Nazım Hikmet - Ben İçeri Düştüğümden Beri
Ben içeri düştüğümden beri, güneşin etrafında on kere döndü dünyaOna sorarsanız, lâfı bile edilmez, mikroskobik bir zamanBana sorarsanız, on senesi ömrümün
Bir kurşun kalemim vardı, ben içeri düştüğüm seneBir haftada yaza yaza tükeniverdiOna sorarsanız, bütün bir hayatBana sorarsanız, adam sen de, bir iki hafta
Katillikten yatan OsmanBen içeri düştüğümden beri, yedi buçuğu doldurup çıktıDolaştı dışarda bir vakitSonra kaçakçılıktan düştü içeri, altı ayı doldurup çıktı tekrarDün mektup geldi, evlenmiş, bir çocuğu doğacakmış bahardaŞimdi on yaşına bastıBen içeri düştüğüm sene ana rahmine düşen çocuklarVe o yılın titrek, ince, uzun bacaklı taylarıRahat, geniş sağrılı birer kısrak oldular çoktanFakat zeytin fidanları hâlâ fidan, hâlâ çocuktur
Yeni yeni meydanlar açılmış uzaktaki şehrimdeBen içeri düştüğümden beriVe bizim hane halkıBilmediğim bir sokakta, görmediğim bir evde oturuyorPamuk gibiydi, bembeyazdı ekmek, ben içeri düştüğüm seneSonra vesikaya bindi, bizim burada içerideBirbirini vurdu millet yumruk kadar, simsiyah bir tayın içinŞimdi serbestledi yine, fakat esmer ve tatsız
Ben içeri düştüğüm sene, ikincisi başlamamıştı henüzDachau kampında fırınlar yakılmamışAtom bombası atılmamıştı Hiroşima'ya
Boğazlanan bir çocuğun kanı gibi aktı zamanSonra kapandı resmen o fasılŞimdi üçüncüden bahsediyor Amerikan doları
Fakat gün ışıdı her şeye rağmen, ben içeri düştüğümden beriVe karanlığın kenarından onlarAğır ellerini toprağa basıp doğruldular yarı yarıya
Ben içeri düştüğümden beri, güneşin etrafında on kere döndü dünyaVe aynı ihtirasla ediyorum yineBen içeri düştüğüm sene onlar için yazdığımıOnlar ki toprakta karıncaSuda balıkHavada kuş kadar çokturlarKorkak, cesur, cahil, hakim ve çocukturlarVe kahreden yaratan ki onlardırDestanımızda yalnız onların maceraları vardır
Ve gayrısıMesela, benim on sene yatmamLaf'ı güzaf ...
