שיעור שבועי - הרב יצחק לאווי

דער שיעור באהאנדלט די פראגע אין זוהר צי די ערשטע מצוה אין דער תורה איז ידיעת השם אדער יראת השם, לויט דעם פסוק “יראת ה׳ ראשית דעת”. עס ווערט אויסגעשמועסט דער חילוק צווישן דעם סדר הפעולה – וואו א מענטש הייבט אן פאלגן די תורה מצד שכר ועונש (יראה) – קעגן דעם סדר הדעת וואו אלעס הייבט זיך אן מיט׳ן וויסן פון מציאות השם. צום סוף ווערט מבואר דער טיפער באדייט פונעם זוהר אז “יראת ה'” איז א נאמען פאר דער שכינה הקדושה (מדת המלכות), וואס איז דער ערשטער שלב אין דער השגה פון ידיעה פרטית. ⏱️ Chapters (00:00) הקדמה: איבערבליק אויף די פריערדיגע שיעורים (01:06) דער חידוש פונעם זוהר אין דער ערשטער און צווייטער שאלה (02:25) די דריטע שאלה: איז די ערשטע מצוה ידיעת השם אדער יראת השם? (04:02) די שיטה אין הקדמת הזוהר אז יראת ה׳ איז די ערשטע מצוה (06:54) דער סדר המצוות און די דריי עיקרים פונעם ספר העיקרים (07:55) א. מציאות השם (09:42) ב. תורה מן השמים – וואס איז דער חיוב פון א געטליכער תורה? (11:57) דער באדייט פון יראה און אהבה (14:51) דער תירוץ פונעם זוהר: "יראת ה׳" אלס מדת המלכות און ידיעה פרטית (16:25) סדר הדעת קעגן סדר הפעולה: צוויי מובנים אין יראה (17:44) וואס מיינט "מדת היראה" ביים אויבערשטן? 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

די מצוה פון קריאת שמע און “ודברת בם” פאדערט צו רעדן וועגן יחוד השם אויף אן אייגענער שפראך און יעדן טאג געבן דעם אויבערשטן א נייעם נאמען און א נייע השגה, כדי די אלטע ווערטער און מושגים זאלן נישט פארוואסערט ווערן און ווערן חולין ווי אין דור אנוש. על פי זוהר איז מצות אמונה דער קאפ און דאס הארץ וואס גיט דעם סדר פאר אלע רמ״ח מצוות עשה (איברי המלך), וואס דאס פארענטפערט די מחלוקת הראשונים צי אמונה קען גערעכנט ווערן אלס א מצוה פאר זיך. דער זוהר טיילט אויך איין די מצוה אין “ידיעה כללית” (אמונה פשוטה ביי יציאת מצרים) און “ידיעה פרטית” (חקירה און קיום המצוות א גאנץ לעבן), וואו מען דערגייט צום סוף אז דער כלל און אלע פרטים זענען איין אחדות בבחינת “ה׳ הוא האלקים”. ⏱️ Chapters (00:00) "ודברת בם" – רעדן וועגן יחוד השם אויף דער אייגענער שפראך (05:36) די סתירה צווישן פשט און דרש אין "אז הוחל לקרוא בשם השם" (08:03) "שמי" אנטקעגן "שם" – דער חילוק צווישן א לעבעדיגן נאמען און א געטשקע (10:24) קוקן אויף דער מעשה בראשית אן צולייגן איבעריגע ווערטער (14:53) כוונת קריאת שמע: העלאה צום עצם איבער אלע יחודים (19:05) דער שורש וואס גיט דעם סדר און באדייט פאר אלע רמ"ח מצוות (20:58) די מחלוקת ראשונים צווישן אמונה פשוטה און ידיעה (23:14) דעם זוהר׳ס הגדרות: ידיעה כללית ביי יציאת מצרים און ידיעה פרטית נאך פערציג יאר (24:10) קיום המצוות אלס דער פירוש און די התגלות פון ידיעה פרטית 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

דער שיעור באהאנדלט דעם חידוש פונעם רמב״ם און דעם זוהר (אין ספר הפקודין) צו רעכענען ידיעת השם אלס די ערשטע מצוה, און די באוואוסטע קשיא פון רבי חסדאי קרעשקאש און דעם רמב״ן וויאזוי אמונה קען זיין א מצוה אויב זי איז די לאגישע הקדמה צו אלע מצוות. עס ווערט אויסגעשמועסט אז מצוות זענען נישט בלויז דרויסנדיגע באפעלן נאר דער אויבערשטער אליין און זיינע מדות, און דערפאר איז ידיעת השם די ערשטע מצוה ווייל ער אליין איז דער ערשטער. צום סוף ווערט ערקלערט דער חילוק צווישן ידיעת השם בכללות ביים אנהייב (“אני ראשון”) און ידיעת השם בפרטיות וואס מען דערגרייכט נאכ׳ן פארשטיין אלע תרי״ג מצוות (“אני אחרון”). ⏱️ Chapters (00:00) אריינפיר: צוריק צו דער ערשטער מצוה און די הקדמה פונעם זוהר (01:53) דער אינערליכער סדר פון תרי"ג מצוות (03:32) דער ערשטער וועג: א לאגישע הקדמה צו אלע אנדערע מצוות (05:04) די קשיא פון רבי חסדאי קרעשקאש און דעם רמב"ן (07:29) נאך שוועריגקייטן לויט דער ערשטער סברא (09:19) די נויטווענדיגקייט פון אהבה און יראה אלס א סיבה צו פאלגן (11:00) דער סדר המצוות אין הקדמת הזוהר קעגן רעיא מהימנא (ספר הפקודין) (13:02) מצוות זענען נישט בלויז באפעלן נאר דער אויבערשטער און זיינע מעשים (15:08) "אני ראשון ואני אחרון": ידיעה בכללות און ידיעה בפרטיות 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור לערנען מיר די מצוה פון ברית מילה אין די פקודין פונעם זוהר הקדוש און דעם מדרש אויפ׳ן פסוק “סוד ה׳ ליראיו ובריתו להודיעם”, וואס איז מבאר פארוואס מילה איז דער יסוד פון אלע מצוות און א צייכן אויף דעם עצם מהות פונעם איד – א זאך וואס מען איז, נישט וואס מען טוט. עס ווערט אויך ארומגערעדט פארוואס דער רמב״ם שטעלט הלכות מילה אין ספר אהבה אלס א מצוה תדירה וואס באגלייט דעם מענטש אין יעדער צייט, דער חילוק צווישן דעם טעם פון מורה נבוכים און דער שיטה פונעם זוהר וועגן אפשניידן און באגראבן די ערלה, און דער אמת׳ער באדייט פונעם באגריף “שומר הברית”. צום סוף ווערט ארויסגעברענגט די פראקטישע הנהגה צו לייגן דעת און טראכטן יעדן טאג וועגן דער ברית מילה, וואס איז א שלימות׳דיגע מצוה וואס איז נישט תלוי אין מעשי אדם. ⏱️ Chapters (00:00) מצוות תדירות: דער חסרון אין שימת לב ביי מילה (03:46) דער רמב"ם: פארוואס שטייט הלכות מילה אין ספר אהבה? (06:04) דער ענין פון וואכנאכט: אפשניידן די ערלת הלב (08:47) צוויי שאלות: וואס איז די כריתה און פארוואס ביים אכטן טאג? (11:56) די מסתורין של מילה אין מדרש (14:39) דער משל פונעם מלך׳ס כלי זיין: "דייך שתהיה כמוני" (19:30) א זאך וואס מען איז, נישט וואס מען טוט (27:06) דער סוד פונעם אכטן טאג (28:15) דער פשוט׳ער פשט: א צייכן אויפ׳ן חשוב׳סטן אבר (34:30) דער חידוש פונעם רמב"ם: אפשוואכן דעם כח התאוה (37:34) ווער איז דער אמת׳ער "שומר הברית"? (40:49) העברת הערלה: א גילוי פון דעם וואס איז שוין אלעמאל געווען 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

פרשת נח, תשפ״ה: א שיעור וועגן דריי לעוועלס פון הבנה אין מצוות — פון מצות אדנ״י ביז מצות הוי״ה. די הויפט נקודה איז דער אונטערשיד צווישן שמור און זכור, בחינת נקבה און בחינת זכר, און וויאזוי די שמירת המצוות דארף זיין מושרשת אין דאס וואס דער אייבערשטער איז בעצמו — נישט נאר אין דעם וואס ער פירט די וועלט. אויך ווערט באהאנדלט דעם שם אלקים און שם הוי״ה אין פרשת נח, דער ענין פון נח׳ס בנין התיבה ווי ביישפיל פון מצות עשה, און דעם אמת׳ן פשט פון אדנות — נישט כפיה אדער שטארקייט, נאר דאס וואס דער אייבערשטער גיט משמעות פאר יעדן מענטש׳ס לעבן. ⏱️ Chapters (00:00) די דריי לעוועלס פון הבנה אין מצוות (03:19) שם אדנ"י: דער אדון וואס געבט מינינג (06:09) דער משל פון טאטע און קינד (08:17) דער טאטע איז די גוטסקייט פון דעם קינד (09:34) אדנות הייסט מינינג פון לעבן (10:46) די קליפה פון מיינען אז אדנות הייסט שטערקער (12:29) פארוואס זאל איך ממליך זיין דעם אייבערשטן? (15:08) ידיעת השם בעצמו: למעלה פון אדון עולם (17:35) תורת הוי"ה: די מצוות זענען פארבונדן מיט וואס ער איז (18:30) הוי"ה אלקים אין פרשת נח (19:58) מיט וועלכע מדה פירט דער אייבערשטער די וועלט? (21:01) נאר דער וואס ער איז קען באשאפן די וועלט (23:25) די בחירה: א רילעישאנשיפ מיט דעם אייבערשטן מצד וואס ער איז (25:54) שמור און זכור: צוויי לעוועלס אין עשיית המצוות (27:01) די דרשה פון ושמרתם ועשיתם (29:24) די תירוץ: פקודי הוי"ה און די יחוד (31:08) דער אייבערשטער איז אליין די מצוות (32:45) קיין פירוד נישט: די טובה בני אדם איז קודשא בריך הוא (34:39) פרשת נח: די שם אלקים און די שם הוי"ה 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

דער שיעור באהאנדלט די שאלה צי מדת הדין/רחמים און מדת האהבה/יראה זענען טאקע דאזעלבע נושא, און ווייזט אז די קאנעקשאן איז נישט אזוי פשוט ווי מ׳טראכט — ווייל אהבה האט צו טון מיט וואס איז גוט, ויראה מיט וואס איז שלעכט, בעוד מדת הדין אליין איז אויך א גוטע זאך וואס מ׳דארף ליב האבן. דערנאך ווערט דער רמב״ם׳ס שיטה אויסגעלייגט, אז עבודה מאהבה אדער מיראה מיינט לשמה אדער שלא לשמה, ולפי זה האט מצות עשה צו טון מיט אהבה און מצות לא תעשה מיט יראה. סוף כל סוף ווערט פארגעשלאגן א חידוש׳דיגע הסבר: לאמיתו של דבר איז נישטא קיין מציאות פון רע, און ווער ס׳לעבט מיט א אמת׳דיגע השגת הטוב דארף קיין מצות לא תעשה בכלל נישט — דאס איז נאר רעלעוואנט מחמת דער חטא און אראפגעפאלנקייט פון דער וועלט. ⏱️ Chapters (00:00) הקדמה: ערב שבת בראשית און די מדת הדין (01:26) די קשיא: אהבה ויראה איז נישט די זעלבע נושא פון דין ורחמים (02:00) וואס מיינט אהבה ווערסעס יראה (02:55) דער רמב"ן אויף מצוות עשה ולא תעשה (03:37) אהבת השם ווערסעס אהבת המצוה (06:03) רחמים איז נישט חסד און נישט אהבה (07:05) מדת הדין איז א גוטע זאך וואס מ׳דארף ליב האבן (08:50) מדת הדין מיינט נישט עונש: די ברכה הגומל לחייבים טובות (10:10) שאלה פון די פלאר: פארוואס נעמט מען אן בדין ביי א שלעכטע זאך (11:50) יראה ווערסעס שנאה (15:05) דער רמב"ם׳ס מהלך: מאהבה און מיראה (17:04) מאהבה: כפי הדעת, מתוך הכרת הטוב (17:35) מיראה: מיראת שכר ועונש (19:06) די ערשטע מצוה ביי אדם: עשה און לא תעשה (20:33) דער נחש און די אשה (21:13) דער פלא: צו ס׳איז מעגליך מצות לא תעשה לשמה (22:14) א שאלה אויף דעם פשט (23:42) א געוואגטער חידוש: אין לאמיתו של דבר איז נישטא קיין רע (24:24) ווען די וועלט וואלט געווען גלייך (25:14) די אויפלעזונג: מצות לא תעשה שייך צו מדת היראה (26:28) אל יאמר אדם אי אפשר: די מציאות פון מצוות לא תעשה (27:47) דער וואס האט ליב דעם מלך: די סברא פון יראה מתוך אהבה 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור ווערן באהאנדלט די סודות פון שמיני עצרת און שמחת תורה לויט דעם זוהר הקדוש: פארוואס שמיני עצרת איז אן הוספה נאך די שבעים פרים פון סוכות, וואס איז דער קשר צווישן די שבעים אומות און דעם איינעם פאר, און וויאזוי הושענא רבה פירט אריין אין שמחת תורה. דרייַ טיפע מבנים ווערן דערקלערט: שמחה ווי אן אנטקעגן מיטל קעגן קליפה, שמחה ווי עפעס וואס איז גוט אין זיך אליינס, און דעם גאנצן יחוד פון קודשא בריך הוא ושכינתיה אין שמיני עצרת — ווען מ׳לייגט אַוועק אַלע לבושים און עס בלייבט נאר **נשמח אני ואתה**. ⏱️ Chapters (00:00) וואו רעדט די זוהר פון שמיני עצרת (02:10) די קאנעקשאן פון עצרת צו תורה (02:51) די צוויי מהלכים: סיום פון פסח און עצרת של מלכות (06:57) דער חידוש: קיינער קומט נישט אן שמחת תורה (08:16) דער יום הדין אין א זמן שמחה (09:57) די אייגענע נקודה פון יעדן איינעם (10:38) שמיני עצרת איז הוספה (11:53) די מעשה פון די גוי אין ראדין (14:30) דער משל פון דעם מלך (15:43) די שבעים פרים כנגד שבעים אומות (17:43) א צווייטע נוסחא: דו האסט פארגעסן צו דאווענען פאר דיר (19:01) פארוואס דאווענט מען פאר די גוים (20:39) די טיפערע לעוועלס אין חסידישע ספרים (21:15) ערשטער לעוועל: סור מרע ועשה טוב (24:36) צווייטער לעוועל: ס׳איז גוט ווייל ס׳איז גוט (25:40) דריטער לעוועל: בתוך חלק הטוב — די לבושים טוט מען אויס 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

הקב״ה לוקח ושמח בנו ואנחנו לוקחים ושמחים בו | זוהר פקודין מצוות לולב ערב סוכות תשפ״ז

דער שיעור באהאנדלט דעם חילוק צווישן דעם אמת׳דיגן דין פון קדושה — פחד יצחק — און דעם פאלשן דין פון די סטרא אחרא, וואס מאכט מענטשן דעפרימירט און קריטיש אויף אלעמען. יראת העונש איז אין אמת יראת הסטרא אחרא, און א איד דארף וויסן אז ער איז גערעכט לגבי זיינע שונאים — נישט מצד חסד, נאר מצד דין עצמו. דאס איז די עבודה פון ראש השנה: מען איז ממתיק דעם דין אויף ידי דעם העכערן דין, אזוי ווי יעקב כאפט אויס עשו — מ׳דערקענט אז ס׳קען זיין אסאך בעסער, מ׳מאכט פלענער, און מ׳גייט אריין אין א גאנצע נייע יאר מיט שמחה. ⚠️ הערה: דער אנהייב פונעם שיעור פעלט אין דער רעקארדירונג. Note: the beginning of this shiur is missing from the recording. ⏱️ Chapters (00:00) די קריטיקירער קעגן דעם דין היום (00:45) די דין המלכות און די רדיפה פון דוד המלך (01:40) די שטעקן פון דער אייבערשטער (09:24) "והאלהים עשה שייראו מלפניו" — דער פערדער לעוועל (20:45) עשו — דער נאכמאכער פון יצחק (22:31) דער אייבערשטער איז אן אוהב (23:35) מ׳איז בוחר די ריכטיגע מדת המלכות (28:13) מדת המלכות דקדושה קעגן מדת הדין דסטרא אחרא (32:59) פארוואס ווערט מכסה די מלכות 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור ערב ראש השנה תשפ״ז ווערן באהאנדלט די קבלה׳דיגע ענינים פון כתיבה און דיבור — וויאזוי “כתבנו לחיים” מיינט באאמת איינגעשריבן ווערן אין דעם אורעלטן גאטליכן כתב, וואס עקזיסטירט פאר׳ן בריאת העולם. א חשוב׳ע נקודה איז אז יעדע השפעה — אויב פון א רבי, אויב פון ה׳ אליינס — דארף האבן א מקבל, אנשטאסן פילט דער משפיע אליינס א חסרון. בנוגע עבודת ראש השנה ווערט אויסגעקלערט אז יעדן מענטש׳ס תפילה פאר זיינע פרטישע בקשות איז כלל נישט קיין ווידערשפרוך צו דאווענען פאר כלל ישראל — נאכן מושג פון חנה׳ס תפילה “ה׳ צבאות” — ווייל אין א וועלט וואס פונקציאנירט ווי א סיסטעם, דאווענט יעדן פרט אויטאמאטיש פאר דעם גאנצן כלל. ⏱️ Chapters (00:00) הקדמה: די סטרוקטור פון די ערב שבת שיעור (02:33) די חברים אלס חלק פון די יחוד (03:26) די סטרוקטור פון לימוד התורה און די מציאות העולמות (04:00) דער רמ"ק׳ס פשט: אן אור מוז האבן א מקבל (05:17) דער צורך פון א מקבל: פארוואס שרייבט מען א ספר? (07:03) דער שרייבער און דער מקבל בסוף העולם (07:34) רבי אבא יכתוב (08:14) נגלה קעגן נסתר (08:48) דער מלאך סופריאל און די כתיבה למעלה (09:24) דיבור: ויאמר אלקים און די שבע קולות (10:18) תורה שהיתה כתובה לפניו באש שחורה על גבי אש לבנה (12:09) זעקס און צוואנציג דורות ביז אברהם אבינו (44:18) די כתיבה על שם העתיד (45:29) סיום 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox