Yaşamak dediğin

25 yılı aşkın zamandır panik atak hastası biri olarak, yaşadığım süreci, ilaç kullanmadan nasıl iyileştiğimi aktarmak istedim.

Leonardo da Vinci, Jung, Darwin, Proust, Sheakspear’in ortak bir özelliğinden yola çıkarak “detaylar” üzerine düşündüm…

İdeal evlilikte haftada iki kez cinsellik idealdir söylemi beni tetikliyor. Bunun gibi ideal insan şöyle olmalı, böyle olmalı tespitleri de. Velhasıl kelam bunun üzerine bir miktar düşünce uçuşturdum.

İlişkinin başında karşılığını alamadığım için bana acı veren istek ve arzularımı, bilinçli bir farkındalıkla nasıl sağalttım. Belki de öyle olduğunu düşünüyorum, çok da iddialı cümleler kurmak istemem:)

Elkhonon Goldberg/ Yaratıcılık kitabındaki bir paragraf; yaratıcılığımızı efektif olarak kullanabilmek için ustalaşmak gerektiğinden bahsediyor. Bunu yaşama ve özellikle ilişkilere nasıl uyarlayabileceğimizi düşündüm. Sesli olarak:))

Kevin Roberts’ın Lovemarks kitabından keşfettiğim “en yüksek değerimize abanmak” anlayışından bahsettim. Konu; kendimizi marka yapmak, kendi üzerimize çıkarak mutluluğu, huzuru ve parayı yakalamaya bağlandı.

Yine David Eagleman / Beyin kitabından bir kaç şey alıntıladım. Bir takım deneylerden bahsettim. Oldukça ilginçler çünkü yaşamlarımızı kontrol ettiğimizi düşünürken, nasıl da yanıldığımızı gösteriyorlar…

Bedenimin içindeki hayvan ve insanın ayrımı. İnsan olma çalışması. Sabah saatlerinin önemi. İkisini birleştirerek hayatımızda yaratabileceğimiz büyük değişim.

İnsanın biyolojisine ait bir prensip var. Tahterevalli (denge) sistemi. Bedenimizdeki kimyasalların dengesiyle ilgili ve farkında olmadan bu sistemi körükleyerek mutsuz olabiliyoruz.

Bu kez bir kitap ismi veremiyorum. Vehbi Koç’un hayatına dair nerede okuduğumu hatırlamadığım bir anektod aktarmak istedim. Oradan Ali Ağaoğlu’na bağladım. Onun yaşama kattığı yüksek bir değerden bahsetmek istedim ve sonra da hepimizin hayvanlığı:)))