Kulaklarıma İnanamıyorum

Mabel Matiz'in eğlenceli şarkısının nakaratından kendi dertlerine uzanan yolculukta Berna, aslında bazı dertleri olduğundan daha büyük hale getirenin kendisi olabileceğini fark ediyor...

Kimseye ihtiyaç duymamakla övünen, her işi en iyi kendisi yapabilen, isteme ve talep etme davranışı gelişmemiş biriyseniz bu bölüm tam size göre!

Görme duyumuzun herhangi bir alışkanlığı kazanmak ya da daha iyi hissedebilmek üzerinde ne kadar etkisi olduğunu fark eden Berna, bu bölümde dinleyicilerinden gözlerinin neleri gördüğünü fark etmelerini istiyor.

Gündemdeki, kadınların uğradıkları tacizleri ifşalamasıyla başlayan aktif kadın hareketini ele alan, kadınların asırlardır yaşadıkları mağduriyetin temel sebebine odaklanan Berna, bu bölümde kadınların fikrinin ve elbette zikrinin küçümsendiği gerçeğini dinleyiciye anlatıyor.

Bir süredir, diyete başlamak, spora gitmek gibi disiplin gerektiren konularda kendine verdiği sözleri tutamadığını fark eden Berna, nerde hata yaptığını bulur ve öz disiplin kazanmak için kolları sıvar.

Mutluluğun formülünün pek de açık olmadığını iyi bilen Berna, bu bölümde kişinin uzun vadeli iyi hissediş hali üzerinde nelerin etkisi olabileceğinden bahsediyor. Bu bölümde de yine madde madde anlatarak öğretmen rolünde.

Her ne kadar çarpıcı bir başlık seçmek için bu cümleyi kursa da "doğru insanı bulmak" diye bir durumun mümkün olmadığını anlatıyor bu bölümde Berna.

Yirmilerinin tadını çıkarmaktansa, çoğu şeye geç kalmış hissetmekle yıllarını heba ettiğini fark eden Berna, herkesin zamanlamasının farklı olabildiğini öğrenişinden bahsediyor.

Bu bölümde, ne kadar yaşlısın testini çözüp, yaşlanmanın getirdiği yeni alışkanlıkları ve yeni tercihleri sıkıcı olarak etiketleyen insanların neleri gözden kaçırmış olabileceğini konuşuyoruz.

O acımasız, zalim iç sesle yaşayanlar bilir ki en zoru kendini takdir edebilmek, kendi minik başarılarını bile kutlayabilmektir. Berna bu bölümde, kendimize, helal olsun be, diyebilmenin önemini vurguluyor. İyi dinlemeler!