Snorri Másson ritstjóri

Eitthvað mikið er að gerast. Stóru tæknifyrirtækjunum í Bandaríkjunum virðist vera í þann mund að takast að búa til svonefnda ofurgreind mun fyrr en talið var og sumir spá því að það gerist strax á næsta ári. Svartsýnustu menn óttast að vitvélarnar nái því stigi von bráðar að vera máttugri en maðurinn í flestu sem skiptir máli, með tilheyrandi ófyrirséðum afleiðingum, á sama tíma og bjartsýnin tröllríður auðvitað öllu líka; ótrúlegar sögulegar framfarir í stóru vandamálum mannkynsins, í krabbameini, Alzheimer, fátækt og öðru sem okkur getur dottið í hug.Í millitíðinni er allt að fara af stað. „Ég óttast að eftir því sem þessi veldisvöxtur heldur áfram verði breytingarnar meiri en við ráðum við að laga okkur að,“ eru skilaboðin frá tæknirisunum. Djúp samfélagsleg röskun fer að líkindum í hönd og þar undir eru tugir þúsunda starfa á Íslandi. Við förum yfir þrjár sviðsmyndir Almannaróms: hægfara umbreytingu, ungt fólk án atvinnu og uppbrot án ábata. Og hvað verður um mannfjöldaspár og innflytjendastefnu þegar öllu er snúið á hvolf?Að lokum er flutt stutt hugleiðing til minningar um Mörð Árnason, málfræðing og alþingismann, en greint var frá andláti hans í þessari viku. 

Af ýmsu er að taka á þessum fallega föstudegi. Demókratar unnu stórsigur í bandarísku þingkosningunum. Hver er með sína skýringu á því. Spilling er nefnd, lífskjarakrísan, efnahagsástandið og svo stríðið í Íran. En ef maður tekur mið af túlkun Samfylkingarinnar virðist þetta allt vera hálfgert aukaatriði. Stóra málið í þeirra augum: Fólkið valdi „fjölbreytileikann“ þar vestra. Við skyggnumst bak við slíkar yfirborðsklisjur og förum yfir raunverulegar ástæður þeirra pólitísku tíðinda sem urðu í Bandaríkjunum í vikunni.Síðan er það brottfararstöðin, sem átti að vera stóra málið í útlendingamálum á síðasta þingi. Svona brottfararstöð hljómar ágætlega á blaði. Fólk á bara að geta verið þarna nokkra daga og vera svo sent úr landi. En þegar maður fer í brottfararstöðvar annars staðar í Evrópu fattar maður að veruleikinn er allt annar. Þar ílengist fólk mánuðum saman og milljarðakostnaður hleðst upp, sem væri mögulega sparaður með því að breyta grunnkerfinu í staðinn. Nú er búið að fresta þessu sem var svona mikið þjóðþrifamál um heilt ár án þess að nokkur blikki auga. Hvað segir það um árangur ríkisstjórnarinnar í þessum mikilvægasta málaflokki okkar tíma? Ritstjórinn fer líka yfir tillögu Miðflokksins um bann við algerri hulningu andlits.Að lokum er það söguhornið. Jón Ólafsson ritstjóri og alþingismaður vildi koma á fót íslenskri nýlendu í Alaska þar sem Íslendingar áttu að geta lifað sem íslensk þjóð, ríkari og fjölmennari en heimaþjóðin. Ritstjórinn les upp úr bók sem Jón skrifaði um þetta árið 1875 og rekur helstu röksemdir fyrir verkefninu sem aldrei varð að veruleika. Menn hafa oft og tíðum miklar vonir og væntingar um glæsta framtíð en veruleikinn er síðan allur annar. Það er kannski ákveðið þema í þessum þætti..

Ritstjórinn lifir góðu lífi og rifjar upp nýleg samskipti við Fjölmiðlanefnd sem stendur blessunarlega vaktina. Mikilvægt er að nú verði myndað jákvætt samband við þennan mikilvæga hagaðila. Dagskrá þáttarins: Hagkerfi sem stækkar án þess að allir njóti endilega góðs af, vaxtarplan ríkisstjórnarinnar og aðferðir hennar til að vinna gegn markmiðum þess, ungt fólk á tímum gervigreindar og skipulagðir glæpahópar á Íslandi. Síðan reiknum við út hvað fást margir sérsveitarmenn fyrir 150 milljónir sem sendar eru til útlanda í staðinn.Hagkerfið hefur sannarlega stækkað en Ísland hefur ekki beint orðið ríkara. Við förum yfir stóru stöðnunina og nýtt vaxtarplan ríkisstjórnarinnar, sem var enn volgt úr prentaranum þegar atvinnuvegaráðherra mætti í ræðustól til að útskýra að það væri bara svona almennt um gott atvinnulíf, en ekki ætlað að taka á raunverulegum vanda hagkerfisins. Hver vill ekki almennt gott atvinnulíf?Síðan er það unga fólkið. Maður heyrir stundum að ungir Íslendingar séu bara svo latir að hreinlegast sé að ráða útlending. En ef atvinnulífið gefst upp á unga fólkinu, þá er ekki nema von að þau öðlist ekki trú á sjálfum sér heldur. Nú bætist gervigreindin við. Líkamlegu störfin mönnuð erlendis frá, skrifstofustörfin farin til gervigreindarinnar og hvað á þá að gera við ungu kynslóðina?Að lokum: Yfir tuttugu skipulagðir glæpahópar á okkar litla Íslandi og dómsmálaráðherra heldur blaðamannafund um fyrirhuguð verkefni sem enginn peningur er til í. Kannski væri hreinlegra að byrja á að ræða við formann eigin flokks. Það er nefnilega til nægur peningur í ýmislegt annað. Hvað eru það margir sérsveitarmenn?

Til umræðu: Bókun 35 og málstaður Íslands í höndum utanríkisráðherra, brotthvarf Jóns Gnarr úr Viðreisn, stafarugl í skólakerfinu, öryggisátak í Mjóddinni og grunnskólum og fleiri fjölmenningarplástrar, og svo sjálfsmyndarleit Sjálfstæðismanna í tengslum við ýmis slík mál.Kæru vinir, það er föstudagur og hlaðvarpið hefur göngu sína á nýjan leik. Frá því að ritstjórinn, sem þá var, tók sæti á Alþingi hefur hlaðvarpsframleiðslan ekki náð sér á strik en nú er full ástæða til að snúa aftur til reglulegrar framleiðslu. Við tökum upp þráðinn með sömu einföldu kjörorðin: ást á ættjörðu, ást á sannleika. Það er meira en nóg að ræða um lífið, tilveruna og landsins gagn og nauðsynjar. Ríkisstjórnin virðist eiga erfitt með að jafna sig eftir Evrópusambandsáfallið og Jón Gnarr er genginn úr Viðreisn. Við gerum grein fyrir þeirri stöðu sem hann hlýtur að hafa verið kominn í gagnvart klíkunni í kringum formanninn og þar kemur erlent hatursrit við sögu! Um leið veltum fyrir okkur hvers vegna utanríkisráðherra virðist áhugasamari um kröfur Brussel en málsvörn Íslands vegna Bókunar 35.Síðan förum við yfir einkunnakerfið sem á nú að laga með því að skipta út bókstöfum fyrir tölur. Í raun er þó framkvæmd ráðherra öll meingölluð og fær falleinkunn, en þó ekki lægri en fjóra. Við ræðum líka öryggishlið í skólum, opin landamæri og Sjálfstæðisflokk í leit að sjálfum sér. Að lokum: Hvers vegna fær fólk ekki að nýta fæðingarorlofið sitt? Félagsmálaráðherra er með nýtt svar sem felur í sér nöturlega viðurkenningu á því sem marga hefur lengi grunað, að misréttið er sparnaðaraðgerð.

Brynjar Karl Sigurðsson körfuboltaþjálfari og íþróttaleiðtogi ræðir hér um það hvernig beri að gera kröfur til ungs fólks, körfuboltaliðið Aþenu, stöðuna í Breiðholti, ofbeldisþróun þar, fullkominn skort á stefnu og vonlaus samskipti við Reykjavíkurborg.

Í þessum þætti ræðir Snorri Másson ritstjóri við Sigríði Á. Andersen, þingmann Miðflokksins og fyrrverandi dómsmálaráðherra, og Kjartan Magnússon, ekki borgarfulltrúa, heldur formann Hjálms – ungliðahreyfingar Miðflokksins í Norðausturkjördæmi. Til umfjöllunar eru þau fimm ár sem liðin eru frá upphafi kórónuveirufaraldurs, evrópsk stjórnvöld sem vakna upp við vondan draum þegar málfrelsi er innleitt á samfélagsmiðlum, innflytjendamál og tálsýnin um inngildingu allra, auk ummæla dómsmálaráðherra um að ekki sé hægt að treysta dómstólum.

Ég flutti erindi á vegum Stúdentafélags Reykjavíkur þann 23. janúar, þar sem ég fjallaði um það hvernig stjórnmálin hegða sér í sífellt auknum mæli eins og trúarbrögð, bæði hér á landi og erlendis. Með öðrum orðum: Hvað annað en hröð trúarleg sinnaskipti hafa leitt til þeirra grundvallarbreytinga sem hafa orðið á ráðandi stjórnmálahugsun á Íslandi á undanförnum árum, hvort sem er í sambandi við viðhorf til þjóðmenningarinnar, tungumálsins eða kynjamála?

Jakob Frímann Magnússon goðsögn og þingmaður Miðflokksins ræðir hér stjórnmálin, allt frá dapurri upplifun sinni af Reykjavíkurborg á sínum tíma og til nauðsynlegrar uppbyggingar sem er fram undan í íslensku samfélagi. Ekki er hjá því komist að drepa niður fæti á mikilvægum stöðum í sögunni, ferðalög Stuðmanna til Kína og Rússlands, Kalda stríðið og Ísland í fyrri tíð. Últrafrjálshyggja eða hardcore kommúnismi - eða þriðja leiðin? Eina málið er að sjá til þess að Reykjavíkurstjórnin verði ekki landsstjórnin, segir Jakob Frímann.

Risatilkynning: „Ég tilkynni hér með að ég sækist eftir oddvitasæti á lista Miðflokksins í Reykjavík í komandi alþingiskosningum.“

Hér er rætt við Jón Gnarr grínista sem nú hyggur á þingframboð undir merkjum Viðreisnar. Við ræðum tímann sem borgarstjóri, muninn á stjórnmálaþátttöku hans þá og nú, woke-heilavírusinn, útlendingamálin, hernaðarbandalög og varnarbandalög, sögu styrjalda, eðli gríns og menntamálin þegar Jón verður fyrsti jaðarsetti skynsegin ráðherrann. Fréttir vikunnar eru í samstarfi við Nettó, Myntkaup, Reykjavík Foto og Happy Hydrate.