Poczytawszy

O „Stygmacie” – biografii Heleny Wolińskiej i Włodzimierza Brusa – w rozmowie z Karoliną Oponowicz dyskutują – Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz - autorka książki, reporterka i naukowczyni oraz Adam Michnik. Ten drugi znał osobiście zarówno komunistyczną prokuratorkę, jak i jej męża, znanego ekonomistę-rewizjonistę. „To mnie w tej książce zachwyciło: czułość na niuanse. Rozumienie losu ludzkiego w wielkiej historii” – mówi Michnik. Włodzimierza Brusa poznał w latach '60 i zapamiętał jako tego, który nie bał się mówić i zachowywać odważnie, jako otwarty, wolny od dogmatyzmu umysł. Wspomina, jak wysłał Lenie Wolińskiej kwiaty, kiedy w wolnej Polsce ruszył na nią państwowy i społeczny lincz za jej prokuratorskie działania. Chciał ją wesprzeć wobec fali nienawiści, jaka ją spotkała. Jest też kłótnia o to, kto zabił Nowotkę, analiza nurtu antyantykomunistycznego i rozmowa o tym, czym były próby ekstradycji komunistycznej prokuratorki: szukaniem sprawiedliwości historycznej czy zemstą? Oraz jaką rolę odegrała w tym figura żydokomuny i czy polityka po '89 roku była ważniejsza niż prawda historyczna. Rozmówcy nawiązują też do książki „Adam, syn Ozjasza” a jej bohater w pewnym momencie wymownie długo milczy...Na koniec fragment "Stygmatu" czyta Tomasz Ignaczak.

Od „Czułej Przewodniczki” do „Przejść” – Natalia de Barbaro i Joanna Szulc, autorka i redaktorka za kulisami tryptyku „Czuła Przewodniczka-Przędza-Przejścia”. „W słowie ~ przejścia ~ jest ciężar i lekkość, znój i możliwość. Patrzymy na dwie strony tej samej monety. Chcę położyć kamyk na tej jasnej szali”. Natalia de Barbaro w rozmowie z Joanną Szulc opowiada o z jakimi emocjami wiąże się dla niej premiera nowej książki? W którą stronę prowadzą tytułowe „Przejścia”? Czy odnajdą się w nich osoby po przejściach czy lektura będzie drogowskazem dla tych, które właśnie przejść szukają? Jak Natalia de Barbaro odbiera swoje książki, z jakim nastrojem kojarzy „Czułą Przewodniczkę”, „Przędzę” i jak się mają do nich „Przejścia”? Fragment książki – Maja Ostaszewska 

Rozmawiamy o wypaleniu zawodowym w tzw. strefie zgniotu, czyli wypaleniu liderów i liderek zespołów. O tym, co dzieje się, gdy odpowiedzialność, presja i samotność przywództwa stają się zbyt ciężkie. Rozmowę prowadzi Tina Sobocińska, doradczyni biznesu i organizacji, liderka z wieloletnim doświadczeniem w korporacjach, a jej gościnią jest Danusia Rocławska, autorka książki „Próba ognia. Jak przejść przez wypalenie zawodowe i odzyskać energię do życia”. Jeśli jesteś liderką lub liderem — ta rozmowa może być jedną z najważniejszych, jakie usłyszysz. 

Dlaczego kobietom tak trudno mówić "nie"? Skąd bierze się lęk przed stawianiem granic? Jak walczyć o siebie w domu, w pracy, w społeczeństwie? Jak korzystać ze złości, by budować, a nie niszczyć? Czy kobiecość musi znaczyć uległość? Dlaczego kultura tak silnie odcina kobiety od emocji gniewu? Jak obudzić w sobie sprawczość? Karolina Oponowicz rozmawia z Natalią Waloch, autorką książki „Bo NIE. Zacznij odmawiać i żyć po swojemu” oraz Alicją Wysocką-Świtałą, autorką książki „Pozytywna furia, czyli jak sięgać po więcej” o tym, jaka powinna być kobieta nanowe czasy i jak kwestionować to, co „zawsze tak było”. Fragmenty książek czytają: Paulina Holtz („Bo NIE”) oraz Dorota Wardecka („Pozytywna furia”).

Jak Danucie Awolusi udało się namówić polskie muzułmanki do zwierzeń?Dlaczego katoliczki przechodzą na islam? Jak na decyzję o zmianie religii reagują ich bliscy? Co Ślązacy mają wspólnego z muzułmanami? Czy wyznawczyni islamu może mieszkać w zakonie? Jak konwertytki szukają mężów? Czy można byćmuzułmanką lgbt? Z autorką głośnego reportażu „Wybrałam Allaha. Polki, które przeszły na islam” rozmawia Kamil Bałuk. Fragmentu audiobooka czyta Anna Szymańczyk.   

Co to za pomysł, żeby zatytułować książkę "Poradnik umierania dla początkujących"? Czy powinno się pisać o śmierci lekko i żartobliwie?  Wreszcie, czy książki o śmierci mogą naprawdę pomóc - osobie odchodzącej lub jej bliskim? O tym wszystkim w najnowszym odcinku podcastu "Poczytawszy" Karolina Oponowicz rozmawia ze swoimi gościniami. Pierwszą z nich jest Katarzyna Jackowska - Enemuo, antropolożka, opowiadaczka, autorka książek, w tym "Tkaczki chmur", członkini Instytutu Dobrej Śmierci.   Drugą Dagmara Zandman, redaktorka nabywająca wydawnictwa Agora, za sprawą której ukazała się w Polsce głośna książka Simona Boasa "Poradnik umierania dla początkujących".    

Jako mężczyzna możesz nie pomagać w domu albo pochwalić się, że ja przecież pomagam. To słowo „pomagam” jest kartką, którą można pomachać: - Ja pomagam. Mam zwolnienie. Dziękuję bardzo, proszę się ode mnie odczepić. O ciemnej nocy rodzicielstwa, kulturze wychowania i stanie ducha ojców z Jarkiem Westermarkiem, autorem powieściowego debiutu „Truteń, czyli rozprawa z rodzicielstwem” rozmawia Kamil Bałuk.

Co te nasze dzieci robią w internetach? Jesteśmy uzależnieni, przyklejeni do telefonów, bezmyślnie scrollujemy, tracimy czas – tak często mówią o sobie młodzi, powtarzając zasłyszane od dorosłych narracje. Czy rzeczywiście tak jest? Z czym mamy największy problem i co najtrudniej nam zrozumieć, jeśli chodzi o media cyfrowe? Na te pytanie próbuje odpowiedzieć Karol Jachymek, medioznawca i autor książki „Z nosem w smartfonie”, będącej swego rodzaju przewodnikiem po cyfrowym świecie.  „Ta książka wyszła w trudnym momencie, gdy niepokoje i strachy wobec technologii są na tyle silne, że jest ona obwąchiwana i może być traktowana jako kontrowersyjna.” – mówi Karol Jachymek. Zapraszamy do wysłuchania rozmowy Karoliny Oponowicz.

Skąd u Macieja Siembiedy fascynacja Agathą Christie? Czym może się skończyć strach przed lataniem i poszukiwanie biletów na najdroższy pociąg świata? Jak autor „Orientu” zdobywał wiedzę o Chinach niedostępnych dla turystów i o tajemnicach chińskich triad? Dlaczego zaklęcie „Gdynia” otwiera w Szanghaju wszystkie drzwi? O tym wszystkim, a także o nowej pracy Jakuba Kani, miłości do drugoplanowych bohaterów, depresji i o tym, co ma wspólnego cierpliwość z potęgą Chin, Maciej Siembieda rozmawia z Martą Korycką. Na deser zaś fragment powieści „Orient” czyta Mariusz Bonaszewski. 

Mnie w tej książce wzięło wszystko. Byłam kupiona już przy tytule, ale to, co sprawiło, że bardzo chciałam ją przetłumaczyć to to, że autor ma fenomenalną kontrolę nad zdaniem. To jest kontrola absolutna. Ten gość pisze bardzo, bardzo długie, często dość zawiłe frazy, ale w żadnym momencie nie czujesz, że zdanie, myśl, ciągnie jego. Pisze tak, bo może i robi to naprawdę doskonale.  O fenomenie brawurowej, ironicznej powieści Joshuy Cohena „Rodzina Netanjahu” z Agą Zano, jej tłumaczką, rozmawia Paweł Goźliński. O przyjemnościach i największych wyzwaniach pracy nad przekładem. Do czego może się przydać znienawidzona semiotyka logiczna? Jak przełożyć idiom autora? Jakie pożytki płyną z głębokiego uważnego czytania i czy można się go nauczyć? O odpowiedzialności za tłumaczonego autora, a także o tym, co jest najgorsze w pracy tłumaczki/-a. I wreszcie, dlaczego warto przeczytać „Rodzinę Netanjahu” - spoiler alert: powieść jak świetny serial! Ma głębię, literackie rozkminy, a do tego jest piekielnie zabawna i aktualna.