میزانسن

ابراهیم ایرج‌زاد، کارگردان در شبکه شرق شبکه نمایش خانگی به کمیته انضباطی نیاز دارد! بهناز شیربانی: ابراهیم ایرج‌زاد، کارگردان فیلم‌های «تابستان داغ» و «عنکبوت» و سریال «گل‌سنگ»، در گفت‌وگویی درباره فراز و فرودهای شبکه نمایش خانگی، این مدیوم را نه تهدیدی برای سینما، بلکه عاملی برای تداوم چرخه تولید در شرایط دشوار سال‌های اخیر می‌داند. او با تأکید بر ضرورت شکل‌گیری رقابت سالم، جوایز معتبر و سازوکارهای استاندارد برای ارزیابی آثار، از فاصله نگاه تلویزیون با زیست امروز جامعه، محدودیت‌های تولید و لزوم اعتماد بیشتر به فیلم‌سازان می‌گوید و معتقد است شبکه نمایش خانگی می‌تواند با میدان دادن به استعدادهای تازه و بازتاب تنوع جامعه ایران، به آینده سینما نیز کمک کند.

قهرمان خاکستری بهناز شیربانی: یوسف حاتمی‌کیا در دومین تجربه کارگردانی فیلم بلندش، سراغ جهانی رفته که قهرمان‌هایش نه کاملاً سفیدند و نه سیاه. «اسکورت» با تمرکز بر پدیده شوتی‌ها، مخاطب را وارد قصه آدم‌هایی می‌کند که در مرز قانون، معیشت و بقا حرکت می‌کنند؛ آدم‌هایی که انتخاب‌هایشان همیشه ساده و قابل قضاوت نیست. فیلمی که توانسته هم توجه منتقدان را به خود جلب کند و هم مخاطبان سینما از آن استقبال می کنند... . در گفت‌وگو با یوسف حاتمی‌کیا، از «اسکورت» و شکل‌گیری ایده آن گفتیم؛ از شوتی‌ها، جهان خاکستری شخصیت‌های فیلم و اینکه چطور می‌توان از دل یک سوژه اجتماعی، قصه‌ای سینمایی ساخت. یوسف حاتمی‌کیا حالا با «اسکورت» قدم دیگری در مسیر فیلمسازی برداشته؛برای او بیش از هر چیز سوژه و حرفی که دنیای اثر پیرامون آن ساخته می شود اهمیت دارد‌و او قصد دارد مسیر فیلمسازی را با همین دغدغه دنبال کند.

گفت‌وگوی احمد غلامی با بهمن فرمان‌آرا به مناسبت روز ملی سینما هیچ‌وقت کارگردانی برده نبودم   نسل بهمن فرمان‌آرا خستگی‌ناپذیر است. زندگی و هنرشان درهم تنیده است و جدایی‌ناپذیر. آنان با عشق به کار زنده‌اند و برای ادامۀ آن می‌جنگند. فرمان‌آرا بارها گفته است که گرایشی به سیاست‌های چپ و راست ندارد و خودش را فیلمسازی اجتماعی می‌داند. اما سیاست دست‌کم اینجا، یعنی مقاومت و جنگیدن، و فرمان‌آرا سالیان سال است برای اینکه فیلم بسازد با دستگاه بوروکرات ارشاد می‌جنگند و برای اینکه به فیلمسازی ادامه بدهد مقاومت می‌کند و از وطنش کنده نمی‌شود. ایران برای او همه چیز است و عجیب است که وقتی از ایران حرف می‌زند اشک‌ درچشم‌هایش موج می‌زند، اگرچه او معتقد است مردها در دلشان گریه می‌کنند.

گفت‌وگوی شرق با حسن معجونی، بازیگر و کارگردان تئاتر: نمی‌دانم کجا ایستاده ام و چه باید بگویم!   بهناز شیربانی:«دایی وانیا» برای حسن معجونی فقط بازخوانی و اجرای یکی از شناخته‌شده‌ترین متن‌های چخوف نیست؛ مواجهه‌ای دوباره با آدم‌هایی است که در میانه ملال، ناکامی، عشق‌های نافرجام و رؤیاهای ازدست‌رفته، همچنان به زندگی چنگ می‌زنند. معجونی که سال‌هاست نامش با تئاتر و تجربه‌های متفاوت اجرایی گره خورده، این‌بار به سراغ جهانی رفته که شاید بیش از همیشه به زمانه ما نزدیک است. به بهانه اجرای «دایی وانیا»، با حسن معجونی درباره چخوف، نسبت او با جهان امروز، انتخاب این متن، بازیگری، کارگردانی، حضورش در تصویر و نگاهش به جامعه ای که به زعم معجونی این روزها نیاز متفاوت تری دارند همکلام شده ایم.See omnystudio.com/listener for privacy information.  برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:[email protected]

گفت‌وگو با ژاله صامتی، بازیگر کاش بازیگر نمی‌شدم!بهناز شیربانی: ژاله صامتی در روزهایی که نمایش«ماهی رها» را در سالن استاد جوانمرد روی صحنه دارد مقابل دوربین ما نشست و از سینما و تئاتر صحبت کرد. او از تغییر مسیر کمدی در سینمای ایران و غلبه نگاه گیشه‌محور بر این گونه سینمایی انتقاد کرد و معتقد است می‌توان بدون توسل به الفاظ رکیک، کمدی موفق ساخت. او همچنین از تغییر مناسبات در تئاتر، اولویت دادن به آثاری که حال مردم را بهتر می‌کنند و نقش‌هایی که هنوز آرزوی تجربه‌شان را دارد، سخن گفت.See omnystudio.com/listener for privacy information.  برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:[email protected]

علی سرتیپی: پلتفرم ها امروز نقش دهه ۷۰ تلویزیون را بازی می‌کنند  بهناز شیربانی:چند سالی است شبکه نمایش خانگی طرفداران بسیاری میان مخاطبان ایرانی پیدا کرده است. می‌توان گفت محدودیت های رایج در تلویزیون، یکی از دلایل اقبال محصولات شبکه نمایش خانگی بین مردم است و بسیاری از کارگردانهایی که روزی آثار شاخصی از آنها در تلویزیون دیده‌ایم در پلتفرم‌ها مشغول فعالیت هستند. علی سرتیپی تهیه‌کننده، سینما دار، پخش کننده فیلم و مدیر عامل پلتفرم «فیلم نت»نیز معتقد است پلتفرم ها امروز نقش دهه ۶۰و ۷۰ تلویزیون را بازی می کنند. چگونگی سود آوری پلتفرم ها، هزینه بالای ساخت سریال، محدودیت‌ها و آسیب های شبکه نمایش خانگی محور گفت‌وگوی ما با علی سرتیپی است. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.  برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:[email protected]

بهناز شیربانی:چند سالی است که شبکه نمایش خانگی محبوبیت بیشتری بین مخاطبان ایرانی پیدا کرده است. مدیومی که به زعم بسیاری از کارشناسان،باید با دقت بیشتری در این حوزه فعالیت کرد تا دچار اسیب نشود. طی سال های اخیر سریالهایی با گونه های متفاوت برای علاقه‌مندان شبکه نمایش خانگی تولید شده است. این روزها سریال« بی عاطفه» به کارگردانی کمال تبریزی در حال پخش است. سریالی که سعی کرده تا به بازیگران جوان فرصت دیده شدن بدهد و دانیال خیری خواه از جمله بازیگرانی است که نخستین تجربه حضور در شبکه نمایش خانگی را با «بی عاطفه» تجربه می‌کند و امیر عباس پیام فیلم‌نامه نویسی است که نگارش این سریال چالش های بسیاری برای او داشته است. امیر عباس پیام و دانیال خیری خواه مهمان «شبکه شرق» شدند و در مورد سریال» بی عاطفه» صحبت کردند.   بهناز شیربانی:چند سالی است که شبکه نمایش خانگی محبوبیت بیشتری بین مخاطبان ایرانی پیدا کرده است. مدیومی که به زعم بسیاری از کارشناسان،باید با دقت بیشتری در این حوزه فعالیت کرد تا دچار اسیب نشود. طی سال های اخیر سریالهایی با گونه های متفاوت برای علاقه‌مندان شبکه نمایش خانگی تولید شده است. این روزها سریال« بی عاطفه» به کارگردانی کمال تبریزی در حال پخش است. سریالی که سعی کرده تا به بازیگران جوان فرصت دیده شدن بدهد و دانیال خیری خواه از جمله بازیگرانی است که نخستین تجربه حضور در شبکه نمایش خانگی را با «بی عاطفه» تجربه می‌کند و امیر عباس پیام فیلم‌نامه نویسی است که نگارش این سریال چالش های بسیاری برای او داشته است. امیر عباس پیام و دانیال خیری خواه مهمان «شبکه شرق» شدند و در مورد سریال» بی عاطفه» صحبت کردند. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.  برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:[email protected]

بهناز شیربانی:«بی عاطفه» تازه ترین اثری است که از کمال تبریزی در شبکه نمایش خانگی می‌بینیم. تبریزی پیش از این در سال 1393 با ساخت «ابله» حضور در شبکه نمایش خانگی را تجربه کرد. سریالی که به نظر می‌رسید برای او هم تجربه خوشایندی نبود. تبریزی پس از سالها بار دیگر با سریال« بی عاطفه» این مدیوم را تجربه کرد و این بار نیز مثل اکثر تجربه های تصویری اش یکی از نقش های اصلی و کلیدی سریال را به رضا کیانیان سپرد تا هفتمین تجربه مشترک این کارگردان و بازیگر با سریال«بی عاطفه» رقم بخورد. کمال تبریزی و رضا کیانیان ساعتی را مقابل دوربین شبکه شرق نشستند و از« بی عاطفه» و زیست اجتماعی مردمان این سرزمین که بخشی از آن در سریال متبلور شده است صحبت کردند. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.  برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:[email protected]

گفت و گو با آروند دشت آرای و کاظم سیاحی کارگردان و بازیگر ما با خودمان قهر کردیم بهناز شیربانی: «ما با خودمان قهر کرده‌ایم.» این جمله فقط توصیف یک نمایش نیست؛ شرح حال روزگاری است که در آن زندگی می‌کنیم. «ماهی بلژیکی» نمایشی است که بیش از هر چیز مخاطب را با خودش رو به رو می کند. آروند دشت‌آرای و کاظم سیاحی در گفت‌وگو با«شرق»از نمایشی می‌گویند که قرار نیست سرگرم کند یا تسلی بدهد، بلکه می‌خواهد مخاطب را با خودش روبه‌رو کند؛ با تنهایی، فرسودگی و فاصله‌ای که میان ما و درونمان افتاده است. این گفت‌وگو روایت آنها از ایستادن پای کاری است که می‌دانستند خلاف جریان است، پرریسک است و شاید قدر نبیند؛ اما باور داشتند اجرای چنین نمایشی لازم است.See omnystudio.com/listener for privacy information. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.  برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:[email protected]

هر چه دارم از عکاسی است بهناز شیربانی:داستان از بوی نم و خاک یک محله قدیمی در سه راه امین حضور،کوچه آبشار در خیابان ری تهران شروع می‌شود. کوچه‌هایی پر از شور زندگی، جایی که از دل دیوارهای کاه‌گلی‌اش، ستاره‌های درخشانی برای سینمای ایران طلوع کردند. در اردیبهشت ۱۳۴۸، یک صحنه عادی در بازارچه نواب، برای پسری هجده ساله، به نقطه آغاز یک سرنوشت بدل شد. دوربین‌ها آمدند تا صحنه‌ای کلیدی از «قیصر» را ثبت کنند. پسر جوان بعدها تعریف کرد: "وقتی که داشتیم از دبیرستان می‌آمدیم، فیلمبرداری «قیصر» درست روبروی حمام نواب بود." در میان آن همه شلوغی و چهره‌های مشهور، چشم‌های یک نوجوان نه به بهروز وثوقی، بلکه به جادوی مکانیکی خیره ماند: یک دوربین ۳۵ میلیمتری. همان جا، مقابل حمام نواب، جرقه عشقی ابدی در ذهن محمود کلاری زده شد. عشق به قاب! کلاری، راهش را یافت. نه پشت دوربین سینمایی، بلکه با قاب کوچک‌تر و چالش‌برانگیزتر دوربین عکاسی. او در محافل معتبر هنری نفس کشید و نام خود را به‌عنوان یک عکاس بی‌نظیر تثبیت کرد. او از عکاسی خبری تا هنر محض، چشم جهان‌بین خود را تربیت کرد و امروز هرچه دارد، مدیون همان لحظه‌ای است که اولین دوربین عکاسی را به دست گرفت. محمود کلاری، عکاس ماهر، از قاب تصاویر ثابت به قاب تصاویر متحرک کوچ کرد. او امروز یکی از بهترین مدیران فیلمبرداری ایران است؛ استاد بازی با نور و سایه، متخصص خلق اتمسفر و احساس در تصویر. در این گفتگو، پای صحبت مردی نشسته‌ایم که تاریخ سینمای ایران را با نور و دوربینش رقم زده است.