Ψυχή και Σώμα

Η Φιορίτα Πουλακάκη, χειρουργός μαστού και διευθύντρια της Κλινικής Μαστού στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, καταρρίπτει μύθους γύρω από τον καρκίνο του μαστού και εξηγεί τι ισχύει πραγματικά για την κατανάλωση αλκοόλ, τα καλλυντικά, τα αποσμητικά, το λέιζερ και τη μαστογραφία. Τι πρέπει πραγματικά να γνωρίζουμε για τους παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου; Πόσοι από τους φόβους μας έχουν επιστημονική βάση; Τι είναι αλήθεια και τι όχι για το αλκοόλ, τα καλλυντικά, τα αποσμητικά, το λέιζερ και τη μαστογραφία; Μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο; Και, κυρίως, το αλκοόλ σχετίζεται με τον καρκίνο του μαστού;Τα στοιχεία, πάντως, αξίζουν την προσοχή μας. Σύμφωνα με μεγάλη ευρωπαϊκή μελέτη στην οποία συμμετείχαν περισσότερες από 33.000 γυναίκες, κάθε επιπλέον ποσότητα αλκοόλ, που αντιστοιχεί περίπου σε ένα μικρό ποτήρι κρασί την ημέρα, συνδέθηκε με αύξηση του κινδύνου καρκίνου του μαστού κατά περίπου 4,2%.Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα ποτήρι θα προκαλέσει καρκίνο σε μια συγκεκριμένη γυναίκα. Σημαίνει, όμως, ότι χρειάζεται να ξεχωρίσουμε τους μύθους από τις αλήθειες και να δούμε τι δείχνουν πραγματικά τα δεδομένα.Καλεσμένη στο σημερινό πόντκαστ είναι η χειρουργός μαστού και διευθύντρια της Κλινικής Μαστού στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, η Φιορίτα Πουλακάκη.Μας εξηγεί τι είναι μύθος και τι αλήθεια σχετικά με το αλκοόλ, αλλά παράλληλα ξεκαθαρίζει το τοπίο όσον αφορά άλλους διαδεδομένους μύθους, φόβους και παρανοήσεις που ακούμε συχνά, εξηγώντας αν πράγματι συνδέονται με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Είναι πράγματι τόσο υγιεινή όσο ακούμε η κολοκύθα; Ποια είναι η διατροφική της αξία και ποια πολύτιμα συστατικά κρύβουν οι σπόροι της; Μπορεί να συμβάλει στην απώλεια βάρους και πόσο ωφελεί την όραση; Ας δούμε τι ισχύει πραγματικά.Το φθινόπωρο είναι η εποχή που η κολοκύθα επιστρέφει δυναμικά στην κουζίνα μας. Τη συναντάμε σε σούπες, ψητή στον φούρνο, πίτες και γλυκά, ενώ το χαρακτηριστικό πορτοκαλί της χρώμα την κάνει να ξεχωρίζει από πολλά άλλα λαχανικά. Είναι όμως πραγματικά τόσο υγιεινή όσο συχνά ακούμε;Μπορεί να μας βοηθήσει στη διαχείριση του βάρους; Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να τη μαγειρεύουμε; Μπορεί να αντικαταστήσει την πατάτα στη διατροφή μας; Μπορεί να προστατεύσει την όραση και να συμβάλει στην καλύτερη ρύθμιση του σακχάρου; Και τι ισχύει για τους σπόρους της, που συχνά θεωρούνται ένας μικρός διατροφικός θησαυρός;Η κολοκύθα είναι ένα τρόφιμο με ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα διατροφική σύνθεση. Προσφέρει λίγες θερμίδες σε σχέση με τον όγκο της, περιέχει καροτενοειδή που χρησιμοποιεί ο οργανισμός για να παράγει βιταμίνη Α και μπορεί να αποτελέσει μια εξαιρετική προσθήκη σε μια ισορροπημένη διατροφή.Στο τέλος αυτού του βίντεο, θα γνωρίζουμε πραγματικά τι ισχύει για την κολοκύθα, ποια οφέλη της υποστηρίζονται από την επιστήμη και πώς μπορούμε να την αξιοποιήσουμε καλύτερα στο τραπέζι μας.

Γιατί δυσκολευόμαστε τόσο να χωρίσουμε; Υπάρχει τέλειος χωρισμός; Τι συμβαίνει όταν η παραμονή σε έναν δυστυχισμένο γάμο γίνεται «θυσία για τα παιδιά»; Ποιο είναι το χειρότερο είδος χειραγώγησης σε μια σχέση; Η ψυχολόγος και κοινωνική ερευνήτρια Αγνή Μαριακάκη μιλά και την τέχνη του χωρισμού και για τη συνεξάρτηση.Δεν είναι πάντα η αγάπη ή η επιθυμία να συνεχίσουμε μια σχέση που μας κρατά σε αυτήν. Μπορεί να είναι η ενοχή, ο φόβος ότι ο άλλος δεν θα τα καταφέρει χωρίς εμάς ή η ανάγκη να διατηρήσουμε μια οικειότητα που έχουμε μάθει να θεωρούμε ασφάλεια». Όπως εξηγεί η ψυχολόγος και κοινωνική ερευνήτρια Αγνή Μαριακάκη, πίσω από τέτοιες σχέσεις μπορεί να κρύβεται η συνεξάρτηση: μια δυναμική στην οποία ο ένας αναλαμβάνει τον ρόλο του σωτήρα, ενώ ο άλλος αισθάνεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτόν.Συζητάμε, επίσης, για τα οικογενειακά βιώματα που μπορεί να μας κάνουν να αναπαράγουμε στην ενήλικη ζωή σχέσεις με αστάθεια, απόσυρση και υπερβολική προσκόλληση. Εξηγεί γιατί συχνά επιλέγουμε μια γνώριμη δυστυχία αντί να αντιμετωπίσουμε την αβεβαιότητα μιας νέας ζωής, αλλά και γιατί μπορεί να μας πάρει χρόνια να παραδεχτούμε το τέλος μιας σχέσης.Τι σημαίνει, όμως, όταν κάποιος λέει ότι μένει σε έναν δυστυχισμένο γάμο για τα παιδιά του; Η Αγνή Μαριακάκη επισημαίνει ότι όταν οι γονείς παραμένουν κάτω από την ίδια στέγη αυτό δεν σημαίνει ότι τα παιδιά προστατεύονται. Αντίθετα, αντιλαμβάνονται τη σιωπηλή επιθετικότητα, την απόσταση και την απουσία μιας λειτουργικής σχέσης, ακόμη κι όταν οι μεγάλοι πιστεύουν ότι δεν το καταλαβαίνουν.Η συζήτηση φτάνει και στην τέχνη του χωρισμού: γιατί ο θυμός και η αίσθηση της απόρριψης μπορούν να μετατρέψουν μια δύσκολη αποχώρηση σε πεδίο σύγκρουσης, πώς βάζουμε σαφή όρια χωρίς να αφήνουμε ψεύτικες ελπίδες και γιατί η παθητική επιθετικότητα μπορεί να γίνει μορφή κακοποίησης; Τέλος, η κουβέντα στρέφεται και στο αν μια σχέση χωρίς το ερωτικό στοιχείο έχει αναγκαστικά τελειώσει και τι σημαίνει να αναλαμβάνουμε την ευθύνη της απόφασής μας αντί να περιμένουμε ο άλλος να φύγει πρώτος.

Τι περιέχει και πόσο επηρεάζει την υγεία μας; Συνδέεται όντως με τον καρκίνο και τα καρδιαγγειακά νοσήματα; Πώς το εντάσσουμε στη διατροφή μας και ποιο κομμάτι του είναι πιο άπαχο; Φιλέτο ή πανσέτα; Ας δούμε τι ισχύει πραγματικά.Υπάρχει ένα κρέας που δεν ξέρει πού ανήκει. Το μοσχάρι το κατατάσσουμε στα κόκκινα κρέατα, το κοτόπουλο στα λευκά και υποτίθεται πιο ελαφριά, και το χοιρινό μένει κάπου στη μέση, με μια ταυτότητα που έχει αλλάξει τρεις φορές μέσα σε σαράντα χρόνια.Τη δεκαετία του ’80 το λέγαμε κι αυτό «λευκό κρέας». Στις μέρες μας κάποιοι το βάζουν στην ίδια κατηγορία με το μπέικον και το λουκάνικο, λες και η χοιρινή μπριζόλα και τα αλλαντικό είναι το ίδιο πράγμα – δεν είναι. Και αυτή η παρανόηση είναι ακριβώς το σημείο από όπου θα ξεκινήσουμε σήμερα.Θα πάρουμε το χοιρινό κρέας και θα το εξετάσουμε από κάθε πλευρά: τι περιέχει πραγματικά; Τι λένε οι μεγάλες επιδημιολογικές μελέτες για η σχέση του με την εμφάνιση καρκίνου και την καρδιαγγειακή νόσο; Γιατί το κομμάτι χοιρινού που διαλέγουμε έχει μεγάλη σημασία; Πώς πρέπει να το τρώμε; Ποια είναι η διαφορά του χοιρινού από το μοσχαρίσιο; Και γιατί η ιστορία με την τριχίνωση, που ακόμα τρομάζει πολύ κόσμο, έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια;Τελικά, το πρόβλημα βρίσκεται στο ίδιο το χοιρινό ως είδος κρέατος ή κάπου αλλού; Στο τέλος αυτού του βίντεο, θα έχουμε μια απάντηση που δεν θα είναι ένα απλό ναι ή όχι, γιατί η αλήθεια για το χοιρινό δεν χωράει σε μια λέξη.

Έχει μετατραπεί το σχολείο σε πεδίο αντιπαράθεσης; Αποζητούν τα παιδιά τα όρια; Η διευθύντρια του Γυμνασίου Φιλοθέης, Μαριλένα Δανοχρήστου, μιλά για τη συμπεριφορά των εφήβων σήμερα και για το πώς το σχολείο, εκτός από το να προσφέρει γνώσεις, θα μπορέσει να αποτελέσει έναν χώρο εμπιστοσύνης και συνύπαρξης.Πότε έγινε τόσο δύσκολο το μάθημα μέσα σε μια σχολική τάξη; Οι καθηγητές περιγράφουν συχνά μια καθημερινότητα γεμάτη εντάσεις, διακοπές και συγκρούσεις. Οι μαθητές δοκιμάζουν τα όρια, οι γονείς παρεμβαίνουν –κάποιες φορές για να προστατεύσουν το παιδί τους, άλλες με καχυποψία απέναντι στο σχολείο– και μια παρατήρηση ή ένας χαμηλός βαθμός μπορεί να γίνει αφορμή για μεγάλη αντιπαράθεση. Είναι, λοιπόν, το σχολείο ένας χώρος όπου όλοι προσπαθούν να ακουστούν αλλά κανείς δεν καταφέρνει να συνεννοηθεί;Μέσα σε αυτό το κλίμα, η συζήτηση για τα κινητά και τα όρια στη χρήση τους από παιδιά κάτω των 15 ετών ανοίγει ένα ακόμη μεγάλο ερώτημα. Μπορεί ένας περιορισμός να βοηθήσει τους μαθητές να συγκεντρωθούν, να επικοινωνήσουν και να συμμετέχουν περισσότερο στην τάξη; Ή κινδυνεύει να μείνει μια απαγόρευση χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, αν δεν συνοδεύεται από ενημέρωση και κοινή στάση από το σχολείο και την οικογένεια;Μπορούν οι καθηγητές σήμερα να κρατήσουν την προσοχή των μαθητών και να κάνουν το μάθημά τους; Τι έχει αλλάξει στη σχέση παιδιών και εκπαιδευτικών; Και τι συμβαίνει όταν η διαφωνία ανάμεσα στους γονείς και το σχολείο γίνεται τόσο έντονη, ώστε το παιδί βρίσκεται στη μέση;Για όλα αυτά συζητάμε με τη Μαριλένα Δανοχρήστου, διευθύντρια του Γυμνασίου Φιλοθέης. Για το σχολείο που θέλουμε, για τα όρια που χρειάζονται και για το πώς μπορεί το σχολείο μπορεί να αποτελέσει έναν χώρο μάθησης, εμπιστοσύνης και συνύπαρξης.

Αντιοξειδωτική και ωφέλιμη για την καρδιά ή βόμβα θερμίδων; Πόση σοκολάτα μπορούμε να τρώμε και πώς να την εντάξουμε ισορροπημένα στη διατροφή μας; Ο δρ. Στέλιος Πανταζής εξηγεί τι ισχύει πραγματικά.Λίγα τρόφιμα έχουν τόσο αντιφατική φήμη όσο η σοκολάτα. Από τη μια, τη βλέπουμε σε κάθε άρθρο για αντιοξειδωτικά και καρδιαγγειακή υγεία, να αναφέρεται σχεδόν σαν φάρμακο σε μορφή γλυκού. Από την άλλη, ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι γεμάτη ζάχαρη, λίπος και πάρα πολλές θερμίδες. Μπορούν να ισχύουν και τα δύο; Σήμερα θα μάθουμε τη σκληρή αλήθεια για τη σοκολάτα.Ποια είναι τα συστατικά της, ποιο είναι το πιο υγιεινό είδος, γιατί είναι σημαντικές οι φλαβανόλες που έχει, πόσες θερμίδες περιέχει, γιατί είναι ανησυχητικές οι ποσότητες μολύβδου και καδμίου που βρέθηκαν στη μαύρη σοκολάτα και τι αποτέλεσμα έχει η μέθοδος της αλκαλοποίησης; Ποια σοκολάτα και σε ποια ποσότητα αντιπροσωπεύει ένα υγιεινό γλυκό που προστατεύει την καρδιαγγειακή υγεία, έχει φυτικές ίνες που δεν έχουν άλλα γλυκίσματα και αρκετό μαγνήσιο;Βάζουμε τη σοκολάτα στο μικροσκόπιο. Θα δούμε τι είναι πραγματικά το κακάο και γιατί έχει τη φήμη ότι βοηθάει την καρδιά, την επιστημονική μελέτη που το εξέτασε μέσα από είκοσι μία χιλιάδες ανθρώπους. Θα δούμε, επίσης, γιατί δεν είναι το ίδιο πράγμα η μαύρη σοκολάτα και η σοκολάτα γάλακτος. Και θα μιλήσουμε για κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν: μια ποσότητά της που κυκλοφορεί σήμερα περιέχει μετρήσιμες ποσότητες μολύβδου και καδμίου.Στο τέλος αυτού του πόντκαστ θα έχετε μάθει όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τη σοκολάτα.

Πότε η αφηρημάδα και τα κενά μνήμης είναι φυσιολογικά και πότε ενδείξεις πρόωρης άνοιας; Πώς επηρεάζει το burnout τη μνήμη και τη συγκέντρωση και τι μπορούμε να κάνουμε για να τις ενισχύσουμε; Η νευροψυχολόγος Αθανασία Λιοζίδου λύνει όλες τις απορίες μας.Τον τελευταίο καιρό πιάνω τον εαυτό μου να ξεχνάει πιο συχνά: ένα όνομα που μόλις άκουσα, κάτι που ήθελα να κάνω, τον λόγο που μπήκα σε ένα δωμάτιο. Και κάπως έτσι αρχίζει η ανησυχία: είναι η κούραση, το άγχος και το burnout ή μήπως κάτι πιο σοβαρό;Στο νέο επεισόδιο του πόντκαστ «Ψυχή και Σώμα» συζητάμε με την Αθανασία Λιοζίδου, νευροψυχολόγο και διευθύντρια του Τμήματος Νευροψυχολογίας στο Νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν», για τη μνήμη και τις αλλαγές στη συγκέντρωση που μπορεί να μας κάνουν να αναρωτηθούμε αν «κάτι δεν πάει καλά».Πότε η αφηρημάδα συνδέεται με την πίεση της καθημερινότητας, την κακή ποιότητα ύπνου, το άγχος ή την υπερφόρτωση από πληροφορίες; Και πότε χρειάζεται να αναζητήσουμε αξιολόγηση από ειδικό;Η άνοια δεν αφορά αποκλειστικά τους μεγαλύτερους ανθρώπους· μπορεί να εμφανιστεί και πριν από τα 65, αν και αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε φορά που ξεχνάμε κάτι είναι ένδειξη άνοιας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι η άνοια πρώιμης έναρξης αντιστοιχεί έως και στο 9% των περιπτώσεων. Παράλληλα, το στρες, η κόπωση και το άγχος μπορούν επίσης να επηρεάσουν τη μνήμη.Μιλάμε για το multitasking και την προσοχή μας, για το πώς ξεχωρίζουμε μια συνηθισμένη δυσκολία συγκέντρωσης από μια επίμονη αλλαγή που επηρεάζει την καθημερινή ζωή αλλά και για το πότε αξίζει να ζητήσουμε βοήθεια. Γιατί το «ξεχνάω» δεν είναι διάγνωση, είναι όμως ένας καλός λόγος να σταθούμε λίγο και να καταλάβουμε τι συμβαίνει.

Γιατί τα παιδιά επιλέγουν να κρύψουν την αλήθεια και πότε αυτό είναι φυσιολογικό; Πώς μπορούν να τα διαχειριστούν οι γονείς και πότε τα επαναλαμβανόμενα ψέματα πρέπει να τους προβληματίσουν; Η ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα λύνει όλες τις απορίες μας.Τι προσπαθεί να μας πει το παιδί μέσα από τα ψέματα; Πώς πρέπει να αντιδρούμε και πότε πρέπει να ανησυχήσουμε;  Πώς ξεχωρίζουμε τα συνηθισμένα αναπτυξιακά ψέματα από μια επίμονη συμπεριφορά που χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση; Τα παιδιά αρχίζουν να λένε ιστορίες, να δοκιμάζουν τη φαντασία τους και τα όρια της αλήθειας από πολύ μικρά: «Δεν το έκανα εγώ». «Δεν ξέρω πώς έγινε». «Δεν έχω διάβασμα». Τα πρώτα ψέματα εμφανίζονται ήδη στην προσχολική ηλικία. Αυτό, από μόνο του, δεν σημαίνει ότι γίνεται «ψεύτης» ούτε ότι υπάρχει λόγος πανικού. Τα παιδιά μπορεί να κρύβουν την αλήθεια για να αποφύγουν μια τιμωρία, να προστατευτούν από την απογοήτευση ή τον θυμό μας, να κερδίσουν αποδοχή ή απλώς να δοκιμάσουν τα όριά τους. Μερικές φορές, μάλιστα, η φαντασία, το παιχνίδι και η πραγματικότητα μπερδεύονται. Το σημαντικό είναι να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι βρίσκεται πίσω από το ψέμα, αντί να μείνουμε μόνο στην ίδια την πράξη. Τι κάνουμε, λοιπόν, όταν πιάνουμε το παιδί μας να λέει ψέματα; Το στριμώχνουμε για να ομολογήσει; Το μαλώνουμε; Ή δημιουργούμε τον χώρο ώστε να μπορέσει να μας πει την αλήθεια χωρίς να φοβάται ότι θα χάσει την αγάπη και την εμπιστοσύνη μας; Και πώς ξεχωρίζουμε ένα μεμονωμένο ψέμα από ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που χρειάζεται περισσότερη προσοχή; Στη συζήτησή μας με την ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιορίτσα μιλάμε για τους λόγους που λέμε ψέματα, για τα λεγόμενα «κατά συνθήκη ψεύδη» που συναντάμε και στην καθημερινή ζωή των ενηλίκων, αλλά και για τα μηνύματα που περνάμε στα παιδιά όταν ζητάμε πάντα την αλήθεια, ενώ εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε πάντοτε ειλικρινείς.

Επιβαρύνει τη χοληστερίνη ή είναι πλούσια πηγή πρωτεΐνης; Ποια είναι τα θρεπτικά συστατικά του και ποιο μέρος του αυγού πρέπει να τρώμε; Ο δρ Στέλιος Πανταζής εξηγεί τι ισχύει πραγματικά.Λίγα τρόφιμα έχουν αλλάξει τόσες φορές στάτους μέσα σε μια γενιά όσο το αυγό. Τη δεκαετία του ’80 ήταν ο εχθρός της καρδιάς, αυτό που έπρεπε να τρως το πολύ δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα, αν πρόσεχες την υγεία σου. Στις μέρες μας παρουσιάζεται σχεδόν ως η τέλεια τροφή, πλούσια πηγή πρωτεΐνης και θησαυρός θρεπτικών συστατικών. Ποιο από τα δύο ισχύει;Το αυγό είναι όντως ένα από τα πιο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά τρόφιμα που υπάρχουν. Ποια είναι αυτά; Γιατί ο κρόκος έχει τόσο πλούσιο διατροφικό προφίλ; Τι συμβαίνει, τελικά, με τη χοληστερίνη; Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο ολόκληρο αυγό και στο ασπράδι; Τι υποστηρίζουν οι μεγάλες επιδημιολογικές μελέτες; Και τι γίνεται με το ζήτημα της σαλμονέλας;Το θέμα δεν είναι αν το αυγό είναι «καλό» ή «κακό» αλλά με τι το συνοδεύεις, πόσο συχνά το καταναλώνεις και αν υπάρχει κάποιος ιατρικός λόγος ή γενετικός παράγοντας που διαφοροποιεί την πρόσληψή του σε σχέση με ό,τι ισχύει για τον μέσο άνθρωπο.Ο Στέλιος Πανταζής είναι γιατρός εξειδικευμένος στην Ιατρική Διατροφολογία και στις διαταραχές του μεταβολισμού.

Η διδάκτωρ Φιλοσοφίας και Συνθετικής Ψυχολογίας Χαρά Τράπκου λύνει όλες τις απορίες μας για ένα θέμα που δοκιμάζει τις σχέσεις.Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συναντά τη διδάκτορα Φιλοσοφίας και Συνθετικής Ψυχολογίας Χαρά Τράπκου και συζητούν για ένα από τα πιο δύσκολα και αντιφατικά κεφάλαια μιας σχέσης: την απιστία. Πότε αρχίζει πραγματικά η απιστία; Στο φιλί, στο κρυφό μήνυμα, στη σεξουαλική πράξη ή μήπως πολύ νωρίτερα, στη φαντασίωση και στην απόφαση να κρατήσουμε κάτι κρυφό από τον άνθρωπό μας; Η συζήτηση εστιάζει σε όσα συμβαίνουν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά, αναζητώντας όχι τον ένοχο αλλά την κατανόηση. Η απιστία εξετάζεται πέρα από το δίπολο «σωστό-λάθος», «ηθικό-ανήθικο». Η ενοχή, όπως εξηγεί η Χαρά Τράπκου, συνδέεται συχνά με τον τρόπο που μεγαλώσαμε, τα οικογενειακά πρότυπα, τα μηνύματα που δεχθήκαμε για τη σχέση, τη δέσμευση και τη θυσία. Τι σημαίνει τελικά να είσαι πιστός; Και πόσο εύκολο είναι να παραμείνεις αφοσιωμένος σε έναν άνθρωπο όταν η επιθυμία δεν υπακούει πάντα στο πλαίσιο που της έχουμε θέσει; Ο Φρόιντ μίλησε για τη μόνιμη σύγκρουση μεταξύ ερωτικών ορμών και κανόνων του πολιτισμού. Γιατί, λοιπόν, απατούμε; Από επιθυμία, μοναξιά, ανάγκη για επιβεβαίωση ή φόβο της οικειότητας; Και, τελικά, μπορεί μια σχέση να σταθεί ξανά μετά την αλήθεια; Στο επίκεντρο βρίσκεται και το μεγάλο ερώτημα: πρέπει να αποκαλύπτουμε μια απιστία ή η αποκάλυψη μπορεί να λειτουργήσει καταστροφικά για μια ήδη εύθραυστη σχέση; Μπορεί ένα ζευγάρι να επιβιώσει μετά την προδοσία και, ακόμη περισσότερο, να δημιουργήσει ένα νέο «συμβόλαιο» μεταξύ του; Η συζήτηση περνά από τα ερωτικά τρίγωνα και την εξιδανίκευση του «άλλου» και φτάνει μέχρι την ανάγκη για έλεγχο, την ανασφάλεια και τον φόβο της ματαίωσης.