle levenslust uit een prachtig idee kunnen persen. En voor je het weet zit je met stijve kaken, een knoop in je buik en een hoofd dat overuren draait. Het gekke is dat we vaak niet eens doorhebben dat we het zelf doen. In deze aflevering neem ik je mee op heterdaad. 🔎 En misschien ontdek je wel iets wat je nooit had kunnen bedenken. www.astriddavidzon.com/werk-met-mij

We hebben zoveel kennis, ervaring, methoden en goede bedoelingen. En toch lopen we vast. In gesprekken, in organisaties, in onszelf. Hoe kan dat toch? In deze aflevering vertel ik over mijn werk en het vakmanschap dat ik de afgelopen jaren heb ontwikkeld: herkennen waar het kijken stopt. Waar aannames zekerheden worden, waar mensen iets denken te moeten beschermen, bewijzen of verdedigen, en waar we daardoor uit het oog verliezen wat er werkelijk gebeurt. Over egosystemen en ecosystemen. Over leiders die durven volgen. En over wat er mogelijk wordt wanneer we samen weer gaan kijken. Voor leiders, bestuurders, ondernemers, begeleiders en iedereen die voelt dat het anders kan, maar nog niet ziet hoe. PS. Ken je iemand van wie je denkt: hé, misschien moet jij 's met Assie praten? Stuur deze aflevering dan vooral door. Wie weet wat er uit zo'n ontmoeting ontstaat. ☀️ Meer over mijn werk: https://astriddavidzon.com

We hebben van het leven een project gemaakt. En we spelen zelf projectleidertje! We trekken, duwen, plannen, verbeteren en proberen alles in goede banen te leiden. Alsof we eerst alles op orde moeten hebben voordat we kunnen leven. Maar hé. Je leeft al! In deze podcast verwonder ik me over wat we met onszelf, elkaar en het leven uitspoken. Over onze behoefte aan controle, de gekte in organisaties, liefde, verdriet, zelfingenomenheid en alle plannen waarmee we het leven proberen te regelen. Soms hilarisch. Soms pijnlijk herkenbaar. En wat een opluchting als er iets opengaat. Want er valt zoveel meer te ontdekken, te proberen, te ondernemen en te beleven dan we denken. Geen revolutie. Levolutie! Kijk wat leeft. Je verZÍNt het niet. Astrid Davidzon astriddavidzon.com

We zijn zo druk met zorgen dat we straks kunnen leven. Als we eindelijk rust hebben. Als alles op orde is. Als we niet meer bang zijn. Als we weten hoe het verder moet. Maar wat als die dag nooit komt? Wat als we al die tijd wachten op iets waar we middenin zitten?  Wat als we zo druk zijn met het zoeken naar rust, dat we vergeten hoe het voelt om te leven? Ik heb het leven zelf aan het woord gelaten. En wat het ons te zeggen heeft, raakt me diep. Ik ben er allang.  Luister maar. 

Je bent eindelijk uitgevallen. Dus nu moet je herstellen. Goed je grenzen bewaken. Naar je lichaam luisteren. Op tijd ontspannen. Je patronen begrijpen. En vooral zorgen dat je niet opnieuw omvalt. Pfff. Heb je nou zelfs van bijkomen alweer een project gemaakt? 🎧 Nieuwe aflevering van Je verZINt het niet. Over hoe je zelfs met al je zelfkennis nog steeds ontzettend druk kunt zijn met jezelf. En over Zekerik. Met vier hardgekookte eieren en twee bananen. Just in case.  😂