رضا براهنی | با صدای خودش

▨ نام شعر: مختاری▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: رضا براهنی▨ پالایش و تنظیم: شهرور کبیریـــــــــــــــــچشم‌هایت را که ببندند مختاری مختاری مختاریباغ­‌هایت را که ببندند مختاری مختاری مختاریاین کویر زن آن کویر مرد این کویر کودک آن کویر آهواین کویر طاووس آن کویر کفترهمه می‌گویند مختاری مختاری مختاریهای هایا هایا هایا ها هاهای هایا مختاری مختاری مختاریمرد می‌گوید ما این‌جوری هستیم این‌جوری این‌جوریمرد می‌گوید دریا را ما خالی می‌خواهیم خالی خالی خالیمرد می‌گوید دریا را بی ماهی می‌خواهیمجنگل را بی چلچله بی کفتر بی آهو می‌خواهیمو خشن می‌گوید یک یک می گوید می‌خواهیم می‌خواهیمو تماشا را بی طاووساما های هایا هایا هایا ها ها های هایا مختاری مختاری مختاریباد می­‌آید دریا می­‌آید ماهی­ ها می­‌آیند رؤیاها می‌آیند اما اما امااشک­ ها می­‌آیند چشم‌های عاشق­‌ها می‌آیند و زنی می‌گوید اما اما اماآب می­‌آید بابا می­‌آید مادر می­‌آیدو نفس می­‌آید و صدا می‌آید عشق می­‌آیدزن زن زن زن زن آن فتنه‌ی زیبا می‌آیدهای هایا هایا هایا ها ها های هایا مختاری مختاری مختاریداغ می‌خواند سینه، داغ می‌خواند زانو، داغ می‌خواند خواهر، داغ می‌خواند مادرو کفن‌ها و پرچم‌ها و دکان­‌ها و خیابان­‌ها و دهان­‌ها و دندان­‌هاهرچه هرچا و هرکه هرجا و حتی خود قاتل­‌ها خود آمر‌ها خود عامل­‌هاحتی خود او که آن بالاست، بالای بالای بالای بالای بالای ما می گویدهای هایا هایا ها یا ها ها های هایا هایا هایا مختاری مختاری مختاریممد مختاری ممد مختاری ممد مختاری مختاری مختاری مختاری”▨رضا براهنیHosted on SHENOTO

▨ نام شعر: نیامد▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: رضا براهنی▨ پالایش و تنظیم: شهرور کبیریـــــــــــــــــنیامددویدم از پیِ دیوانه‌ای که گیسوانِ بلوطش را به سِحرِ گرمِ مرمرِ لُمبرهایش می ریختکه آفتاب بیایدنیامدبه روی کاغذ و دیوار و سنگ و خاک نوشتم که تا نوشته بخوانندکه آفتاب بیایدنیامدچو گرگ زوزه کشیدم، چو پوزه در شکمِ روزگارِ خویش دویدم، دریدمشبانه روز دریدم، دریدمکه آفتاب بیایدنیامدچه عهدِ شومِ غریبی! زمانه صاحبِ سگ؛ من سگشچو راندم از درِ خانه ز پشت بامِ وفاداری درون خانه پریدم که آفتاب بیایدنیامدکشیده‌ها به رُخانم زدم به خلوتِ پستوچو آمدم به خیاباندو گونه را چُنان گدازه‌ی پولاد سوی خلق گرفتم که آفتاب بیایدنیامداگرچه هق هقم از خواب، خوابِ تلخ برآشفت خوابِ خسته و شیرین بچه‌های جهان راولی گریستن نتوانستمنه پیشِ دوست نه در حضور غریبه نه کنجِ خلوتِ خود گریستن نتوانستمکه آفتاب بیایدنیامد.▨رضا براهنیHosted on SHENOTO

▨ نام شعر: ستایش (دست‌هایی شبیه بوسه)▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: رضا براهنی▨ پالایش و تنظیم: شهروزـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــصدای کف زدنت کبک‌های کیهانی را برای من که زمینی هستم بیدار می‌کنندمنی که دست ندارم چگونه کف بزنم؟ولی شکفته بادا لبان من که نیمه‌ماهِ نیم‌رخانِ تو را شبانه می‌بوسندفدای تو دو چشم من که چشم‌های تو را خواب دیده‌اند‌ببینمت تو کجایی که چهره‌ات باغی است که از هزار پنجره‌ی نور می‌وزد هر صبحو شانه‌های تو آنجا چه ابرهای سپیدی که بر بلندی آنها چه تاج چهره چه خورشیدی!منی که دست ندارم چگونه کف بزنم؟منی که دست ندارم چگونه کف بزنم؟به من بگو که کجا می‌روی پس از آن وقت‌ها که رویاها تعطیل می‌شوندو ما به گریه روی می‌آریم و، گریه به رو، کجا؟و سایه پشت سرت چیست در شب این که شعر من است که از پشت پای تو می‌آیدچه دست‌هایی داری   شبیه بوسه!و خاک از تو که لبریز می‌شود ببین چه جلگه‌ای آنجا که شانه می‌خورد از بوسه‌ها و نسیمکدام دست نیی چون تو را زده قَطشبیه بوسهچه انگشت های سرسبزی دارینروبه من بگو به من بگو که کجا می‌روی پس از آن وقت‌ها که رویاها تعطیل می‌شوند وَ ما به گریه روی می‌آریم و، گریه به رو، کجا؟بمان!منی که دست ندارم چگونه کف بزنم؟▨دوم آبان ۱۳۷۰ - تهراناز کتاب خطاب به پروانه ها، صفحه ۵۰Hosted on SHENOTO

▨ نام شعر: زلال▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: شاعر▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــــــــچنان زلال شودآن کسی که تو را یک بارفقط یک بار نگاه کندکه هیچ‌گاه کسی جز تو را نبیند از پس آنحتی اگر هزار بار هزاران هزار چهره را نگاه کندیتیمِ زیبایی خواهد بود این جهان اگر آدم‌هایشبدون رؤیتِ توچشم گشوده باشندچگونه جهان به غربتِ ابدیدوباره عادت خواهد کرداگر تو را نبیندHosted on SHENOTO

▨ نام شعر: رضا براهنی - یئمه‌لی گؤزلریوی آچ {چشم‌های خوردنی‌ات را باز کن}▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: رضا براهنی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــتذکر: ترجمه‌ی فارسی شعر در انتها آمده است.ــــــــــــــیئمهلی گؤزلَرووی آچ گؤزلیمآچ او یئمهلی گؤزلَروویباغریما باسیم چییینلریویاو آغ گولدَن آغراخ چییین لریویدِنه دِنه دِنه گینهاو دئمهلی سؤزلریویسَنه بَلهشیم بیردن بیره یار یاواش یاواشاؤلوم سَنی دیریلیم سنیاؤلو دیریلیم سنیهویوخ قالیم سَنیهویوخ، هویوخ،هویوخلوغون دیبینه قَدَریِمهلی گؤزلرووی آچ گؤزَلیم آچ او گوزلَرووی هیییآباالم هیییآباالمممآغ یومورتا بویالی دیرناخالرسورمه َ نی پیکاسو چَکمیش، اَیاغی رودَن بِج)ر(تمیششاقال سَنی گؤتورموش گؤتورموش هییی او گؤیلَره هییینَنه سی گؤزَل، اؤزوده گؤزل، باالسیدا اولسا باالدا بیر گؤزل هییییاوتور دیزیم اوستونده قوی اوتورسون گؤزَللیک بو قارا دونیایهبیر اُد کیمی یاندیر یاندیر یاندیر اورهییمی قوی اؤلوم هییی هییییسونرا آچیم گؤزومی گؤروم دونیا تازاالنیب، قارانلیخ گئدیب، تازالیخ گَلیب، آزادلیخ گلیب، سَنی آلیب قوجاغینا گئدیرگئدیر اوبیری یئرلرهیئللَنه یئللَنه اوبیری یئرلرهباخ ایندی یئرده او یئللَنن تئللره تئللره هیییی آباالم هییی آباالمممقوخمالی بیر گؤزَلسیناؤتورون مَنی دیهجاغام، دِئمهلییَHosted on SHENOTO

▨ نام شعر: آرابای {گاری}▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: رضا براهنی▨ ترجمه فارسی به آذری: ایواز طاها▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــتذکر: ترجمه هر سطر، داخل آکولاد آمده است.ــــــــــــــقاپینی دابانیندان چیخاریب قالدیردیلار{در را از جايش كندند بلند كردند}قاپینی آرابایا چاتیب آپاردیلار.{در را به روى گارى انداختند بردند}ــ ایندی قاپی‌نین بوم‌بوش کانداری، یالقیز سوسوز ایتین آغزی کیمی گونش آلتیندا تؤوشومکده‌دیر ــ{ـ حالا فضاى خالى در چون دهان سگى تشنه و تنها در زير آفتاب له‌له‌زنان است‌ـ}اوتاق‌لاری آپاردیلار.{اتاقها را بردند}ــ کسکین سینیق شوشه‌لرله پنجره‌لرین بوش و سارسیلمیش دیوار‌لاری یالقیز قالمیش ــ{ـ با سطح شيشه‌هاى تيز و شكسته ديوارهاى خالى و مغبون پنجره‌ها تنها مانده‌ست ـ}ائویمیزی ده آپاردیلار گؤردون!{ديدى كه خانه‌ی ما را هم بردند}ایندی ایسه دویغولاریمیز دیده‌رگین آری‌لار سایاغی بیربیر ایتکین پتک‌لر آرخاسینجا گزیرلرــ{ـ احساس‌هاى ما حالا زنبورهاى سرگردانى هستند كه تك‌تك دنبال كندوى گمشده‌شان مى‌گردندـ}سونرا نؤوبه ساوالانا چاتدی.{آنگاه نوبت سبلان آمد}بیز اوشاق‌لار داغین چئوره‌سینده چنبر قوروب دوْنوخدوق{ما بچه‌ها اطراف كوه حلقه زديم تماشا كرديم}بیزی سایمازجا اؤز ایش‌لرینه قاریشمیشدی باش‌لاری{بى‌اعتنا به ما مشغول كار خود شده بودند}بیتیردیلر. سونرا گوجه‌نه‌ـ‌گوجه‌نه ساوالانی سؤکوب آرابا اوستونده داشیدیلار{ فارغ شدند. و بعد: هن‌هن‌كنان سبلان را انداختند روى گارى بردند}تبریزین اولدHosted on SHENOTO

▨ شعر: شبی که تو رفتی(شعری در رثای پدرش دکتر رضا براهنی) ▨ شاعر: الکا براهنی▨ با صدای: الکا براهنی ▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــــاین شعر در مراسم خاکسپاری دکتر براهنی خوانده شده استــــــــــــــــــــHosted on SHENOTO

▨ نام شعر: هیچکس جز تو نخواهد دید▨ شاعر:رضا براهنی▨ با صدای: شاعر▨ پالایش و تنظیم: شهروز________هیچ‌کس جز تو نخواهد دیدکه چگونه در میان صخره‌های سرخ قلبمیک درخت عشق می‌رویدو فراز شاخه‌های رنگدار این درخت عشقهیچ‌کس جز تو نخواهد دیدکه چگونه نور می‌ریزدهیچ‌کس جز تو نخواهد دیدکه چگونه در نگاه تشنه‌ام خورشید می‌رویدهیچکس جز تو نخواهد دید.دکتر رضا براهنیاز کتاب شعر آهوانِ باغمنتخب اشعار رضا براهنی ۱۳۴۱Hosted on SHENOTO

▨ شعر: هوای عشق تو وانگاه خواب ویرانی▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: رضا براهنی▨ پالایش و تنظیم: شهروزـــــــــــــــــــــتقدیم نامه‌ی شاعر: به آرش حجازی، آن نَفَس عمیقــــــــــــــــــــــــاگر دقیق بگویم اگر دقیق دو جمله بیش نباید باشدکه خواب نمانم که آرزوی من این بوده این که خواب نمانمکه پیش از آن که تو از خانه می روی بیرون تو را ببینمهمیشه اما انگار زمین و زمان با من لج کرده اندهمیشه خواب می مانمچرا که خواب تو را می بینم که آرزوی من این بوده خواب نمانم که … تو را ببینمکه زیر سنگهای جهان هم اگر خوابیده باشمو یا تو روی ابرهای جهان خوابت گرفته باشد اگر دقیق بگویمهنوز خواب تو را می بینم که همین … همان که گفتمقدم گذار جلوتر بیا کنار من بنشین هنوز و باز هنوز و بازاگر دقیق بگویم اگر دقیق اگرجهان به چشم من از آنور قیام و قیامتبه شکل پنجره باید باشد نه شکل آیینهوگرنه حتی به جای اسرافیل، خدا خودش بیاید بالاسرم که صور را بدمد تکان نمی خورم از جایمجهان به شکل پنجره باید باشد نه شکل آیینه اگر دقیق بگویم دقیق اگرچرا که پنجره پیوسته گشاده سوی تو آغوش رو به چهرۀ تو و چلچراغ که در چلچله و شب پره که به شبو شرمساری آیینه را ببین نگاه اگر بکنم همیشه روی مرا می بیند چه فایده! چه فایده!همیشه دست هایی هستند که چشم های مرا در می آورند که من تو را نگاه می کنمزمین به دور تو می چرخد در روزو شب که می چرخد خود را به دور من می چرخاند شبیه فرفرهکه من برهنگی ات را شبانه از بَر کردمتمامی اُریبها و پنهانیها و شیبهای شبیخون فرازهای معراجی فرودهای لذیذو غلتهای ریز و یا ریزتر و آبشارهای کوچک و پنهان چشمها و خواب لبهاو انگشت هایی که از لذتی وحشی می Hosted on SHENOTO

▨ نام شعر: هَـ ه (هه)▨ شاعر:رضا براهنی▨ با صدای: شاعر▨ پالایش و تنظیم: شهروز__________همیشه ما گورستان‌های نو می‌آفرینیم      امادل مرا ببین که در گرو گورستان‌های کهنه‌ای ست که گورهاشان در خاک غربال می‌شوندزمان کشیده جهان را به توبرهو ناگهان کسی از راه می‌رسد     هزاره‌ی دیگرو بر مزار، سنگی و سقفی و نام و نشانی     می‌افرازدو در برابر آن     دو دست بر سینه      به سنگ می‌نگرد     می‌گرید    شبیه مندفِ دلِ من از آن گورستان‌ها به رقص برخواهد خاستهَلَه‌م هَلَه‌م هَلَه لَم‌لَم هَلای هَلهَلَه هَلهَلو با زبان و چشم بومی من می‌گریدچراکه گریه اصالت دارد    در این زبان     در این دو چشمهَلَه‌م هَلَه‌م هَلَه لَم‌لَم هَلای هَلهَلَه هَلهَلو گئچدی، بوگئجه گئچدی، کیم ایدی، بولبولیدیو یا کی بیر گولیدی، گول، هَلای هَلهَله گَلگَلیاپیش قولومدان اگر کئف لی سن، گولوم، سن اگر؟هَلَه‌م هَلَه‌م هَلَه لَم‌لَم، یاپیش الیمدن اگر!و ناگهان کسی از راه می‌رسد     شبیه من:قاوال چالان، اوخی ین، باخچالاردا، داغ اتگینده،باغین دیبینده سنین عکسیHosted on SHENOTO